ଲକ୍ଷ୍ମୀଭର୍ତା ଜଗନ୍ନାଥୋ ନିଃଶେଷାଘୌଘନାଶନଃ
ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ସମସ୍ତ ପାପର ଭାରକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଇଥିବା ପ୍ରଭୁ।
ଅଶୂନ୍ଯଶଯନଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଗୃହେ ଵୃଦ୍ଧିକରଂ ପରମ୍
ଯେଉଁ ଶୟ୍ୟା କେବେ ଖାଲି ହୁଏନାହିଁ, ସେ ଘରରେ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ ଏବଂ ସମୃଦ୍ଧି ଆଣିଥାଏ।
ସୁଖମୀଦୃଗ୍ଵିଧଂ ଲୋକେ ଦୁର୍ଲଭଂ ପ୍ରତିଭାତି ମେ
ଏପରି ସୁଖ ଏହି ଜଗତରେ ମୋତେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ବୋଲି ଲାଗେ।
ଗ୍ରାହ୍ଯମେତଦ୍ଵ୍ରତଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଜନ୍ମମୃତ୍ଯୁଜରାପହମ୍
ଏହି ପୁଣ୍ୟବତୀ ବ୍ରତ, ଯାହା ଜନ୍ମ, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାକୁ ଦୂର କରେ, ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଶଯ୍ଯାଦାନୈର୍ଵସ୍ତ୍ରଦାନୈସ୍ତଥା ବ୍ରାହ୍ମଣଭୋଜନୈଃ
ଶୟ୍ୟା ଦାନ, ପୋଷାକ ଦାନ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇ—
ଇମାନେଵାଗ୍ରତଃ ପୁଣ୍ଯାସ୍ତ୍ଵଯୋକ୍ତାନ୍ଵିସ୍ତରାଚ୍ଛୃଣୁ
ଏହି ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ତୁମକୁ ବଖ୍ୟା କରିବି, ଶୁଣ।
ପୂର୍ଵଜନ୍ମନି ଦେଵେଶସ୍ତ୍ଵଯାଶୂନ୍ଯେନ ପୂଜିତଃ
ପୂର୍ବ ଜନ୍ମରେ, ଦେବତାଙ୍କର ନାଥ, ତୁମେ ଅଶୂନ୍ୟ ଶୟ୍ୟା ସହିତ ପୂଜିତ ହେଇଥିଲା।
ଅଵଶ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ଯସେ ରାଜନ୍ ଵିଷ୍ଣୋଃ ସାଯୁଜ୍ଯତାଂ ଧ୍ରୁଵମ୍
ରାଜା, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସାଉଜ୍ୟ୍ୟତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବ।
ସଂପଦାଂ ପ୍ରଭଵୋପେତୋ ଜ୍ଞାତେରୁତ୍କର୍ଷଣାର୍ଥକଃ
ସମୃଦ୍ଧିରେ ଅନୁଗ୍ରହିତ, ତୁମେ ତୁମ ବଂଶର ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ନିୟତ।
ଅଵଶ୍ଯଂ ସର୍ଵଯୋଗ୍ଯୋ ଽସି ଭକ୍ତୋ ଽସି ତ୍ଵଂ ଜନାର୍ଦନେ
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଲାଭ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ, ତୁମେ ଜନାର୍ଦନଙ୍କର ଭକ୍ତ।
ତତ୍ରାଶ୍ଚର୍ଯାଣ୍ଯନେକାନି ଦ୍ରଷ୍ଟୁକାମସ୍ତଵାଜ୍ଞଯା
ତୁମ ଆଜ୍ଞାରେ, ମୁଁ ଏଠାରେ ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ଚାହେ।
ରାଜ୍ଯଶାସନଜଂ ଭାରଂ ଦୁର୍ଵହଂ ଯଚ୍ଚ ଭୂମିପୈଃ
ରାଜ୍ୟ ଶାସନର ଭାର, ରାଜାମାନେ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟଦାୟକ ଓ ଭାରି।
ତଚ୍ଛତ୍ଵା ଵଚନଂ ରାଜ୍ଞୋ ଵାମଦେଵୋ ଽବ୍ରଵୀଦିଦମ୍
ତାପରେ, ରାଜାଙ୍କର କଥାକୁ ଉତ୍ତର ଦେଇ, ବାମଦେବ କହିଲେ—
ଯତ୍କ୍ଲେଶାତ୍ପିତରଂ ପ୍ରେମ୍ଣା ଵିମୋଚଯତି ସର୍ଵଦା
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ପୁତ୍ର ପ୍ରେମରେ ସମୟ ସମୟରେ ପିତାଙ୍କୁ କଷ୍ଟରୁ ମୁକ୍ତ କରେ—
ତସ୍ଯ ଭାଗୀରଥୀସ୍ନାନମହନ୍ଯହନି ଜାଯତେ
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଭାଗୀରଥୀରେ ନିତ୍ୟ ନିତ୍ୟ ସ୍ନାନ ହୁଏ।
ନୋ ଶୁଦ୍ଧିସ୍ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ଯ ଇତୀତ୍ଥଂ ଵୈଦିକୀ ଶ୍ରୁତିଃ
କିନ୍ତୁ ଏପରି ପୁତ୍ର ପବିତ୍ର ହୁଏନାହିଁ—ଏହିପରି ବେଦ ଶ୍ରୁତି କହିଛି।
ହରିପ୍ରସାଦାତ୍ତେ ଜାତୋ ଵଂଶେ ପୁତ୍ରଃ ସ ପୁଣ୍ଯକୃତ୍
ହରିଙ୍କର କୃପାରେ, ତୁମ ବଂଶରେ ଜଣେ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସେ ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ।
ଯଯୌ ଶୀଘ୍ରଗତିଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ସଦାଗତିରିଵ ସ୍ଵଯମ୍
ସେ ଶୀଘ୍ର ଗତିରେ ବିଦାୟ ହେଲେ, ଶ୍ରୀମୟ ଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ନିଜେ ଭଲ ପଥର ଦ୶୍ୟ ପରି ଦେଖାଗଲେ।
ସର୍ଵାଶ୍ଚର୍ଯାଣି ରାଜେନ୍ଦ୍ରଃ ସରାଂସ୍ଯୁପଵନାନି ଚ
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଝିଲି ଓ ଉଦ୍ୟାନଗୁଡିକ,
ଭ୍ରାମଯିତ୍ଵା ଗିରିଂ ଶ୍ଵେତଂ ଗନ୍ଧମାଦନମେଵ ଚ
ଶ୍ୱେତ ପର୍ବତ ଓ ଗନ୍ଧମାଦନ ପରିଦିଘିରି, ସେମାନେ ଘୁଞ୍ଚି ଫେରିଲେ,
ଶତସୂର୍ଯପ୍ରତୀକାଶଂ ସର୍ଵତଃ କାଞ୍ଚନାଵୃତମ୍
ଏହି ସ୍ଥାନ ଶତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିଲା, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ସୁନାରେ ଢାକା ଥିଲା,
ତଦ୍ଭୂଭାଗଂ ନଗାକୀର୍ଣଂ ବହୁଧାତୁଵିଭୂଷିତମ୍
ଏହି ଭୂମି ଅଞ୍ଚଳ ପର୍ବତରେ ଭରିଥିଲା, ଅନେକ ଧାତୁରେ ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା,
ନିମ୍ନାଗାଯୁତସଂପୂର୍ଣଂ ଧୌତଂ ଗଙ୍ଗାଜଲୈଃ ଶୁଭୈଃ
ଏଠି ଅନେକ ନଦୀ ରହିଥିଲା, ଶୁଭ୍ର ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ପରିସ୍କୃତ ହୋଇଥିଲା,
ଘଟପ୍ରମାଣୈର୍ନୃପତେ ପରିପକ୍ଵୈଃ ସୁଗନ୍ଧିଭିଃ
ଏଠି ଘଡା ପରି ଡ଼େଉଁ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫଳ ପକିଥିଲା, ହେ ରାଜା,
ଦ୍ଵିରେଫଧ୍ଵନିସଂଯୁକ୍ତଂ କୋକିଲସ୍ଵରନାଦିତମ୍
ମଧୁମକୁଡିର ଗୁଞ୍ଜନ ଓ କୋକିଲାର ମଧୁର ସ୍ୱର ଏଠି ଶୁଣାଯାଉଥିଲା,
ସଂପଶ୍ଯମାନୋ ନୃପତିର୍ଵିଵେଶ ସ ମହାଗିରିମ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ରାଜା ସେ ମହାପର୍ବତକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ,
ସ ଵୀକ୍ଷତେ ଯାଵଦସୌ ସମନ୍ତାତ୍ତାଵତ୍ସମସ୍ତଂ ଦ୍ରୁମପକ୍ଷିସଂଘମ୍
ସେ ଚାରିପାଖ ଦେଖିବା ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ଗଛ ଓ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ଦଳକୁ ଦେଖିଲେ,
ଉପପ୍ଲଵନ୍ତଂ ତରସା ମହୀପସ୍ତେନୈଵ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ସ ଜଗାମ ତୂର୍ଣମ୍
ମହୀପତି ତାଙ୍କ ସହ ତୁରନ୍ତ ଦୃତଗତିରେ ଚାଲିଗଲେ,
ଵିମୋହିତୋ ଯେନ ଵିମୁଚ୍ଯ ଵାହଂ ତ୍ରିଵିକ୍ରମେଣେଵ ଵିଲଙ୍ଘ୍ଯମାନମ୍
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ରାଜା ଭ୍ରମିତ ହେଇ, ତାଙ୍କ ଯାନ ଛାଡ଼ି, ତିନି ପଦରେ ଲାଘି ଯାଇଥିଲେ,
ଗିରୌ ସ୍ଥିତାଂ ତପ୍ତସୁଵର୍ଣଭାସଂ କାମସ୍ଯ ଯଷ୍ଟୀମିଵ ନିର୍ମିତାଂ ଚ
ସେ ପର୍ବତରେ ଦଉଁ ତପ୍ତ ସୁନା ପରି ଚମକୁଥିବା, କାମ ପାଇଁ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଦଣ୍ଡକୁ ଦେଖିଲେ,