ଧିକ୍କୃତୋ ଽପି ଜନୈଃ ସର୍ଵୈର୍ନ ଭୋକ୍ଷ୍ଯେ ହରିଵାସରେ
ସମସ୍ତେ ମୋତେ ନିନ୍ଦା କଲେ ମଧ୍ୟ, ମୁଁ ହରିଙ୍କ ଦିନରେ ଭୋଜନ କରିବିନାହିଁ।
ତଚ୍ଚାପି ଵରମେଵାତ୍ର ନ ଭୋକ୍ଷ୍ଯେ ହରିଵାସରେ
ଏହିପରି ମଧ୍ୟ, ଏହା ମୋ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ—ମୁଁ ହରିଙ୍କ ଦିନରେ ଭୋଜନ କରିବିନାହିଁ।
ଵ୍ରଜଦ୍ଭିର୍ମନୁଜୈର୍ମାର୍ଗେ ନିରଯସ୍ଯାତିଦୁଃଖିତୈଃ
ପଥରେ ଯେତେବେଳେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଯାଆନ୍ତି, ନରକର ଅତି ଦୁଃଖିତ ଲୋକମାନେ ସେଠାରେ ଥାଆନ୍ତି—
ଜନୈଃ ପୂର୍ଣା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ମଯି ଭୁକ୍ତେ ତୁ ତାଃ ସୁତ
ମୁଁ ଯଦି ଭୋଜନ କରିଲି, ସେ ସମସ୍ତ ଜନେଇଁ ଏହିପରି ଦୁଃଖରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇଯିବେ, ମୋ ପୁଅ।
ସମର୍ଥୋ ଯସ୍ତୁ ଶତ୍ରୂଣାଂ ହର୍ଷଂ ସଂଜନଯେଦ୍ଭୁଵି
ଯିଏ ନିଜ ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ଏଇ ପୃଥିବୀରେ ଖୁସି ଦେଇପାରେ—
ତନ୍ନ ଦାସ୍ଯାମି ମୋହିନ୍ଯା ଯାଚିତୋ ଽପି ସୁରାସୁରୈଃ
ସେଥିକି, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ମାଗିଲେ ମଧ୍ୟ, ମୁଁ ମୋହିନୀଙ୍କୁ ଏହା ଦେଇବିନାହିଁ।
ଆକାଶଭାସା ସ୍ଵଶିରଶ୍ଛିନ୍ଦ୍ଯାଦେଵ ଵରାସିନା
ସେ ଆକାଶ ପରି ଚମକୁଥିବା ଉତ୍ତମ ତଳୱାର ଦ୍ୱାରା ନିଜ ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେବା ଉଚିତ।
ରୁକ୍ମାଙ୍ଗଦେତି ମନ୍ନାମ ପ୍ରସିଦ୍ଧଂ ଭୁଵନତ୍ରଯେ
ମୋର ନାମ ରୁକ୍ମାଙ୍ଗଦ, ଏହା ତିନି ଭୁବନରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ସ କଥଂ ଭୋଜନଂ କୃତ୍ଵା ନାଶଯେ ସ୍ଵକୃତଂ ଯଶଃ
ଯିଏ ନିଜେ ଖ୍ୟାତି ଅର୍ଜନ କରିଛି, ସେ କିପରି ଖାଇସାରି ନିଜ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ନଷ୍ଟ କରିପାରିବ?
ଵିରମତି ତଦପି ନ ଚେତୋ ମାମକମିତି ମୋହିନୀହେତୋଃ
ତଥାପି, ମୋ ମନ ଏହି ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଅବିରତ ଭାବେ ଆକୃଷ୍ଟ ହେଉଛି।
ନ ତ୍ଵେଵ କୁର୍ଯାଂ ମଧୁସୂଦନସ୍ଯ ଦିନେ ସୁପୁଣ୍ଯେ ଽନ୍ନନିଷେଵଣଂ ହି
ମୁଁ କେବେ ମଧୁସୂଦନଙ୍କର ପବିତ୍ର ଦିନରେ ଭୋଜନ କରିବି ନାହିଁ।
ଆହୂଯ ଜନନୀଂ ଶୀଘ୍ରଂ ନାମ୍ନା ସଂଧ୍ଯାଵଲୀଂ ଶୁଭାମ୍
ସେ ତାଙ୍କର ମାଆ ସନ୍ଧ୍ୟାବଳୀଙ୍କୁ ନାମ ଧରି ତୁରନ୍ତ ଡାକିଲେ।
ପାଲଯନ୍ତୀଂ ଧରାଂ ସର୍ଵାଂ ପାଦଵିନ୍ଯାସଵିକ୍ରମୈଃ
ସେ ନିଜ ପାଦର ଚାଲିଚାଳିରେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
ଶ୍ରାଵିତା ମୋହିନୀ ଵାକ୍ଯଂ ପିତୁର୍ଵାକ୍ଯଂ ତଥୈଵ ଚ
ମୋହିନୀ ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ କଥା ଓ ମାଆଙ୍କ କଥା ଶୁଣିଲେ।
ଭୋଜନାଯ ସ୍ଥିତାମେନାଂ ନୃପସ୍ଯ ହରିଵାସରେ
ସେ ରାଜାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ହରିଙ୍କ ପବିତ୍ର ଦିନରେ ଭୋଜନ ପାଇଁ ଦଢ଼ି ହୋଇଥିଲେ।
ତଥା ଵିଧୀଯତାମେଵଂ କୁଶଲଂ ଚୋଭଯୋର୍ଭଵେତ୍
ଏହିପରି ଉପାୟ କରାଯାଉ, ଯାହାରେ ଉଭୟଙ୍କ ଭଲ ହେଉ।
ମୋହିନୀଂ ଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣଯା ଵାଚା ପ୍ରାହ ବ୍ରହ୍ମସୁତା ତଦା
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁଅ ମୋହିନୀଙ୍କୁ ମୃଦୁ କଥାରେ କହିଲେ।
ନାସ୍ଵାଦଯତି ପାପାନ୍ନ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ହରିଵାସରେ
ହରିଙ୍କ ଦିନ ଆସିଲେ ସେ କେବେ ଅପବିତ୍ର ଖାଦ୍ୟ ସ୍ୱାଦ ନେଇନାହାନ୍ତି।
ସଦା ଭଵତି ଯା ନାରୀ ଭର୍ତୁର୍ଵଚନକାରିଣୀ
ଯେ ଜଣେ ଜଣା ନାରୀ ସଦା ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି କାମ କରନ୍ତି, ସେ ଧନ୍ୟ।
ଯଦ୍ଯନେନ ପୁରା ଦେଵି ତଵ ଦତ୍ତଃ କରୋ ଗିରୌ
ହେ ଦେବୀ, ଯଦି ପୂର୍ବେ ପାହାଡ଼ରେ ସେ ତୁମକୁ ହାତ ଦେଇଥିଲେ,
ଯଦ୍ଦେଯଂ ତଦ୍ଦଦାତ୍ଯେଷ ହ୍ଯଦେଯଂ ପ୍ରାର୍ଥଯସ୍ଵ ମା
ଯାହା ଦେଇପାରିବ, ସେ ଦେଉଛନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଯାହା ଦେଇହେବ ନାହିଁ, ତାହା ଚାହିଁବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ନ ଭୁକ୍ତଂ ଯେନ ସୁଭଗେ ଶୈଶଵେ ଽପି ହରେର୍ଦିନେ
ହେ ସୁଭାଗ୍ୟବତୀ, ସେ ଶୈଶବରେ ମଧ୍ୟ ହରିଙ୍କ ଦିନରେ କେବେ ଭୋଜନ କରିନାହାନ୍ତି।
କାମଂ ଵରଯ ଵାମୋରୁଵରମନ୍ଯଂ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ହେ ସୁନ୍ଦର ଜଂଘାବତୀ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଅନ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ ଵର ଚାହୁଁଛ, ତାହା ଚୟନ କର।
ମନ୍ଯସେ ଯଦି ମାଂ ଦେଵି ଧର୍ମାଙ୍ଗଦଵିରୋହିଣୀମ୍
ହେ ଦେବୀ, ଯଦି ତୁମେ ମୋତେ ଧର୍ମାଙ୍ଗଦଙ୍କ ବିରୋଧୀ ନୁହେଁ ବୋଲି ଭାବୁଛ,
ସପ୍ତଦ୍ଵୀପସମେତଂ ହି ସସରିଦ୍ଵନପର୍ଵତମ୍
ସାତଟି ଦ୍ୱୀପ, ନଦୀ, ଜଙ୍ଗଲ ଓ ପାହାଡ଼ ସହିତ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀକୁ
ଭର୍ତୁରର୍ଥେ ଵିଶାଲାକ୍ଷି ପ୍ରସୀଦ ତନୁମଧ୍ଯମେ
ବଡ଼ ଆଖି ଓ ସୁନ୍ଦର ଦେହବଳିଥିବା ତୁମେ, ପତିଙ୍କ ପାଇଁ ଦୟା କର।
ଅକାର୍ଯଂ କାରଯେତ୍ପାପା ସା ନାରୀ ନିରଯେ ଵସେତ୍
ଯେ ମହିଳା ଖରାପ କାମ କରାଏ, ସେ ପାପିନୀ ନରକରେ ବସିବ।
ସୂକରୀଂ ଯୋନିମାପ୍ନୋତି ଚାଣ୍ଡାଲୀଂ ଚ ତତଃ ପରମ୍
ସେ ପ୍ରଥମେ ଶୁଆର ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ପରେ ଚଣ୍ଡାଳ ଯୋନିକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରିଥାଏ।
ନିଵାରିତାସି ଵାମୋରୁ ସଖୀଭାଵେନ ସୁଂଦରି
ସୁନ୍ଦର ଜଘନ୍ନ ଥିବା ତୁମେ, ବନ୍ଧୁ ଭାବେ ତୁମକୁ ରୋକାଯାଇଛି।
କିଂ ପୁନଃ ସଖିସଂସ୍ଥାଯାସ୍ତଵ ପଦ୍ମନିଭାନନେ
ପଦ୍ମପ୍ରଭା ମୁହଁ ଥିବା ତୁମର ବନ୍ଧୁ ଭୂମିକା କଣ ଅର୍ଥ ରହିଲା?