ଯା ତ୍ଵଯା ସଂଗମେ ପୁଣ୍ଯେ କୃତା ଶ୍ରଵଣଦ୍ଵାଦଶୀ
ତୁମେ ଯେଉଁ ପବିତ୍ର ସଂଗମରେ ଶ୍ରବଣ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଉପବାସ କରିଥିଲା,
ପ୍ରେତନିର୍ଯାତନୀ ପୁଣ୍ଯା ମାନସେପ୍ସିତଦାଯିନୀ
ସେହି ପୂଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ପିତୃମାନେକୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ ଓ ମନର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ ।
ସର୍ଵତୀର୍ଥଫଲାଵାପ୍ତିଂ କୁରୁତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଏହା ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥର ଫଳ ଦେଇଥାଏ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।
ସର୍ଵଂ ତଦକ୍ଷଯଂ ଭୂପ ଯତ୍କୃତଂ ଵିଜଯାଦିନେ
ଓ ରାଜା, ବିଜୟ ଦିନରେ କରାଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଅବିନାଶୀ ଅଟୁଟ ରହିଥାଏ ।
ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାମୁପଵାସେନ ତ୍ରଯୋଦଶ୍ଯାଂ ତୁ ପାରଣେ
ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ ଉପବାସ କରିବା, ତ୍ରୟୋଦଶୀ ଦିନରେ ଉପବାସ ଭଙ୍ଗ କରିବା।
ଦଯାଂ କୃତ୍ଵା ମହୀପାଲ ଧର୍ମମୂର୍ତିର୍ଭଵାନ୍ କ୍ଷିତୌ
ଦୟା ଦେଖାଇ, ରାଜା, ତୁମେ ପୃଥିବୀରେ ଧର୍ମର ଦୂତ ହେବା।
ଗୃହଗୋଧାଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମୋହିନୀ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍
ଘରର ଗୋଧାର କଥା ଶୁଣି, ମୋହିନୀ କହିଲା।
ତସ୍ମାତ୍କିମନଯା କାର୍ଯଂ ପାପଯା ଭର୍ତୁଦୁଷ୍ଟଯା
ଏହି ପାପିଣୀ, ଯାହାର ପତି ଦୁଷ୍ଟ, ସହିତ କଣ କରିବା ଉଚିତ?
ସାଧୁଭ୍ଯୋ ଯତ୍କୃତଂ ରାଜନ୍ଯଶଃସ୍ଵର୍ଗକରଂ ଭଵେତ୍
ରାଜା ଯେଉଁ କାମ ସାଧୁମାନେ ପାଇଁ କରନ୍ତି, ତାହାରେ ତାଙ୍କର ମହିମା ବଢେ ଏବଂ ସ୍ଵର୍ଗ ମିଳେ।
ଶର୍କରାମିଶ୍ରିତଂ କ୍ଷୀରଂ କାଦ୍ରଵେଯେ ନିଯୋଜିତମ୍
କାଦ୍ରୁର ସନ୍ତାନମାନେ ପାଇଁ ଚିନି ମିଶା ଦୁଧ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ପରିତ୍ଯଜେମାଂ ତ୍ଵଂ ପାପାଂ ଗଚ୍ଛାଵୋ ନଗରାଯ ଵୈ
ଚଳ, ଏହି ପାପିନୀକୁ ଛାଡିଦେଇ ଆମେ ସହରକୁ ଯିବା।
ନ ସାଧୂନାମିଦଂ ଵୃତ୍ତଂ ଭଵତୀତି ଵରାନନେ
ସୁନ୍ଦର ମୁହଁବାଳି, ଏପରି ବ୍ୟବହାର ଭଲ ଲୋକଙ୍କର ନୁହେଁ।
ଵିପ୍ରପନ୍ନା ଵରାରୋହେ ପରୋପକରଣାଯ ଵୈ
ସୁନ୍ଦରୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସଦା ଅନ୍ୟଙ୍କର ଉପକାର କରିବାକୁ ନିବେଶିତ।
ଚନ୍ଦନଂ ପାଦପାଃ ସଂତଃ ପରୋପକରଣାଯ ଵୈ
ଚନ୍ଦନ ଗଛମାନେ ମଧୁର ହୋଇ ଅନ୍ୟଙ୍କର ଉପକାର ପାଇଁ ଅଛନ୍ତି।
ଚାଣ୍ଡାଲମନ୍ଦିରାଵାସୀ ଭାର୍ଯାତନଯଵିକ୍ରଯୀ
ଏକ ଚାଣ୍ଡାଳଙ୍କ ଘରରେ ବସିବା ଏବଂ ନିଜ ଜନାନୀ ଓ ପିଲାମାନେକୁ ବେଚିଦେଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି।
ତସ୍ଯ ସତ୍ଯେନ ସଂତୁଷ୍ଟାଦେଵାଃ ଶକ୍ରପୁରୋଗମାଃ
ତାଙ୍କର ସତ୍ୟବାଦିତାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଦେବତାମାନେ ଖୁସି ହେଲେ।
ଯଦି ତୁଷ୍ଟା ହି ଵିବୁଧା ଵରଂ ମେ ଦାତୁମର୍ହଥ
ଯଦି ଦେବତାମାନେ ସତ୍ୟରେ ଖୁସି ହେଇଛନ୍ତି, ତେବେ ଆପଣମାନେ ମୋତେ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବା ଯୋଗ୍ୟ।
ସବାଲଵୃଦ୍ଧତରୁଣା ସନାରୀ ସଚତୁଷ୍ପଦା
ପିଲା, ବୃଦ୍ଧ, ଯୁବକ, ଜନାନୀ ଓ ଚାରିପାଏ ଜଣ୍ତୁମାନେ ସହିତ।
ଅଯୋଧ୍ଯାପାତକଂ ଗୃହ୍ଯ ଗନ୍ତାହଂ ନରକଂ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଅୟୋଧ୍ୟାର ଅପରାଧ କରିଛି, ଏହି କାରଣରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ମୁଁ ନରକକୁ ଯିବି।
ସ୍ଵର୍ଗଂ ଵିବୁଧଶାର୍ଦୂଲାଃ ସତ୍ଯମେତନ୍ମଯେରିତମ୍
ଦେବମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ମୁଁ ଯାହା କହିଛି, ସେହି ଏହି ସତ୍ୟ — ସ୍ୱର୍ଗ ଅଛି।
ଜଗାମ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକଂ ଚ ଇନ୍ଦ୍ରାଦୀନାମନୁଜ୍ଞଯା
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କର ଅନୁମତିରେ ସେ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ଗଲେ।
କାମଗେନ ଵିମାନେନ ପୂଜ୍ଯମାନୋ ଽମରୈରପି
ଇଚ୍ଛାରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଦିବ୍ୟ ରଥରେ, ଅମରମାନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିଥିଲେ।
ଦେଵାନାମୁପକାରାର୍ଥଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦୈତ୍ଯୈଃ ପରାଜିତାନ୍
ଦେବତାମାନେ ଦାନବମାନଙ୍କ ଠାରେ ପରାଜିତ ହେବାର କଥା ଶୁଣି, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ସହଯୋଗ କରିବା ପାଇଁ—
ପ୍ରଦତ୍ତାନି ଵରାରୋହେ ଶ୍ଯେନାଯ କ୍ଷୁଧିତାଯ ଵୈ
ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ଭୂଖା ଶ୍ୟେନ ପକ୍ଷୀକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ତେନାପି ଜୀଵିତଂ ଦତ୍ତଂ ପନ୍ନଗାଯ ଵରାନନେ
ସେ ଶ୍ୟେନ ପକ୍ଷୀ ମଧ୍ୟ ସାପକୁ ଜୀବନ ଦାନ କରିଥିଲେ, ହେ ମୋ ସୁନ୍ଦରୀ।
ଶୁଚାଵମେଧ୍ଯେ ଽପି ଶୁଭେ ସମଂ ଵର୍ଷତି ଵାରିଦଃ
ହେ ଶୁଭେ, ପବିତ୍ର ଏବଂ ପୂଜ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ମଧ୍ୟ ବଦଳି ମେଘ ସମାନଭାବରେ ବର୍ଷା କରେ।
ତସ୍ମାଦିମାଂ ଵରାରୋହେ ଗୃହ ଗୋଧାଂ ସୁଦୁଃଖିତାମ୍
ତେଣୁ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ଏହି ଘର ଗୋଧିକୁ ନିଅ, ଯିଏ ବହୁତ ଦୁଃଖରେ ଅଛି।
ଵିମୋହିନୀଂ ତିରସ୍କୃତ୍ଯ ଗୃହଗୋଧାମୁଵାଚ ହ
ମୋହିନୀକୁ ପଛକୁ ରଖି, ସେ ଘର ଗୋଧି ସହ କଥା ହେଲେ।
ଗଚ୍ଛ ଵିଷ୍ଣୁଗତାଂଲ୍ଲୋକାନ୍ଵିଧୂତାଶେଷକଲ୍ମଷା
ତୁମେ ଏବେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ବିଷ୍ଣୁ ପ୍ରାପ୍ତ ଲୋକକୁ ଯାଅ।
ଵିମୁଚ୍ଯ ଦେହଂ ତଜ୍ଜୀର୍ଣଂ ଗୃହଗୋଧାସମୁଦ୍ଭଵମ୍
ଘର ଗୋଧି ଭାବରେ ମିଳିଥିବା ଏହି ଜରା ଶରୀରକୁ ଛାଡ଼ିଦେଇ, ସେ ଚାଲିଗଲେ।