ମାତ୍ସ୍ଯଂ ମାଂସଂ ନ ଭୁଞ୍ଜୀତ ନ କୌର୍ମଂ ନାପି ହାରିଣମ୍
ମାଛ, ମାଂସ, କଛୁଆ ଓ ହରିଣ ମାଂସ କେବେ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
କାର୍ତିକଃ ସର୍ଵପାପଘ୍ନଃ କିଞ୍ଚିଦ୍ଵ୍ରତଧରସ୍ଯ ହି
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରେ, ଅଳ୍ପ ଉପବାସ କଲେ ମଧ୍ୟ ଏହାର ଫଳ ମିଳେ।
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ଦୀକ୍ଷାଂ କୁର୍ଵୀତ କାର୍ତିକେ
ସେଥିପାଇଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ବ୍ରତ ନିଷ୍ଠାରେ ଲାଗିପଡ଼ିବା ଉଚିତ୍।
ପଶୁଯୋନିମଵାପ୍ନୋତି ଦୀକ୍ଷଯା ରହିତୋ ନରଃ
ଯିଏ ବ୍ରତ ନେଇନାହାନ୍ତି, ସେ ପଶୁ ଜନ୍ମ ପାଉଛନ୍ତି।
ତୀର୍ଥେ ହି କାର୍ତିକୀଂ କୁର୍ଵନ୍ନରୋ ଯାତି ହରେଃ ପଦମ୍
ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ କାର୍ତ୍ତିକ ବ୍ରତ କଲେ, ସେ ହରିଙ୍କ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ପ୍ରାତର୍ଦତ୍ଵା ଶୁଭାନ୍କୁଂଭାନ୍ପ୍ରଯାତି ହରିମନ୍ଦିରମ୍
ପ୍ରଭାତରେ ଶୁଭ କୁମ୍ଭ ଦାନ କରି, ହରିଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ଯିବା ସୁଯୋଗ ମିଳେ।
ଵିଵାହା ଯତ୍ର ଦୃଶ୍ଯନ୍ତେ ଵିଷ୍ଣୋର୍ନାଭିସରୋରୁହେ
ଯେଉଁଠାରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପଦ୍ମନାଭରେ ବିବାହ ଦେଖାଯାଏ,
ଵିନୋତ୍ତରାଯଣେ କାଲଂ ଲଗ୍ନଶୁଦ୍ଧିଂ ଵିନାପି ଚ
ଉତ୍ତରାୟଣ ସମୟ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଲଗ୍ନ ଶୁଦ୍ଧି ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ,
ତସ୍ମାନ୍ମୋହିନି କର୍ତାସ୍ମି କାର୍ତିକେ ଵ୍ରତସେଵନମ୍
ତେଣୁ ମୋହିନୀ, ମୁଁ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ବ୍ରତ ପାଳନ କରିବି।
ଅହୋ ମାହାତ୍ମ୍ଯମତୁଲଂ କାର୍ତିକସ୍ଯ ତ୍ଵଯୋରିତମ୍
ହାଁ, କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର ଅପୂର୍ବ ମହିମା ତୁମେ କହିଛ।
ପୂର୍ଣତା ଯେନ ଭଵତଗି ଵ୍ରତାନାଂ ପୃଥିଵୀପତେ
ଏହି ମାଧ୍ୟମରେ, ହେ ପୃଥିବୀର ରାଜା, ସମସ୍ତ ବ୍ରତର ସଫଳତା ମିଳେ।
ନକ୍ତଵ୍ରତୀ ଷଡ୍ରସେନ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଭୋଜଯେତ୍ପ୍ରିଯେ
ହେ ପ୍ରିୟେ, ଯିଏ ରାତିରେ ବ୍ରତ ରହେ, ସେ ଛଅ ରସର ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇବା ଉଚିତ୍।
ଅମାଂସାଶୀଭଵେଦ୍ଯସ୍ତ୍ତୁ ଗାଂ ପ୍ରଦଦ୍ଯାତ୍ସଦକ୍ଷିଣାମ୍
ଯିଏ ମାଂସ ଖାଏ ନାହିଁ, ସେ ଉଚିତ୍ ଦକ୍ଷିଣା ସହିତ ଗାଁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଫଲାନାଂ ନିଯମେ ସୁଭ୍ରୁ ଫଲଦାନଂ ସମାଚରେତ୍
ହେ ସୁନ୍ଦର ଭୃକୁଟିବତୀ, ଫଳ ଦେବାର ନିୟମରେ ଫଳ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଧାନ୍ଯାନାଂ ନିଯମେ ଶାଲୀଂସ୍ତତ୍ତଦ୍ଧାନ୍ଯମଥାପି ଵା
ଧାନ୍ୟ ଦେବା ନିୟମରେ ଚାଉଳ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଧାନ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ପତ୍ରଭୋଜୀ ନରୋଦଦ୍ଯାଦ୍ଭାଜନଂ ଘୃତସଂଯୁତମ୍
ପତ୍ରରେ ଖାଉଥିବା ଲୋକ ଘୃତ ମିଶାଇଥିବା ପାତ୍ର ଦେବା ଉଚିତ।
ଦଂପତ୍ଯୋର୍ଭୋଜନଂ କାର୍ଯମୁଭଯୋଃ ଶଯନାନ୍ଵିତମ୍
ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ସହିତ ଦୁହେଁ ପାଇଁ ଶୋଇବା ଶଯ୍ୟା ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ପ୍ରାତଃ ସ୍ନାନେ ହଯଂ ଦଦ୍ଯାନ୍ନିଃସ୍ନେହେ ଘୃତସକ୍ତୁକାନ୍
ସକାଳ ବିଶ୍ରାନ୍ତି ସମୟରେ ଘୋଡ଼ା ଏବଂ ଘୃତ ମିଶା ତେଲ ଛଡ଼ା ପିଠା ଦେବା ଉଚିତ।
ଉପାନହୌ ପ୍ରଦଦ୍ଯାତ୍ତୁ ପାଦତ୍ରାଣଵିଵର୍ଜନେ
ପାଦ ଢାକିବା ଜିନିଷ ନଥିଲେ ଚପ୍ପଲ ଦେବା ଉଚିତ।
ଆମିଷସ୍ଯ ପରିତ୍ଯାଗେ ସଵତ୍ସାଂ କପିଲାଂ ଦଦେତ୍
ମାଂସ ଛାଡ଼ିଲେ ବଛା ସହିତ ହଳଦିଆ ଗାଈ ଦେବା ଉଚିତ।
ସ କାଞ୍ଚନଂ ତଥା ତାମ୍ରଂ ସଘୃତଂ ଦୀପକଂ ପ୍ରିଯେ
ସେ ସୁନା, ତାମ୍ବା ଏବଂ ଘୃତ ଭରା ଦୀପ ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ, ପ୍ରିୟେ।
ଏକାନ୍ତରୋପଵାସୀ ତୁ କ୍ଷୌମଵସ୍ତ୍ରଂ ପ୍ରଦାପଯେତ୍
ଦିନ ଛାଡ଼ି ଦିନ ଉପବାସ କରୁଥିବା ଲୋକ କପଡ଼ା ଦେବା ଉଚିତ।
ଷଡ୍ରରାତ୍ରାଦ୍ଯୁପଵାସେଷୁ ଶିବିକାଂ ଛତ୍ରସଂଯୁତାମ୍
ଛଅ ରାତି କିମ୍ବା ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ଉପବାସରେ ଛତା ସହିତ ଡୋଲି ଦେବା ଉଚିତ।
ଅଜାଵିକଂ ତ୍ଵେକଭକ୍ତେ ଫଲାହାରେ ସୁଵର୍ଣକମ୍
ଦିନକୁ ଏକଥର ଖାଇ ଫଳ ଖାଇଥିଲେ ଛୋଟ ଛାଗ ଏବଂ ସୁନା ଦେବା ଉଚିତ।
ରସାନାଂ ଚୈଵ ସର୍ଵେଷାଂ ତ୍ଯାଗେ ଽନୁକ୍ତସ୍ଯ ଵାପି ଚ
ସମସ୍ତ ପାନୀୟ ଛାଡ଼ିଲେ କିମ୍ବା ଯଦି କିଛି ଉଲ୍ଲେଖ ନଥାଏ,
ଯଥୋକ୍ତସ୍ଯାପ୍ରଦାନେ ତୁ ଯଥୋକ୍ତାକରଣେ ଽପି ଵା
ଯାହା କହାଯାଇଛି ତାହା ନ ଦେଲେ କିମ୍ବା ତାହା ନ କଲେ,
ଵୃଥା ଵିପ୍ରଵଚୋ ଯସ୍ତୁ ମନ୍ଯତେ ମନୁଜଃ ଶୁଭେ
ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ କଥାକୁ ବ୍ୟର୍ଥ ଭାବେ ଭାବେ, ହେ ଶୁଭେ,
ଵ୍ରତଵୈକଲ୍ଯମାସାଦ୍ଯ କୁଷ୍ଠୀ ଚାନ୍ଧଃ ପ୍ରଜାଯତେ
ବ୍ରତ ଭଙ୍ଗ କଲେ ଲୋକ କୁଷ୍ଠରୋଗୀ କିମ୍ବା ଅନ୍ଧା ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
କୋ ଲଙ୍ଘଯେତ୍ସୁଭ୍ରୁ ଵଚୋ ହି ତେଷାଂ ଶ୍ରେଯୋଭିକାମୋ ମନୁଜସ୍ତୁ ଵିଦ୍ଵାନ୍
କିଏ ନିଜ ମଙ୍ଗଳ ଚାହିଁ ସୁନ୍ଦର ଭୂରୁ ଥିବା ଲୋକଙ୍କ କଥାକୁ ଅବହେଳା କରିବ?
ପ୍ରକାଶିତଂ ତୁଭ୍ଯମନନ୍ଯଵାଚ୍ଯଂ ଫଲପ୍ରଦଂ ମାଧଵତୁଷ୍ଟିହେତୁମ୍
ଏହି କଥା ତୁମକୁ କହାଯାଇଛି, ଅନ୍ୟକୁ କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏହା ଫଳଦାୟକ ଏବଂ ମାଧବଙ୍କୁ ଖୁସି କରେ।