ଦଶକୋଟ୍ଯସ୍ତୁ ରତ୍ନାନାଂ ଦୀପକର୍ମ ନିଶାଗମେ
ରାତିରେ ଦୀପ ଜଳାଇବା ପାଇଁ ଦଶ କୋଟି ମଣିମାଣିକ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଥିଲା।
ତତୋ ଽହଂ ଵାରୁଣଂ ଲୋକଂ ରସାତଲତଲସ୍ଥିତମ୍
ତାପରେ ମୁଁ ରସାତଳର ଗଭୀର ତଳରେ ଥିବା ବାରୁଣ ଲୋକକୁ ଗଲି।
ତତ୍ରୋକ୍ତୋ ଵରୁଣୋ ଦେଵଃ ସ୍ଥୀଯତାଂ ମତ୍ପିନ୍ତୁର୍ଵଶେ
ସେଠାରେ ବାରୁଣ ଦେବତା କହିଲେ, 'ମୋ ବାପାଙ୍କର ଆଜ୍ଞାରେ ରୁହ।'
କୁପିତୋ ମମ ଵାକ୍ଯେନ ଵରୁଣୋ ଯୋଦ୍ଧୁମାଗତଃ
ମୋ କଥାରେ ବାରୁଣ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଆସିଲେ।
ଜିତୋ ନାରାଯଣାସ୍ତ୍ରେଣ ମଯା ସ ଜଲନାଯକଃ
ମୁଁ ନାରାୟଣଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେ ଜଳର ନାୟକଙ୍କୁ ଜିତିଲି।
ନିର୍ଜିତେନାଯୁତଂ ଦତ୍ତଂ ଵାଜିନାଂ ଵାତରଂହସାମ୍
ଜିତି ଯିବା ପରେ, ସେ ମୋତେ ଦଶ ହଜାର ବେଗୁନ୍ତି ଘୋଡ଼ା ଦେଲେ।
ତୃଣତୋଯଵିହୀନା ଯେ ଜୀଵନ୍ତି ବହୁଶଃ ସମାଃ
ଏହି ଘୋଡ଼ାମାନେ ତିନି ଓ ପାଣି ବିନା ବହୁ ବର୍ଷ ଜୀବନ୍ତ ରହନ୍ତି।
ଭାର୍ଯାର୍ଥେ ଵରୁଣଃ ପ୍ରାଦାତ୍ସାପ୍ଯାନୀତା ମଯା ଶୁଭା
ଭାର୍ଯ୍ୟା ପାଇଁ ବାରୁଣ ତାକୁ ଦେଲେ, ଏବଂ ମୁଁ ସେ ଶୁଭା ମହିଳାକୁ ଆଣିଲି।
ତନ୍ନିସ୍ତି ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ସ୍ଥାନଂ ତାତ ସୁଦୁର୍ଗମମ୍
ସେଠିଏ ଏମିତି ଏକ ସ୍ଥାନ, ପୁଅ, ଯାହାକୁ ତିନି ଲୋକରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ।
ତଦୁତ୍ତିଷ୍ଠ ପରୀକ୍ଷସ୍ଵ ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦାର୍ଜିତାଂ ଶ୍ରିଯମ୍
ସେଠିପାଇଁ, ଉଠ ଓ ତୁମେ ମୋ ବାପାଙ୍କ ଦୟାରେ ମିଳିଥିବା ଧନ ସମ୍ପଦ ଦେଖ।
ଯଃ ପୁତ୍ରସ୍ତାତ ଵଦତି ମଯା ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ସମର୍ଜିତା
ପୁଅ କହେ, 'ମୁଁ ଏହି ଧନ ଅର୍ଜନ କରିଛି', ଏହା ଯଦି ହୁଏ, ପୁଅ।
ଆତ୍ମସଂଭାଵନଂ ତାତ ନ କର୍ତଵ୍ଯଂ ସୁତେନ ହି
ପୁଅ ନିଜେ ନିଜ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ପୁଅ।
ପିତୁଃ ଶୌର୍ଯେଣ ପୁତ୍ରସ୍ଯ ଵର୍ଦ୍ଧତେ ଧନସଂଚଯଃ
ବାପାଙ୍କର ପ୍ରତାପରେ ପୁଅଙ୍କର ଧନ ସଞ୍ଚୟ ବଢ଼ିଯାଏ।
ଵାଯୁନା ପୂରିତଂ ଵସ୍ତ୍ରଂ ତାରଯେନ୍ନୌଗତଂ ଜଲେ
ବାୟୁ ଭରା କପଡ଼ା ନୌକାକୁ ପାଣି ଉପରେ ଚଲାଇପାରେ।
ତଥାହି ପିତୃଵୀର୍ଯେଣ ପୁତ୍ରାସ୍ତେଜୋବଲାନ୍ଵିତାଃ
ଏହିପରି, ବାପାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ପୁଅମାନେ ତେଜ ଓ ବଳରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତି।
ଆତ୍ମେଚ୍ଛଯା ଯଚ୍ଛତୁ ରକ୍ଷତାଦ୍ଵା ସ୍ଵସଂପଦୋ ମାତୃସମୂହଵର୍ଯାଃ
ମାନ୍ୟମାନ୍ୟ ମାନେ, ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ସେ ନିଜ ସମ୍ପଦ ଦେଉନ୍ତୁ କିମ୍ବା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ସା ଚାପି ମୋହିନୀ ବ୍ରହ୍ମନ୍ପ୍ରିଯା ରାଜ୍ଞୋ ଵିଧେଃ ସୁତା
ସେ ମୋହିନୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ରାଜା ବିଧିଙ୍କର ପ୍ରିୟ କନ୍ୟା ଥିଲେ।
ଵିଶେଷତସ୍ତ୍ଵଯା ପୁଣ୍ଯଂ ସର୍ଵସଂଦେହଭଞ୍ଜନମ୍
ତୁମେ ବିଶେଷ ଭାବେ ସେଇ ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛ, ଯାହା ସମସ୍ତ ସନ୍ଦେହକୁ ଦୂର କରେ।
ଉଦତିଷ୍ଠତ୍ପ୍ରିଯାଯୁକ୍ତସ୍ତାଃ ଶ୍ରିଯଶ୍ଚାଵଲୋକଯତ୍
ସେ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟାଙ୍କ ସହ ଉଠି, ସେଇ ସମ୍ପଦକୁ ଦେଖିଲେ।
ନାଗକନ୍ଯାସ୍ତୁ ତାଃ ସର୍ଵା ଵାରୁଣୀସହିତା ମୁଦା
ସମସ୍ତ ନାଗକନ୍ୟାମାନେ ଓ ବାରୁଣୀ ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଗଲେ।
ଶେଷଂ ଦାନଵନାରୀଭିର୍ବହୁରତ୍ନସମନ୍ଵିତମ୍
ଅନ୍ୟ ଦାନବ ନାରୀମାନେ ବହୁ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ।
ସଂଵିଭଜ୍ଯ ପିତା ଵିତ୍ତଂ ଧର୍ମାଙ୍ଗଦସମାହୃତମ୍
ଧର୍ମାଙ୍ଗଦ ଯେଉଁ ସମ୍ପଦ ଆଣିଥିଲେ, ପିତା ସେଗୁଡିକୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଣ୍ଟିଦେଲେ।
ସର୍ଵାସାଂ ମତ୍ସୁତୋ ବ୍ରହ୍ମନ୍ପାଣୀନ୍ଗୃହ୍ଣାତୁ ଧର୍ମତଃ
ମୋ ପୁଅ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଧର୍ମପୂର୍ବକ ସମସ୍ତଙ୍କ ହାତ ଧରୁନ୍ତୁ।
ଵୈଵାହ୍ଯଲଗ୍ନେ ନକ୍ଷତ୍ରେ ମୁହୂର୍ତେ ସର୍ଵକାମଦେ
ବିବାହ ଲଗ୍ନ, ଶୁଭ ନକ୍ଷତ୍ର ଓ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ସମୟରେ,
ଵିଵାହଂ କୁରୁ ପୁତ୍ରସ୍ଯ ମମ ଧର୍ମାଙ୍ଗଦସ୍ଯ ଵୈ
ମୋ ପୁଅ ଧର୍ମାଙ୍ଗଦଙ୍କର ବିବାହ କରାଅ।
ସସ ମଜ୍ଜେନ୍ନରକେ ଘୋରେ ହ୍ଯପ୍ରତିଷ୍ଠେ ଯୁଗାଯୁତମ୍
ସେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଓ ତଳ ନଥିବା ନରକରେ ପଡି ରହିବ।
ଆତ୍ମା ସଂସ୍ଥାପିତସ୍ତେନ ଯେନ ସଂସ୍ଥାପିତଃ ସୁତଃ
ଯିଏ ପୁଅକୁ ସ୍ଥାପନ କରେ, ସେ ନିଜକୁ ସ୍ଥାପନ କରେ।
ପୁତ୍ରସ୍ଯ ଗୁଣଯୁକ୍ତସ୍ଯ ନିର୍ଗୁଣସ୍ଯାପି ଭୂସୁର
ବ୍ରାହ୍ମଣ, ପୁଅ ଗୁଣବାନ ହେଉ କି ନ ହେଉ, ତାହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭଲ।
ଯୋ ନ ଦାରୈଶ୍ଚ ଵିତ୍ତୈଶ୍ଚ ପୁତ୍ରାନ୍ସଂଯୋଜଯେତ୍ପିତା
ଯେ ପିତା ପୁଅମାନଙ୍କୁ ଜୀବିକା ଓ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ଦେଇ ଯୋଗାଏ ନାହିଁ—
ତସ୍ମାଦ୍ଵୃତ୍ତିଯୁତାଃ କାର୍ଯାଃ ପୁତ୍ରା ଦାରୈଃ ସମନ୍ଵିତାଃ
ସେଥିପାଇଁ, ପୁଅମାନେ ଜୀବିକା ଓ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ସହିତ ଯୋଗାଯୋଗ ହେବା ଉଚିତ।