ତଦ୍ଭଜନ୍ତ୍ଯା ନ ମେ ଦୁଃଖଂ ନ ଵିଷାଦଃ କଥଞ୍ଚନ
ତାହାକୁ ପୂଜିବାରୁ ମୋତେ କେବେ ଦୁଃଖ କିମ୍ବା ନିରାଶା ଆସିନାହିଁ।
ଅନୀତଂ ଜନକାଦ୍ଵିତ୍ତଂ ବନ୍ଧୁଭ୍ଯୋ ଵରଵର୍ଣିନୀ
ମୋ ପିତାଙ୍କଠୁ ନିଆଯାଇଥିବା ଧନ ସମ୍ବନ୍ଧୀମାନେ ପାଇଁ ବଣ୍ଟିଦିଆଯାଇଥିଲା, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଙ୍ଗର ନାରୀ।
ଦିଵା ଦିଵା ତ୍ରିର୍ଯତ୍ନେନ ରାତ୍ରୌ ଗୁହ୍ଯଵିଶୋଧନମ୍
ପ୍ରତିଦିନ, ତିନିପଟି ଚେଷ୍ଟାରେ, ରାତିରେ ସେ ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନଗୁଡିକୁ ସଫା କରୁଥିଲେ।
ନଖେନ ପାତଯେଦ୍ଭର୍ତୁଃ କ୍ରିମୀନ୍କୁଷ୍ଠାଚ୍ଛନୈଃ ଶନୈଃ
ସେ ନଖରେ ଦୀରେ-ଦୀରେ ଏବଂ ସାବଧାନରେ ପତିଙ୍କ କୁଷ୍ଠରୁ କୀଟମାନେକୁ ହଟାଇଥିଲେ।
ନ ଦେଵି ରାତ୍ରୌ ସ୍ଵପିତି ନ ଦିଵା ଚ ଵରାନନା
ହେ ଦେବୀ, ସେ ରାତିରେ ଶୁଅନାହିଁ, ଦିନେ ମଧ୍ୟ ଶୁଅନାହିଁ, ହେ ଚାରୁମୁଖୀ।
ଯଦ୍ଯସ୍ତି ଵସୁଧା ଦେଵୀ ପିତରୋ ଦେଵତାସ୍ତଥା
ହେ ଦେବୀ, ଯଦି ଭୂମି ଅଛି, ତେବେ ପିତୃମାନେ ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।
ଚଣ୍ଡିକାଯୈ ପ୍ରଦାସ୍ଯାମି ରକ୍ତଂ ମାଂସସମୁଦ୍ଭଵମ୍
ମୁଁ ଚଣ୍ଡିକାଙ୍କୁ ମାଂସରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ରକ୍ତ ଦେବି।
ସାଦରଂ କାରଯିଷ୍ଯାମି ଉପଵାସାନ୍ଦଶୈଵ ତୁ
ମୁଁ ସମ୍ମାନ ସହିତ ଦଶ ଉପବାସ କରିବି।
ନୋପଭୋକ୍ଷ୍ଯାମି ମଧୁରଂ ନୋପଭୋକ୍ଷ୍ଯାମି ଵୈ ଘୃତମ୍
ମୁଁ କେବେ ମିଠା ଖାଇବିନି, ଘିଅ ମଧ୍ୟ ଭୋଗ କରିବିନି।
ଜୀଵତାଂ ରୋଗହୀନୋ ହି ଭର୍ତା ମେ ଶରଦାଂ ଶତମ୍
ମୋ ପତି ରୋଗମୁକ୍ତ ହୋଇ ଶତ ଶରଦ୍ ଜୀବନ କଟିଥିଲେ।
ଅଥ କାଲେନ ଚାଲ୍ପେନ ତ୍ରିଦୋଷୋ ଽସ୍ଯ ଵ୍ଯଜାଯତ
ତାପରେ କିଛି ସମୟ ପରେ, ତାଙ୍କ ଶରୀରରେ ତିନି ଦୋଷ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା।
ଶୀତାର୍ତଃ କଂପମାନୋ ଽସୌ ପତ୍ନ୍ଯଙ୍ଗୁଲିମଖଣ୍ଡଯତ୍
ସେ ଶୀତରେ କଷ୍ଟ ପାଇ, କମ୍ପି କମ୍ପି, ପତ୍ନୀଙ୍କ ଆଙ୍ଗୁଳି ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲେ।
ତତ୍ଖଣ୍ଡମଙ୍ଗୁଲେର୍ଵକ୍ତ୍ରେ ସ୍ଥିତଂ ନୃପତିଵଲ୍ଲଭେ
ହେ ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ଭଙ୍ଗ ହୋଇଥିବା ଆଙ୍ଗୁଳି ତାଙ୍କ ମୁଁହରେ ରହିଗଲା।
ଚିତାଂ ସାର୍ପିର୍ଯୁତାଂ ଚକ୍ରେ ମଧ୍ଯେ ଧୃତ୍ଵା ପତିଂ ତଦା
ସେ ଘିଅ ଲଗାଇ ଚିତା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ମଧ୍ୟରେ ପତିଙ୍କୁ ରଖିଲେ।
ମୁଖେ ସୁଖଂ ସମାଧାଯ ହୃଦଯେ ହୃଦଯଂ ତଥା
ସେ ଆଙ୍ଗୁଳିକୁ ସୁବିଧାରେ ମୁଁହରେ ରଖିଲେ, ହୃଦୟରେ ହୃଦୟ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି।
ଦାହଯାମାସ କଲ୍ଯାଣୀ ଭର୍ତୁର୍ଦେହଂ ରୁଜାନ୍ଵିତମ୍
ସେ ଶୁଭା ନାରୀ ପତିଙ୍କ ରୋଗାକ୍ରାନ୍ତ ଦେହକୁ ଦହିଦେଲେ।
ଆତ୍ମନା ସହ ଚାର୍ଵଙ୍ଗୀ ଜ୍ଵଲିତେ ଜାତଵେଦସି
ସେ ସୁନ୍ଦର ଅଙ୍ଗବତୀ ନାରୀ ନିଜ ଦେହ ସହିତ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଵିଶୋଧଯିତ୍ଵା ବହୁପାପସଂଘାନ୍ସ୍ଵକର୍ମଣା ଦୁଷ୍କରସାଧନେନ
ନିଜର କଠିନ ଏବଂ ଦୁର୍ଲଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସେ ଅନେକ ପାପରୁ ନିଜକୁ ପବିତ୍ର କଲେ।
ନ ମାତରୀଦୃଶୋ ଧର୍ମୋ ଲୋକେଷୁ ତ୍ରିଷୁ ଲଭ୍ଯତେ
ମା' ର ଦାୟିତ୍ୱ ପରି ଦାୟିତ୍ୱ ଏହି ତିନି ଜଗତରେ ଆଉ କେଉଁଠି ମିଳେନି।
ସପତ୍ନୀଂ ତୁ ସପତ୍ନୀ ହି କିଞ୍ଚିଦନ୍ନଂ ଦଦାତି ଚ
କିନ୍ତୁ ସହପତ୍ନୀ ହେଉଥିବା ସହପତ୍ନୀ କେବଳ ଅଳ୍ପ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇଥାଏ।
କୁରୁ ଵାକ୍ଯଂ ମଯୋକ୍ତଂ ହି ସ୍ଵାମିନି ତ୍ଵଂ ପ୍ରସୀଦ ମେ
ମୋ ସ୍ୱାମୀ, ମୁଁ କହିଥିବା କଥା କରନ୍ତୁ, ଦୟା କରି ମୋପରି କୃପା କରନ୍ତୁ।
ଭଵେତ୍ପାପକ୍ଷଯଃ ସମ୍ଯକ୍ ସ୍ଵର୍ଗପ୍ରାପ୍ତିସ୍ତଥାକ୍ଷଯା
ପାପର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନାଶ ହେବ, ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗର ଅବିନାଶୀ ଲାଭ ମିଳିବ।
ଅଭିମନ୍ତ୍ର୍ଯ ପରିଷ୍ଵଜ୍ଯ ତନଯଂ ସା ପୁନଃ ପୁନଃ
ସେ ପୁଣି ପୁଣି ନିଜ ପୁଅକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
କରିଷ୍ଯେ ଵଚନଂ ପୁତ୍ର ତ୍ଵଦୀଯଂ ଧର୍ମସଂଯୁତମ୍
ପୁଅ, ତୁମର ଧର୍ମ ଭରିତ ଆଜ୍ଞାକୁ ମୁଁ ପୂରଣ କରିବି।
ଶତପୁତ୍ରା ହ୍ଯହଂ ପୁତ୍ର ତ୍ଵଯୈକେନ ସୁତେନ ହି
ମୁଁ ଶତପୁତ୍ରୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ପୁଅ, ତୁମେ ଏକା ମୋ ଏକମାତ୍ର ସନ୍ତାନ।
ଵ୍ରତରାଜେନ ଚୀର୍ଣେନ ପ୍ରାପ୍ତସ୍ତ୍ଵମଚିରାତ୍ସୁତଃ
ପୁଅ, ବ୍ରତରାଜ ଉପବାସ କରିବା ପରେ ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ମୋ ପାଖରେ ଆସିଥିଲା।
ସଦ୍ଯଃ ପ୍ରତ୍ଯଯକାରୀଦଂ ମହାପାତକନାଶନମ୍
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ତୁରନ୍ତ ବିଶ୍ୱାସ ଦେଇଥାଏ ଏବଂ ବଡ଼ ପାପକୁ ନାଶ କରେ।
ଵରମେକଃ କୁଲାଲଂବୀ ଯତ୍ର ଵିଶ୍ରମତେ କୁଲମ୍
ଏକ ଲୋକ ଯିଏ କୁଳକୁ ଧାରଣ କରେ, ଯେଉଁଠି କୁଳରେ ସବୁ ଶାନ୍ତି ମିଳେ, ସେ ଅଧିକ ଭଲ।
ଧନ୍ଯାନି ତାନି ଶୂଲାନି ଯୈର୍ଜାତସ୍ତ୍ଵଂ ସୁତୋ ଽନଘ
ଯେଉଁ ଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ, ନିର୍ମଳ ପୁଅ, ଜନ୍ମ ନେଇଛ, ସେ ଶୂଳଗୁଡିକ ଧନ୍ୟ।
ଆହ୍ଲାଦଯତି ଯସ୍ତାତଂ ଜନନୀଂ ଵାପି ପୁତ୍ରକଃ
ଯେ ପୁଅ ନିଜ ବାପା କିମ୍ବା ମା'କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ,