କୃତକୃତ୍ଯା ତଦା ଯାସ୍ଯେ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଧର୍ମୋ ମଯା ତଵ
ମୁଁ ମୋ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପୂରଣ କରି ଚାଲିଯିବି, କାରଣ ତୁମର ଧର୍ମ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଛି।
ଉପଧାନଂ କରିଷ୍ଯାମି ସ୍ଵକଂ ବାହୁଂ ନ ତେ ଯୁଧି
ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଁ ମୋ ହାତକୁ ହିଁ ତକିଆ କରିବି, ତୁମର ନୁହେଁ।
ମ୍ଲେଚ୍ଛେଷ୍ଵପି ନ ଦୃଶ୍ଯେତ ତ୍ଵାଦୃଶୋ ଧର୍ମଲୋପକଃ
ଏହି ବିଦେଶୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ପରି ଧର୍ମକୁ ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା ଜଣେ ମିଳିବେ ନାହିଁ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଵରାରୋହା ହ୍ଯୁଦତିଷ୍ଠତ୍ତ୍ଵରାନ୍ଵିତା
ଏଭଳି କହି, ସେ ମହିଳା ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୋଇ ଉଠିଗଲେ।
ପ୍ରସ୍ଥିତା ସା ତଦା ତନ୍ଵୀ ଭୂସୁରୈଶ୍ଚ ସମନ୍ଵିତା
ତାପରେ ସେ ସୁନ୍ଦରୀ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ ଚାଲିଯାଇଲେ।
ଵରଂ ନୀଲାଂବରସ୍ପର୍ଶୋ ନାସ୍ଯ ଧର୍ମଚ୍ଯୁତସ୍ଯ ହି
ଧର୍ମରୁ ଚ୍ୟୁତ ହୋଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଛୁଅଯିବାଠାରୁ ନୀଳବସ୍ତ୍ରକୁ ଛୁଅଯିବା ଭଲ।
ଗୌତମାଦିସମାଯୁକ୍ତା ନିର୍ଜଗାମ ଗୃହାଦ୍ବ୍ରହିଃ
ଗୌତମ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଘରୁ ବାହାରିଗଲେ।
ଇତ୍ଯେଵ ଶବ୍ଦଂ କ୍ରୋଶନ୍ତୀ ବ୍ରହ୍ମଣୋମାନସୋଦ୍ଭଵା
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ସେ ମହିଳା, ଏହି ଶବ୍ଦ ଦେଇ ଚିତ୍କାର କରୁଥିବାବେଳେ ବାହାରିଗଲେ।
ଅଟିତ୍ଵା ସକଲାମୁର୍ଵୀଂ ସଂପ୍ରାପ୍ତୋ ଧର୍ମଭୂଷଣଃ
ଧର୍ମର ଶୋଭା ବ୍ୟକ୍ତି ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଘୁଞ୍ଚି, ଶେଷରେ ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ।
କର୍ଣାଭ୍ଯାଂ ତସ୍ଯ ଶବ୍ଦୋ ଽସୌ ଵିଶ୍ରୁତଃ ପିତୃଵତ୍ସଲଃ
ତାଙ୍କ କାନକୁ ସେଇ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଶବ୍ଦ ପହଞ୍ଚିଲା—ଯିଏ ପିତାଙ୍କୁ ଅତି ଭଲପାଉଥିଲେ।
ଧର୍ମାଙ୍ଗଦୋ ଧର୍ମମୂର୍ତିଃ ରୁକ୍ମାଗଦସୁତସ୍ତଦା
ତାପରେ ଧର୍ମାଙ୍ଗଦ, ଧର୍ମର ମୂର୍ତ୍ତି, ରୁକ୍ମାଙ୍ଗଦଙ୍କ ପୁଅ, ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ପୁନରୁତ୍ଥାଯ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରାନ୍ନନାମ ଵିହିତାଞ୍ଜଲିଃ
ପୁନି ଉଠି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ହାତ ଜୋଡି ସମ୍ମାନ କଲେ।
ଆଲକ୍ଷ୍ଯ ତରସା ମାତଃ ପ୍ରାହ ରାଜନ୍ କୃତାଞ୍ଜଲିଃ
ତାଙ୍କୁ ତ୍ୱରାରେ ଦେଖି, ସେ ହାତ ଜୋଡି କହିଲେ—ହେ ରାଜା, ମାଆଁଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି।
ଏତୈର୍ଦ୍ଵିଜେନ୍ଦ୍ରୈଃ ସହିତା କ୍ଵ ତ୍ଵଂ ସଂପ୍ରସ୍ଥିତାଧୁନା
ମା, ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ ତୁମେ କେଉଁଠି ଯାଉଛ?
ପିତା ତଵାନୃତୀ ପୁତ୍ର କରୋ ଯେନ ଵୃଥା କୃତଃ
ପୁଅ, ତୋ ପିତା ଅସତ୍ୟ କଥା କହିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଅମୂଲ୍ୟ ହୋଇପଡ଼ିଛ।
ଧ୍ଵଜାଙ୍କୁଶାଙ୍କିତଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ଦକ୍ଷିଣଃ କନକାଙ୍ଗଦଃ
ତାଙ୍କ ଡାହାଣ ହାତରେ ଧ୍ୱଜ ଓ ଅଙ୍କୁଶ ଚିହ୍ନ ଅଛି, ସୁନାର କଙ୍ଗନ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ତିନି ମହିମାଶାଳୀ।
ରୁକ୍ମାଙ୍ଗଦେନ ତେ ପିତ୍ରା ନ ଚାହଂ ଵସ୍ତୁମୁତ୍ସହେ
ତୋ ପିତା ରୁକ୍ମାଙ୍ଗଦଙ୍କ କାରଣରୁ ମୁଁ ଏଠାରେ ରହିପାରୁନାହିଁ।
ମା କୋପଂ କୁରୁ ମାତସ୍ତ୍ଵଂ ନିଵର୍ତ୍ତତସ୍ଵ ପିତୁଃ ପ୍ରିଯେ
ମା, ରାଗ କରନି, ପତିଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ତୁମେ ପଛକୁ ଫେରିଯାଅ।
କୃତା ଭାର୍ଯା ଶିଵଃ ସାକ୍ଷ୍ଯେ ସ୍ଥିତୋ ଯତ୍ର ସୁରାଧିପଃ
ଯେଉଁଠି ଦେବତାମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ, ଶିବ ଦେବ ସାକ୍ଷୀ ହୋଇ ବିବାହ ହୋଇଯାଇଛି।
ନ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି ମେ ଦେଯଂ ତସ୍ଯ ଵୃଦ୍ଧିଂ ଵିଚିନ୍ତଯେ
ସେ ମୋତେ ଦେବାକୁ ଯାହା ଦରକାର, ଦେଉନାହାଁନ୍ତି; ମୁଁ ତାଙ୍କର ଭଲ ଭାବିବି।
ଯେନ ତସ୍ଯ ଭଵେଦ୍ଧାନିର୍ନ ଯାଚେ ତନ୍ନୃପାତ୍ମଜ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର କ୍ଷତି ହେବ, ମୁଁ ସେଥିପାଇଁ କେବେ ଅନୁରୋଧ କରେନି, ରାଜପୁତ୍ର।
ତନ୍ମଯା ପ୍ରାର୍ଥିତଂ ପୁତ୍ର ସ ମୋହାନ୍ନ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି
ମୁଁ ଯାହା ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲି, ପୁଅ, ସେ ମୋହରେ ପଡ଼ି ସେଥିକି ଦେଉନାହିଁ।
ଯାଚିତଃ ସୁଖହେତୋସ୍ତୁ ମଯା ନୃପତିସତ୍ତମଃ
ସୁଖ ପାଇଁ, ମୁଁ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରିଛି।
ସ୍ଥିତଃ ସୋ ଽଦ୍ଯାନୃତେ ଘୋରେ ସୁରାପାନସମେ ଵିଭୁଃ
ଆଜି ସେ ପ୍ରଭୁ ଭୟଙ୍କର ମିଥ୍ୟାରେ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି, ଯାହା ମଦ୍ୟପାନ ସମାନ।
ପରିତ୍ଯଜେଯଂ ଜନକଂ ତଵାଧମଂ ନୈଵ ସ୍ଥିତିର୍ମେ ଭଵିତା ହି ତେନ
ମୁଁ ତୋର ନିଚ ଜନକଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦେବି; ସେଠାରେ ମୋର କେବେ ରହିବା ହେବ ନାହିଁ।
ମଯି ଜୀଵତି ତାତୋ ମେ ନ ଭଵେଦନୃତୀ କ୍ଵଚିତ୍
ମୁଁ ଯେଉଁଯାଏଁ ବଞ୍ଚିଅଛି, ମୋର ବାପା କେବେ କୌଣସିଠି ମିଥ୍ୟା କହିବେ ନାହିଁ।
ପିତ୍ରା ମେ ନାନୃତଂ ଦେଵି ପୂର୍ଵମୁକ୍ତଂ କଦାଚନ
ମୋ ବାପା କେବେ ଆଗରୁ ମିଥ୍ୟା କଥା କହିନଥିଲେ, ମହିଳା।
ଯସ୍ଯ ସତ୍ଯେ ସ୍ଥିତା ଲୋକାଃ ସଦେଵାସୁରମାନୁଷାଃ
ଯାହାଙ୍କ ସତ୍ୟବାଦୀ ଉପରେ ଦେବ, ଅସୁର ଓ ମଣିଷମାନେ ସମସ୍ତେ ଭରସା କରନ୍ତି।
ଵିଜୃଂଭତେ ଯସ୍ଯ କୀର୍ତିର୍ଵ୍ଯାପ୍ତଂ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡମଣ୍ଡଲମ୍
ଯାହାଙ୍କ କୀର୍ତ୍ତି ସମଗ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ ଛାଡ଼ି ଦେଉଛି, ସେ କୀର୍ତ୍ତି ଦିନେ ଦିନେ ବଢ଼ୁଛି।
ଅଶ୍ରୁତଂ ଭୂପତେର୍ଵାକ୍ଯଂ ପରୋକ୍ଷେ ଶ୍ରଦ୍ଦଧେ କଥମ୍
ରାଜାଙ୍କ କଥା ମୁଁ ସ୍ୱୟଂ ଶୁଣିନଥିଲି, ତେଣୁ ତାଙ୍କ ଅନୁପସ୍ଥିତିରେ କିପରି ବିଶ୍ୱାସ କରିବି?