ଇତ୍ଯେଵଂ ଜଲ୍ପିତଂ ଯୈସ୍ତୁ ତାନ୍ନିରସ୍ଯ ସମନ୍ତତଃ
ଏଭଳି କଥା କହିଥିବା ଲୋକମାନେ, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଖଣ୍ଡନ କରନ୍ତି।
ସଂବୋଧଯିତ୍ଵା ବହୁଶଃ ପ୍ରଜାନାଂ ସୁଖହେତଵେ
ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ସୁଖ ପାଇଁ ପୁନଃପୁନ ଉପଦେଶ ଦେଇଥିଲେ।
ଶାସ୍ତ୍ରଦୃଷ୍ଟ୍ଯା ତୁ ଵିଦୁଷୋ ମୂର୍ଖାନ୍ଦଣ୍ଡନପୂର୍ଵକମ୍
ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ଅଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ।
ତେନ ମେ ନ ସୁଖଂ କିଞ୍ଚିଦଵଲୀଢଂ ଧରାତଲେ
ଏହି କାରଣରୁ, ମୁଁ ପୃଥିବୀରେ ଏକଟି ମଧ୍ୟ ସୁଖ ଅନୁଭବ କରିନାହିଁ।
ସ୍ଵେଭ୍ଯୋ ଵାପି ପରେଭ୍ଯୋ ଵା ଯା ରକ୍ଷେଚ୍ଚ ପ୍ରଜା ନୃପଃ
ସ୍ୱ ଲୋକ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଲୋକ, ଯେଉଁଠୁ ହେଉ, ରାଜାଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ହେଉଛି ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା କରିବା।
ସୋ ଽହଂ ପ୍ରଜାକୃତେ ସୌମ୍ଯ ସଂସ୍ଥିତୋ ନାତ୍ମନଃ କ୍ଵଚିତ୍
ସୁମନ, ମୁଁ ସଦା ପ୍ରଜାଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ କାମ କରିଛି, କେବେ ମୋ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ପାଇଁ ନୁହେଁ।
ନ ପାନଦ୍ଯୂତଜଂ ପୁତ୍ର କାମଯେ ଽହଂ କଦାଚନ
ପୁତ୍ର, ମୁଁ କେବେ ମଦ୍ୟପାନ କିମ୍ବା ଜୁଆ ଦ୍ୱାରା ଆସୁଥିବା ଭୋଗର ଇଚ୍ଛା କରିନାହିଁ।
ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦାଦହଂ ପୁତ୍ର ମୃଗଯାଵ୍ଯାଜତୋ ଽଧୁନା
ପୁତ୍ର, ତୁମର କୃପାରେ, ଏବେ ମୁଁ ସେ ଶିକାର ନାମରେ ଆସିଛି।
ଭୋକ୍ତୁକାମଃ ପ୍ରିଯାନ୍କାମାଂସ୍ତ୍ଵଯି ଭାରଂ ନିଵେଶ୍ଯ ଚ
ପ୍ରିୟ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରିବାକୁ ଚାହିଁ, ମୁଁ ଏହି ଦାୟିତ୍ୱ ତୁମ ପରେ ରଖିଛି।
କୃତେ ତଵ ମହାକୀର୍ତିରକୃତେ ନରକସ୍ଥିତିଃ
ତୁମେ କାମ କରିଲେ ବଡ଼ କୀର୍ତି ମିଳିବ; କରିନାହିଁ ହେଲେ ନରକରେ ରହିବ।
ଗୁର୍ଵୀଂ ରାଜ୍ଯଧୁରଂ ତାତ ତ୍ଵଦୀଯାମୁଦ୍ଧରାମ୍ଯହମ୍
ପୁତ୍ର, ମୁଁ ତୁମର ଭାରି ରାଜ୍ୟ ଦାୟିତ୍ୱ ଉଠାଇଛି।
ପିତୁର୍ଵାକ୍ଯମକୁର୍ଵାଣଃ କୁର୍ଵନ୍ଧର୍ମାନଧୋ ଵ୍ରଜେତ୍
ପିତାଙ୍କ କଥା ନ ଶୁଣି, ଧର୍ମ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଅଧୋଗତି ହୁଏ।
ଏଵମୁକ୍ତେ ତୁ ଵଚନେ ରାଜା ହୃଷ୍ଟୋ ବଭୂଵ ହ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ଅତି ଖୁସି ହେଲେ।
ଧର୍ମାଙ୍ଗଦୋ ଽପି ଦୃଷ୍ଟାତ୍ମା ପ୍ରଜା ଆହୂଯ ଚାବ୍ରଵୀତ୍
ଧର୍ମାଙ୍ଗଦ ନିଜକୁ ସଂଯମ କରି, ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ଡାକି କଥା କହିଲେ।
ପିତୁର୍ଵାକ୍ଯଂ ମଯା କାର୍ଯଂ ସର୍ଵଥା ଧର୍ମମିଚ୍ଛତା
ଧର୍ମ ଚାହିଁ, ମୁଁ ସଦା ପିତାଙ୍କ କଥା ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ।
ମଯି ଦଣ୍ଡଧରେ ଶାସ୍ତା ନ ଯମୋ ଭଵତି କ୍ଵଚିତ୍
ମୁଁ ଦଣ୍ଡ ଧାରଣ କରି ଶାସନ କଲେ, କେବେ ଯମର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ।
ବ୍ରହ୍ମାର୍ପଣପ୍ରଯୋଗେଣ ଯଜନୀଯୋ ଜନାର୍ଦନଃ
ବ୍ରହ୍ମାର୍ପଣ କରି, ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଯେନ ଵୋ ହ୍ଯକ୍ଷଯା ଲୋକା ଭଵେଯୁର୍ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଏହା ଦ୍ୱାରା, ତୁମେ ଅବିନାଶୀ ଲୋକ ପାଇବ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ବ୍ରହ୍ମାର୍ପଣକ୍ରିଯାଯୁକ୍ତା ଭଵନ୍ତୁ ଜ୍ଞାନକୋଵିଦାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାର୍ପଣ ସହିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତୁ।
ଵିଶେଷୋ ହି ମଯାଖ୍ଯାତୋ ଭଵତାଂ ବ୍ରହ୍ମସଂସ୍ଥିତିଃ
ମୁଁ ତୁମେମାନଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମ ସଂଯୋଗର ବିଶେଷ ଅବସ୍ଥା ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛି।
ଯଦୁପୋଷ୍ଯଂ ହରିଦିନଂ ତଦଵଶ୍ଯମିତି ସ୍ଥିତିଃ
ହରିଙ୍କର ଦିନ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ପାଳନ କରିବା ଦରକାର ବୋଲି ସ୍ଥିର ମତ ହେଉଛି।
ନ ଦିଵା ନ ଚ ଶର୍ଵର୍ଯାଂ ଶେତେ ଧର୍ମାଂ ଗଦଃ ସଦା
ଧର୍ମରେ ଯେ ଦୁଃଖିତ, ସେ ଦିନ ଓ ରାତି କେବେ ଶୁଅନାହିଁ।
ପଟହୋ ରଟତେ ନିତ୍ଯଂ ମୃଗାରିରିପୁମସ୍ତକେ
ମୃଗଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁ କରିଥିବା ମହାପୁରୁଷଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ସଦା ଢୋଲ ଚାଲିଥାଏ।
ତ୍ରିଵିଧେଷୁ ଚ କାର୍ଯେଷୁ ଦେଵେଶଶ୍ଚିନ୍ତ୍ଯତାଂ ହରିଃ
ତିନି ପ୍ରକାର କାମରେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ ହରିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ସୂର୍ଯେ ଯୋ ହି କୃଶାକାଶେ ଵିସର୍ଗେ ଜଗତାଂ ପତିଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଶୁକ୍ଳ ଆକାର ଧରି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ ବିସର୍ଜନ ସମୟରେ ଅଛନ୍ତି।
ସ୍ଵଜାତିଵିହିତୋ ଽପ୍ଯେଵଂ ସନ୍ମାର୍ଗେ ଚୈଵ ମାଧଵଃ
ନିଜ ଜାତିର ନିୟମ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ନିତ୍ୟ ସତ୍ମାର୍ଗରେ ମାଧବଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିବା ଦରକାର।
ଵିନିଯୋଗସ୍ତୁ ତସ୍ଯୈଵ ସର୍ଵକର୍ମସୁ ଯୁଜ୍ଯତେ
ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ଅର୍ପଣ କେବଳ ତାଙ୍କୁ ହିଁ ହେବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ଧର୍ମମଵାପ୍ଯାଥ ପିତାଂ ଧର୍ମାଙ୍ଗଦସ୍ଯ ହି
ଏଭଳି ଧର୍ମ ଲାଭ କରି, ଧର୍ମାଙ୍ଗଦର ପିତା—
ଉଵାଚ ଭାର୍ଯାଂ ସଂହୃଷ୍ଟଃ ସ୍ଥିତାଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀମିଵାପରାମ୍
ସେ ଆନନ୍ଦରେ ନିଜ ଜନନୀଙ୍କୁ ଦେଖି, ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ପରି ଦୃଢ ଭାବରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିବା ଜନନୀଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ଉଭଯୋର୍ଜନିତଃ ପୁତ୍ରଃ ଶଶାଙ୍କଧଵଲଃ କ୍ଷିତୌ
ଉଭୟଙ୍କୁ ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ହେଲା, ଯେଉଁଥିରେ ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଧଳା ରଙ୍ଗ ଥିଲା।