କୁରୁ ଵାକ୍ଯଂ ମଯୋକ୍ତଂ ହି ସ୍ଵାମିନି ତ୍ଵଂ ପ୍ରସୀଦ ମେ
ମୋ ସ୍ୱାମୀ, ମୁଁ କହିଥିବା କଥା କରନ୍ତୁ, ଦୟା କରି ମୋପରି କୃପା କରନ୍ତୁ।
ଭଵେତ୍ପାପକ୍ଷଯଃ ସମ୍ଯକ୍ ସ୍ଵର୍ଗପ୍ରାପ୍ତିସ୍ତଥାକ୍ଷଯା
ପାପର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନାଶ ହେବ, ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗର ଅବିନାଶୀ ଲାଭ ମିଳିବ।
ଅଭିମନ୍ତ୍ର୍ଯ ପରିଷ୍ଵଜ୍ଯ ତନଯଂ ସା ପୁନଃ ପୁନଃ
ସେ ପୁଣି ପୁଣି ନିଜ ପୁଅକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
କରିଷ୍ଯେ ଵଚନଂ ପୁତ୍ର ତ୍ଵଦୀଯଂ ଧର୍ମସଂଯୁତମ୍
ପୁଅ, ତୁମର ଧର୍ମ ଭରିତ ଆଜ୍ଞାକୁ ମୁଁ ପୂରଣ କରିବି।
ଶତପୁତ୍ରା ହ୍ଯହଂ ପୁତ୍ର ତ୍ଵଯୈକେନ ସୁତେନ ହି
ମୁଁ ଶତପୁତ୍ରୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ପୁଅ, ତୁମେ ଏକା ମୋ ଏକମାତ୍ର ସନ୍ତାନ।
ଵ୍ରତରାଜେନ ଚୀର୍ଣେନ ପ୍ରାପ୍ତସ୍ତ୍ଵମଚିରାତ୍ସୁତଃ
ପୁଅ, ବ୍ରତରାଜ ଉପବାସ କରିବା ପରେ ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ମୋ ପାଖରେ ଆସିଥିଲା।
ସଦ୍ଯଃ ପ୍ରତ୍ଯଯକାରୀଦଂ ମହାପାତକନାଶନମ୍
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ତୁରନ୍ତ ବିଶ୍ୱାସ ଦେଇଥାଏ ଏବଂ ବଡ଼ ପାପକୁ ନାଶ କରେ।
ଵରମେକଃ କୁଲାଲଂବୀ ଯତ୍ର ଵିଶ୍ରମତେ କୁଲମ୍
ଏକ ଲୋକ ଯିଏ କୁଳକୁ ଧାରଣ କରେ, ଯେଉଁଠି କୁଳରେ ସବୁ ଶାନ୍ତି ମିଳେ, ସେ ଅଧିକ ଭଲ।
ଧନ୍ଯାନି ତାନି ଶୂଲାନି ଯୈର୍ଜାତସ୍ତ୍ଵଂ ସୁତୋ ଽନଘ
ଯେଉଁ ଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ, ନିର୍ମଳ ପୁଅ, ଜନ୍ମ ନେଇଛ, ସେ ଶୂଳଗୁଡିକ ଧନ୍ୟ।
ଆହ୍ଲାଦଯତି ଯସ୍ତାତଂ ଜନନୀଂ ଵାପି ପୁତ୍ରକଃ
ଯେ ପୁଅ ନିଜ ବାପା କିମ୍ବା ମା'କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ,
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ଵଚନଂ ଦେଵୀ ସଂଧ୍ଯାଵଲୀ ତଦା
ଏପରି କଥା କହି, ଦେବୀ ସନ୍ଧ୍ୟାବଳୀ ସେ ସମୟରେ—
ତସ୍ଯା ଵୀକ୍ଷଣମାତ୍ରେଣ ପରିପୂର୍ଣାନି ଭୂପତେ
ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ପଡିବା ମାତ୍ରେ, ରାଜା, ସବୁ କାମ ସଫଳ ହେଇଗଲା।
ଅମୃତସ୍ଵାଦୁକଲ୍ପସ୍ଯ ଜନସ୍ଯ ତୁ ମହୀପତେ
ରାଜା, ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ଅମୃତ ସ୍ୱାଦ ଭଳି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ,
ପରିଵେଷଯଦଵ୍ଯଗ୍ରା ମୋଡିନ୍ଯାଶ୍ଚାରୁହାସିନୀ
ସେ ମୋଡି ମନ ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ହାସି ସହିତ, ଅବିନାଶୀ ଭାବରେ ଖାଦ୍ୟ ପରିବେଶନ କଲେ।
ଶନୈଃ ଶନୈଶ୍ଚ ବୁଭୁଜେ ଇଷ୍ଟମନ୍ନଂ ସୁସଂସ୍କୃତମ୍
ସେ ହଳେ ହଳେ ଭଲଭାବରେ ପକାଯାଇଥିବା, ଇଚ୍ଛିତ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଲେ।
ଵୀଜ୍ଯମାନା ଵରାରୋହା ଵ୍ଯାଜନେନ ସୁଗୀତିନା
ସୁନ୍ଦରୀ ଜଣେ ମହିଳାଙ୍କୁ ମଧୁର ଗୀତ ସହିତ ବାହା ଦେଇ ଥଣ୍ଡା କରାଯାଉଥିଲା।
ସା ଭୁକ୍ତା ବ୍ରହ୍ମତନଯା ତଦନ୍ନମମୃତୋପମମ୍
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କନ୍ୟା ସେ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇ ସେଥିରେ ଅମୃତ ସମାନ ରସ ଅନୁଭବ କଲେ।
ଜଗୃହେ ପୁତ୍ରଦତ୍ତଂ ତୁ ତାଂବୂଲଂ ତତ୍ସୁଗନ୍ଧିମତ୍
ସେ ପୁଅ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ସୁଗନ୍ଧିତ ତାମ୍ବୁଳ ନେଲେ।
ତତଃ ପ୍ରହସ୍ଯ ଶନକୈଃ ପ୍ରାହ ସଂଧ୍ଯାଵଲୀଂ ନୃପ
ତାପରେ, ହସି ହସି ହଳେ ହଳେ ସେ ସଂଧ୍ୟାବଳୀଙ୍କୁ କହିଲେ, ରାଜା।
ନ ମଯା ହି ପରିଜ୍ଞାତା ଶ୍ରମସ୍ଵେଦିତଯା ଶୁଭେ
ଶ୍ରମ ଓ ଘମ ପାଇଁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଚିହ୍ନିପାରିନଥିଲି, ଶୁଭେ।
ତାଵତ୍ପ୍ରଣମ୍ଯ ନୃପତେଃ ପୁତ୍ରୋ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ତାପରେ, ରାଜାଙ୍କ ପୁଅ ପ୍ରଣାମ କରି ଏହି କଥା କହିଲେ।
ତଵ ଭର୍ତୁଃ ପ୍ରସାଦେନ ଵୃଦ୍ଧିଂ ସଂପ୍ରାପ୍ତଵାନହମ୍
ତୁମର ସ୍ୱାମୀଙ୍କ କୃପାରେ ମୁଁ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଛି।
ଅସ୍ଯାଃ ପୀତଂ ପଯୋ ଭୂରି କୁଚଯୋଃ ସ୍ନେହସଂପ୍ଲୁତମ୍
ମୁଁ ତାଙ୍କ ଦୁଇ ଅଁଶରୁ ପ୍ରେମରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୁଧ ବହୁତ ପିଇଛି।
ଇଯଂ ମାଂ ଜନଯିତ୍ଵୈଵ ଜାତା ଶିଥିଲବନ୍ଧନା
ଏହି ମାତା ମୋତେ ଜନ୍ମ ଦେଇ, ପରେ ବନ୍ଧନ ଢିଲା କରିଦେଲେ।
ମାତୁଃ ପୁତ୍ରସ୍ଯ ଚାର୍ଵଙ୍ଗି ସତ୍ଯମେତନ୍ମଯେରିତମ୍
ସୁନ୍ଦରୀ, ମା ଓ ପୁଅ ବିଷୟରେ ମୁଁ ଯାହା କହିଛି, ଏହା ସତ୍ୟ।
ଉତ୍ସଂଗେ ଵର୍ତଯିଷ୍ଯାମି ମାତୃସଂଘସ୍ଯ ନିତ୍ଯଶଃ
ମୁଁ ସଦା ମାନଙ୍କ ଗୋଷ୍ଠୀର ଆଞ୍ଚଳରେ ରହିବି।
ମାତୃସୌଖ୍ଯଂ ନ ଜାନାତି କୁମାରୀ ଭର୍ତୃଜଂ ଯଥା
ଏକ କୁମାରୀ ଯେପରିକି ସ୍ୱାମୀରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ପୁଅ ପରି ମାତୃ ସୁଖ ଜାଣିନଥାଏ।
ହାରମୁତ୍ତମଦେହସ୍ଥଂ ହସ୍ତେନାହର୍ତୁମିଚ୍ଛତି
ସେ ମହାନ ଦେହରେ ପିନ୍ଧିଥିବା ହାରଟିକୁ ହାତରେ ନେବାକୁ ଚାହେ।
ସମୀହତେ ଜଗଦ୍ଧର୍ତୁଂ ସଵୀର୍ଯଂ ମାତୃଜଂ ପଯଃ
ସେ ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାତୃ ଦୁଧ ପିବାକୁ ଆଶା କରେ।
ଅସ୍ଯାଶ୍ଚୈଵାପରାଣାଂ ଚ ଵିଶେଷୋ ଯଦି ମେ ନ ଚେତ୍
ମୁଁ ଯଦି ଏହାଙ୍କ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତଫାତ ଜାଣିନଥିଲି—