ଜଗାମ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକଂ ଚ ଇନ୍ଦ୍ରାଦୀନାମନୁଜ୍ଞଯା
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କର ଅନୁମତିରେ ସେ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ଗଲେ।
କାମଗେନ ଵିମାନେନ ପୂଜ୍ଯମାନୋ ଽମରୈରପି
ଇଚ୍ଛାରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଦିବ୍ୟ ରଥରେ, ଅମରମାନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିଥିଲେ।
ଦେଵାନାମୁପକାରାର୍ଥଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦୈତ୍ଯୈଃ ପରାଜିତାନ୍
ଦେବତାମାନେ ଦାନବମାନଙ୍କ ଠାରେ ପରାଜିତ ହେବାର କଥା ଶୁଣି, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ସହଯୋଗ କରିବା ପାଇଁ—
ପ୍ରଦତ୍ତାନି ଵରାରୋହେ ଶ୍ଯେନାଯ କ୍ଷୁଧିତାଯ ଵୈ
ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ଭୂଖା ଶ୍ୟେନ ପକ୍ଷୀକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ତେନାପି ଜୀଵିତଂ ଦତ୍ତଂ ପନ୍ନଗାଯ ଵରାନନେ
ସେ ଶ୍ୟେନ ପକ୍ଷୀ ମଧ୍ୟ ସାପକୁ ଜୀବନ ଦାନ କରିଥିଲେ, ହେ ମୋ ସୁନ୍ଦରୀ।
ଶୁଚାଵମେଧ୍ଯେ ଽପି ଶୁଭେ ସମଂ ଵର୍ଷତି ଵାରିଦଃ
ହେ ଶୁଭେ, ପବିତ୍ର ଏବଂ ପୂଜ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ମଧ୍ୟ ବଦଳି ମେଘ ସମାନଭାବରେ ବର୍ଷା କରେ।
ତସ୍ମାଦିମାଂ ଵରାରୋହେ ଗୃହ ଗୋଧାଂ ସୁଦୁଃଖିତାମ୍
ତେଣୁ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ଏହି ଘର ଗୋଧିକୁ ନିଅ, ଯିଏ ବହୁତ ଦୁଃଖରେ ଅଛି।
ଵିମୋହିନୀଂ ତିରସ୍କୃତ୍ଯ ଗୃହଗୋଧାମୁଵାଚ ହ
ମୋହିନୀକୁ ପଛକୁ ରଖି, ସେ ଘର ଗୋଧି ସହ କଥା ହେଲେ।
ଗଚ୍ଛ ଵିଷ୍ଣୁଗତାଂଲ୍ଲୋକାନ୍ଵିଧୂତାଶେଷକଲ୍ମଷା
ତୁମେ ଏବେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ବିଷ୍ଣୁ ପ୍ରାପ୍ତ ଲୋକକୁ ଯାଅ।
ଵିମୁଚ୍ଯ ଦେହଂ ତଜ୍ଜୀର୍ଣଂ ଗୃହଗୋଧାସମୁଦ୍ଭଵମ୍
ଘର ଗୋଧି ଭାବରେ ମିଳିଥିବା ଏହି ଜରା ଶରୀରକୁ ଛାଡ଼ିଦେଇ, ସେ ଚାଲିଗଲେ।
ସୀମନ୍ତମିଵ କୁର୍ଵାଣା ଵୈଷ୍ଣଵଂ ପଦମୁଦ୍ଭୁତମ୍
ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ, ଯେପରି ସୀମା ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଏ।
ତମ୍ମାଦିଯଂ ଚୈଵ ଶିଖିପ୍ରଦୀପା ଜଗତ୍ପ୍ରକାଶାଯ ନୃପପ୍ରସୂତା
ସେ ଏବଂ ମୟୂର ଦୀପ, ରାଜାଙ୍କ ପୁତ୍ରୀ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱକୁ ଆଲୋକିତ କରିବା ପାଇଁ।
ଉଵାଚ ମୋହିନୀଂ ହୃଷ୍ଟଃ ଶୀଘ୍ରମାରୁହ୍ଯତାଂ ହଯଃ
ରାଜା ଖୁସି ହୋଇ ମୋହିନୀଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ତୁରନ୍ତ ଘୋଡ଼ା ଚଢ଼।'
ତଦାକର୍ଣ୍ଯ ଵଚୋ ରାଜ୍ଞୋ ମୋହିନୀ ମଦଲାଲସା
ରାଜାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ମୋହିନୀ ମଦରେ ମତ୍ତ ହୋଇଥିଲେ।
ଉଵାଚ ଚ ଵଚୋ ଭୂପଂ ଭର୍ତାରଂ ଚାରୁହାସିନୀ
ସେ ସୁନ୍ଦର ହସିଥିବା ମହିଳା ରାଜାଙ୍କୁ, ତାଙ୍କର ପତିଙ୍କୁ, କହିଲେ—
ପୁତ୍ରଵକ୍ତ୍ରଂ ସ୍ପୃହା ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଲଂପଟା ତଵ ଵର୍ତତେ
'ତୁମେ ତୁମ ପୁଅର ମୁହଁ ଦେଖିବାକୁ ଆତୁର ହେଉଛ।'
ମୋହିନ୍ଯା ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତପ୍ରସ୍ଥେ ନଗରଂ ପ୍ରତି
ମୋହିନୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ସହର ଦିଗକୁ ଯିବାକୁ ତିଆରି ହେଲେ।
ଵନାନି ସୁଵିଚିତ୍ରାଣି ମୃଗାନ୍ବହୁଵିଧାନପି
ସେ ଅଦ୍ଭୁତ ଅଦ୍ଭୁତ ଜଙ୍ଗଲ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ପଶୁମାନେ ଦେଖିଲେ।
ସରାଂସି ଚ ଵିଚିତ୍ରାଣି ଭୂଭାଗାନ୍ସୁମନୋହରାନ୍
ସେ ଅଦ୍ଭୁତ ଝିଲିକ ଏବଂ ଅତି ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଭୂମି ଅଞ୍ଚଳ ଦେଖିଲେ।
ଆକାଶସ୍ଥୋ ମହୀପାଲୋ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ତ୍ଵରାନ୍ଵିତଃ
ରାଜା ଆକାଶରେ ଦଢ଼ି ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ନମସ୍କାର କଲେ।
ପଶ୍ଯମାନୋ ବହୂନ୍ଦେଶାନ୍ଧନଧାନ୍ଯସମନ୍ଵିତାନ୍
ସେ ବହୁତ ଦେଶ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଠି ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ।
ତମାଯାନ୍ତଂ ନୃପଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚାରୈର୍ଦ୍ଧର୍ମାଙ୍ଗଦଃ ସୁତଃ
ଗୁପ୍ତଚରମାନେ ରାଜା ଆସୁଛନ୍ତି ବୋଲି ଖବର ଦେଲେ, ଧର୍ମାଙ୍ଗଦ ତାହା ଶୁଣିଲେ।
ଏଷା ପ୍କରାଶମାଯାତି ଉଦୀଚୀ ଦିଙ୍ ନୃପୋତ୍ତମାଃ
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା, ଦେଖ, ଏହି ଯାତ୍ରା ଉତ୍ତର ଦିଗରୁ ଆସୁଛି।
ତସ୍ମାଦ୍ଗଚ୍ଛାମହେ ସର୍ଵେ ସଂମୁଖଂ ହ୍ଯଵନୀପତେଃ
ତେଣୁ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏବେ ଭୂମିପତିଙ୍କ ସାମ୍ନାକୁ ଚଳିଯିବା।
ସ ଯାତି ନରକଂ ଘୋରଂ ଯାଵଦିନ୍ଦ୍ରାଶ୍ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶା
ସେ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି, ଯେପରି ଚୌଦ ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ।
ପଦେ ପଦେ ଯଜ୍ଞଫଲଂ ପ୍ରୋଚୁଃ ପୌରାଣିକା ଦ୍ଵିଜାଃ
ପ୍ରତି ପଦକୁ ପୁରାଣ ପାଠକ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି।
ଅଭିଵାଦଯିତୁଂ ପ୍ରେମ୍ଣା ଏଷ ମେ ଦେଵଦେଵତା
ମୁଁ ପ୍ରେମରେ ମୋ ପୂଜ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ଶିରୋନମନ କରିବାକୁ ଆସିଛି।
ଜଗାମ ସଂମୁଖଂ ପଦ୍ଭ୍ଯାଂ କ୍ରୋଶମାତ୍ରଂ ପିତୁସ୍ତଦା
ତାପରେ ସେ ପଦେ ପଦେ ଚାଲି, ବାପାଙ୍କୁ କ୍ରୋଶ ଦୂରରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ସ ଗତ୍ଵା ଦୂରମଧ୍ଵାନମାସସାଦନୃପଂ ପଥି
ସେ ଦୀର୍ଘ ଦୂର ଯାତ୍ରା କରି, ରାସ୍ତାରେ ରାଜାଙ୍କ ସହିତ ଭେଟିଲେ।
ଶିରସା ରାଜଭିଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ପ୍ରଣାମମକରୋତ୍ତଦା
ତାପରେ ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନେ ସହିତ ସେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ପ୍ରଣାମ କଲେ।