ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ଵଚନଂ ଦେଵୀ ସଂଧ୍ଯାଵଲୀ ତଦା
ଏପରି କଥା କହି, ଦେବୀ ସନ୍ଧ୍ୟାବଳୀ ସେ ସମୟରେ—
ତସ୍ଯା ଵୀକ୍ଷଣମାତ୍ରେଣ ପରିପୂର୍ଣାନି ଭୂପତେ
ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ପଡିବା ମାତ୍ରେ, ରାଜା, ସବୁ କାମ ସଫଳ ହେଇଗଲା।
ଅମୃତସ୍ଵାଦୁକଲ୍ପସ୍ଯ ଜନସ୍ଯ ତୁ ମହୀପତେ
ରାଜା, ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ଅମୃତ ସ୍ୱାଦ ଭଳି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ,
ପରିଵେଷଯଦଵ୍ଯଗ୍ରା ମୋଡିନ୍ଯାଶ୍ଚାରୁହାସିନୀ
ସେ ମୋଡି ମନ ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ହାସି ସହିତ, ଅବିନାଶୀ ଭାବରେ ଖାଦ୍ୟ ପରିବେଶନ କଲେ।
ଶନୈଃ ଶନୈଶ୍ଚ ବୁଭୁଜେ ଇଷ୍ଟମନ୍ନଂ ସୁସଂସ୍କୃତମ୍
ସେ ହଳେ ହଳେ ଭଲଭାବରେ ପକାଯାଇଥିବା, ଇଚ୍ଛିତ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଲେ।
ଵୀଜ୍ଯମାନା ଵରାରୋହା ଵ୍ଯାଜନେନ ସୁଗୀତିନା
ସୁନ୍ଦରୀ ଜଣେ ମହିଳାଙ୍କୁ ମଧୁର ଗୀତ ସହିତ ବାହା ଦେଇ ଥଣ୍ଡା କରାଯାଉଥିଲା।
ସା ଭୁକ୍ତା ବ୍ରହ୍ମତନଯା ତଦନ୍ନମମୃତୋପମମ୍
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କନ୍ୟା ସେ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇ ସେଥିରେ ଅମୃତ ସମାନ ରସ ଅନୁଭବ କଲେ।
ଜଗୃହେ ପୁତ୍ରଦତ୍ତଂ ତୁ ତାଂବୂଲଂ ତତ୍ସୁଗନ୍ଧିମତ୍
ସେ ପୁଅ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ସୁଗନ୍ଧିତ ତାମ୍ବୁଳ ନେଲେ।
ତତଃ ପ୍ରହସ୍ଯ ଶନକୈଃ ପ୍ରାହ ସଂଧ୍ଯାଵଲୀଂ ନୃପ
ତାପରେ, ହସି ହସି ହଳେ ହଳେ ସେ ସଂଧ୍ୟାବଳୀଙ୍କୁ କହିଲେ, ରାଜା।
ନ ମଯା ହି ପରିଜ୍ଞାତା ଶ୍ରମସ୍ଵେଦିତଯା ଶୁଭେ
ଶ୍ରମ ଓ ଘମ ପାଇଁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଚିହ୍ନିପାରିନଥିଲି, ଶୁଭେ।
ତାଵତ୍ପ୍ରଣମ୍ଯ ନୃପତେଃ ପୁତ୍ରୋ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ତାପରେ, ରାଜାଙ୍କ ପୁଅ ପ୍ରଣାମ କରି ଏହି କଥା କହିଲେ।
ତଵ ଭର୍ତୁଃ ପ୍ରସାଦେନ ଵୃଦ୍ଧିଂ ସଂପ୍ରାପ୍ତଵାନହମ୍
ତୁମର ସ୍ୱାମୀଙ୍କ କୃପାରେ ମୁଁ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଛି।
ଅସ୍ଯାଃ ପୀତଂ ପଯୋ ଭୂରି କୁଚଯୋଃ ସ୍ନେହସଂପ୍ଲୁତମ୍
ମୁଁ ତାଙ୍କ ଦୁଇ ଅଁଶରୁ ପ୍ରେମରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୁଧ ବହୁତ ପିଇଛି।
ଇଯଂ ମାଂ ଜନଯିତ୍ଵୈଵ ଜାତା ଶିଥିଲବନ୍ଧନା
ଏହି ମାତା ମୋତେ ଜନ୍ମ ଦେଇ, ପରେ ବନ୍ଧନ ଢିଲା କରିଦେଲେ।
ମାତୁଃ ପୁତ୍ରସ୍ଯ ଚାର୍ଵଙ୍ଗି ସତ୍ଯମେତନ୍ମଯେରିତମ୍
ସୁନ୍ଦରୀ, ମା ଓ ପୁଅ ବିଷୟରେ ମୁଁ ଯାହା କହିଛି, ଏହା ସତ୍ୟ।
ଉତ୍ସଂଗେ ଵର୍ତଯିଷ୍ଯାମି ମାତୃସଂଘସ୍ଯ ନିତ୍ଯଶଃ
ମୁଁ ସଦା ମାନଙ୍କ ଗୋଷ୍ଠୀର ଆଞ୍ଚଳରେ ରହିବି।
ମାତୃସୌଖ୍ଯଂ ନ ଜାନାତି କୁମାରୀ ଭର୍ତୃଜଂ ଯଥା
ଏକ କୁମାରୀ ଯେପରିକି ସ୍ୱାମୀରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ପୁଅ ପରି ମାତୃ ସୁଖ ଜାଣିନଥାଏ।
ହାରମୁତ୍ତମଦେହସ୍ଥଂ ହସ୍ତେନାହର୍ତୁମିଚ୍ଛତି
ସେ ମହାନ ଦେହରେ ପିନ୍ଧିଥିବା ହାରଟିକୁ ହାତରେ ନେବାକୁ ଚାହେ।
ସମୀହତେ ଜଗଦ୍ଧର୍ତୁଂ ସଵୀର୍ଯଂ ମାତୃଜଂ ପଯଃ
ସେ ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାତୃ ଦୁଧ ପିବାକୁ ଆଶା କରେ।
ଅସ୍ଯାଶ୍ଚୈଵାପରାଣାଂ ଚ ଵିଶେଷୋ ଯଦି ମେ ନ ଚେତ୍
ମୁଁ ଯଦି ଏହାଙ୍କ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତଫାତ ଜାଣିନଥିଲି—
ଏଵଂ ବ୍ରୁଵାଣେ ତନଯେ ମୋହିନୀ ଵିସ୍ମଯଂ ଗତା
ପୁଅ ଏପରି କହିବା ସମୟରେ ମୋହିନୀ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ଵିନୀତସ୍ଯ ହ୍ଯପାପସ୍ଯ ଔଚିତ୍ଯଂ ପାପିନୋ ଗୃହେ
ସତ୍ପୁରୁଷଙ୍କ ଆଚରଣ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ଘରେ ମଧ୍ୟ ଉଚିତ ଭାବରେ ହୁଏ।
ଏଵଂ ଗୁଣାଧିକସ୍ଯାହଂ କର୍ତୁଂ କର୍ମ ଜୁଗୁପ୍ସିତାମ୍
ଏପରି ଗୁଣବତ୍ତା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ମୁଁ ଏକ ନିନ୍ଦନୀୟ କାମ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଉଛି ।
ଏଵଂ ଵିମୃଶ୍ଯ ବହୁଧା ମୋହିନୀ ଲୋକସୁଂଦରୀ
ଏପରି ଅନେକ ଭାବରେ ଚିନ୍ତା କରି, ମୋହିନୀ ନାମକ ଲୋକମଧ୍ୟରେ ସୁନ୍ଦରୀ ଜଣେ ମହିଳା ।
ନ ଶକ୍ନୋମି ଵିନା ତେନ ମୁହୂର୍ତମପି ଵର୍ତିତୁମ୍
ମୁଁ ତାଙ୍କ ବିନା ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟ ରହିପାରିବି ନାହିଁ ।
କନିଷ୍ଠା ଜନନୀ ତାତ ଶୀଘ୍ରଂ ତ୍ଵାଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁମିଚ୍ଛତି
ତୁମର କନିଷ୍ଠ ମାଆ, ପୁଆ, ତୁମକୁ ଶୀଘ୍ର ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି ।
ପୁତ୍ରଵାକ୍ଯେନ ନୃପତିରତତ୍କ୍ଷଣାଦ୍ଗନ୍ତୁମୁଦ୍ଯତଃ
ପୁତ୍ରଙ୍କ ଉକ୍ତି ଶୁଣି, ରାଜା ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଯିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ ।
ସଂପ୍ରଵିଶ୍ଯ ଗୃହେ ରାଜା ଦଦର୍ଶ ଶଯନସ୍ଥିତାମ୍
ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ରାଜା ଶୟନ ଉପରେ ଶୋଇଥିବା ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ।
ଉପାସ୍ଯ ମାନାଂ ପ୍ରିଯଯା ସଂଧ୍ଯାଵଲ୍ଯା ଶନୈଃ ଶନୈଃ
ପ୍ରିୟା ସନ୍ଧ୍ୟାବଳୀଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, ରାଜା ଧୀରେ ଧୀରେ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ରୁକ୍ମାଙ୍ଗଦଂ ପ୍ରାପ୍ତଂ ଶଯନେ ମୋହ୍ଯ ସୁଂଦରୀ
ରୁକ୍ମାଙ୍ଗଦ ଶୟନ ଉପରେ ଆସିଲେ, ଦେଖି ସୁନ୍ଦରୀ ମହିଳା ଭାବେ ଶୋଇ ରହିଲେ ।