ତତଶ୍ଛୁଛୁନ୍ଦରୀ ସ୍ଯାଚ୍ଚ ସପ୍ତ ଜନ୍ମାନି ଭାରତେ
ତାପରେ ଚୁଚୁନ୍ଦରୀ ଭାରତରେ ସାତ ଜନ୍ମ ନେବ।
ଭର୍ତୁରର୍ଥେ ତୁ ଯା ଵିତ୍ତେଂ ଵିଦ୍ଯମାନଂ ନ ଯଚ୍ଛତି
କିନ୍ତୁ ଯିଏ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପାଇଁ ଥିବା ଧନ ଦେଉନାହିଁ—
କ୍ରିମିଯୋନିଵିନିର୍ମୁକ୍ତା କାଷ୍ଠୀଲା ଜାଯତେ ଶୁଭେ
କୀଟ ଜନ୍ମରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ହେ ଶୁଭେ, ସେ କାଠ ଭିତର ଶଳଭ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।
ଅଗ୍ନିପ୍ରଜ୍ଵାଲନାଥ ହି କାଷ୍ଠଂ ପାଟଯତେ ଚିରମ୍
ଯେଉଁ ଅଗ୍ନି ଜଳାଯାଏ, ସେ କାଠକୁ ବହୁଦିନ ଧରି ଭାଗ କରେ।
କାଷ୍ଠଂ ପାଟଯତସ୍ତସ୍ଯ ସମୀପମଗମଂ ତଦା
କାଠ ଭାଗ ହେଉଥିବାବେଳେ, ମୁଁ ସେଠାରେ ନିକଟକୁ ଗଲି।
ନଵନୀତନିଭଂ ଦେହଂ ବିଭ୍ରାଣା ଚାଞ୍ଜନତ୍ଵିଷମ୍
ସେ ନବନୀତ ପରି ଶରୀର ଏବଂ ଅଞ୍ଜନ ଭଳି ତେଜ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପତିତାଂ ଭୂମୌ ହନ୍ତୁଂ ଧ୍ଵାଙ୍କ୍ଷଃ ସମାଗତଃ
ତାକୁ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଥିବା ଦେଖି, ଏକ ଗୃଧ୍ର ତାକୁ ମାରିବାକୁ ଆସିଲା।
ତାଵନ୍ନିଵାରିତଃ ସଦ୍ଯୋ ମଯା ଲୋଷ୍ଟେନ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ସେ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ମୁଁ ତୁରନ୍ତ ଏକ ମାଟିର ଚୁଁଆ ଦେଇ ତାକୁ ଅଟକାଇଲି।
ସକ୍ଷତା ତୁଣ୍ଡସଂସ୍ପୃଷ୍ଟା ନ ଚ ଶକ୍ତା ପଲାଯିତୁମ୍
ଗୃଧ୍ରର ଠୁଣ୍ଡରେ ଆଘାତ ପାଇ ଏବଂ ଛୁଇଁଯିବାରୁ, ସେ ପଳାଇପାରିଲେନାହିଁ।
ସିକ୍ତା କିଞ୍ଚିଜ୍ଜଲୈନୈଵ ତତଃ ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ଯମୁପାଗତା
ସେ ଅଳ୍ପ ପାଣିରେ ଛିଟା ମାଡ଼ିବା ପରେ, ପୁଣି ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଫେରିପାଇଲେ।
ସଂଧ୍ଯାଵଲୀତି ସଂବୋଧ୍ଯ ସଖୀମଧ୍ଯସମାସ୍ଥିତାମ୍
ସଂଧ୍ୟାବଳୀଙ୍କୁ, ଯିଏ ସହେଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସିଥିଲେ, ସମ୍ବୋଧନ କରିଲେ।
ପୂର୍ଵଜନ୍ମନି ପତ୍ନୀ ଚ କୈଣ୍ଡିନ୍ଯସ୍ଯ ଶୁଭାନନେ
ହେ ଶୁଭମୁଖୀ, ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ମୁଁ କୈଣ୍ଡିନ୍ୟଙ୍କ ଜଣେ ଜଣା ଥିଲି।
ଜନନ୍ଯା ବନ୍ଧୁଵର୍ଗସ୍ଯ ପିତୁରିଷ୍ଟତମା ହ୍ଯହମ୍
ମୋ ମା, ବାପା ଓ ସମସ୍ତ ପରିବାର ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ସବୁଠାରୁ ଆଦରିଆ ଥିଲି।
କୁଲୀନାଯ ସରୂପାଯ ସ୍ତ୍ରୀସଂଗରହିତାଯ ଚ
ମୋତେ ଏକ ଉଚ୍ଚ କୁଳର, ଦେଖିଲେ ଭଲ ଲାଗେ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜଣାଙ୍କ ସହିତ ସଂପୃକ୍ତି ନଥିବା ପୁରୁଷଙ୍କୁ ବିବାହ କରାଯାଇଥିଲା।
ଶ୍ଵଶୁରେଣାପି ମେ ଦତ୍ତଂ ସୁଵର୍ଣସ୍ଯାଯୁତଂ ପୁରା
ପୁରୁଣା ଦିନରେ, ମୋ ଶ୍ୱଶୁର ମୋତେ ଦଶ ହଜାର ସୁନା ଦେଇଥିଲେ।
ଗୋମହିଷ୍ଯାଦିସଂଯୁକ୍ତା ଧନଧାନ୍ଯସମନ୍ଵିତା
ମୋ ପାଖରେ ଗାଈ, ମହିଷ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଧନ-ସମ୍ପତି ଥିଲା, ମୁଁ ଧନ ଓ ଧାନରେ ପ୍ରଚୁର ଥିଲି।
କାଲେନ ପଞ୍ଚତାଂ ପ୍ରାପ୍ତଃ ଶ୍ଵଶୁରୋ ଵେଦତତ୍ତ୍ଵଵିତ୍
ସମୟ ପରେ, ବେଦ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ମୋ ଶ୍ୱଶୁର ପରଲୋକକୁ ଗଲେ।
ତତୋ ଭର୍ତାଞ୍ଜଲିଂ ଦତ୍ଵା ପିତ୍ରୋଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧମଥାକରୋତ୍
ତା’ପରେ, ମୋ ସ୍ୱାମୀ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ତାଙ୍କ ପିତାମାତାଙ୍କ ପିଣ୍ଡଦାନ କରିଥିଲେ।
ଗତଃ କୌତୁକଭାଵେନହୃଚ୍ଛଯେନ ପ୍ରପୀଡିତଃ
ସେ ଉତ୍ସୁକତା ଓ ମନରେ ଆକାଂକ୍ଷାରେ ଭରିଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ଚାଲିଗଲେ।
ପ୍ରଵିଶତ୍ଯାଂ ନୃପଗୃହେ ଦୃଷ୍ଟାସ୍ତେନ ଦ୍ଵିଜନ୍ମନା
ରାଜାଙ୍କ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବାବେଳେ, ସେ ଦ୍ୱିଜନ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦେଖାଯାଇଥିଲେ।
ସ୍ଵଗୃହେ ଧାରଯାମାସ କ୍ରୀଡାର୍ଥଂ ଦୁର୍ମତିଃ ପତିଃ
ମୋ ମୂର୍ଖ ସ୍ୱାମୀ ମୋତେ ତାଙ୍କ ଘରେ ମଜା ପାଇଁ ରଖିଥିଲେ।
ଵର୍ଷତ୍ରଯେ ଗତେ ଦେଵି ନିସ୍ଵୋ ଜାତଃ ପତିର୍ମମ
ତିନି ବର୍ଷ ପରେ, ହେ ଦେବୀ, ମୋ ସ୍ୱାମୀ ଦରିଦ୍ର ହେଇପଡ଼ିଲେ।
ତନ୍ମଯା ନହି ଦତ୍ତଂ ତୁ ଭର୍ତ୍ରେ ଵ୍ଯସନିନେ ତଦା
ସେ ସମୟରେ, ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ିଥିବା ମୋ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ମୁଁ କିଛି ଦେଇନଥିଲି।
ତତଃ ପିତୃଗୃହେ ଵିତ୍ତଂ ଭୃତ୍ଯାଦିକମଶେଷତଃ
ତା’ପରେ, ମୋ ପିତାଙ୍କ ଘରର ସମସ୍ତ ଧନ, ଦାସ-ଦାସୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମ୍ପତି,
କ୍ଷେତ୍ରଧାନ୍ଯାଦିକଂ ଯଚ୍ଚ ସଭାଣ୍ଡଂ ସପରିଚ୍ଛଦମ୍
କ୍ଷେତ୍ର, ଧାନ ଓ ସମସ୍ତ ଜିନିଷ, ସାମଗ୍ରୀ ଓ ଚାକର-ଚାକରାଣୀମାନେ,
ନାଵମାରୁହ୍ଯ ମେ ଭର୍ତା ଵିଵେଶାନ୍ତର୍ମହୋଦଧେଃ
ମୋ ସ୍ୱାମୀ ଏକ ନୌକାରେ ଚଢ଼ି ବଡ଼ ସାଗରର ଗଭୀରତାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଶୁଭେ ସମୁଦ୍ରଜାତାନି ଜୀଵଚେଷ୍ଠାଙ୍କିତାନି ଚ
ହେ ଶୁଭେ, ସାଗରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେ ଓ ସେଠାରେ ଜୀବନର ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ଗତା ଵିଶୀର୍ଣତାଂ ତତ୍ର ମୃତାସ୍ତେ ନାଵମାଶ୍ରିତାଃ
ସେଠାରେ ନୌକା ଭାଙ୍ଗିଗଲା, ଏବଂ ଯେମାନେ ତାହାରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିଲେ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ।
ଵାଯୁନା ନୀଯମାନୋ ଽସୌ ପ୍ରାଚୀନେନ ସ୍ଵକର୍ମଣା
ବାୟୁରେ ଚାଲି ନିଜ କର୍ମର ଫଳରେ ସେ ପୂର୍ବଦିଗକୁ ବଢ଼ିଗଲା।
ବହୁନିର୍ ଝରଣୋପେତଂ ବହୁପକ୍ଷିସମନ୍ଵିତମ୍
ଅନେକ ଝରଣା ଓ ବହୁତ ପକ୍ଷୀ ଥିବା ଏକ ସ୍ଥାନକୁ ସେ ପହଞ୍ଚିଲା।