ଅନ୍ଯଂ ଭଜନ୍ତେ ଭୂପାଲ ପତିଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଚ ଯାଃ ସ୍ତ୍ରିଯଃ
ହେ ରାଜା, ଯେଉଁ ନାରୀମାନେ ତାଙ୍କର ପତିକୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟଜଣଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି,
ପାତଯିତ୍ଵା ରମନ୍ତେ ଚ ବହୁକାଲଂ ବଲାନ୍ଵିତାଃ
ସେମାନେ ପତିକୁ ଫେଲାଇ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ଅ ଯଃ ସ୍ତମ୍ଭଂ ସମାଶ୍ସିଷ୍ଯ ତିଷ୍ଠନ୍ତ୍ଯବ୍ଦସହସ୍ରକମ୍
ସେମାନେ ଗୋଟିଏ ଖୁଟିକୁ ଧରି ହଜାର ବର୍ଷ ଯାଏଁ ଉଭାଇ ରହନ୍ତି।
ତଦନ୍ତେ ନରକାନ୍ ସର୍ଵାନ୍ ଭୁଞ୍ଜତେ ଽବ୍ଦଶତଂ ଶତମ୍
ତାପରେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ନରକରେ ଶତ ଶତ ବର୍ଷ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ସ ଚାପି ଯାତନାଃ ସର୍ଵା ଭୁଙ୍କ୍ତେ କଲ୍ପେଷୁ ପଞ୍ଚସୁ
ସେ ମଧ୍ୟ ପାଞ୍ଚଟି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରେ।
ତେଷାଂ କର୍ଣେଷୁ ଦାପ୍ଯନ୍ତେ ତତ୍ପାଯଃ କୀଲସଂଚଯାଃ
ସେମାନଙ୍କ କାନରେ ସେ ତିବ୍ର ତାପରୁ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଲୋହା ଶଳା ଭରାଯାଏ।
ପୂର୍ଯତେ ଚ ତତଶ୍ଚାପିଂ କୁମ୍ଭୀପାକଂ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ
ପରେ, ସେମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି।
ଅବ୍ଦାନାଂ କୋଟିପର୍ଯନ୍ତଂ ଲଵଣଂ ଭୁଞ୍ଜତେ ହି ତେ
କୋଟି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ଲୁଣ ଖାଇଥାନ୍ତି।
ଭଜ୍ଯନ୍ତେ ପାପକର୍ମଣୋ ଽନ୍ଯେପ୍ଯେଵଂ ନରାଧିପ
ହେ ରାଜା, ଅନ୍ୟ ଦୁଷ୍କର୍ମ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଭାବରେ ଭାଙ୍ଗି ଯାନ୍ତି।
ତତ୍ପସୂଚୀସହସ୍ରେଣ ଚକ୍ଷୁସ୍ତେଷାଂ ପ୍ରସୂର୍ଯତେ
ସେମାନଙ୍କର ଆଖି ହଜାର ଶୁଇଁରେ ଛିଦ୍ର କରାଯାଏ।
ତତଶ୍ଚ କ୍ରକର୍ଚେର୍ଘୋରୈର୍ଭିଦ୍ଯନ୍ତେ ପାପକର୍ଂମଣଃ
ତାପରେ, ଭୟଙ୍କର ଚକୁ ଦ୍ୱାରା ଦୁଷ୍ଟ କର୍ମ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ଚେରାଯାନ୍ତି।
ପରାନ୍ନଲୋଲ୍ଲୁପାନାଂ ଚ ନରକଂ ଶୃଣୁ ଦାରୁଣମ୍
ଅନ୍ୟର ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ଲୋଭ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ କେମିତି ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ପଡନ୍ତି, ଏହାକୁ ଶୁଣ, ରାଜା।
ନରକେଷୁ ସମସ୍ତେଷୁ ପ୍ରତ୍ଯେକଂ ହ୍ଯବ୍ଦଵାସିନଃ
ସମସ୍ତ ନରକରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣେ ଏକ ବର୍ଷ ଅବଧି ରହିଥାନ୍ତି।
ଯେ ଚ ଦେଵଲକାନ୍ନାନାଂ ଭୋଜିନସ୍ତାଞ୍ଶୃଣୁଷ୍ଵ ମେ
ଯେମାନେ ଦେବତାଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ଭୋଗ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଏବେ ମୋତେ ଶୁଣ।
ପଚ୍ଯନ୍ତେ ସତତଂ ପାପାଵିଷ୍ଟା ଭୋଗରତାଃ ସଦା
ଯେମାନେ ସଦା ପାପରେ ଲିନ ଓ ଭୋଗରେ ମଗନ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସବୁବେଳେ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ତଳିଯାନ୍ତି।
ତତଃ କ୍ଷାରୋଦକସ୍ନାନଂ ମୂତ୍ରଵିଷ୍ଟାନିଷେଵଣମ୍
ତାପରେ ଲୁଣା ଜଳରେ ସ୍ନାନ ଓ ମୁତ୍ର ଓ ମଳ ଖାଇବା ଦଣ୍ଡ ମିଳେ।
ଅନ୍ଯୋଦ୍ଵେଗରତା ଯେ ତୁ ଯାନ୍ତି ଵୈତରଣୀଂ ନଦୀମ୍
ଯେମାନେ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ଅସ୍ଥିର କରିବାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ବୈତରଣୀ ନଦୀକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଉପାସନାପରିତ୍ଯାଗୀ ରୌରଵଂ ନରକଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ଯେଉଁଜଣେ ପୂଜା ଛାଡିଦିଅନ୍ତି, ସେ ରୌରବ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଯାତନାସ୍ଵାସୁ ପଚ୍ଯନ୍ତେ ଵାଵଦାଚନ୍ଦ୍ରତାରକମ୍
ସେମାନେ ଚନ୍ଦ୍ର, ତାରା ଓ ଗ୍ରହ ଗଣନାରେ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ତଳିଯାନ୍ତି।
ସ ସହସ୍ରକୁଲୋ ଭୁଙ୍କ୍ତେନରକଂ କଲ୍ପପଞ୍ଚସୁ
ସେ ଜଣେ ଏକ ହଜାର ପିଢି ସହିତ ପାଞ୍ଚ କଳ୍ପ ଅବଧି ନରକରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ସ ଏଵ କୃତଵାନ୍ ରାଜନ୍ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାସହସ୍ରକମ୍
ହେ ରାଜା, ସେ ଜଣେ ଏକ ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରିଥିବା ପରି ଗଣାଯାନ୍ତି।
ଅଯୋନୌ ଚ ଵିଯୋନୌ ଚ ପଶୁଯୋନୌ ଚ ଯୋ ନରଃ
ଯେଉଁ ନର ଅସ୍ୱାଭାବିକ ଗର୍ଭରୁ, ଅପୂର୍ବ ଗର୍ଭରୁ କିମ୍ବା ପଶୁ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି—
ଵସାକୂପଂ ତତଃ ପ୍ରାପ୍ଯ ସ୍ଥିତ୍ଵା ଦିଵ୍ଯାବ୍ଦସତ୍ପକମ୍
ସେ ଚର୍ବିର କୁଆଁକୁ ପହଞ୍ଚି, ଏକ ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ଅବଧି ତାହାରେ ରହିଥାଏ।
ଉପଵାସଦିନେ ରାଜନ୍ଦନ୍ତଧାଵନକୃନ୍ନରଃ
ହେ ରାଜା, ଯେଉଁ ନର ଉପବାସ ଦିନରେ ଦାନ୍ତ ମାଜନ୍ତି—
ଯଃ ସ୍ଵକର୍ମପରିତ୍ଯାଗୀ ପାଷଣ୍ଡୀତ୍ଯୁଚ୍ଯତେ ବୁଧୈଃ
ଯେଉଁଜଣେ ନିଜ କର୍ମ ଛାଡିଦିଅନ୍ତି, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ତାଙ୍କୁ ପାଷଣ୍ଡି ଭାବେ କହନ୍ତି।
କଲ୍ପକୋଟିସହସ୍ରେଷୁ ପ୍ରାନ୍ପୁତୋ ନରକାନ୍କ୍ରମାତ୍
ସେ ଜଣେ କୋଟି କୋଟି କଳ୍ପ ଅବଧି ନରକରେ ଅନୁକ୍ରମେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରି ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଵ୍ରତସମଂ ଦୁଷ୍କୃତଂ ଭୁଞ୍ଜତେ ନୃପ
ହେ ରାଜା, ସେ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ବ୍ରତ ସମାନ ପାପ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି।
କଲ୍ପକୋଟିସହସ୍ରାଣି ନରକେ ତେ ଵସନ୍ତି ଚ
ସେମାନେ କୋଟି କୋଟି କଳ୍ପ ଅବଧି ନରକରେ ବସିଥାନ୍ତି।
ତେଷାଂ ପାପଫଲଂ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ଶୃଣୁଷ୍ଵ ସୁସମାହିତଃ
ମୁଁ ଏବେ ସେମାନଙ୍କର ପାପର ଫଳ କହିବି; ତୁମେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ଶୁଣ।
ଧ୍ରୂମ୍ରପାନରତା ନିତ୍ଯଂ ତିଷ୍ଠନ୍ତ୍ଯାବ୍ରହ୍ମଵତ୍ସରମ୍
ଯେମାନେ ସଦା ଧୂଆଁ ପିଇବାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଏକ ବର୍ଷ ଅବଧି ରହିଥାନ୍ତି।