ତସ୍ମାଦ୍ଵିଜସ୍ତାନ୍ନେକ୍ଷେତ ଯତୋ ଧର୍ମବହିଷ୍କୃତାଃ
ସେହିପାଇଁ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦୂରେଇ ରଖିବା ଉଚିତ, କାରଣ ସେମାନେ ଧର୍ମରୁ ବାହାରିଯାଇଛନ୍ତି।
ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଚେନ୍ନିଷ୍କୃତିର୍ନାସ୍ତି ଶାସ୍ତ୍ରାଣାମିତି ନିଶ୍ଵଯଃ
ଏହିଥିରେ କୌଣସି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାହିଁ ବୋଲି ଜାଣିବା, ଏହା ଶାସ୍ତ୍ରର ନିଶ୍ଚିତ ମତ।
ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଵିହୀନାନି ପ୍ରୋକ୍ତାନ୍ଯନ୍ଯାନି ଚ ପ୍ରଭୋ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାପମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଶୂନ୍ୟ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି।
ପାପାନି ତେଷାଂ ନରକାନ୍ଗଦତୋ ମେ ନିଶାମଯ
ସେମାନଙ୍କର ପାପ ଫଳରେ କେଉଁ ନରକ ମିଳେ, ମୋ ପାଖରୁ ଶୁଣ।
ତଦନ୍ତେ ପୃଥିଵୀମେତ୍ଯ ସତ୍ପଜନ୍ମସୁ ଗର୍ଦଭାଃ
ତାପରେ, ପୃଥିବୀରେ ଆସି, ସେମାନେ ସାତ ଜନ୍ମ ଗର୍ଦ୍ଧଭ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
ଆଶତାବ୍ଦଂ ଵିଟ୍କୃମଯଃ ସର୍ପା ଦ୍ଵାଦଶଜନ୍ମସୁ
ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ମଳ ଭୋଜନ କରୁଥିବା କୀଟ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ବାରୋଟି ଜନ୍ମ ସର୍ପ ହୋଇ ଜନ୍ମନେଇଥାନ୍ତି।
ଶତାବ୍ଦଂ ସ୍ଥାଵରାଶ୍ଚୈଵ ତତୋ ଗୋଧାଶରୀରିଣଃ
ପୁଣି ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ଅଚଳ ଜୀବ ହୁଅନ୍ତି, ତାପରେ ଗୋଧିକା ଶରୀର ନେଇଥାନ୍ତି।
ତତଃ ଷୋଡଶ ଜନ୍ମାନି ଶୂଦ୍ରାଦ୍ଯା ହୀନଜାତଯଃ
ତାପରେ, ଷୋଳ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ଶୂଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ନିମ୍ନ ଜାତିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
ପ୍ରତିଗ୍ରହପରା ନିତ୍ଯଂ ତତୋ ନିରଯଗାଃ ପୁନଃ
ସେମାନେ ସଦା ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରିବାରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି, ତାପରେ ପୁଣି ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ତତ୍ର କଲ୍ପଦ୍ଵଯଂ ସ୍ଥିତ୍ଵା ଚାଣ୍ଡାଲାଃ ଶତଜନ୍ମସୁ
ସେଠାରେ ଦୁଇ କଳ୍ପ ରହି, ସେମାନେ ଶତ ଜନ୍ମ ଚାଣ୍ଡାଳ ଭାବେ ଜନ୍ମନେଇଥାନ୍ତି।
ଶୁନାଂ ଯୋନିଶତଂ ଗତ୍ଵା ଚାଣ୍ଡାଲେଷୂପଜାଯତେ
ଶତ ଜନ୍ମ କୁକୁର ଗର୍ଭରେ ପଡ଼ି, ପୁଣି ଚାଣ୍ଡାଳ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
ତଦନ୍ତେ ନରକଂ ଯାତି ଯୁଗାନାମେକଵିଂଶତିମ୍
ତାପରେ, ଏକୋଇଶି ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଦାନାନାଂ ଵିନ୍ଘକର୍ତ୍ତାରସ୍ତେଷାଂ ପାପଫଲଂ ଶୃଣୁ
ଯେଉଁମାନେ ଦାନ ଦୁର୍ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାପ ଫଳ କଣ ହୁଏ, ଶୁଣ।
ତଦନ୍ତେ ତତ୍ପପାଷାଣଗ୍ରହଣଂ ଵତ୍ସରତ୍ରଘଯମ୍
ତାପରେ, ସେମାନେ ସେଇ ପାପର ପାଥର ଏକ ବର୍ଷ ଧରି ବୋହିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି।
ଶୋଚନ୍ତଃ ସ୍ଵୃନିକର୍ମାଣି ପରଦ୍ରଵ୍ଯାପହାରକାଃ
ଯେମାନେ ନିଜ କର୍ମ ପାଇଁ ଦୁଃଖିତ ହୁଅନ୍ତି, ଅନ୍ୟର ସମ୍ପତ୍ତି ଚୋରାଇନ୍ଥିବେ,
କର୍ମଣା ତତ୍ର ପଚ୍ଯନ୍ତେ ନରକାନ୍ଗିଷୁ ସନ୍ତତମ୍
ସେମାନେ ନିଜ କର୍ମର ଫଳରେ ସଦା ନରକର ଅଙ୍ଗଗୁଡିକରେ ପଚାଯାନ୍ତି।
ଯାଵଦ୍ଯୁଗସହସ୍ରଂ ତୁ ତତ୍ପାଯଃ ପିଣ୍ଡଭକ୍ଷଣମ୍
ହଜାର ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ସେଇ ତୀବ୍ର ଦୁଃଖର ଗୋଲା ଖାଇଥାନ୍ତି।
ନିରୁଚ୍ଛ୍ଵାସଂ ମହାଘୋରେ କଲ୍ପାର୍ଦ୍ଧଂ ନିଵସନ୍ତି ତେ
ସେମାନେ ଶ୍ୱାସ ନ ଥିବା ଏହି ଭୟଙ୍କର ସ୍ଥାନରେ ଅର୍ଧ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବସିଥାନ୍ତି।
ତତ୍ପତାମ୍ରସ୍ତ୍ରିଯସ୍ତେନ ସୁରୁପାଭରଣୈର୍ଯୁତାଃ
ସେଠାରେ, ତାମ୍ବା ରଙ୍ଗର ନାରୀମାନେ ସୁନ୍ଦର ଗହନା ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ଵିଦ୍ଵଵନ୍ତଂ ଭଯେନାସାଂ ଗୃହ୍ଣନ୍ତି ପ୍ରସଭଂ ଚ ତମ୍
ସେମାନେ ଭୟରେ ଜ୍ଞାନୀ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଜୋରଦରି ଧରିନେଇଥିଲେ।
ଅନ୍ଯଂ ଭଜନ୍ତେ ଭୂପାଲ ପତିଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଚ ଯାଃ ସ୍ତ୍ରିଯଃ
ହେ ରାଜା, ଯେଉଁ ନାରୀମାନେ ତାଙ୍କର ପତିକୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟଜଣଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି,
ପାତଯିତ୍ଵା ରମନ୍ତେ ଚ ବହୁକାଲଂ ବଲାନ୍ଵିତାଃ
ସେମାନେ ପତିକୁ ଫେଲାଇ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ଅ ଯଃ ସ୍ତମ୍ଭଂ ସମାଶ୍ସିଷ୍ଯ ତିଷ୍ଠନ୍ତ୍ଯବ୍ଦସହସ୍ରକମ୍
ସେମାନେ ଗୋଟିଏ ଖୁଟିକୁ ଧରି ହଜାର ବର୍ଷ ଯାଏଁ ଉଭାଇ ରହନ୍ତି।
ତଦନ୍ତେ ନରକାନ୍ ସର୍ଵାନ୍ ଭୁଞ୍ଜତେ ଽବ୍ଦଶତଂ ଶତମ୍
ତାପରେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ନରକରେ ଶତ ଶତ ବର୍ଷ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ସ ଚାପି ଯାତନାଃ ସର୍ଵା ଭୁଙ୍କ୍ତେ କଲ୍ପେଷୁ ପଞ୍ଚସୁ
ସେ ମଧ୍ୟ ପାଞ୍ଚଟି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରେ।
ତେଷାଂ କର୍ଣେଷୁ ଦାପ୍ଯନ୍ତେ ତତ୍ପାଯଃ କୀଲସଂଚଯାଃ
ସେମାନଙ୍କ କାନରେ ସେ ତିବ୍ର ତାପରୁ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଲୋହା ଶଳା ଭରାଯାଏ।
ପୂର୍ଯତେ ଚ ତତଶ୍ଚାପିଂ କୁମ୍ଭୀପାକଂ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ
ପରେ, ସେମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି।
ଅବ୍ଦାନାଂ କୋଟିପର୍ଯନ୍ତଂ ଲଵଣଂ ଭୁଞ୍ଜତେ ହି ତେ
କୋଟି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ଲୁଣ ଖାଇଥାନ୍ତି।
ଭଜ୍ଯନ୍ତେ ପାପକର୍ମଣୋ ଽନ୍ଯେପ୍ଯେଵଂ ନରାଧିପ
ହେ ରାଜା, ଅନ୍ୟ ଦୁଷ୍କର୍ମ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଭାବରେ ଭାଙ୍ଗି ଯାନ୍ତି।
ତତ୍ପସୂଚୀସହସ୍ରେଣ ଚକ୍ଷୁସ୍ତେଷାଂ ପ୍ରସୂର୍ଯତେ
ସେମାନଙ୍କର ଆଖି ହଜାର ଶୁଇଁରେ ଛିଦ୍ର କରାଯାଏ।