ଏକଦ୍ଵୀପପତିଶ୍ଚାହଂ ଵିଦିତୋ ଧରଣୀତଲେ
ମୁଁ ଏକ ଦ୍ୱୀପର ମାଳିକା ଭାବେ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ପରିଚିତ।
ମଦର୍ଥେ ଯେନ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ସମାନୀତା ନୃପାତ୍ମଜା
ମୋ ପାଇଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ରାଜାଙ୍କର କନ୍ୟାକୁ ଆଣାଯାଇଥିଲା।
ଅଥ ତେନାଧିପତିନା ରୂପଦ୍ରଵିଣଶାଲିନା
ତାପରେ ଏହି ସୁନ୍ଦର ଓ ଧନୀ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା,
ଯୋ ଗତ୍ଵା ପ୍ରମଦାରାଜ୍ଯଂ ଜିତ୍ଵା ତାଃ ପ୍ରମଦା ରଣେ
ଯେ ନାରୀମାନଙ୍କର ରାଜ୍ୟକୁ ଗଲେ ଓ ସେମାନେଠାରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିଲେ,
ପ୍ରଦଦୌ ମଯି ତାଃ ସର୍ଵାଃ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ ପୁନଃ ପୁନଃ
ସେ ମୋତେ ସମସ୍ତ ନାରୀମାନେ ଦେଲେ, ପୁନିପୁନି ମୋ ପାଖରେ ହେଉଁ ଭାବରେ ନମସ୍କାର କରି,
ତାନି ମେ ପ୍ରଦଦୌ ପୁତ୍ରୋ ଜନନ୍ଯା ତୂପଵର୍ଣିତଃ
ମୋ ପୁଅ ମୋତେ ସେମାନେ ଦେଲେ, ଯେଉଁ ନାରୀମାନେ ତାଙ୍କ ମାଆ ଦ୍ୱାରା ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଇଥିଲେ।
ପୁନରାଯାତି ଶର୍ଵର୍ଯାଂ ମତ୍ପାଦାଭ୍ଯଙ୍ଗକାରଣାତ୍
ସେ ରାତିରେ ମୋ ପାଦ ମସାଜ କରିବା ପାଇଁ ପୁନି ଫେରିଆସେ।
ପ୍ରବୋଧଯନ୍ପ୍ରେଷ୍ଯଜନାନ୍ନିଦ୍ରଯା ସଂକୁଲେନ୍ଦ୍ରିଯାନ୍
ସେ ସେବକମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଘୁମରେ ଲିନ୍ ହୋଇଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଜାଗାଇଲେ।
ଅପ୍ରମେଯଂ ମମ ସୁଖଂ ଵଶଗା ହି ପ୍ରିଯା ଗୃହେ
ମୋ ଘରେ ମୋ ପ୍ରିୟା ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ ରହିଥିବାରୁ, ମୋ ସୁଖ ଅପରିମିତ।
ଵର୍ତତେ ହି ଜନଃ ସର୍ଵୋ ମମାଜ୍ଞାପାଲକଃ କ୍ଷିତୌ
ଏହି ପୃଥିବୀରେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ମୋ ଆଜ୍ଞାକୁ ମାନନ୍ତି, ମୋ ଅଧୀନରେ ରହନ୍ତି।
ଇହ ଜନ୍ମକୃତଂ ଵାପି ପରଜନ୍ମକୃତଂ ତଥା
ଏଠାରେ ଏହି ଜନ୍ମରୁ ହେଉ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଜନ୍ମରୁ ହେଉ,
ମମ ପୁଣ୍ଯଂ ଵଦ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଵିଚାର୍ଯ ସ୍ଵମନୀଷଯା
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମେ ତୁମ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ବିଚାର କରି, ମୋ ପୁଣ୍ୟ କଥା କହ।
ଵିଦ୍ଵତ୍ସୁ ପୂଜା ଦ୍ଵିଜଦାନଶକ୍ତିର୍ମନ୍ଯେ ଽହମେତତ୍ସୁକୃତପ୍ରସୂତମ୍
ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୋ ପୂଜା ହୁଏ; ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାଇଁ ଦାନ ଦେବାର ଶକ୍ତି ମୋର ଅଛି; ମୁଁ ଭାବୁଛି ଏହା ସୁକୃତର ଫଳ।
ଚିନ୍ତଯିତ୍ଵା କ୍ଷଣଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା କାରଣଂ ତମୁଚାଵ ହ
ସେ କିଛି ସମୟ ଚିନ୍ତା କରି, କାରଣଟି ବୁଝି, ଏଭଳି କହିଲେ:
ଦାରିର୍ଦ୍ଯେଣ ପରାଭୂତୋ ଦୁଷ୍ଟଯା ଭାର୍ଯଯା ତଥା
ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଜନାନୀ ଦ୍ୱାରା ହାରିଗଲା,
ନିଵସନ୍ଦୁଃଖସଂତପ୍ତୋ ବହୁଵର୍ଷାଣି ପାର୍ଥିଵ
ଅନେକ ବର୍ଷ ଧରି ନିବାସର ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ହେଲା, ହେ ରାଜା,
ତତଃ ସର୍ଵାଣି ତୀର୍ଥାନି ପରକ୍ରମ୍ଯ ମହୀପତେ
ତାପରେ, ହେ ଭୂପତି, ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ଦେଖିଲା,
ତତ୍ର ସ୍ନାତଂ ତ୍ଵଯା ଵିପ୍ରସଂଗେନ ଯମୁନାଜଲେ
ସେଠାରେ, ତୁମେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ ଯମୁନା ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରିଥିଲା।
ମନ୍ଦିରେ ଚ ଵରାହସ୍ଯ କଥ୍ଯମାନାଂ କଥାଂ ନୃପ
ଓ ରାଜା, ଭରାହ ମନ୍ଦିରରେ ଏକ କଥା କୁହାଯାଉଥିବା ସମୟରେ ତୁମେ ସେ କଥା ଶୁଣିଥିଲା।
ଚତୁର୍ଭିଃ ପାରଣୈର୍ଯସ୍ଯ ନିଷ୍ପତ୍ତିସ୍ତୁ ଵିଧୀଯତେ
ଏହାର ଶେଷ ଚାରିଟି ଉପବାସ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀଭର୍ତା ଜଗନ୍ନାଥୋ ନିଃଶେଷାଘୌଘନାଶନଃ
ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ସମସ୍ତ ପାପର ଭାରକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଇଥିବା ପ୍ରଭୁ।
ଅଶୂନ୍ଯଶଯନଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଗୃହେ ଵୃଦ୍ଧିକରଂ ପରମ୍
ଯେଉଁ ଶୟ୍ୟା କେବେ ଖାଲି ହୁଏନାହିଁ, ସେ ଘରରେ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ ଏବଂ ସମୃଦ୍ଧି ଆଣିଥାଏ।
ସୁଖମୀଦୃଗ୍ଵିଧଂ ଲୋକେ ଦୁର୍ଲଭଂ ପ୍ରତିଭାତି ମେ
ଏପରି ସୁଖ ଏହି ଜଗତରେ ମୋତେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ବୋଲି ଲାଗେ।
ଗ୍ରାହ୍ଯମେତଦ୍ଵ୍ରତଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଜନ୍ମମୃତ୍ଯୁଜରାପହମ୍
ଏହି ପୁଣ୍ୟବତୀ ବ୍ରତ, ଯାହା ଜନ୍ମ, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାକୁ ଦୂର କରେ, ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଶଯ୍ଯାଦାନୈର୍ଵସ୍ତ୍ରଦାନୈସ୍ତଥା ବ୍ରାହ୍ମଣଭୋଜନୈଃ
ଶୟ୍ୟା ଦାନ, ପୋଷାକ ଦାନ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇ—
ଇମାନେଵାଗ୍ରତଃ ପୁଣ୍ଯାସ୍ତ୍ଵଯୋକ୍ତାନ୍ଵିସ୍ତରାଚ୍ଛୃଣୁ
ଏହି ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ତୁମକୁ ବଖ୍ୟା କରିବି, ଶୁଣ।
ପୂର୍ଵଜନ୍ମନି ଦେଵେଶସ୍ତ୍ଵଯାଶୂନ୍ଯେନ ପୂଜିତଃ
ପୂର୍ବ ଜନ୍ମରେ, ଦେବତାଙ୍କର ନାଥ, ତୁମେ ଅଶୂନ୍ୟ ଶୟ୍ୟା ସହିତ ପୂଜିତ ହେଇଥିଲା।
ଅଵଶ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ଯସେ ରାଜନ୍ ଵିଷ୍ଣୋଃ ସାଯୁଜ୍ଯତାଂ ଧ୍ରୁଵମ୍
ରାଜା, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସାଉଜ୍ୟ୍ୟତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବ।
ସଂପଦାଂ ପ୍ରଭଵୋପେତୋ ଜ୍ଞାତେରୁତ୍କର୍ଷଣାର୍ଥକଃ
ସମୃଦ୍ଧିରେ ଅନୁଗ୍ରହିତ, ତୁମେ ତୁମ ବଂଶର ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ନିୟତ।
ଅଵଶ୍ଯଂ ସର୍ଵଯୋଗ୍ଯୋ ଽସି ଭକ୍ତୋ ଽସି ତ୍ଵଂ ଜନାର୍ଦନେ
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଲାଭ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ, ତୁମେ ଜନାର୍ଦନଙ୍କର ଭକ୍ତ।