ଯଦ୍ଦେଯଂ ତଦ୍ଦଦାତ୍ଯେଷ ହ୍ଯଦେଯଂ ପ୍ରାର୍ଥଯସ୍ଵ ମା
ଯାହା ଦେଇପାରିବ, ସେ ଦେଉଛନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଯାହା ଦେଇହେବ ନାହିଁ, ତାହା ଚାହିଁବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ନ ଭୁକ୍ତଂ ଯେନ ସୁଭଗେ ଶୈଶଵେ ଽପି ହରେର୍ଦିନେ
ହେ ସୁଭାଗ୍ୟବତୀ, ସେ ଶୈଶବରେ ମଧ୍ୟ ହରିଙ୍କ ଦିନରେ କେବେ ଭୋଜନ କରିନାହାନ୍ତି।
କାମଂ ଵରଯ ଵାମୋରୁଵରମନ୍ଯଂ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ହେ ସୁନ୍ଦର ଜଂଘାବତୀ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଅନ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ ଵର ଚାହୁଁଛ, ତାହା ଚୟନ କର।
ମନ୍ଯସେ ଯଦି ମାଂ ଦେଵି ଧର୍ମାଙ୍ଗଦଵିରୋହିଣୀମ୍
ହେ ଦେବୀ, ଯଦି ତୁମେ ମୋତେ ଧର୍ମାଙ୍ଗଦଙ୍କ ବିରୋଧୀ ନୁହେଁ ବୋଲି ଭାବୁଛ,
ସପ୍ତଦ୍ଵୀପସମେତଂ ହି ସସରିଦ୍ଵନପର୍ଵତମ୍
ସାତଟି ଦ୍ୱୀପ, ନଦୀ, ଜଙ୍ଗଲ ଓ ପାହାଡ଼ ସହିତ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀକୁ
ଭର୍ତୁରର୍ଥେ ଵିଶାଲାକ୍ଷି ପ୍ରସୀଦ ତନୁମଧ୍ଯମେ
ବଡ଼ ଆଖି ଓ ସୁନ୍ଦର ଦେହବଳିଥିବା ତୁମେ, ପତିଙ୍କ ପାଇଁ ଦୟା କର।
ଅକାର୍ଯଂ କାରଯେତ୍ପାପା ସା ନାରୀ ନିରଯେ ଵସେତ୍
ଯେ ମହିଳା ଖରାପ କାମ କରାଏ, ସେ ପାପିନୀ ନରକରେ ବସିବ।
ସୂକରୀଂ ଯୋନିମାପ୍ନୋତି ଚାଣ୍ଡାଲୀଂ ଚ ତତଃ ପରମ୍
ସେ ପ୍ରଥମେ ଶୁଆର ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ପରେ ଚଣ୍ଡାଳ ଯୋନିକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରିଥାଏ।
ନିଵାରିତାସି ଵାମୋରୁ ସଖୀଭାଵେନ ସୁଂଦରି
ସୁନ୍ଦର ଜଘନ୍ନ ଥିବା ତୁମେ, ବନ୍ଧୁ ଭାବେ ତୁମକୁ ରୋକାଯାଇଛି।
କିଂ ପୁନଃ ସଖିସଂସ୍ଥାଯାସ୍ତଵ ପଦ୍ମନିଭାନନେ
ପଦ୍ମପ୍ରଭା ମୁହଁ ଥିବା ତୁମର ବନ୍ଧୁ ଭୂମିକା କଣ ଅର୍ଥ ରହିଲା?
ଉଵାଚ କନକାଭାଂ ତାଂ ଭର୍ତୁର୍ଜ୍ଯେଷ୍ଠାଂ ପ୍ରିଯାଂ ତଦା
ତାପରେ ସେ ସୁନା ରଙ୍ଗର, ପତିଙ୍କ ବଡ଼ ଓ ପ୍ରିୟା ଝିଅକୁ କହିଲେ।
ଵିଦ୍ଵଦ୍ଭିର୍ମୁନିଭିର୍ଯ୍ଯତ୍ତୁ ଗୀଯତେ ନାରଦାଦିଭିଃ
ଯାହା ପଣ୍ଡିତ ଓ ମୁନିମାନେ, ନାରଦ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଗାନ କରନ୍ତି,
କ୍ରିଯତାମପରଂ ଦେଵି ମରଣାଦଧିକଂ ତଵ
ହେ ଦେବୀ, ମୃତ୍ୟୁଠାରୁ ଅଧିକ କିଛି ତୁମ ପାଇଁ କରାଯାଉ।
କସ୍ଯେଷ୍ଟମାତ୍ମହନନଂ କସ୍ଯେଷ୍ଟଂ ଵିଷଭକ୍ଷଣମ୍
କିଏ ନିଜକୁ ନଶ୍ଟ କରିବାକୁ ଚାହେ? କିଏ ବିଷ ଖାଇବାକୁ ଚାହେ?
ଵ୍ଯାଘ୍ରସିଂହାଭିଗମନଂ ସମୁଦ୍ରତରଣଂ ତଥା
ବାଘ ଓ ସିଂହ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବା, ସମୁଦ୍ର ଅଟକିବା ଭଳି କାମ,
ଅପଥ୍ଯଭକ୍ଷଣଂ ଲୋକେ ତଥାଭକ୍ଷ୍ଯସ୍ଯ ଭକ୍ଷଣମ୍
ଏହି ଜଗତରେ ଅଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା, ଓ ନିଷିଦ୍ଧ ଜିନିଷ ଭୋଜନ କରିବା,
ଛେଦନଂ ତୃଣକାଷ୍ଠାନାଂ ଲୋଷ୍ଟାନାମଵମର୍ଦ୍ଦନମ୍
ଘାସ କାଟିବା, କାଠ କାଟିବା, ଏବଂ ମାଟି ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରିବା,
ଦୈଵାଵିଷ୍ଟୋ ଵରାରୋହେ ନରଃ ସର୍ଵଂ କରୋତି ଵୈ
ହେ ସୁନ୍ଦର କଟି ଥିବା, ଭାଗ୍ୟରେ ଆସିଲେ ମଣିଷ ସବୁ କାମ କରିଥାଏ।
ନରକାର୍ହେ ନରୋ ଦେଵି କରୋତ୍ଯଶୁଭକର୍ମ ତତ୍
ହେ ଦେବୀ, ଯିଏ ନରକ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ, ସେ ଅଶୁଭ କାମ କରେ।
ଯାଦୃଶେନ ହି ଭାଵେନ ଯୋନୌ ଶୁକ୍ରଂ ସମୁତ୍ସୃଜେତ୍
ଯେଭଳି ଭାବରେ ମଣିଷ ଯୋନିରେ ଶୁକ୍ର ଦେଉଛି, ସେଭଳି ଫଳ ମିଳେ।
ସାହଂ ଵିଵାଦଭାଵେନ ରାଜ୍ଞୋ ରୁକ୍ମାଙ୍ଗଦସ୍ଯ ହି
ମୁଁ ରାଜା ରୁକ୍ମାଙ୍ଗଦଙ୍କ ପ୍ରତି ବିରୋଧ ଭାବ ରଖିଥିଲି।
ଦୁଷ୍ଟଭାଵା ତଥା ଜାତା କର୍ତ୍ରୀ ଦୁଷ୍ଟଂ ନୃପସ୍ଯ ତୁ
ଏଭଳି ଖରାପ ଭାବ ରଖି, ମୁଁ ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଷ୍ଟ କାମ କରିଥିଲି।
ତତ୍କାଲଭାଵନା ଗ୍ରାହ୍ଯା ତଦ୍ଭାଵୋ ଜାଯତେ ସୁତଃ
ସେ ସମୟର ଭାବନାକୁ ଧରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଶିଶୁ ସେଇ ଭାବନା ସହିତ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ନ ଚ ଵ୍ରୀଡା ନ ଚ ସ୍ନେହୋ ନ ଧର୍ମୋ ଦେଵି ଵିଦ୍ଯତେ
ସେଠାରେ ଲଜ୍ଜା, ସ୍ନେହ କିମ୍ବା ଧର୍ମ କିଛି ମିଳେନାହିଁ, ହେ ଦେବୀ।
ଜାନନ୍ନପି ଯଥାଯୁକ୍ତସ୍ତଂ ଭାଵମନୁଵର୍ତତେ
ଜଣେ ଜାଣିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯେଉଁ ଭାବ ଉପଯୁକ୍ତ, ସେଠାକୁ ଅନୁସରଣ କରେ।
ଧର୍ମାପହଂ ଵାଚ୍ଯକରଂ ମମାପି କର୍ତୁଂ ନ ଶକ୍ଯଂ ମନସାପି ଭୀରୁ
ଯେଉଁ କାମ ଧର୍ମକୁ ନଷ୍ଟ କରେ ଏବଂ ନିନ୍ଦା ଆଣେ, ସେଥିରେ ମୁଁ ମନରେ ମଧ୍ୟ ଲାଗିପାରିବିନାହିଁ, ହେ ଭୟଭୀତ।
ଭର୍ତୁର୍ଯଶଃ ସ୍ଯାତ୍ତ୍ରିଦିଵେ ଗତିସ୍ତେ ପୁତ୍ରେ ପ୍ରଶଂସା ମମ ଧିଗ୍ଵିଵାଦଃ
ତୁମର ସ୍ୱାମୀଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି ଯଦି ତିନି ଲୋକରେ ପହଞ୍ଚେ, ତେବେ ତୁମର ମାର୍ଗ ଏବଂ ପୁଅର ପ୍ରଶଂସା ମୋର ହେବ; ବିବାଦ ଉପରେ ଲଜ୍ଜା।
ଧୈର୍ଯମାଲଂବ୍ଯ ତାଂ ତନ୍ଵୀଂ ବ୍ରୂହି ବ୍ରୂହୀତ୍ଯଚୋଦଯତ୍
ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧରି, ସେ ସୁକୁମାରୀଙ୍କୁ କହିଲେ, 'କହ, କହ' ବୋଲି ଉତ୍ସାହିତ କଲେ।
ଭର୍ତୁରର୍ଥେ ପ୍ରକୁର୍ଵନ୍ତ୍ଯା ରାଜ୍ଯନାଶେ ନ ମେ ଵ୍ଯଥା
ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପାଇଁ କିଛି କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ରାଜ୍ୟ ହାରାଇବାରେ ମୋତେ କିଛି ଦୁଃଖ ନାହିଁ।
ସମୃଦ୍ଧାଯାଃ ସପାପାଯାସ୍ତସ୍ଯାଃ ପ୍ରୋକ୍ତା ହ୍ଯଧୋଗତିଃ
ସେ ସଫଳ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ପାପିଷ୍ଠା ଥିବା ତାହାର ଅଧୋଗତି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ।