ଯସ୍ତ୍ଵୃତୌ ନାଭିଗଚ୍ଛେତ ସ୍ଵସ୍ତ୍ରିଂଯ ମନୁଜେଶ୍ଵର
ମନୁଷ୍ୟରାଜ, ଯେଉଁଠି ଜଣେ ନିଜ ଜୀବନୀ ସମୟରେ ନିଜ ଜନାନୀଙ୍କୁ ନ ଯାଏ—
ଅନ୍ଯାଚାରରତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଯଃ ଶକ୍ତୋ ନ ନିଵାରଯେତ୍
କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଅନୁଚିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଦେଖି ଶକ୍ତି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ରୋକି ନପାରେ—
ପାପିନାଂ ପାପଗଣନାଂ କୃତ୍ଵାନ୍ଯେଭ୍ଯୋ ଦିଶନ୍ତି ଵିନ୍ଦତି
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କର ପାପ ଗଣନା କରି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ କୁହନ୍ତି—
ଅପାପେ ପାତକଂ ଯସ୍ତୁ ସମରୋପ୍ଯ ଵିନିନ୍ଦତି
କିମ୍ବା ଜଣେ ଅପରାଧ ନଥିବା ଲୋକକୁ ଅପରାଧୀ ବୋଲି ଅଭିଯୋଗ କରନ୍ତି—
ପାପିନାଂ ନିନ୍ଦ୍ଯମାନାନାଂ ପାପାର୍ଦ୍ଧଂ କ୍ଷଯମେତି ଚ
ଯେଉଁ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ନିନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଅର୍ଦ୍ଧ ପାପ କ୍ଷୟ ହୁଏ ।
ସୋ ଽସିପତ୍ରେ ଽନୁଭୂଯାର୍ତିଂ ହୀନାଙ୍ଗୋଜାଯତେ ଭୁଵି
ସେ ତଳୱାର ଦଳି ଗଛ ମଧ୍ୟରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗି, ପୃଥିବୀରେ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଙ୍ଗ ନେଇ ଜନ୍ମ ନେଉଛି ।
ଅତୀଵ ଦୁଃଖଦଂରୌଦ୍ରଂ ସ ଯାତି ଶ୍ଲୋଷ୍ମଭୋଜନମ୍
ସେ ଅତି ଦୁଃଖଦାୟକ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଅବସ୍ଥାକୁ ପହଞ୍ଚି, କେବଳ କଫ ଖାଇ ଜୀବନ ଯାପନ କରେ ।
ନ ତସ୍ଯ ନିଷ୍କୃତିର୍ଭୂଯଃ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତାଯୁତୈରପି
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ହଜାର ହଜାର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ କରିଲେ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତି ନାହିଁ ।
ତତଶ୍ଚଣ୍ଡାଲଯୋନୌ ତୁ ଗୋମାଂସାଶୀ ସଦା ଭଵେତ୍
ତେବେ, ଚଣ୍ଡାଳ ଜନ୍ମରେ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସଦା ଗୋମାଂସ ଖାଇଥାଏ।
ସର୍ଵାଶ୍ଚଯାତନା ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଚାଣ୍ଡାଲୋ ଦଶଜନ୍ମସୁ
ସମସ୍ତ ଯାତନା ଭୋଗ କରି, ଚଣ୍ଡାଳ ଦଶଟି ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏଭଳି ରହେ।
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାସମଂ ତେନ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ଵ୍ରତମେଵ ଚ
ଏହା ପାଇଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ପାପର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ସମାନ ବ୍ରତ କରିବା ଦରକାର।
ଅପହର୍ତ୍ତା ତୁ ନିରଯୀ ଯସ୍ଯାର୍ଥସ୍ତସ୍ଯ ତତ୍ଫଲମ୍
କିନ୍ତୁ ଚୋର ନରକକୁ ଯାଏ; ଯାହାର ସମ୍ପତ୍ତି ଚୋରାଯାଇଛି, ସେ ତାହାର ଫଳ ପାଏ।
ଯତିନିନ୍ଦାପରୋ ରାଜନ୍ ଶିଲାନମାତ୍ରେ ପ୍ରଯାତି ହି
ରାଜା, ଯିଏ ଯତିଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିବାରେ ଲାଗିଥାଏ, ସେ ପଥର ଭଳି ଅବସ୍ଥାକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଏ।
ଶ୍ଵଭୋଜନଂ ତତଃ ସର୍ଵା ଭୁଞ୍ଜତେ ଯାତନାଃ କ୍ରମାତ୍
ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଯାତନା କ୍ରମକ୍ରମେ ଭୋଗ କରି, କୁକୁର ଭୋଜନ ଖାଇଥାନ୍ତି।
ପୁଷ୍ପାରାମଭିଦଶ୍ଚୈଵ ଯାଂ ଗତିଂ ଯାନ୍ତି ତଚ୍ଛୃଣୁ
ଏବେ, ଫୁଲ ଉଦ୍ୟାନ ଧ୍ୱଂସ କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କର ଗତି ବିଷୟରେ ଶୁଣ।
ତତଶ୍ଚ ଵିଷ୍ଟାକୃମଯଃ କଲ୍ପାନାମେକଵିଂଶତିମ୍
ତାପରେ, ସେମାନେ ଏକାଇଶ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଳର ଦେହ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ଗ୍ରାମଵିଧ୍ଵଂ ସକାନାଂ ତୁ ଦାହକାନାଂ ଚ ଲୁମ୍ପତାମ୍
ଯେମାନେ ଗ୍ରାମ ଧ୍ୱଂସ କରନ୍ତି, ଜଳାଇଦିଅନ୍ତି କିମ୍ବା ଲୁଟିନ୍ତି—
ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟଭୋଜିନୋ ଯେ ଚ ମିତ୍ରଦ୍ରୋହପରାଶ୍ଵ ଯେ
ଯେମାନେ ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଭୋଜନ ଖାନ୍ତି, ଏବଂ ମିତ୍ରଙ୍କୁ ଧୋକା ଦେଇବାରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି—
ଉଚ୍ଛିନ୍ନପିତୄଦେଵେଜ୍ଯା ଵେନ୍ଦମାର୍ଗବହିଃସ୍ଥିତାଃ
ଯେମାନେ ପିତୃଏବଂ ଦେବ ପୂଜା ବନ୍ଦ କରିଛନ୍ତି, ବେଦ ମାର୍ଗରୁ ବାହାରେ ରହନ୍ତି—
ଏଵଂ ବହୁଵିଧା ଭୂପ ଯାତନାଃ ପାପକାରିଣଣାମ୍
ଏଭଳି, ରାଜା, ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ବହୁ ପ୍ରକାର ଯାତନା ଅଛି।
ପାପାନାଂ ଯାତନାନାଂ ଚ ଧର୍ମାଣାଂ ଚାପି ଭୂପତେ
ପାପୀଙ୍କର ଯାତନା ଏବଂ ଧର୍ମିକଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବିଷୟରେ, ରାଜା—
ଏତେଷାଂ ସର୍ଵପାପାନାଂ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରଵିଧାନତଃ
ଏସବୁ ପାପ ପାଇଁ, ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରର ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ—
ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତାନି କାର୍ଯାଣି ସମୀପେ କମଲାପତେଃ
କମଳାପତିଙ୍କ ସମ୍ନିଧିରେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଦରକାର।
ଗଙ୍ଗା ଚତୁଲସୀ ଚୈଵ ସତ୍ସଙ୍ଗୋ ହରିକୀର୍ତ୍ତନମ୍
ଗଙ୍ଗା, ତୁଳସୀ, ସତ୍ସଙ୍ଗ ଏବଂ ହରିଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତନ—
ଵିଷ୍ଣ୍ଵର୍ପିତାନି କର୍ମାଣି ସଫଲାନି ଭଵନ୍ତି ହି
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଅର୍ପିତ କରାଯାଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ସତ୍ୟରେ ଫଳଦାୟୀ ହୁଏ।
ନିତ୍ଯଂ ନୈମିତ୍ତିକଂ କାମ୍ଯଂ ଯଚ୍ଚାନ୍ଯନ୍ମୋକ୍ଷମାଧନମ୍
ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ନିତ୍ୟ, ନୈମିତ୍ତିକ, କାମ୍ୟ ଅଟେ, ଏବଂ ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ ଯାହା କରାଯାଏ—
ହରିଭକ୍ତିଃ ପରା ନୃଣାଂ ସର୍ଵଂ ପାପପ୍ରାଣାଶିନୀ
ହରିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରିବା, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରେ।
ତାମସୈ ରାଜସୈଶ୍ଵୈଵ ସାତ୍ତ୍ଵିକୈଶ୍ଚ ନୃପୋତ୍ତମ
ହେ ରାଜାମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ଭକ୍ତି ତାମସିକ, ରାଜସିକ ଏବଂ ସାତ୍ତ୍ୱିକ ତିନି ପ୍ରକୃତିର ହୁଏ।
ସା ତାମସ୍ଯଧମା ଭକ୍ତିଃ ଖଲଭାଵଧରା ଯତଃ
ଯେ ଭକ୍ତି ତାମସିକ ସ୍ୱଭାବର, ସେଠି ଦୁଷ୍ଟ ଭାବ ଥାଏ, ଏହା ସବୁଠୁ ନିମ୍ନ ଭାବିତ ହୁଏ।
ନାରାଯଣଂ ଜଗନ୍ନାଥଂ ତାମସୀ ମଧ୍ଯମା ତୁ ସା
ହେ ଜଗନ୍ନାଥ, ତାମସିକ ଭକ୍ତି ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନୁହେଁ, ଅନ୍ୟଠାରେ ହୁଏ; ଏହାକୁ ମଧ୍ୟମ ଭାବିତ କରାଯାଏ।