ତସ୍ଯାଂ ନିଵେଦିତଂ ସର୍ଵଂ କଥଂ ଭର୍ତା ଭଵେତ୍ସୁଖୀ
ମୁଁ ସେଠି ସବୁ କଥା ଖୋଲିଦେଲି; କିପରି ପତି ସୁଖୀ ହେବେ ?
ଦତ୍ତେ ତୁ ଭେଷଜେ ତସ୍ମିନ୍ସୁସ୍ଥୋ ଽଭୂତ୍ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ପତିଃ
ଔଷଧ ଦିଆଯିବା ସମୟରେ, ପତି ତୁରନ୍ତ ସୁସ୍ଥ ହେଇଗଲେ ।
ତତଃ ପ୍ରଭୃତି ମେ ଭର୍ତା ଵଶ୍ଯୋ ଽଭୂଦ୍ଵଚନେ ସ୍ଥିତଃ
ସେଠୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ମୋର ପତି ସଦା ମୋର କଥା ଶୁଣିବାରେ ରହିଲେ ।
ତାମ୍ରଭ୍ରାଷ୍ଟ୍ରେ ହ୍ଯହଂ ଦଗ୍ଧା ଯୁଗାନି ଦଶ ପଞ୍ଚ ଚ
ମୁଁ ପନ୍ଦର ଯୁଗ ଧରି ତାମ୍ବା ଭାଡ଼ରେ ଜଳିଥିଲି ।
କିଞ୍ଚିତ୍ପାତକଶେଷେଣ ଧରାଯାମଵତାରିତା
କିଛି ପାପ ଅବଶେଷ ଥିବାରୁ, ମୁଁ ପୃଥିବୀରେ ଫେଙ୍ଗାଯିବାକୁ ପଡିଲି ।
ସାହମତ୍ର ସ୍ଥିତା ଭୂପ ଵର୍ଷାଣାମଯୁତଂ ପୁରା
ଓ ରାଜା, ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ମୁଁ ଏଠି ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ରହିଥିଲି ।
ଵୃଥାଧର୍ମା ଦୁରାଚାରା ଦହ୍ଯତେ ତାମ୍ରଭ୍ରାଷ୍ଟ୍ରକେ
ଯେଉଁ ଜନାନୀ ଅଧର୍ମିକ ଓ ମନ୍ଦ ଚରିତ୍ରର, ସେ ତାମ୍ବା ଭାଡ଼ରେ ଜଳିଥାଏ ।
ତସ୍ଯ ଵଶ୍ଯଂ ଚରେଦ୍ଯା ତୁ ସା କଥଂ ସୁଖମାପ୍ନୁଯାତ୍
ସେ ପତିଙ୍କର ଆଯ୍ୟା ଅନୁସରଣ କଲେ, କିପରି ସୁଖ ପାଇପାରିବ ?
ତସ୍ମାଦ୍ଭୂପାଲ କର୍ତଵ୍ଯଂ ସ୍ତ୍ରୀଭିର୍ଭର୍ତୃଵଚଃ ସଦା
ସେହିପାଇଁ, ଓ ରାଜା, ଜନାନୀମାନେ ସଦା ପତିଙ୍କର କଥା ମାନିବା ଉଚିତ ।
ଯଦି ନୋଦ୍ଧରସେ ରାଜନ୍ନଦ୍ଯ ମାଂ ଶରଣାଗତାମ୍
ଯଦି ଆଜି ତୁମେ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କରିନାହାଁ, ଓ ରାଜା, ଯେଉଁଠିକି ମୁଁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି,
ଯା ତ୍ଵଯା ସଂଗମେ ପୁଣ୍ଯେ କୃତା ଶ୍ରଵଣଦ୍ଵାଦଶୀ
ତୁମେ ଯେଉଁ ପବିତ୍ର ସଂଗମରେ ଶ୍ରବଣ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଉପବାସ କରିଥିଲା,
ପ୍ରେତନିର୍ଯାତନୀ ପୁଣ୍ଯା ମାନସେପ୍ସିତଦାଯିନୀ
ସେହି ପୂଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ପିତୃମାନେକୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ ଓ ମନର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ ।
ସର୍ଵତୀର୍ଥଫଲାଵାପ୍ତିଂ କୁରୁତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଏହା ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥର ଫଳ ଦେଇଥାଏ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।
ସର୍ଵଂ ତଦକ୍ଷଯଂ ଭୂପ ଯତ୍କୃତଂ ଵିଜଯାଦିନେ
ଓ ରାଜା, ବିଜୟ ଦିନରେ କରାଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଅବିନାଶୀ ଅଟୁଟ ରହିଥାଏ ।
ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାମୁପଵାସେନ ତ୍ରଯୋଦଶ୍ଯାଂ ତୁ ପାରଣେ
ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ ଉପବାସ କରିବା, ତ୍ରୟୋଦଶୀ ଦିନରେ ଉପବାସ ଭଙ୍ଗ କରିବା।
ଦଯାଂ କୃତ୍ଵା ମହୀପାଲ ଧର୍ମମୂର୍ତିର୍ଭଵାନ୍ କ୍ଷିତୌ
ଦୟା ଦେଖାଇ, ରାଜା, ତୁମେ ପୃଥିବୀରେ ଧର୍ମର ଦୂତ ହେବା।
ଗୃହଗୋଧାଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମୋହିନୀ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍
ଘରର ଗୋଧାର କଥା ଶୁଣି, ମୋହିନୀ କହିଲା।
ତସ୍ମାତ୍କିମନଯା କାର୍ଯଂ ପାପଯା ଭର୍ତୁଦୁଷ୍ଟଯା
ଏହି ପାପିଣୀ, ଯାହାର ପତି ଦୁଷ୍ଟ, ସହିତ କଣ କରିବା ଉଚିତ?
ସାଧୁଭ୍ଯୋ ଯତ୍କୃତଂ ରାଜନ୍ଯଶଃସ୍ଵର୍ଗକରଂ ଭଵେତ୍
ରାଜା ଯେଉଁ କାମ ସାଧୁମାନେ ପାଇଁ କରନ୍ତି, ତାହାରେ ତାଙ୍କର ମହିମା ବଢେ ଏବଂ ସ୍ଵର୍ଗ ମିଳେ।
ଶର୍କରାମିଶ୍ରିତଂ କ୍ଷୀରଂ କାଦ୍ରଵେଯେ ନିଯୋଜିତମ୍
କାଦ୍ରୁର ସନ୍ତାନମାନେ ପାଇଁ ଚିନି ମିଶା ଦୁଧ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ପରିତ୍ଯଜେମାଂ ତ୍ଵଂ ପାପାଂ ଗଚ୍ଛାଵୋ ନଗରାଯ ଵୈ
ଚଳ, ଏହି ପାପିନୀକୁ ଛାଡିଦେଇ ଆମେ ସହରକୁ ଯିବା।
ନ ସାଧୂନାମିଦଂ ଵୃତ୍ତଂ ଭଵତୀତି ଵରାନନେ
ସୁନ୍ଦର ମୁହଁବାଳି, ଏପରି ବ୍ୟବହାର ଭଲ ଲୋକଙ୍କର ନୁହେଁ।
ଵିପ୍ରପନ୍ନା ଵରାରୋହେ ପରୋପକରଣାଯ ଵୈ
ସୁନ୍ଦରୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସଦା ଅନ୍ୟଙ୍କର ଉପକାର କରିବାକୁ ନିବେଶିତ।
ଚନ୍ଦନଂ ପାଦପାଃ ସଂତଃ ପରୋପକରଣାଯ ଵୈ
ଚନ୍ଦନ ଗଛମାନେ ମଧୁର ହୋଇ ଅନ୍ୟଙ୍କର ଉପକାର ପାଇଁ ଅଛନ୍ତି।
ଚାଣ୍ଡାଲମନ୍ଦିରାଵାସୀ ଭାର୍ଯାତନଯଵିକ୍ରଯୀ
ଏକ ଚାଣ୍ଡାଳଙ୍କ ଘରରେ ବସିବା ଏବଂ ନିଜ ଜନାନୀ ଓ ପିଲାମାନେକୁ ବେଚିଦେଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି।
ତସ୍ଯ ସତ୍ଯେନ ସଂତୁଷ୍ଟାଦେଵାଃ ଶକ୍ରପୁରୋଗମାଃ
ତାଙ୍କର ସତ୍ୟବାଦିତାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଦେବତାମାନେ ଖୁସି ହେଲେ।
ଯଦି ତୁଷ୍ଟା ହି ଵିବୁଧା ଵରଂ ମେ ଦାତୁମର୍ହଥ
ଯଦି ଦେବତାମାନେ ସତ୍ୟରେ ଖୁସି ହେଇଛନ୍ତି, ତେବେ ଆପଣମାନେ ମୋତେ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବା ଯୋଗ୍ୟ।
ସବାଲଵୃଦ୍ଧତରୁଣା ସନାରୀ ସଚତୁଷ୍ପଦା
ପିଲା, ବୃଦ୍ଧ, ଯୁବକ, ଜନାନୀ ଓ ଚାରିପାଏ ଜଣ୍ତୁମାନେ ସହିତ।
ଅଯୋଧ୍ଯାପାତକଂ ଗୃହ୍ଯ ଗନ୍ତାହଂ ନରକଂ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଅୟୋଧ୍ୟାର ଅପରାଧ କରିଛି, ଏହି କାରଣରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ମୁଁ ନରକକୁ ଯିବି।
ସ୍ଵର୍ଗଂ ଵିବୁଧଶାର୍ଦୂଲାଃ ସତ୍ଯମେତନ୍ମଯେରିତମ୍
ଦେବମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ମୁଁ ଯାହା କହିଛି, ସେହି ଏହି ସତ୍ୟ — ସ୍ୱର୍ଗ ଅଛି।