ଇହ ଜନ୍ମକୃତଂ ଵାପି ପରଜନ୍ମକୃତଂ ତଥା
ଏଠାରେ ଏହି ଜନ୍ମରୁ ହେଉ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଜନ୍ମରୁ ହେଉ,
ମମ ପୁଣ୍ଯଂ ଵଦ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଵିଚାର୍ଯ ସ୍ଵମନୀଷଯା
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମେ ତୁମ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ବିଚାର କରି, ମୋ ପୁଣ୍ୟ କଥା କହ।
ଵିଦ୍ଵତ୍ସୁ ପୂଜା ଦ୍ଵିଜଦାନଶକ୍ତିର୍ମନ୍ଯେ ଽହମେତତ୍ସୁକୃତପ୍ରସୂତମ୍
ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୋ ପୂଜା ହୁଏ; ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାଇଁ ଦାନ ଦେବାର ଶକ୍ତି ମୋର ଅଛି; ମୁଁ ଭାବୁଛି ଏହା ସୁକୃତର ଫଳ।
ଚିନ୍ତଯିତ୍ଵା କ୍ଷଣଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା କାରଣଂ ତମୁଚାଵ ହ
ସେ କିଛି ସମୟ ଚିନ୍ତା କରି, କାରଣଟି ବୁଝି, ଏଭଳି କହିଲେ:
ଦାରିର୍ଦ୍ଯେଣ ପରାଭୂତୋ ଦୁଷ୍ଟଯା ଭାର୍ଯଯା ତଥା
ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଜନାନୀ ଦ୍ୱାରା ହାରିଗଲା,
ନିଵସନ୍ଦୁଃଖସଂତପ୍ତୋ ବହୁଵର୍ଷାଣି ପାର୍ଥିଵ
ଅନେକ ବର୍ଷ ଧରି ନିବାସର ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ହେଲା, ହେ ରାଜା,
ତତଃ ସର୍ଵାଣି ତୀର୍ଥାନି ପରକ୍ରମ୍ଯ ମହୀପତେ
ତାପରେ, ହେ ଭୂପତି, ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ଦେଖିଲା,
ତତ୍ର ସ୍ନାତଂ ତ୍ଵଯା ଵିପ୍ରସଂଗେନ ଯମୁନାଜଲେ
ସେଠାରେ, ତୁମେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ ଯମୁନା ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରିଥିଲା।
ମନ୍ଦିରେ ଚ ଵରାହସ୍ଯ କଥ୍ଯମାନାଂ କଥାଂ ନୃପ
ଓ ରାଜା, ଭରାହ ମନ୍ଦିରରେ ଏକ କଥା କୁହାଯାଉଥିବା ସମୟରେ ତୁମେ ସେ କଥା ଶୁଣିଥିଲା।
ଚତୁର୍ଭିଃ ପାରଣୈର୍ଯସ୍ଯ ନିଷ୍ପତ୍ତିସ୍ତୁ ଵିଧୀଯତେ
ଏହାର ଶେଷ ଚାରିଟି ଉପବାସ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀଭର୍ତା ଜଗନ୍ନାଥୋ ନିଃଶେଷାଘୌଘନାଶନଃ
ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ସମସ୍ତ ପାପର ଭାରକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଇଥିବା ପ୍ରଭୁ।
ଅଶୂନ୍ଯଶଯନଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଗୃହେ ଵୃଦ୍ଧିକରଂ ପରମ୍
ଯେଉଁ ଶୟ୍ୟା କେବେ ଖାଲି ହୁଏନାହିଁ, ସେ ଘରରେ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ ଏବଂ ସମୃଦ୍ଧି ଆଣିଥାଏ।
ସୁଖମୀଦୃଗ୍ଵିଧଂ ଲୋକେ ଦୁର୍ଲଭଂ ପ୍ରତିଭାତି ମେ
ଏପରି ସୁଖ ଏହି ଜଗତରେ ମୋତେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ବୋଲି ଲାଗେ।
ଗ୍ରାହ୍ଯମେତଦ୍ଵ୍ରତଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଜନ୍ମମୃତ୍ଯୁଜରାପହମ୍
ଏହି ପୁଣ୍ୟବତୀ ବ୍ରତ, ଯାହା ଜନ୍ମ, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାକୁ ଦୂର କରେ, ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଶଯ୍ଯାଦାନୈର୍ଵସ୍ତ୍ରଦାନୈସ୍ତଥା ବ୍ରାହ୍ମଣଭୋଜନୈଃ
ଶୟ୍ୟା ଦାନ, ପୋଷାକ ଦାନ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇ—
ଇମାନେଵାଗ୍ରତଃ ପୁଣ୍ଯାସ୍ତ୍ଵଯୋକ୍ତାନ୍ଵିସ୍ତରାଚ୍ଛୃଣୁ
ଏହି ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ତୁମକୁ ବଖ୍ୟା କରିବି, ଶୁଣ।
ପୂର୍ଵଜନ୍ମନି ଦେଵେଶସ୍ତ୍ଵଯାଶୂନ୍ଯେନ ପୂଜିତଃ
ପୂର୍ବ ଜନ୍ମରେ, ଦେବତାଙ୍କର ନାଥ, ତୁମେ ଅଶୂନ୍ୟ ଶୟ୍ୟା ସହିତ ପୂଜିତ ହେଇଥିଲା।
ଅଵଶ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ଯସେ ରାଜନ୍ ଵିଷ୍ଣୋଃ ସାଯୁଜ୍ଯତାଂ ଧ୍ରୁଵମ୍
ରାଜା, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସାଉଜ୍ୟ୍ୟତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବ।
ସଂପଦାଂ ପ୍ରଭଵୋପେତୋ ଜ୍ଞାତେରୁତ୍କର୍ଷଣାର୍ଥକଃ
ସମୃଦ୍ଧିରେ ଅନୁଗ୍ରହିତ, ତୁମେ ତୁମ ବଂଶର ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ନିୟତ।
ଅଵଶ୍ଯଂ ସର୍ଵଯୋଗ୍ଯୋ ଽସି ଭକ୍ତୋ ଽସି ତ୍ଵଂ ଜନାର୍ଦନେ
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଲାଭ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ, ତୁମେ ଜନାର୍ଦନଙ୍କର ଭକ୍ତ।
ତତ୍ରାଶ୍ଚର୍ଯାଣ୍ଯନେକାନି ଦ୍ରଷ୍ଟୁକାମସ୍ତଵାଜ୍ଞଯା
ତୁମ ଆଜ୍ଞାରେ, ମୁଁ ଏଠାରେ ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ଚାହେ।
ରାଜ୍ଯଶାସନଜଂ ଭାରଂ ଦୁର୍ଵହଂ ଯଚ୍ଚ ଭୂମିପୈଃ
ରାଜ୍ୟ ଶାସନର ଭାର, ରାଜାମାନେ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟଦାୟକ ଓ ଭାରି।
ତଚ୍ଛତ୍ଵା ଵଚନଂ ରାଜ୍ଞୋ ଵାମଦେଵୋ ଽବ୍ରଵୀଦିଦମ୍
ତାପରେ, ରାଜାଙ୍କର କଥାକୁ ଉତ୍ତର ଦେଇ, ବାମଦେବ କହିଲେ—
ଯତ୍କ୍ଲେଶାତ୍ପିତରଂ ପ୍ରେମ୍ଣା ଵିମୋଚଯତି ସର୍ଵଦା
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ପୁତ୍ର ପ୍ରେମରେ ସମୟ ସମୟରେ ପିତାଙ୍କୁ କଷ୍ଟରୁ ମୁକ୍ତ କରେ—
ତସ୍ଯ ଭାଗୀରଥୀସ୍ନାନମହନ୍ଯହନି ଜାଯତେ
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଭାଗୀରଥୀରେ ନିତ୍ୟ ନିତ୍ୟ ସ୍ନାନ ହୁଏ।
ନୋ ଶୁଦ୍ଧିସ୍ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ଯ ଇତୀତ୍ଥଂ ଵୈଦିକୀ ଶ୍ରୁତିଃ
କିନ୍ତୁ ଏପରି ପୁତ୍ର ପବିତ୍ର ହୁଏନାହିଁ—ଏହିପରି ବେଦ ଶ୍ରୁତି କହିଛି।
ହରିପ୍ରସାଦାତ୍ତେ ଜାତୋ ଵଂଶେ ପୁତ୍ରଃ ସ ପୁଣ୍ଯକୃତ୍
ହରିଙ୍କର କୃପାରେ, ତୁମ ବଂଶରେ ଜଣେ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସେ ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ।
ଯଯୌ ଶୀଘ୍ରଗତିଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ସଦାଗତିରିଵ ସ୍ଵଯମ୍
ସେ ଶୀଘ୍ର ଗତିରେ ବିଦାୟ ହେଲେ, ଶ୍ରୀମୟ ଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ନିଜେ ଭଲ ପଥର ଦ୶୍ୟ ପରି ଦେଖାଗଲେ।
ସର୍ଵାଶ୍ଚର୍ଯାଣି ରାଜେନ୍ଦ୍ରଃ ସରାଂସ୍ଯୁପଵନାନି ଚ
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଝିଲି ଓ ଉଦ୍ୟାନଗୁଡିକ,
ଭ୍ରାମଯିତ୍ଵା ଗିରିଂ ଶ୍ଵେତଂ ଗନ୍ଧମାଦନମେଵ ଚ
ଶ୍ୱେତ ପର୍ବତ ଓ ଗନ୍ଧମାଦନ ପରିଦିଘିରି, ସେମାନେ ଘୁଞ୍ଚି ଫେରିଲେ,