ପରିତ୍ଯଜେମାଂ ତ୍ଵଂ ପାପାଂ ଗଚ୍ଛାଵୋ ନଗରାଯ ଵୈ
ଚଳ, ଏହି ପାପିନୀକୁ ଛାଡିଦେଇ ଆମେ ସହରକୁ ଯିବା।
ନ ସାଧୂନାମିଦଂ ଵୃତ୍ତଂ ଭଵତୀତି ଵରାନନେ
ସୁନ୍ଦର ମୁହଁବାଳି, ଏପରି ବ୍ୟବହାର ଭଲ ଲୋକଙ୍କର ନୁହେଁ।
ଵିପ୍ରପନ୍ନା ଵରାରୋହେ ପରୋପକରଣାଯ ଵୈ
ସୁନ୍ଦରୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସଦା ଅନ୍ୟଙ୍କର ଉପକାର କରିବାକୁ ନିବେଶିତ।
ଚନ୍ଦନଂ ପାଦପାଃ ସଂତଃ ପରୋପକରଣାଯ ଵୈ
ଚନ୍ଦନ ଗଛମାନେ ମଧୁର ହୋଇ ଅନ୍ୟଙ୍କର ଉପକାର ପାଇଁ ଅଛନ୍ତି।
ଚାଣ୍ଡାଲମନ୍ଦିରାଵାସୀ ଭାର୍ଯାତନଯଵିକ୍ରଯୀ
ଏକ ଚାଣ୍ଡାଳଙ୍କ ଘରରେ ବସିବା ଏବଂ ନିଜ ଜନାନୀ ଓ ପିଲାମାନେକୁ ବେଚିଦେଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି।
ତସ୍ଯ ସତ୍ଯେନ ସଂତୁଷ୍ଟାଦେଵାଃ ଶକ୍ରପୁରୋଗମାଃ
ତାଙ୍କର ସତ୍ୟବାଦିତାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଦେବତାମାନେ ଖୁସି ହେଲେ।
ଯଦି ତୁଷ୍ଟା ହି ଵିବୁଧା ଵରଂ ମେ ଦାତୁମର୍ହଥ
ଯଦି ଦେବତାମାନେ ସତ୍ୟରେ ଖୁସି ହେଇଛନ୍ତି, ତେବେ ଆପଣମାନେ ମୋତେ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବା ଯୋଗ୍ୟ।
ସବାଲଵୃଦ୍ଧତରୁଣା ସନାରୀ ସଚତୁଷ୍ପଦା
ପିଲା, ବୃଦ୍ଧ, ଯୁବକ, ଜନାନୀ ଓ ଚାରିପାଏ ଜଣ୍ତୁମାନେ ସହିତ।
ଅଯୋଧ୍ଯାପାତକଂ ଗୃହ୍ଯ ଗନ୍ତାହଂ ନରକଂ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଅୟୋଧ୍ୟାର ଅପରାଧ କରିଛି, ଏହି କାରଣରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ମୁଁ ନରକକୁ ଯିବି।
ସ୍ଵର୍ଗଂ ଵିବୁଧଶାର୍ଦୂଲାଃ ସତ୍ଯମେତନ୍ମଯେରିତମ୍
ଦେବମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ମୁଁ ଯାହା କହିଛି, ସେହି ଏହି ସତ୍ୟ — ସ୍ୱର୍ଗ ଅଛି।
ଜଗାମ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକଂ ଚ ଇନ୍ଦ୍ରାଦୀନାମନୁଜ୍ଞଯା
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କର ଅନୁମତିରେ ସେ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ଗଲେ।
କାମଗେନ ଵିମାନେନ ପୂଜ୍ଯମାନୋ ଽମରୈରପି
ଇଚ୍ଛାରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଦିବ୍ୟ ରଥରେ, ଅମରମାନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିଥିଲେ।
ଦେଵାନାମୁପକାରାର୍ଥଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦୈତ୍ଯୈଃ ପରାଜିତାନ୍
ଦେବତାମାନେ ଦାନବମାନଙ୍କ ଠାରେ ପରାଜିତ ହେବାର କଥା ଶୁଣି, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ସହଯୋଗ କରିବା ପାଇଁ—
ପ୍ରଦତ୍ତାନି ଵରାରୋହେ ଶ୍ଯେନାଯ କ୍ଷୁଧିତାଯ ଵୈ
ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ଭୂଖା ଶ୍ୟେନ ପକ୍ଷୀକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ତେନାପି ଜୀଵିତଂ ଦତ୍ତଂ ପନ୍ନଗାଯ ଵରାନନେ
ସେ ଶ୍ୟେନ ପକ୍ଷୀ ମଧ୍ୟ ସାପକୁ ଜୀବନ ଦାନ କରିଥିଲେ, ହେ ମୋ ସୁନ୍ଦରୀ।
ଶୁଚାଵମେଧ୍ଯେ ଽପି ଶୁଭେ ସମଂ ଵର୍ଷତି ଵାରିଦଃ
ହେ ଶୁଭେ, ପବିତ୍ର ଏବଂ ପୂଜ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ମଧ୍ୟ ବଦଳି ମେଘ ସମାନଭାବରେ ବର୍ଷା କରେ।
ତସ୍ମାଦିମାଂ ଵରାରୋହେ ଗୃହ ଗୋଧାଂ ସୁଦୁଃଖିତାମ୍
ତେଣୁ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ଏହି ଘର ଗୋଧିକୁ ନିଅ, ଯିଏ ବହୁତ ଦୁଃଖରେ ଅଛି।
ଵିମୋହିନୀଂ ତିରସ୍କୃତ୍ଯ ଗୃହଗୋଧାମୁଵାଚ ହ
ମୋହିନୀକୁ ପଛକୁ ରଖି, ସେ ଘର ଗୋଧି ସହ କଥା ହେଲେ।
ଗଚ୍ଛ ଵିଷ୍ଣୁଗତାଂଲ୍ଲୋକାନ୍ଵିଧୂତାଶେଷକଲ୍ମଷା
ତୁମେ ଏବେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ବିଷ୍ଣୁ ପ୍ରାପ୍ତ ଲୋକକୁ ଯାଅ।
ଵିମୁଚ୍ଯ ଦେହଂ ତଜ୍ଜୀର୍ଣଂ ଗୃହଗୋଧାସମୁଦ୍ଭଵମ୍
ଘର ଗୋଧି ଭାବରେ ମିଳିଥିବା ଏହି ଜରା ଶରୀରକୁ ଛାଡ଼ିଦେଇ, ସେ ଚାଲିଗଲେ।
ସୀମନ୍ତମିଵ କୁର୍ଵାଣା ଵୈଷ୍ଣଵଂ ପଦମୁଦ୍ଭୁତମ୍
ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ, ଯେପରି ସୀମା ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଏ।
ତମ୍ମାଦିଯଂ ଚୈଵ ଶିଖିପ୍ରଦୀପା ଜଗତ୍ପ୍ରକାଶାଯ ନୃପପ୍ରସୂତା
ସେ ଏବଂ ମୟୂର ଦୀପ, ରାଜାଙ୍କ ପୁତ୍ରୀ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱକୁ ଆଲୋକିତ କରିବା ପାଇଁ।
ଉଵାଚ ମୋହିନୀଂ ହୃଷ୍ଟଃ ଶୀଘ୍ରମାରୁହ୍ଯତାଂ ହଯଃ
ରାଜା ଖୁସି ହୋଇ ମୋହିନୀଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ତୁରନ୍ତ ଘୋଡ଼ା ଚଢ଼।'
ତଦାକର୍ଣ୍ଯ ଵଚୋ ରାଜ୍ଞୋ ମୋହିନୀ ମଦଲାଲସା
ରାଜାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ମୋହିନୀ ମଦରେ ମତ୍ତ ହୋଇଥିଲେ।
ଉଵାଚ ଚ ଵଚୋ ଭୂପଂ ଭର୍ତାରଂ ଚାରୁହାସିନୀ
ସେ ସୁନ୍ଦର ହସିଥିବା ମହିଳା ରାଜାଙ୍କୁ, ତାଙ୍କର ପତିଙ୍କୁ, କହିଲେ—
ପୁତ୍ରଵକ୍ତ୍ରଂ ସ୍ପୃହା ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଲଂପଟା ତଵ ଵର୍ତତେ
'ତୁମେ ତୁମ ପୁଅର ମୁହଁ ଦେଖିବାକୁ ଆତୁର ହେଉଛ।'
ମୋହିନ୍ଯା ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତପ୍ରସ୍ଥେ ନଗରଂ ପ୍ରତି
ମୋହିନୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ସହର ଦିଗକୁ ଯିବାକୁ ତିଆରି ହେଲେ।
ଵନାନି ସୁଵିଚିତ୍ରାଣି ମୃଗାନ୍ବହୁଵିଧାନପି
ସେ ଅଦ୍ଭୁତ ଅଦ୍ଭୁତ ଜଙ୍ଗଲ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ପଶୁମାନେ ଦେଖିଲେ।
ସରାଂସି ଚ ଵିଚିତ୍ରାଣି ଭୂଭାଗାନ୍ସୁମନୋହରାନ୍
ସେ ଅଦ୍ଭୁତ ଝିଲିକ ଏବଂ ଅତି ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଭୂମି ଅଞ୍ଚଳ ଦେଖିଲେ।
ଆକାଶସ୍ଥୋ ମହୀପାଲୋ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ତ୍ଵରାନ୍ଵିତଃ
ରାଜା ଆକାଶରେ ଦଢ଼ି ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ନମସ୍କାର କଲେ।