ମମୋଦ୍ଵାହେନ ନିର୍ଵିଣ୍ଣାନ୍ନିରାଶାନ୍କାମଭୋଗଯୋଃ
ମୋ ସହ ବିବାହ କରି, ତୁମେ ଆଶାହୀନ ଓ ନିରୁତ୍ସାହ ହେଇପାରିଛ।
ମୂର୍ଘ୍ନି କୀଲଂ କନିଷ୍ଠାଖ୍ଯଂ ଯୋ ହି ରାଜନ୍ନିଖାନଯେତ୍
ହେ ରାଜା, ଯେଉଁଠି ମୁଣ୍ଡରେ 'କନିଷ୍ଠା' ନାମକ କିଳ ଲଗାଇଦିଏ—
ପତିଵ୍ରତାଶ୍ରୁଦଗ୍ଧାଯାଃ କା ଶାନ୍ତିର୍ମେ ଭଵିଷ୍ଯତି
ପତିବ୍ରତା ଜନନୀ ଲୁହରେ ଜଳିଯିବା ପରେ, ମୋ ପାଇଁ କେମିତି ଶାନ୍ତି ହେବ?
କିଂ ପୁନଃ ପ୍ରାକୃତଂ ଭୂପ ତ୍ଵାଦୃଶୀଂ ତଥା
ହେ ରାଜା, ତୁମେ ପରି ସାଧାରଣ ଜନନୀ ପାଇଁ କଣ?
ତଵ ସ୍ନେହନିବଦ୍ଧାଙ୍ଗୀ ସଂଭୋଜଯତି ଷଡ୍ରସୈଃ
ତୁମେ ପ୍ରତି ମମତାରେ ବାନ୍ଧି, ସେ ତୁମକୁ ଷଡ୍ରସ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ଆଦର କରେ।
ଏଵଂଵିଧା ହି ଶତଶୋ ନାର୍ଯଃ ସଂତି ଗୃହେ ତଵ
ଏପରି ନାରୀ ଶତଶଃ ତୁମ ଘରେ ଅଛନ୍ତି।
ମୋହିନୀ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵ୍ରୀଡିତୋ ହ୍ଯଭଵନ୍ନୃପଃ
ମୋହିନୀଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ଲଜ୍ଜିତ ହେଲେ।
ଇଙ୍ଗିତଜ୍ଞଃ ସୁତୋ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଦଶାଵସ୍ଥାଗତାଂ ନୃପମ୍
ଇଙ୍ଗିତ ବୁଝିପାରିବା ପୁଅ, ରାଜାଙ୍କର ଅବସ୍ଥା ବୁଝିଗଲା।
ମାତୃଃ ସର୍ଵାଃ ସମାହୂଯ ସଂଧ୍ଯାଵଲିପୁରୋଗମାଃ
ସନ୍ଧ୍ୟାବଳୀଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ସମସ୍ତ ମାଆଙ୍କୁ ଡାକିଲେ ।
ଵିମୋହିନୀ ମେ ଜନନୀ ନଵୋଢା ବ୍ରାହ୍ମଣଃ ସୁତା
ଭ୍ରାମଣ ଜନ୍ମର ମୋ ମା Vimohinī ନବବିବାହିତ ।
ଆତ୍ମନା ସହ ଖେଲାର୍ଥଂ ତନ୍ମୋଦଧ୍ଵଂ ସୁହର୍ଷିତାଃ
ତାଙ୍କ ସହିତ ଖେଳିବା ପାଇଁ ତମେ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ ଖୁସି କର ।
କୋ ହି ଦୀପଯତେ ଵହ୍ନିଂ ସ୍ଵଦେହେ ଦେହିନାଂ ଵର
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜୀବ, କିଏ ନିଜ ଦେହକୁ ଆଗି ଲଗାଇବ ?
କସ୍ତରେତ୍ସାଗରଂ ବଦ୍ଧ୍ଵା ଗ୍ରୀଵାଯାଂ ଦାରୁଣାଂ ଶିଲାମ୍
କିଏ ଗଭୀର ପଥର ଗଳାରେ ବାନ୍ଧି ସାଗର ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବ ?
କୋ ନିଷୀଦତି ଧାରାଯାଂ ଖଙ୍ଗସ୍ଯା କାଶଭାସିନଃ
କିଏ କାଶା ଘାସ ପରି ଚମକୁଥିବା ତଳୱାର ଧାର ଉପରେ ବସିପାରିବ ?
ସର୍ଵସ୍ଯାପି ପ୍ରଦାନେନ ନୈତନ୍ମନସି ଵର୍ତତେ
ସମସ୍ତ କିଛି ଦେଇ ଦେଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ଭାବ ମନରୁ ଯାଏ ନାହିଁ ।
କା ଦୃଷ୍ଟ୍ଯା ଦଯିତଂ କାନ୍ତଂ ନିରୀକ୍ଷେଦନ୍ଯଯାହୃତମ୍
କେଉଁ ଜଣେ ଜୀବା ନିଜ ପ୍ରିୟଜନକୁ ଅନ୍ୟଜଣୀ ନେଇଥିବା ଦେଖିପାରିବ ?
ଆତ୍ମପ୍ରାଣସମଂ କାନ୍ତମନ୍ଯସ୍ତ୍ରୀକୁଚପୀଡନମ୍
ନିଜ ପ୍ରାଣ ସମାନ ପ୍ରିୟଜନ, ଅନ୍ୟ ଜଣେ ନାରୀଙ୍କ ଅଂକରେ ଚାପି ରହିଲେ—
ସର୍ଵେଷାମେଵ ଦୁଃଖାନାଂ ଦୁଃଖମେତଦନନ୍ତକମ୍
ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ମଧ୍ୟରୁ, ଏହି ଦୁଃଖ ସର୍ବଦା ଅନନ୍ତ ।
ଵରଂ ସର୍ଵା ମୃତାଃ ପୁତ୍ର ଯୁଗପନ୍ମାତରସ୍ତଵ
ପୁଆ, ତୋ ସମସ୍ତ ମାଆ ଏକାସାଥିରେ ମରିଯିବା ଭଲ ।
ଯଦି ମେ ନ ପିତୁଃ ସୌଖ୍ଯଂ କରିଷ୍ଯଥ ଶୁଭାନନାଃ
ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ଥିବା ତମେ ମୋ ବାପାଙ୍କୁ ଖୁସି ଦେଇନାହିଁ, ତେବେ—
କର୍ମଣା ମନସା ଵାଚା ଯା ପିତୁର୍ଦୁଃଖମାଚରେତ୍
ଯେ କିଏ କାମ, ମନ, କିମ୍ବା କଥାରେ ବାପାଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେଇଥାଏ—
ସର୍ଵାସାଂ ସାଧିକା ଦେଵୀ ମୋହିନୀ ଜନକପ୍ରିଯା
ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରେ, ବାପାଙ୍କ ପ୍ରିୟ Mohinī ମହିଳା ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ।
ତତ୍ପୁତ୍ରଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵେପମାନା ହି ମାତରଃ
ପୁଅର କଥା ଶୁଣି ସମସ୍ତ ମାଆ ଭୟରେ କମ୍ପିଗଲେ ।
ଅଵଶ୍ଯଂ ତଵ ଵାକ୍ଯଂ ହି କର୍ତଵ୍ଯଂ ନ୍ଯାଯସଂଯୁତମ୍
ତୋ ନ୍ୟାୟଯୁକ୍ତ ଆଜ୍ଞା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପାଳନ କରିବା ଦରକାର ।
ଯୋ ଭାର୍ଯାମୁଦ୍ଵହେଦ୍ଭର୍ତା ଦ୍ଵିତୀଯାମପରାମପି
ପତି ଦ୍ୱିତୀୟ ଜଣେ ଜୀବାକୁ ବିବାହ କରିଲେ—
ଅନୁଜ୍ଞାପ୍ଯ ଯଦା ଭାର୍ତା ଜ୍ଯେଷ୍ଠାମନ୍ଯାଂ ସମୁଦ୍ଵହେତକ୍
ଯେତେବେଳେ ଜେଷ୍ଠାକୁ ଅନୁମତି ଦେଇ, ପତି ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଜୀବାକୁ ବିବାହ କରିପାରିବ ।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠଯା ସହିତଃ କୁର୍ଯାଦିଷ୍ଟାପୂର୍ତଂ ନରୋତ୍ତମଃ
ଉତ୍ତମ ପୁରୁଷ ତାଙ୍କର ଜ୍ୟେଷ୍ଠା ପତ୍ନୀଙ୍କ ସହିତ ଦାନ ଓ ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ମାତୃଵଚନଂ ପ୍ରହଷ୍ଟେନାନ୍ତରାତ୍ମନୋ
ମାଆଁଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ଶେଷେ ସେ ମନରେ ଖୁସି ହେଲା।
ସହସ୍ରଂ ନଗରାଣାଂ ଚ ଗ୍ରାମାଣାଂ ପ୍ରଦଦୌ ତଥା
ସେ ଏକ ହଜାର ସହର ଓ ଏକ ହଜାର ଗାଁ ଦାନ କଲେ।
ଏକୈକସ୍ଯ ଦଦାଵଷ୍ଟୌ ରଥାନ୍କାଞ୍ଚନମାଲିନଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାଇଁ ସେ ଏଠି ଆଠଟି ସୁନା ଶୃଙ୍ଖଳା ଲଗା ରଥ ଦେଲେ।