ନିକ୍ଷେପହାରକେ ଵାପି କୁମାରୀଵିଘ୍ନକାରକେ
ଉପନିଧି ଚୋରି କରିବା କିମ୍ବା କୌମାରୀଙ୍କୁ ବିଘ୍ନ କରିବାରୁ,
ଦଦାମୀତି ଦ୍ଵିଜାଗ୍ର୍ଯାଯ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତ୍ଯ ନ ଦାତରି
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇ ଦେଇନଥିଲେ,
ଯତ୍ପାତକଂ ତଦନ୍ନେ ହି ସଂସ୍ଥିତଂ ହରିଵାସରେ
ଏହି ଖାଦ୍ୟରେ ଯେଉଁ ପାପ ଅଛି, ହରିଙ୍କର ଦିନରେ ସେହି ପାପ ରହେ।
ଏକଭୁକ୍ତେନ ନକ୍ତେନ ତଥୈଵାଯାଚିତେନ ଚ
ଏକଥର ଖାଇବା, ରାତିରେ ଖାଇବା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟରୁ ମାଗି ଖାଇବା ଦ୍ୱାରା—
ଗୁର୍ଵିଣୀନାଂ ଗୃହସ୍ଥାନାଂ କ୍ଷୀଣାନାଂ ରୋଗିଣାଂ ତଥା
ଗର୍ଭବତୀ ମହିଳାମାନେ, ଗୃହସ୍ଥମାନେ, ଦରିଦ୍ର ଲୋକମାନେ ଏବଂ ରୋଗୀମାନେ,
ଯଜ୍ଞଭୋଗୋଦ୍ଯତାନାଂ ଚ ସଂଗ୍ରାମକ୍ଷିତିସେଵିନାମ୍
ଯଜ୍ଞ ଉପଭୋଗ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଥିବା, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ତୟାରି ହେଉଥିବା ଏବଂ ରାଜାଙ୍କ ସେବା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ,
ଏତନ୍ମେ ଗୌତମଃ ପ୍ରାହ ସ୍ଥିତାଯା ମନ୍ଦରାଚଲେ
ଏହି କଥା ମୋତେ ଗୌତମ ମନ୍ଦରାଚଳ ପର୍ବତରେ ରହିଥିବାବେଳେ କହିଥିଲେ,
ତେ ଗୃହସ୍ଥା ଦ୍ଵିଜା ଜ୍ଞେଯା ଯେଷାମଗ୍ନିପରିଗ୍ରହଃ
ଯେଉଁ ଦ୍ୱିଜ ଗୃହସ୍ଥମାନେ ଅଗ୍ନିର ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଗୃହସ୍ଥ ବୋଲି ଜଣାଯିବେ ।
ଗୁର୍ଵିଣୀ ହ୍ଯଷ୍ଟମମାସୀଯା ଶିଶଵଶ୍ଚାଷ୍ଟଵତ୍ସରାଃ
ଗର୍ଭବତୀ ମହିଳା ଅଷ୍ଟମ ମାସରେ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ଶିଶୁମାନେ ଅଠ ବର୍ଷର ।
ଯେ ଵିଵାହାଦିମାଙ୍ଗଲ୍ଯକର୍ମଵ୍ଯଗ୍ରା ମହୋତ୍ସଵାଃ
ଯେଉଁମାନେ ବିବାହ ଓ ଅନ୍ୟ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଅଛନ୍ତି, ବଡ଼ ଉତ୍ସବରେ ଲାଗିଥିବା ଲୋକମାନେ,
ତ୍ରିଵିଧେନ ପୁରାଣେନ ଭର୍ତ୍ତୁର୍ଯା ସ୍ତ୍ରୀ ହିତେ ରତା
ପୁରୁଣା ତିନି ପ୍ରକାରର ସମର୍ଥନ ସହିତ, ଯେଉଁ ଜଣେ ଜନାନୀ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ନିଷ୍ଠାବାନ,
କିମନ୍ଯୈର୍ବହୁଭିର୍ଭୂପ ଵାକ୍ଯାଲାପକୃତୈର୍ମଯା
ହେ ରାଜା, ମୁଁ ଯେତେ ଅଧିକ କଥା କହିବି, ତାହାର କଣ ଉପକାର?
ନ ପ୍ରୀତିର୍ଯଦି ମେ ଛିତ୍ଵା ଶିରଃ ସ୍ଵଂ ହି ପ୍ରଯଚ୍ଛସି
ତେବେ ମୋ ପ୍ରୀତି ହେବ ନାହିଁ ।
ତଦା ହ୍ଯସତ୍ଯଵଚସୋ ଦେହଂ ନ ସ୍ପର୍ଶଯାମି ତେ
ଯଦି ତୁମର କଥା ମିଥ୍ୟା ହୁଏ, ତେବେ ମୁଁ ତୁମର ଦେହକୁ ଛୁଉନି ।
ଵିଶେଷାଦ୍ଭୂମିପାଲାନାଂ ତ୍ଵଦ୍ଵିଧାନାଂ ମହୀପତେ
ବିଶେଷକରି ତୁମ ପରି ଭୂମିପତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ,
ସତ୍ଯେ ସ୍ଥିତା କ୍ଷିତିର୍ଭୂପ ସତ୍ଯଂ ଧାରଯତେ ଜଗତ୍
ହେ ରାଜା, ପୃଥିବୀ ସତ୍ୟ ଉପରେ ଦଢ଼ିଛି; ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜଗତ ଟିକିଛି ।
ସତ୍ଯା ଧାରମିଦଂ ସର୍ଵଂ ଜଗତ୍ସ୍ଥାଵରଜଙ୍ଗମମ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ଚଳାଞ୍ଚଳ ଓ ଅଚଳ ଜଗତ ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଧାରିତ ।
ନ ଗର୍ଭଂ ଯୁଵତୀ ଧତ୍ତେ ଵେଲାତୀତଂ କଦାଚନ
ଏକ ଯୁବତୀ କେବେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ପରେ ଗର୍ଭ ଧାରଣ କରେନାହିଁ ।
ଦିଵ୍ଯାଦିସାଧନଂ ନୄଣାଂ ସତ୍ଯାଧାରଂ ମହୀପତେ
ହେ ରାଜା, ଦେବତା ଓ ଅନ୍ୟ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପାଇଁ ମାନବମାନେ ଯେଉଁ ଉପାୟ ଅନୁସରନ୍ତି, ସେ ସତ୍ୟ ଉପରେ ଆଧାରିତ ।
ମଦିରାପାନତୁଲ୍ଯେନ କର୍ମଣା ଲିପ୍ଯସେ ଽନୃତାତ୍
ମଦିରା ପାନ ସମାନ କୁକର୍ମ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ମିଥ୍ୟାରେ ଲିପ୍ତ ହେଉଛ ।
ମନ୍ଦରେ ପର୍ଵତଶ୍ରେଷ୍ଠେ ହରିଵାସରଭୋଜନମ୍
ମନ୍ଦର ପର୍ବତରେ, ସମସ୍ତ ପର୍ବତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ହରିଙ୍କ ଦିନର ଭୋଜନ,
କ୍ଷୁଦ୍ରଶାସ୍ତ୍ରୋପଦେଶେନ ଲୋଲୁପେନ ଵରାନନେ
ଲୋଭୀ ଜଣେ ନିମ୍ନ ଶାସ୍ତ୍ର ଶିଖାଇ ଦେଇଥିଲେ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ,
ନ ଶଙ୍ଖେନ ପିବେତ୍ତୋଯଂ ନ ହନ୍ଯାତ୍କୂର୍ମସୂକରୌ
ଶଂଖରେ ପାଣି ପିଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କୁମିର ଓ ବନ୍ଦରୁକୁ ମାରିବା ମଧ୍ୟ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅଗମ୍ଯାଗମନେ ଦେଵି ଅଭକ୍ଷ୍ଯସ୍ଯ ଚ ଭକ୍ଷଣେ
ହେ ଦେବୀ, ଯେଉଁ ଜଣାଙ୍କୁ ଯିବା ନିଷେଧ, କିମ୍ବା ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ନିଷିଦ୍ଧ, ଏହା କରିବା—
ଜାନନ୍ନପି କଥଂ ଦେଵି ଭୋକ୍ଷ୍ଯେ ଽହଂ ହରିଵାସରେ
ହେ ଦେବୀ, ଜାଣିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ହରିଙ୍କର ପବିତ୍ର ଦିନରେ କିପରି ମୁଁ ଖାଇପାରିବି?
ଅଭକ୍ଷ୍ଯେଣ ସମଃ ପ୍ରୋକ୍ତଃ କିଂ ପୁନଶ୍ଚାତ୍ତନକ୍ରିଯା
ନିଷିଦ୍ଧ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଏକପରି ଅପରାଧ, ତେବେ ଇଚ୍ଛାକୃତ ଭୋଜନ ତ ତାଠାରୁ ବଡ଼ ଅପରାଧ।
ମୂଲଂ ଫଲଂ ପଯସ୍ତୋଯମୁପଭୋଜ୍ଯଂ ମୁନୀଶ୍ଵରୈଃ
ମହାମୁନିମାନେ ମୂଳ, ଫଳ, ଦୁଧ ଓ ପାଣି ଭୋଜନ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି।
ଜ୍ଵରିଣାଂ ଲଙ୍ଘନଂ ଶସ୍ତଂ ଧାର୍ମିକାଣାମୁପୋଷଣମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଜ୍ୱରରେ ଅଛନ୍ତି ସେମାନେ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ୍, ଧର୍ମିକମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପବାସ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରନ୍ତି।
ଜ୍ଵରମଧ୍ଯେ କୃତଂ ପଥ୍ଯଂ ନିଧନାଯ ପ୍ରକଲ୍ପତେ
ଜ୍ୱର ଦିନରେ ଯାହା ଉପଯୋଗୀ ବୋଲି ଭାବାଯାଏ, ତାହା ଖାଇଲେ ଅନ୍ତେ ନାଶ ହୁଏ।
ମାଗ୍ରହଂ କୁରୁ ଵାମୋରୁ ଵ୍ରତଭଙ୍ଗୋ ଭଵେନ୍ମମ
ହେ ସୁନ୍ଦର ଜଂଘାବତୀ, ମୋତେ ଜୋର କରନିଅ, ମୋର ବ୍ରତ ଭଙ୍ଗ ହେବ।