ସାହଂ ଵିଵାଦଭାଵେନ ରାଜ୍ଞୋ ରୁକ୍ମାଙ୍ଗଦସ୍ଯ ହି
ମୁଁ ରାଜା ରୁକ୍ମାଙ୍ଗଦଙ୍କ ପ୍ରତି ବିରୋଧ ଭାବ ରଖିଥିଲି।
ଦୁଷ୍ଟଭାଵା ତଥା ଜାତା କର୍ତ୍ରୀ ଦୁଷ୍ଟଂ ନୃପସ୍ଯ ତୁ
ଏଭଳି ଖରାପ ଭାବ ରଖି, ମୁଁ ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଷ୍ଟ କାମ କରିଥିଲି।
ତତ୍କାଲଭାଵନା ଗ୍ରାହ୍ଯା ତଦ୍ଭାଵୋ ଜାଯତେ ସୁତଃ
ସେ ସମୟର ଭାବନାକୁ ଧରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଶିଶୁ ସେଇ ଭାବନା ସହିତ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ନ ଚ ଵ୍ରୀଡା ନ ଚ ସ୍ନେହୋ ନ ଧର୍ମୋ ଦେଵି ଵିଦ୍ଯତେ
ସେଠାରେ ଲଜ୍ଜା, ସ୍ନେହ କିମ୍ବା ଧର୍ମ କିଛି ମିଳେନାହିଁ, ହେ ଦେବୀ।
ଜାନନ୍ନପି ଯଥାଯୁକ୍ତସ୍ତଂ ଭାଵମନୁଵର୍ତତେ
ଜଣେ ଜାଣିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯେଉଁ ଭାବ ଉପଯୁକ୍ତ, ସେଠାକୁ ଅନୁସରଣ କରେ।
ଧର୍ମାପହଂ ଵାଚ୍ଯକରଂ ମମାପି କର୍ତୁଂ ନ ଶକ୍ଯଂ ମନସାପି ଭୀରୁ
ଯେଉଁ କାମ ଧର୍ମକୁ ନଷ୍ଟ କରେ ଏବଂ ନିନ୍ଦା ଆଣେ, ସେଥିରେ ମୁଁ ମନରେ ମଧ୍ୟ ଲାଗିପାରିବିନାହିଁ, ହେ ଭୟଭୀତ।
ଭର୍ତୁର୍ଯଶଃ ସ୍ଯାତ୍ତ୍ରିଦିଵେ ଗତିସ୍ତେ ପୁତ୍ରେ ପ୍ରଶଂସା ମମ ଧିଗ୍ଵିଵାଦଃ
ତୁମର ସ୍ୱାମୀଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି ଯଦି ତିନି ଲୋକରେ ପହଞ୍ଚେ, ତେବେ ତୁମର ମାର୍ଗ ଏବଂ ପୁଅର ପ୍ରଶଂସା ମୋର ହେବ; ବିବାଦ ଉପରେ ଲଜ୍ଜା।
ଧୈର୍ଯମାଲଂବ୍ଯ ତାଂ ତନ୍ଵୀଂ ବ୍ରୂହି ବ୍ରୂହୀତ୍ଯଚୋଦଯତ୍
ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧରି, ସେ ସୁକୁମାରୀଙ୍କୁ କହିଲେ, 'କହ, କହ' ବୋଲି ଉତ୍ସାହିତ କଲେ।
ଭର୍ତୁରର୍ଥେ ପ୍ରକୁର୍ଵନ୍ତ୍ଯା ରାଜ୍ଯନାଶେ ନ ମେ ଵ୍ଯଥା
ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପାଇଁ କିଛି କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ରାଜ୍ୟ ହାରାଇବାରେ ମୋତେ କିଛି ଦୁଃଖ ନାହିଁ।
ସମୃଦ୍ଧାଯାଃ ସପାପାଯାସ୍ତସ୍ଯାଃ ପ୍ରୋକ୍ତା ହ୍ଯଧୋଗତିଃ
ସେ ସଫଳ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ପାପିଷ୍ଠା ଥିବା ତାହାର ଅଧୋଗତି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ।
ତତଶ୍ଛୁଛୁନ୍ଦରୀ ସ୍ଯାଚ୍ଚ ସପ୍ତ ଜନ୍ମାନି ଭାରତେ
ତାପରେ ଚୁଚୁନ୍ଦରୀ ଭାରତରେ ସାତ ଜନ୍ମ ନେବ।
ଭର୍ତୁରର୍ଥେ ତୁ ଯା ଵିତ୍ତେଂ ଵିଦ୍ଯମାନଂ ନ ଯଚ୍ଛତି
କିନ୍ତୁ ଯିଏ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପାଇଁ ଥିବା ଧନ ଦେଉନାହିଁ—
କ୍ରିମିଯୋନିଵିନିର୍ମୁକ୍ତା କାଷ୍ଠୀଲା ଜାଯତେ ଶୁଭେ
କୀଟ ଜନ୍ମରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ହେ ଶୁଭେ, ସେ କାଠ ଭିତର ଶଳଭ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।
ଅଗ୍ନିପ୍ରଜ୍ଵାଲନାଥ ହି କାଷ୍ଠଂ ପାଟଯତେ ଚିରମ୍
ଯେଉଁ ଅଗ୍ନି ଜଳାଯାଏ, ସେ କାଠକୁ ବହୁଦିନ ଧରି ଭାଗ କରେ।
କାଷ୍ଠଂ ପାଟଯତସ୍ତସ୍ଯ ସମୀପମଗମଂ ତଦା
କାଠ ଭାଗ ହେଉଥିବାବେଳେ, ମୁଁ ସେଠାରେ ନିକଟକୁ ଗଲି।
ନଵନୀତନିଭଂ ଦେହଂ ବିଭ୍ରାଣା ଚାଞ୍ଜନତ୍ଵିଷମ୍
ସେ ନବନୀତ ପରି ଶରୀର ଏବଂ ଅଞ୍ଜନ ଭଳି ତେଜ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପତିତାଂ ଭୂମୌ ହନ୍ତୁଂ ଧ୍ଵାଙ୍କ୍ଷଃ ସମାଗତଃ
ତାକୁ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଥିବା ଦେଖି, ଏକ ଗୃଧ୍ର ତାକୁ ମାରିବାକୁ ଆସିଲା।
ତାଵନ୍ନିଵାରିତଃ ସଦ୍ଯୋ ମଯା ଲୋଷ୍ଟେନ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ସେ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ମୁଁ ତୁରନ୍ତ ଏକ ମାଟିର ଚୁଁଆ ଦେଇ ତାକୁ ଅଟକାଇଲି।
ସକ୍ଷତା ତୁଣ୍ଡସଂସ୍ପୃଷ୍ଟା ନ ଚ ଶକ୍ତା ପଲାଯିତୁମ୍
ଗୃଧ୍ରର ଠୁଣ୍ଡରେ ଆଘାତ ପାଇ ଏବଂ ଛୁଇଁଯିବାରୁ, ସେ ପଳାଇପାରିଲେନାହିଁ।
ସିକ୍ତା କିଞ୍ଚିଜ୍ଜଲୈନୈଵ ତତଃ ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ଯମୁପାଗତା
ସେ ଅଳ୍ପ ପାଣିରେ ଛିଟା ମାଡ଼ିବା ପରେ, ପୁଣି ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଫେରିପାଇଲେ।
ସଂଧ୍ଯାଵଲୀତି ସଂବୋଧ୍ଯ ସଖୀମଧ୍ଯସମାସ୍ଥିତାମ୍
ସଂଧ୍ୟାବଳୀଙ୍କୁ, ଯିଏ ସହେଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସିଥିଲେ, ସମ୍ବୋଧନ କରିଲେ।
ପୂର୍ଵଜନ୍ମନି ପତ୍ନୀ ଚ କୈଣ୍ଡିନ୍ଯସ୍ଯ ଶୁଭାନନେ
ହେ ଶୁଭମୁଖୀ, ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ମୁଁ କୈଣ୍ଡିନ୍ୟଙ୍କ ଜଣେ ଜଣା ଥିଲି।
ଜନନ୍ଯା ବନ୍ଧୁଵର୍ଗସ୍ଯ ପିତୁରିଷ୍ଟତମା ହ୍ଯହମ୍
ମୋ ମା, ବାପା ଓ ସମସ୍ତ ପରିବାର ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ସବୁଠାରୁ ଆଦରିଆ ଥିଲି।
କୁଲୀନାଯ ସରୂପାଯ ସ୍ତ୍ରୀସଂଗରହିତାଯ ଚ
ମୋତେ ଏକ ଉଚ୍ଚ କୁଳର, ଦେଖିଲେ ଭଲ ଲାଗେ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜଣାଙ୍କ ସହିତ ସଂପୃକ୍ତି ନଥିବା ପୁରୁଷଙ୍କୁ ବିବାହ କରାଯାଇଥିଲା।
ଶ୍ଵଶୁରେଣାପି ମେ ଦତ୍ତଂ ସୁଵର୍ଣସ୍ଯାଯୁତଂ ପୁରା
ପୁରୁଣା ଦିନରେ, ମୋ ଶ୍ୱଶୁର ମୋତେ ଦଶ ହଜାର ସୁନା ଦେଇଥିଲେ।
ଗୋମହିଷ୍ଯାଦିସଂଯୁକ୍ତା ଧନଧାନ୍ଯସମନ୍ଵିତା
ମୋ ପାଖରେ ଗାଈ, ମହିଷ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଧନ-ସମ୍ପତି ଥିଲା, ମୁଁ ଧନ ଓ ଧାନରେ ପ୍ରଚୁର ଥିଲି।
କାଲେନ ପଞ୍ଚତାଂ ପ୍ରାପ୍ତଃ ଶ୍ଵଶୁରୋ ଵେଦତତ୍ତ୍ଵଵିତ୍
ସମୟ ପରେ, ବେଦ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ମୋ ଶ୍ୱଶୁର ପରଲୋକକୁ ଗଲେ।
ତତୋ ଭର୍ତାଞ୍ଜଲିଂ ଦତ୍ଵା ପିତ୍ରୋଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧମଥାକରୋତ୍
ତା’ପରେ, ମୋ ସ୍ୱାମୀ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ତାଙ୍କ ପିତାମାତାଙ୍କ ପିଣ୍ଡଦାନ କରିଥିଲେ।
ଗତଃ କୌତୁକଭାଵେନହୃଚ୍ଛଯେନ ପ୍ରପୀଡିତଃ
ସେ ଉତ୍ସୁକତା ଓ ମନରେ ଆକାଂକ୍ଷାରେ ଭରିଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ଚାଲିଗଲେ।
ପ୍ରଵିଶତ୍ଯାଂ ନୃପଗୃହେ ଦୃଷ୍ଟାସ୍ତେନ ଦ୍ଵିଜନ୍ମନା
ରାଜାଙ୍କ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବାବେଳେ, ସେ ଦ୍ୱିଜନ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦେଖାଯାଇଥିଲେ।