ଅଥ କାଲେନ ଚାଲ୍ପେନ ତ୍ରିଦୋଷୋ ଽସ୍ଯ ଵ୍ଯଜାଯତ
ତାପରେ କିଛି ସମୟ ପରେ, ତାଙ୍କ ଶରୀରରେ ତିନି ଦୋଷ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା।
ଶୀତାର୍ତଃ କଂପମାନୋ ଽସୌ ପତ୍ନ୍ଯଙ୍ଗୁଲିମଖଣ୍ଡଯତ୍
ସେ ଶୀତରେ କଷ୍ଟ ପାଇ, କମ୍ପି କମ୍ପି, ପତ୍ନୀଙ୍କ ଆଙ୍ଗୁଳି ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲେ।
ତତ୍ଖଣ୍ଡମଙ୍ଗୁଲେର୍ଵକ୍ତ୍ରେ ସ୍ଥିତଂ ନୃପତିଵଲ୍ଲଭେ
ହେ ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ଭଙ୍ଗ ହୋଇଥିବା ଆଙ୍ଗୁଳି ତାଙ୍କ ମୁଁହରେ ରହିଗଲା।
ଚିତାଂ ସାର୍ପିର୍ଯୁତାଂ ଚକ୍ରେ ମଧ୍ଯେ ଧୃତ୍ଵା ପତିଂ ତଦା
ସେ ଘିଅ ଲଗାଇ ଚିତା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ମଧ୍ୟରେ ପତିଙ୍କୁ ରଖିଲେ।
ମୁଖେ ସୁଖଂ ସମାଧାଯ ହୃଦଯେ ହୃଦଯଂ ତଥା
ସେ ଆଙ୍ଗୁଳିକୁ ସୁବିଧାରେ ମୁଁହରେ ରଖିଲେ, ହୃଦୟରେ ହୃଦୟ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି।
ଦାହଯାମାସ କଲ୍ଯାଣୀ ଭର୍ତୁର୍ଦେହଂ ରୁଜାନ୍ଵିତମ୍
ସେ ଶୁଭା ନାରୀ ପତିଙ୍କ ରୋଗାକ୍ରାନ୍ତ ଦେହକୁ ଦହିଦେଲେ।
ଆତ୍ମନା ସହ ଚାର୍ଵଙ୍ଗୀ ଜ୍ଵଲିତେ ଜାତଵେଦସି
ସେ ସୁନ୍ଦର ଅଙ୍ଗବତୀ ନାରୀ ନିଜ ଦେହ ସହିତ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଵିଶୋଧଯିତ୍ଵା ବହୁପାପସଂଘାନ୍ସ୍ଵକର୍ମଣା ଦୁଷ୍କରସାଧନେନ
ନିଜର କଠିନ ଏବଂ ଦୁର୍ଲଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସେ ଅନେକ ପାପରୁ ନିଜକୁ ପବିତ୍ର କଲେ।
ନ ମାତରୀଦୃଶୋ ଧର୍ମୋ ଲୋକେଷୁ ତ୍ରିଷୁ ଲଭ୍ଯତେ
ମା' ର ଦାୟିତ୍ୱ ପରି ଦାୟିତ୍ୱ ଏହି ତିନି ଜଗତରେ ଆଉ କେଉଁଠି ମିଳେନି।
ସପତ୍ନୀଂ ତୁ ସପତ୍ନୀ ହି କିଞ୍ଚିଦନ୍ନଂ ଦଦାତି ଚ
କିନ୍ତୁ ସହପତ୍ନୀ ହେଉଥିବା ସହପତ୍ନୀ କେବଳ ଅଳ୍ପ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇଥାଏ।
କୁରୁ ଵାକ୍ଯଂ ମଯୋକ୍ତଂ ହି ସ୍ଵାମିନି ତ୍ଵଂ ପ୍ରସୀଦ ମେ
ମୋ ସ୍ୱାମୀ, ମୁଁ କହିଥିବା କଥା କରନ୍ତୁ, ଦୟା କରି ମୋପରି କୃପା କରନ୍ତୁ।
ଭଵେତ୍ପାପକ୍ଷଯଃ ସମ୍ଯକ୍ ସ୍ଵର୍ଗପ୍ରାପ୍ତିସ୍ତଥାକ୍ଷଯା
ପାପର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନାଶ ହେବ, ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗର ଅବିନାଶୀ ଲାଭ ମିଳିବ।
ଅଭିମନ୍ତ୍ର୍ଯ ପରିଷ୍ଵଜ୍ଯ ତନଯଂ ସା ପୁନଃ ପୁନଃ
ସେ ପୁଣି ପୁଣି ନିଜ ପୁଅକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
କରିଷ୍ଯେ ଵଚନଂ ପୁତ୍ର ତ୍ଵଦୀଯଂ ଧର୍ମସଂଯୁତମ୍
ପୁଅ, ତୁମର ଧର୍ମ ଭରିତ ଆଜ୍ଞାକୁ ମୁଁ ପୂରଣ କରିବି।
ଶତପୁତ୍ରା ହ୍ଯହଂ ପୁତ୍ର ତ୍ଵଯୈକେନ ସୁତେନ ହି
ମୁଁ ଶତପୁତ୍ରୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ପୁଅ, ତୁମେ ଏକା ମୋ ଏକମାତ୍ର ସନ୍ତାନ।
ଵ୍ରତରାଜେନ ଚୀର୍ଣେନ ପ୍ରାପ୍ତସ୍ତ୍ଵମଚିରାତ୍ସୁତଃ
ପୁଅ, ବ୍ରତରାଜ ଉପବାସ କରିବା ପରେ ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ମୋ ପାଖରେ ଆସିଥିଲା।
ସଦ୍ଯଃ ପ୍ରତ୍ଯଯକାରୀଦଂ ମହାପାତକନାଶନମ୍
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ତୁରନ୍ତ ବିଶ୍ୱାସ ଦେଇଥାଏ ଏବଂ ବଡ଼ ପାପକୁ ନାଶ କରେ।
ଵରମେକଃ କୁଲାଲଂବୀ ଯତ୍ର ଵିଶ୍ରମତେ କୁଲମ୍
ଏକ ଲୋକ ଯିଏ କୁଳକୁ ଧାରଣ କରେ, ଯେଉଁଠି କୁଳରେ ସବୁ ଶାନ୍ତି ମିଳେ, ସେ ଅଧିକ ଭଲ।
ଧନ୍ଯାନି ତାନି ଶୂଲାନି ଯୈର୍ଜାତସ୍ତ୍ଵଂ ସୁତୋ ଽନଘ
ଯେଉଁ ଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ, ନିର୍ମଳ ପୁଅ, ଜନ୍ମ ନେଇଛ, ସେ ଶୂଳଗୁଡିକ ଧନ୍ୟ।
ଆହ୍ଲାଦଯତି ଯସ୍ତାତଂ ଜନନୀଂ ଵାପି ପୁତ୍ରକଃ
ଯେ ପୁଅ ନିଜ ବାପା କିମ୍ବା ମା'କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ,
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ଵଚନଂ ଦେଵୀ ସଂଧ୍ଯାଵଲୀ ତଦା
ଏପରି କଥା କହି, ଦେବୀ ସନ୍ଧ୍ୟାବଳୀ ସେ ସମୟରେ—
ତସ୍ଯା ଵୀକ୍ଷଣମାତ୍ରେଣ ପରିପୂର୍ଣାନି ଭୂପତେ
ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ପଡିବା ମାତ୍ରେ, ରାଜା, ସବୁ କାମ ସଫଳ ହେଇଗଲା।
ଅମୃତସ୍ଵାଦୁକଲ୍ପସ୍ଯ ଜନସ୍ଯ ତୁ ମହୀପତେ
ରାଜା, ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ଅମୃତ ସ୍ୱାଦ ଭଳି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ,
ପରିଵେଷଯଦଵ୍ଯଗ୍ରା ମୋଡିନ୍ଯାଶ୍ଚାରୁହାସିନୀ
ସେ ମୋଡି ମନ ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ହାସି ସହିତ, ଅବିନାଶୀ ଭାବରେ ଖାଦ୍ୟ ପରିବେଶନ କଲେ।
ଶନୈଃ ଶନୈଶ୍ଚ ବୁଭୁଜେ ଇଷ୍ଟମନ୍ନଂ ସୁସଂସ୍କୃତମ୍
ସେ ହଳେ ହଳେ ଭଲଭାବରେ ପକାଯାଇଥିବା, ଇଚ୍ଛିତ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଲେ।
ଵୀଜ୍ଯମାନା ଵରାରୋହା ଵ୍ଯାଜନେନ ସୁଗୀତିନା
ସୁନ୍ଦରୀ ଜଣେ ମହିଳାଙ୍କୁ ମଧୁର ଗୀତ ସହିତ ବାହା ଦେଇ ଥଣ୍ଡା କରାଯାଉଥିଲା।
ସା ଭୁକ୍ତା ବ୍ରହ୍ମତନଯା ତଦନ୍ନମମୃତୋପମମ୍
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କନ୍ୟା ସେ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇ ସେଥିରେ ଅମୃତ ସମାନ ରସ ଅନୁଭବ କଲେ।
ଜଗୃହେ ପୁତ୍ରଦତ୍ତଂ ତୁ ତାଂବୂଲଂ ତତ୍ସୁଗନ୍ଧିମତ୍
ସେ ପୁଅ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ସୁଗନ୍ଧିତ ତାମ୍ବୁଳ ନେଲେ।
ତତଃ ପ୍ରହସ୍ଯ ଶନକୈଃ ପ୍ରାହ ସଂଧ୍ଯାଵଲୀଂ ନୃପ
ତାପରେ, ହସି ହସି ହଳେ ହଳେ ସେ ସଂଧ୍ୟାବଳୀଙ୍କୁ କହିଲେ, ରାଜା।
ନ ମଯା ହି ପରିଜ୍ଞାତା ଶ୍ରମସ୍ଵେଦିତଯା ଶୁଭେ
ଶ୍ରମ ଓ ଘମ ପାଇଁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଚିହ୍ନିପାରିନଥିଲି, ଶୁଭେ।