ତଂ ପୁତ୍ରମଵନୀଂ ପ୍ରାପ୍ତଂ ମୋହିନୀ ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ଭୂପତେ
ରାଜା, ମୋହିନୀ ତାଙ୍କର ପୁଅକୁ ପୃଥିବୀରେ ଆସିଥିବା ଦେଖିଲେ।
ଅଵାଗୂହତ ବାହୁଭ୍ଯାମୁତ୍ଥାପ୍ଯ ପତିତଂ ସୁତମ୍
ସେ ତାଙ୍କର ପଡ଼ିଥିବା ପୁଅକୁ ବାହୁଦ୍ୱାରା ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଉଠାଇଲେ।
ତତସ୍ତାଂ ସୁମନୋଜ୍ଞୈସ୍ତୁ ଚାରୁଵସ୍ତ୍ରୈସ୍ଚ ଭୂଷଣୈଃ
ତାପରେ ସେ ତାଙ୍କୁ ମନୋହର ପୋଷାକ ଓ ସୁନ୍ଦର ଗହଣା ପିନ୍ଧାଇଲେ।
ସ୍ଵପୃଷ୍ଠେ ଚରଣଂ କୃତ୍ଵା ତସ୍ଯା ରାଜୀଵଲୋଚନଃ
ତାଙ୍କର ପିଠି ଉପରେ ପାଦ ରଖି, ପଦ୍ମନୟନ ତା...
ଭୂପାଲୈଃ ସଂଵୃତୋ ଗଚ୍ଛନ୍ପଭ୍ଦ୍ଯାଂ ଧର୍ମାଙ୍ଗଦଃ ସୁତଃ
ଧର୍ମାଙ୍ଗଦ, ରାଜାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରି ରାସ୍ତାରେ ଆଗେଇ ଚାଲିଲେ ।
ସ୍ତୂଯମାନଃ ସ୍ଵଯଂ ଚାପି ମେଘଗଂଭୀରଯା ଗିରା
ସେ ପ୍ରଶଂସା ପାଇଲେ, ଏବଂ ନିଜେ ମେଘର ଗମ୍ଭୀର ସ୍ୱରରେ କଥା କହିଲେ ।
ନଵା ନଵତରା ଭାର୍ଯାଃ ପିତୁରିଷ୍ଟା ମନୋହରାଃ
ତାଙ୍କ ପିତା ନିତନୂତନ, ଅଧିକ ଯୁବତୀ ଓ ମନୋହର ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଚାହାଁଥିଲେ ।
ପିତୁର୍ଦୁଃଖେନ କିଂ ସୌଖ୍ଯଂ ପୁତ୍ରସ୍ଯ ହୃଦି ଵର୍ତତେ
ପିତା ଦୁଃଖରେ ରହିଲେ, ପୁଅର ହୃଦୟରେ କେଉଁ ଶୁଭ ଅନୁଭୂତି ରହିପାରିବ ?
ମାତୄଣାଂ ଵନ୍ଦନେ ମହ୍ଯଂ ଗହତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ମାମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବାରେ ମୋ ପାଇଁ ବଡ଼ ପୁଣ୍ୟ ହେବ ।
ଏକମୁଚ୍ଚରମାଣୋ ଽସୌ ରାଜଭିଃ ପରିଵାରିତଃ
ସେ ଏକ ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ରାଜାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରି ରହିଲେ ।
ହଯସ୍ଥଃ ପ୍ରଯଯୌ ରାଜା ମୋହିନ୍ଯା ସହ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ଘୋଡାରେ ଚଢ଼ି, ରାଜା ମୋହିନୀ ସହିତ ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଚାଲିଗଲେ ।
ଅଵରୁହ୍ଯ ହଯାତସ୍ମାମୋହିନୀଂ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍
ଘୋଡାରୁ ଅବତରି, ସେ ମୋହିନୀଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ ।
ଏଷ ତେ ଗୁରୁଶୁଶ୍ରୂଷାଂ କରିଷ୍ଯତି ଯଥା ଗୁଣମ୍
ସେ ତୁମକୁ ଶିଷ୍ୟ ଭାବରେ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ସେବା କରିବେ ।
ସା ଚୈଵମୁକ୍ତା ପତ୍ଯା ତୁ ପ୍ରସ୍ଥିତା ସୁତମନ୍ଦିରମ୍
ପତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏଭଳି କହାଯିବା ପରେ, ସେ ପୁଅର ମହଲକୁ ଯାଇଲେ ।
ଆତ୍ମନୋ ଭର୍ତୃଵାକ୍ଯେନ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ମହୀପତୀନ୍
ନିଜ ପତିଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ସେ ରାଜାମାନେଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ ।
କ୍ରମେ ପଞ୍ଚଦଶେ ପ୍ରାପ୍ତେ ପର୍ଯଙ୍କେ ତ୍ଵଵରୋପଯତ୍
ପନ୍ଦରତମ ପଦକ୍ଷେପ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲାପରେ, ସେ ତାଙ୍କୁ ଶୟନକୁ ଉଠାଇଲେ ।
ମୃଦ୍ଵାସ୍ତରଣସଂଯୁକ୍ତେ ମଣିରତ୍ନଵିଭୂଷିତେ
ସେ ଶୟନ ମୃଦୁ ଶୟ୍ୟା ଓ ମଣି ରତ୍ନରେ ସୁସଜ୍ଜିତ ଥିଲା ।
ତତଃ ପାଦୋଦକଂ ଚକ୍ରେ ମୋହିନ୍ଯା ଧର୍ମଭୂଷଣଃ
ତାପରେ ଧର୍ମଭୂଷଣ ମୋହିନୀଙ୍କ ପାଦ ଧୋଇଲେ ।
ନୈଵମସ୍ଯାଭଵଦ୍ଦୁଷ୍ଟଂ ମନସ୍ତାଂ ମୋହିନୀଂ ପ୍ରତି
ମୋହିନୀଙ୍କ ପ୍ରତି ତାଙ୍କ ମନେ କେଉଁ ଦୁଷ୍ଟ ଭାବ ଆସିଲା ନାହିଁ ।
ମେନେ ଵର୍ଷାଯୁତସମାମାତ୍ମାନଂ ଚ ତ୍ରିଵତ୍ସରମ୍
ସେ ନିଜ ପାଇଁ ଏକ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷକୁ ତିନି ବର୍ଷ ଭାବିଲେ ।
ଉଵାଚାଵନତୋ ଭୂତ୍ଵା ସୁକୃତୀ ମାତରସ୍ମ୍ଯହମ୍
ନମସ୍କାର କରି, ସେ କହିଲେ: 'ମାମାନେ, ମୁଁ ତୁମର ପୁଅ, ମୁଁ ପୁଣ୍ୟବାନ ।'
ଚକାର ସର୍ଵଭୋଗୈସ୍ତାଂ ଯୁଯୋଜ ଚ ମୁଦାନ୍ଵିତଃ
ସେ ସମସ୍ତ ସୁଖ ଦେଲେ ଏବଂ ଆନନ୍ଦରେ ଏକତ୍ର କଲେ ।
ଯେ ଲବ୍ଧେ ଦାନଵାଞ୍ଚିତ୍ଵା ପାତାଲେ ଧର୍ମମୂର୍ତ୍ତିନା
ଯେଉଁମାନେ ପାତାଳରେ ଦାନବମାନଙ୍କୁ ଠକି ଧର୍ମର ଅବତାର ଦ୍ୱାରା ଏହା ପାଇଥିଲେ—
ଅଷ୍ଟୋତ୍ତରସହସ୍ରୈଶ୍ଚ ଧାତ୍ରୀଫଲନିଭୈଃ ଶୁଭୈଃ
ଏହି ଶୁଭ ଫଳଗୁଡିକ, ଏକ ହଜାର ଆଠ ଟି, ଧାତୁରି ଫଳର ସଦୃଶ ଦେଖାଯାଉଥିଲା—
ନିଷ୍କଂ ପଲଶତଂ ସ୍ଵର୍ଣଂ କୁଲିଶାଯୁତଭୂଷିତମ୍
ଏକ ଶତ ପଳା ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ, ହଜାର ଗଜର ବନ୍ଧା ଗହଣାରେ ସଜିଥିଲା—
ଵଲଯା ଵଜ୍ରଖଚିତା ଦ୍ଵିରଷ୍ଟୌ କରଯୋର୍ଦ୍ଵଯୋଃ
ଦୁଇ ଜୋଡ଼ି ବାହୁଦଣ୍ଡ, ବଜ୍ରରେ ଖଚିତ, ଦୁଇ ହାତ ପାଇଁ—
କେଯୂରନୂପୁରୌ ତସ୍ଯା ଅନର୍ଘୌ ସ ନୃପାତ୍ମଜଃ
ତାଙ୍କର କେୟୁର ଓ ନୂପୁର ଅମୂଲ୍ୟ ଥିଲା, ରାଜପୁତ୍ର—
କଟିସୂତ୍ରଂ ତୁ ଶର୍ଵାଣ୍ଯା ଯଦାସୀତ୍ପାଵକପ୍ରଭମ୍
ଶର୍ବାଣୀଙ୍କର କଟିସୂତ୍ର ଅଗ୍ନିର ଚମକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଥିଲା—
କାଲନେମୌ ସ୍ଥିତେ ରାଜ୍ଯେ ପତିତଂ ମୂଲପାଚନେ
କାଳନେମି ରାଜ୍ୟ ରଖିଥିବାବେଳେ, ଏହା ମୁଖ୍ୟ ରସୋଇଆର ହାତରେ ପଡ଼ିଗଲା—
ତଂ ହତ୍ଵା ମଲଯେ ଦୈତ୍ଯଂ ଦୈତ୍ଯକୋଟିସମାଵୃତମ୍
ମଲୟ ପାହାଡ଼ରେ ଦୈତ୍ୟକୁ ହତ୍ୟା କରି, ଦୈତ୍ୟ କୋଟିରେ ଘିରିଥିବା ସେ—