କର୍ମଣା ମନସା ଵାଚା ଯା ପିତୁର୍ଦୁଃଖମାଚରେତ୍
ଯେ କିଏ କାମ, ମନ, କିମ୍ବା କଥାରେ ବାପାଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେଇଥାଏ—
ସର୍ଵାସାଂ ସାଧିକା ଦେଵୀ ମୋହିନୀ ଜନକପ୍ରିଯା
ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରେ, ବାପାଙ୍କ ପ୍ରିୟ Mohinī ମହିଳା ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ।
ତତ୍ପୁତ୍ରଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵେପମାନା ହି ମାତରଃ
ପୁଅର କଥା ଶୁଣି ସମସ୍ତ ମାଆ ଭୟରେ କମ୍ପିଗଲେ ।
ଅଵଶ୍ଯଂ ତଵ ଵାକ୍ଯଂ ହି କର୍ତଵ୍ଯଂ ନ୍ଯାଯସଂଯୁତମ୍
ତୋ ନ୍ୟାୟଯୁକ୍ତ ଆଜ୍ଞା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପାଳନ କରିବା ଦରକାର ।
ଯୋ ଭାର୍ଯାମୁଦ୍ଵହେଦ୍ଭର୍ତା ଦ୍ଵିତୀଯାମପରାମପି
ପତି ଦ୍ୱିତୀୟ ଜଣେ ଜୀବାକୁ ବିବାହ କରିଲେ—
ଅନୁଜ୍ଞାପ୍ଯ ଯଦା ଭାର୍ତା ଜ୍ଯେଷ୍ଠାମନ୍ଯାଂ ସମୁଦ୍ଵହେତକ୍
ଯେତେବେଳେ ଜେଷ୍ଠାକୁ ଅନୁମତି ଦେଇ, ପତି ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଜୀବାକୁ ବିବାହ କରିପାରିବ ।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠଯା ସହିତଃ କୁର୍ଯାଦିଷ୍ଟାପୂର୍ତଂ ନରୋତ୍ତମଃ
ଉତ୍ତମ ପୁରୁଷ ତାଙ୍କର ଜ୍ୟେଷ୍ଠା ପତ୍ନୀଙ୍କ ସହିତ ଦାନ ଓ ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ମାତୃଵଚନଂ ପ୍ରହଷ୍ଟେନାନ୍ତରାତ୍ମନୋ
ମାଆଁଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ଶେଷେ ସେ ମନରେ ଖୁସି ହେଲା।
ସହସ୍ରଂ ନଗରାଣାଂ ଚ ଗ୍ରାମାଣାଂ ପ୍ରଦଦୌ ତଥା
ସେ ଏକ ହଜାର ସହର ଓ ଏକ ହଜାର ଗାଁ ଦାନ କଲେ।
ଏକୈକସ୍ଯ ଦଦାଵଷ୍ଟୌ ରଥାନ୍କାଞ୍ଚନମାଲିନଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାଇଁ ସେ ଏଠି ଆଠଟି ସୁନା ଶୃଙ୍ଖଳା ଲଗା ରଥ ଦେଲେ।
ଶୁଦ୍ଧସ୍ଯ ମେରୁଜାତସ୍ଯ ଅକ୍ଷଯସ୍ଯ ନୁପାତ୍ମଜଃ
ସେ ମେରୁ ପାହାଡ଼ର ଜନ୍ମିତ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଅସୀମ ସୁନା ଦାନ କଲେ।
ଦାସାନାଂ ଚ ଶତଂ ସାଗ୍ରଂ ଦାସୀନାଂ ଚ ନୃପାତ୍ମଜଃ
ସେ ଏକ ଶତାଧିକ ପୁରୁଷ ଦାସ ଓ ଏକ ଶତାଧିକ ଦାସୀ ଦେଲେ।
ଯୁଗନ୍ଧରାଣାଂ ଭଦ୍ରାଣାଂ ଶତାନି ଦଶ ଵୈ ପୃଥକ୍
ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାଇଁ ଦଶ ଶତ ଭଲ ଯୁଗନ୍ଧରା ଘୋଡ଼ା ଦେଲେ।
ଵାଟୀନାଂ ତୁ ସହସ୍ରାଣାଂ ଶତଂ ପ୍ରାଦାଦ୍ଧସନ୍ନିଵ
ସେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଉଦ୍ୟାନ ଦାନ କଲେ।
ଅଜାଵିକମସଂଖ୍ଯାତମେକୈକସ୍ଯୈ ନ୍ଯଵେଦଯତ୍
ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାଇଁ ସେ ଅସଂଖ୍ୟା ମେଁଡା ଓ ଛେଉ ଦେଲେ।
ଆଖଣ୍ଡଲାସ୍ତ୍ରଯୁକ୍ତରଥ ଭୂଷଣସ୍ଯ ସୁଭକ୍ତିମାନ୍
ସେ ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ତିନି ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର ଲଗା ଓ ଭଲ ଗହଣା ଲଗା ରଥ ଦେଲେ।
ପ୍ରଦଦୌ ସଂହତାନ୍କୃତ୍ଵା ଵଲଯାନ୍ପଞ୍ଚ ସପ୍ତ ଚ
ସେ ଏକଠା କରି ପାଞ୍ଚଟି ଓ ସାତଟି କଙ୍ଗଣ ଦାନ କଲେ।
ସଂଧ୍ଯାଵଲ୍ଯାଂ ସ୍ଥିତାନୀହ ଶୀତାଂଶୁପ୍ରତିମାନି ଚ
ସେ ସନ୍ଧ୍ୟାବଳୀରେ ରଖିଥିବା ଚନ୍ଦ୍ର ପ୍ରତିମା ଭଳି ଗହଣା ଦେଲେ।
କୁଙ୍କୁମଂ ଚନ୍ଦନଂ ଭୂରି କର୍ପୂରଂ ପ୍ରସ୍ଥସଂଖ୍ଯଯା
ସେ ପ୍ରସ୍ଥ ମାପରେ ବହୁତ କୁଙ୍କୁମ, ଚନ୍ଦନ ଓ କର୍ପୂର ଦାନ କଲେ।
ମାତୄଣାମଵିଶେଷେଣ ପିତୁଃ ସୁଖମଭୀପ୍ସଯନ୍
ପିତାଙ୍କର ସୁଖ ଚାହିଁ ସେ ସମସ୍ତ ମାଆଁଙ୍କୁ ବିଭେଦ ନ କରି ଦେଲେ।
ଘୃତକ୍ଷୀରସ୍ଯ ପାତ୍ରାଣି ପେଯସ୍ଯ ଵିଵିଧସ୍ଯ ଚ
ସେ ଘିଅ ଓ ଦୁଧର ପାତ୍ର, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପାନୀୟର ପାତ୍ର ଦେଲେ।
ସ୍ଥାଲୀନାଂ କାଞ୍ଚନୀନାଂ ହି ସକୁଂଭାନାଂ ନୃପାତ୍ମଜଃ
ସେ ସୁନାର ଭାଣ୍ଡ ଓ କୁମ୍ଭ ଦାନ କଲେ।
କରେଣୂନାଂ ସଵେଗାନାଂ ମାଂସଵିକ୍ରାନ୍ତକନ୍ଧରାମ୍
ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗଳା ଓ ତେଜ ଗତି ଥିବା ମହିଳା ହାତୀ ଦେଲେ।
ଶିବିକାନାଂ ସଵେଷାଣାଂ ପୁଂସାଂ ପୀଵରଗାମିନାମ୍
ସେ ଭଲ ଗହଣା ଲଗା ଶିବିକା ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁରୁଷ ଦେଲେ।
ଏଵଂ ଦତ୍ଵା ବହୁଧନଂ ବହ୍ଵୀଭ୍ଯୋ ନୃପନନ୍ଦନଃ
ଏପରି ଭାବରେ, ଅନେକ ଲୋକଙ୍କୁ ବହୁ ଧନ ଦେଇ, ରାଜାଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ହେଲେ।
କୃତାଞ୍ଜଲିପୁଟୋ ଭୂତ୍ଵା ଇଦଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ସମ୍ମାନରେ ହାତ ଜୋଡି ରଖି, ଏହି ଶବ୍ଦ କହିଲେ।
ବ୍ରୁଵନ୍ତୁ ସର୍ଵାଃ ପିତରଂ ମମାଦ୍ଯ ସ୍ଵୈରେଣ ସଂଭୁଙ୍କ୍ଷ୍ଵ ନରେଶଂ ମୋହିନୀମ୍
ତମେ ସମସ୍ତେ ଆଜି ମୋ ପିତାଙ୍କୁ କହ, ରାଜା, ମନରେ ମୋହିନୀ ରାଣୀଙ୍କୁ ସ୍ୱେଚ୍ଛାରେ ଉପଭୋଗ କର।
ଵିମୋହିନୀଂ ବ୍ରହ୍ମସୁତାଂ ସୁଶୀଲାଂ ରମସ୍ଵ ସୌଖ୍ଯେନ ରହଃ ଶତାନି
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ନୈତିକ ଏବଂ ମୋହିନୀ ଝିଅକୁ ଶତ ରାତି ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ସୁଖରେ ଉପଭୋଗ କର।
ସ୍ଵଭୂଦୁହିତ୍ରା ସୁଚିରଂ ରମସ୍ଵ ଵିଦେହପୁତ୍ର୍ଯେଵ ରଘୁପ୍ରଵୀରଃ
ନିଜ ଝିଅ ସହ ବହୁ ଦିନ ସୁଖରେ ରହ, ଯେପରି ରଘୁର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନାୟକ ଭିଦେହାଙ୍କ ଝିଅ ସହ ରହିଥିଲେ।
ପୁତ୍ରୌଜସା ଦୁଃଖଵିମୁକ୍ତଭାଵାତ୍ସମୀରିତଂ ଵାକ୍ଯମିଦଂ ପ୍ରତୀହି
ପୁତ୍ରର ଶକ୍ତି ଓ ଦୁଃଖମୁକ୍ତ ଭାବରୁ କହାଯାଇଥିବା ଏହି ଶବ୍ଦକୁ ଗ୍ରହଣ କର।