ସ୍ଵଗୃହେ ଧାରଯାମାସ କ୍ରୀଡାର୍ଥଂ ଦୁର୍ମତିଃ ପତିଃ
ମୋ ମୂର୍ଖ ସ୍ୱାମୀ ମୋତେ ତାଙ୍କ ଘରେ ମଜା ପାଇଁ ରଖିଥିଲେ।
ଵର୍ଷତ୍ରଯେ ଗତେ ଦେଵି ନିସ୍ଵୋ ଜାତଃ ପତିର୍ମମ
ତିନି ବର୍ଷ ପରେ, ହେ ଦେବୀ, ମୋ ସ୍ୱାମୀ ଦରିଦ୍ର ହେଇପଡ଼ିଲେ।
ତନ୍ମଯା ନହି ଦତ୍ତଂ ତୁ ଭର୍ତ୍ରେ ଵ୍ଯସନିନେ ତଦା
ସେ ସମୟରେ, ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ିଥିବା ମୋ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ମୁଁ କିଛି ଦେଇନଥିଲି।
ତତଃ ପିତୃଗୃହେ ଵିତ୍ତଂ ଭୃତ୍ଯାଦିକମଶେଷତଃ
ତା’ପରେ, ମୋ ପିତାଙ୍କ ଘରର ସମସ୍ତ ଧନ, ଦାସ-ଦାସୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମ୍ପତି,
କ୍ଷେତ୍ରଧାନ୍ଯାଦିକଂ ଯଚ୍ଚ ସଭାଣ୍ଡଂ ସପରିଚ୍ଛଦମ୍
କ୍ଷେତ୍ର, ଧାନ ଓ ସମସ୍ତ ଜିନିଷ, ସାମଗ୍ରୀ ଓ ଚାକର-ଚାକରାଣୀମାନେ,
ନାଵମାରୁହ୍ଯ ମେ ଭର୍ତା ଵିଵେଶାନ୍ତର୍ମହୋଦଧେଃ
ମୋ ସ୍ୱାମୀ ଏକ ନୌକାରେ ଚଢ଼ି ବଡ଼ ସାଗରର ଗଭୀରତାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଶୁଭେ ସମୁଦ୍ରଜାତାନି ଜୀଵଚେଷ୍ଠାଙ୍କିତାନି ଚ
ହେ ଶୁଭେ, ସାଗରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେ ଓ ସେଠାରେ ଜୀବନର ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ଗତା ଵିଶୀର୍ଣତାଂ ତତ୍ର ମୃତାସ୍ତେ ନାଵମାଶ୍ରିତାଃ
ସେଠାରେ ନୌକା ଭାଙ୍ଗିଗଲା, ଏବଂ ଯେମାନେ ତାହାରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିଲେ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ।
ଵାଯୁନା ନୀଯମାନୋ ଽସୌ ପ୍ରାଚୀନେନ ସ୍ଵକର୍ମଣା
ବାୟୁରେ ଚାଲି ନିଜ କର୍ମର ଫଳରେ ସେ ପୂର୍ବଦିଗକୁ ବଢ଼ିଗଲା।
ବହୁନିର୍ ଝରଣୋପେତଂ ବହୁପକ୍ଷିସମନ୍ଵିତମ୍
ଅନେକ ଝରଣା ଓ ବହୁତ ପକ୍ଷୀ ଥିବା ଏକ ସ୍ଥାନକୁ ସେ ପହଞ୍ଚିଲା।
ଉଲ୍ଲିଖନ୍ତଂ ହି ଶିଖରୈଃ ଖମଧ୍ଯଂ ସ୍ଵାତ୍ମନସ୍ତ୍ରିଭିଃ
ତାହାଁର ଶିଖରଗୁଡ଼ିକ ତିନିଟି ନିଜ ଦେହରେ ମଧ୍ୟ ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁଉଥିଲା।
ଆରୁରୋହ ମୁଦାଯୁକ୍ତୋ ଵିତ୍ତାକାଙ୍କ୍ଷୀ ସୁଲୋଚନେ
ଧନ ଆଶାରେ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ସେ ଉପରକୁ ଚଢ଼ିଲା, ହେ ସୁନୟନୀ।
ତତ ଉତ୍ଥାଯ ଭକ୍ଷ୍ଯାର୍ଥଂ ଵୃକ୍ଷାଂସ୍ତତ୍ର ଵ୍ଯଲୋକଯତ୍
ତାପରେ ଉଠି ଖାଦ୍ୟ ଖୋଜିବାକୁ ସେ ସେଠାରେ ଥିବା ଗଛଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖିଲା।
ଶାନ୍ତିଂ ପ୍ରାପ୍ତସ୍ତତୋ ଽପଶ୍ଯତ୍ସାଲମେକଂ ସୁନିର୍ମଲମ୍
ଶାନ୍ତି ପାଇ ସେ ଏକ ସୁପବିତ୍ର ସାଲ ଗଛକୁ ଦେଖିଲା।
ତସ୍ଯାଧସ୍ତାତ୍ସ ସୁଷ୍ଵାପ ସ୍ଵୋତ୍ତରୀଯଂ ପ୍ରସାର୍ଯ ଚ
ସେ ଗଛଟି ତଳେ ନିଜ ଉପରବସ୍ତ୍ର ପିଛାଇ ଶୁଇଁଗଲା।
ତାଵତ୍ସୁପ୍ତୋ ଽତିଖିନ୍ନୋ ଽସୌ ଯାଵତ୍ସୂର୍ଯୋ ଽସ୍ତତାଂ ଗତଃ
ସେ ଗଭୀର ଦୁଃଖରେ ଶୁଇଥିଲା, ଏହିଭଳି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତମିତ ହେଲା।
ଅଭ୍ଯଗାଦ୍ରାକ୍ଷସୋ ଘୋରୋ ଗର୍ଜମାନୋ ଯଥା ଘନଃ
ଏହି ସମୟରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସ ଘନ ମେଘର ଭଳି ଗର୍ଜନ କରି ଆସିଲା।
ଶୁଭାଂ କାଶୀପତେଃ ପୁତ୍ରୀଂ ନାମ୍ନା ରତ୍ନାଵଲୀଂ ଶୁଭାମ୍
କାଶୀର ରାଜାଙ୍କର ଶୁଭ୍ର ଝିଅ ରତ୍ନାବଳୀ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ପତିକାମା କୁମାରୀ ସା ନାଵିନ୍ଦତ୍ସଦୃଶଂ ପତିମ୍
ସେ କୁମାରୀ ଏକ ଭଲ ବର ପାଇବାକୁ ଆଶା କରୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ବର ମିଳିଲା ନାହିଁ।
ପିତା ତସ୍ଯାଃ ପ୍ରଦାନେ ତୁ ଚିନ୍ତାଵିଷ୍ଟୋ ହ୍ଯହର୍ନ୍ନିଶମ୍
ତାଙ୍କର ବିବାହ ନେଇ ତାଙ୍କ ପିତା ଦିନରାତି ଚିନ୍ତାରେ ଡୁବିଥିଲେ।
ଅଟମାନେନ ପାପେନ ଦୃଷ୍ଟା ସା ରୂପଶାଲିନୀ
ଏହିଭଳି ଘୁରୁଥିବା ଦୁଷ୍ଟଟି ତାଙ୍କୁ ରୂପରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେଖିଲା।
ଉଭଯୋର୍ଦଶ ରତ୍ନାନି ନିଷ୍କେ ଚ ଦଶପଞ୍ଚ ଚ
ଦୁଇପକ୍ଷରୁ ଦଶଟି ରତ୍ନ ଓ ପନ୍ଦରଟି ସୁନା ମୁଦ୍ରା ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ଏଵଂ ରତ୍ନାଚିତାଂ ବାଲାଂ ଶାତକୁମ୍ଭସମପ୍ରଭାମ୍
ଏଭଳି ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ, ସୁନା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସେ ଝିଅଟି।
ଵାଯୁମାର୍ଗଂ ସମାଶ୍ରିତ୍ଯ କ୍ଷଣାତ୍ପ୍ରାପ୍ତଃ ସ୍ଵମାଲଯମ୍
ବାୟୁର ପଥ ଧରି ସେ କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ନିଜ ଘରକୁ ପହଞ୍ଚିଗଲା।
ତତ୍ର ତସ୍ଯ ଗୁହାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସୁଵର୍ଣସଦୃଶପ୍ରଭାମ୍
ସେଠାରେ ସେ ତାଙ୍କର ସୁନା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଗୁହାକୁ ଦେଖିଲା।
ଅନେକୈର୍ମଣିଵିନ୍ଯାସୈଃ ସଂଯୁକ୍ତାଂ ଚିତ୍ରମନ୍ଦିରାମ୍
ଅନେକ ମଣିର ଶୋଭାରେ ଶୁଭିତ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ମହଳ ଥିଲା।
ଭୋଜନୈଃ ପାନପାତ୍ରୈଶ୍ଚ ଭକ୍ଷ୍ଯଭୋଜ୍ଯୈରନେକଧା
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ, ପାନ ପାତ୍ର ଓ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଭୋଜ୍ୟ ଓ ଭକ୍ଷ୍ୟ ସାମଗ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା,
ରୁଦତୀମତିସଂତ୍ରସ୍ତାଂ ପୀନଶ୍ରୋଣିପଯୋଧରାମ୍
ସେ, କାନ୍ଦୁଥିବା ଓ ଅତି ଭୟଭୀତ, ଭରିପୁରା କଟି ଓ ଉତ୍ତଳ ଅଂତଃସ୍ଥଳ ଥିବା,
ଆଜଗାମ ତ୍ଵରାଯୁକ୍ତା ଯତ୍ରାସୌ ରାକ୍ଷସଃ ସ୍ଥିତଃ
ତ୍ୱରାରେ ଏଉଁଠି ଆସିଲା, ଯେଉଁଠି ସେ ରାକ୍ଷସ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ।
ପପ୍ରଚ୍ଛ ନିଜଭର୍ତାରଂ କ୍ରୁଦ୍ଧା ନିର୍ଭର୍ତ୍ସତୀ ସତୀ
କ୍ରୋଧିତ ଓ ତିରସ୍କାର କରୁଥିବା ସତୀ ନିଜ ପତିଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।