ସଂଧ୍ଯାଵଲୀତି ସଂବୋଧ୍ଯ ସଖୀମଧ୍ଯସମାସ୍ଥିତାମ୍
ସଂଧ୍ୟାବଳୀଙ୍କୁ, ଯିଏ ସହେଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସିଥିଲେ, ସମ୍ବୋଧନ କରିଲେ।
ପୂର୍ଵଜନ୍ମନି ପତ୍ନୀ ଚ କୈଣ୍ଡିନ୍ଯସ୍ଯ ଶୁଭାନନେ
ହେ ଶୁଭମୁଖୀ, ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ମୁଁ କୈଣ୍ଡିନ୍ୟଙ୍କ ଜଣେ ଜଣା ଥିଲି।
ଜନନ୍ଯା ବନ୍ଧୁଵର୍ଗସ୍ଯ ପିତୁରିଷ୍ଟତମା ହ୍ଯହମ୍
ମୋ ମା, ବାପା ଓ ସମସ୍ତ ପରିବାର ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ସବୁଠାରୁ ଆଦରିଆ ଥିଲି।
କୁଲୀନାଯ ସରୂପାଯ ସ୍ତ୍ରୀସଂଗରହିତାଯ ଚ
ମୋତେ ଏକ ଉଚ୍ଚ କୁଳର, ଦେଖିଲେ ଭଲ ଲାଗେ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜଣାଙ୍କ ସହିତ ସଂପୃକ୍ତି ନଥିବା ପୁରୁଷଙ୍କୁ ବିବାହ କରାଯାଇଥିଲା।
ଶ୍ଵଶୁରେଣାପି ମେ ଦତ୍ତଂ ସୁଵର୍ଣସ୍ଯାଯୁତଂ ପୁରା
ପୁରୁଣା ଦିନରେ, ମୋ ଶ୍ୱଶୁର ମୋତେ ଦଶ ହଜାର ସୁନା ଦେଇଥିଲେ।
ଗୋମହିଷ୍ଯାଦିସଂଯୁକ୍ତା ଧନଧାନ୍ଯସମନ୍ଵିତା
ମୋ ପାଖରେ ଗାଈ, ମହିଷ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଧନ-ସମ୍ପତି ଥିଲା, ମୁଁ ଧନ ଓ ଧାନରେ ପ୍ରଚୁର ଥିଲି।
କାଲେନ ପଞ୍ଚତାଂ ପ୍ରାପ୍ତଃ ଶ୍ଵଶୁରୋ ଵେଦତତ୍ତ୍ଵଵିତ୍
ସମୟ ପରେ, ବେଦ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ମୋ ଶ୍ୱଶୁର ପରଲୋକକୁ ଗଲେ।
ତତୋ ଭର୍ତାଞ୍ଜଲିଂ ଦତ୍ଵା ପିତ୍ରୋଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧମଥାକରୋତ୍
ତା’ପରେ, ମୋ ସ୍ୱାମୀ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ତାଙ୍କ ପିତାମାତାଙ୍କ ପିଣ୍ଡଦାନ କରିଥିଲେ।
ଗତଃ କୌତୁକଭାଵେନହୃଚ୍ଛଯେନ ପ୍ରପୀଡିତଃ
ସେ ଉତ୍ସୁକତା ଓ ମନରେ ଆକାଂକ୍ଷାରେ ଭରିଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ଚାଲିଗଲେ।
ପ୍ରଵିଶତ୍ଯାଂ ନୃପଗୃହେ ଦୃଷ୍ଟାସ୍ତେନ ଦ୍ଵିଜନ୍ମନା
ରାଜାଙ୍କ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବାବେଳେ, ସେ ଦ୍ୱିଜନ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦେଖାଯାଇଥିଲେ।
ସ୍ଵଗୃହେ ଧାରଯାମାସ କ୍ରୀଡାର୍ଥଂ ଦୁର୍ମତିଃ ପତିଃ
ମୋ ମୂର୍ଖ ସ୍ୱାମୀ ମୋତେ ତାଙ୍କ ଘରେ ମଜା ପାଇଁ ରଖିଥିଲେ।
ଵର୍ଷତ୍ରଯେ ଗତେ ଦେଵି ନିସ୍ଵୋ ଜାତଃ ପତିର୍ମମ
ତିନି ବର୍ଷ ପରେ, ହେ ଦେବୀ, ମୋ ସ୍ୱାମୀ ଦରିଦ୍ର ହେଇପଡ଼ିଲେ।
ତନ୍ମଯା ନହି ଦତ୍ତଂ ତୁ ଭର୍ତ୍ରେ ଵ୍ଯସନିନେ ତଦା
ସେ ସମୟରେ, ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ିଥିବା ମୋ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ମୁଁ କିଛି ଦେଇନଥିଲି।
ତତଃ ପିତୃଗୃହେ ଵିତ୍ତଂ ଭୃତ୍ଯାଦିକମଶେଷତଃ
ତା’ପରେ, ମୋ ପିତାଙ୍କ ଘରର ସମସ୍ତ ଧନ, ଦାସ-ଦାସୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମ୍ପତି,
କ୍ଷେତ୍ରଧାନ୍ଯାଦିକଂ ଯଚ୍ଚ ସଭାଣ୍ଡଂ ସପରିଚ୍ଛଦମ୍
କ୍ଷେତ୍ର, ଧାନ ଓ ସମସ୍ତ ଜିନିଷ, ସାମଗ୍ରୀ ଓ ଚାକର-ଚାକରାଣୀମାନେ,
ନାଵମାରୁହ୍ଯ ମେ ଭର୍ତା ଵିଵେଶାନ୍ତର୍ମହୋଦଧେଃ
ମୋ ସ୍ୱାମୀ ଏକ ନୌକାରେ ଚଢ଼ି ବଡ଼ ସାଗରର ଗଭୀରତାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଶୁଭେ ସମୁଦ୍ରଜାତାନି ଜୀଵଚେଷ୍ଠାଙ୍କିତାନି ଚ
ହେ ଶୁଭେ, ସାଗରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେ ଓ ସେଠାରେ ଜୀବନର ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ଗତା ଵିଶୀର୍ଣତାଂ ତତ୍ର ମୃତାସ୍ତେ ନାଵମାଶ୍ରିତାଃ
ସେଠାରେ ନୌକା ଭାଙ୍ଗିଗଲା, ଏବଂ ଯେମାନେ ତାହାରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିଲେ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ।
ଵାଯୁନା ନୀଯମାନୋ ଽସୌ ପ୍ରାଚୀନେନ ସ୍ଵକର୍ମଣା
ବାୟୁରେ ଚାଲି ନିଜ କର୍ମର ଫଳରେ ସେ ପୂର୍ବଦିଗକୁ ବଢ଼ିଗଲା।
ବହୁନିର୍ ଝରଣୋପେତଂ ବହୁପକ୍ଷିସମନ୍ଵିତମ୍
ଅନେକ ଝରଣା ଓ ବହୁତ ପକ୍ଷୀ ଥିବା ଏକ ସ୍ଥାନକୁ ସେ ପହଞ୍ଚିଲା।
ଉଲ୍ଲିଖନ୍ତଂ ହି ଶିଖରୈଃ ଖମଧ୍ଯଂ ସ୍ଵାତ୍ମନସ୍ତ୍ରିଭିଃ
ତାହାଁର ଶିଖରଗୁଡ଼ିକ ତିନିଟି ନିଜ ଦେହରେ ମଧ୍ୟ ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁଉଥିଲା।
ଆରୁରୋହ ମୁଦାଯୁକ୍ତୋ ଵିତ୍ତାକାଙ୍କ୍ଷୀ ସୁଲୋଚନେ
ଧନ ଆଶାରେ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ସେ ଉପରକୁ ଚଢ଼ିଲା, ହେ ସୁନୟନୀ।
ତତ ଉତ୍ଥାଯ ଭକ୍ଷ୍ଯାର୍ଥଂ ଵୃକ୍ଷାଂସ୍ତତ୍ର ଵ୍ଯଲୋକଯତ୍
ତାପରେ ଉଠି ଖାଦ୍ୟ ଖୋଜିବାକୁ ସେ ସେଠାରେ ଥିବା ଗଛଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖିଲା।
ଶାନ୍ତିଂ ପ୍ରାପ୍ତସ୍ତତୋ ଽପଶ୍ଯତ୍ସାଲମେକଂ ସୁନିର୍ମଲମ୍
ଶାନ୍ତି ପାଇ ସେ ଏକ ସୁପବିତ୍ର ସାଲ ଗଛକୁ ଦେଖିଲା।
ତସ୍ଯାଧସ୍ତାତ୍ସ ସୁଷ୍ଵାପ ସ୍ଵୋତ୍ତରୀଯଂ ପ୍ରସାର୍ଯ ଚ
ସେ ଗଛଟି ତଳେ ନିଜ ଉପରବସ୍ତ୍ର ପିଛାଇ ଶୁଇଁଗଲା।
ତାଵତ୍ସୁପ୍ତୋ ଽତିଖିନ୍ନୋ ଽସୌ ଯାଵତ୍ସୂର୍ଯୋ ଽସ୍ତତାଂ ଗତଃ
ସେ ଗଭୀର ଦୁଃଖରେ ଶୁଇଥିଲା, ଏହିଭଳି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତମିତ ହେଲା।
ଅଭ୍ଯଗାଦ୍ରାକ୍ଷସୋ ଘୋରୋ ଗର୍ଜମାନୋ ଯଥା ଘନଃ
ଏହି ସମୟରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସ ଘନ ମେଘର ଭଳି ଗର୍ଜନ କରି ଆସିଲା।
ଶୁଭାଂ କାଶୀପତେଃ ପୁତ୍ରୀଂ ନାମ୍ନା ରତ୍ନାଵଲୀଂ ଶୁଭାମ୍
କାଶୀର ରାଜାଙ୍କର ଶୁଭ୍ର ଝିଅ ରତ୍ନାବଳୀ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ପତିକାମା କୁମାରୀ ସା ନାଵିନ୍ଦତ୍ସଦୃଶଂ ପତିମ୍
ସେ କୁମାରୀ ଏକ ଭଲ ବର ପାଇବାକୁ ଆଶା କରୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ବର ମିଳିଲା ନାହିଁ।
ପିତା ତସ୍ଯାଃ ପ୍ରଦାନେ ତୁ ଚିନ୍ତାଵିଷ୍ଟୋ ହ୍ଯହର୍ନ୍ନିଶମ୍
ତାଙ୍କର ବିବାହ ନେଇ ତାଙ୍କ ପିତା ଦିନରାତି ଚିନ୍ତାରେ ଡୁବିଥିଲେ।