ଏଵମୁକ୍ତେ ତୁ ଵଚନେ ତ୍ଵଯା ଵାଚ୍ଯୋ ଵରାନନେ
ତୁମେ ଏପରି କଥା କହିଲେ, ମଧୁର ମୁହଁବାଳି, ତୁମକୁ ଏହି ଭାବରେ ଉତ୍ତର ଦେବା ଉଚିତ ।
ନୋପଵାସସ୍ତ୍ଵଯା କାର୍ଯୋ ଜାତୁ ଵୈ ହରିଵାସରେ
ହରିଙ୍କର ପବିତ୍ର ଦିନରେ ତୁମେ କେବେ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ।
ସୁମୁଗ୍ଧାଂ ଯୌଵନୋପେତାଂ ସ୍ଵଭାର୍ଯାଂ ଯୋ ନ ସେଵତେ
ଯିଏ ନିଜ ଯୁବତୀ ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ନାହିଁ,
ତ୍ରିରାତ୍ରମପଵିଦ୍ଧାହଂ ତ୍ଵଯା ଭୂପ ଉପୋଷଣାତ୍
ରାଜା, ତୁମର ଉପବାସ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତିନି ରାତି ଅବହେଳିତ ହୋଇଛି ।
ଶ୍ରାଦ୍ଧକାଲେ ତୁ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଉପାଵିଷ୍ଟୈର୍ଦ୍ଵିଜୈଃ କିଲ
ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦିନ ଆସିଲେ ଏବଂ ଦ୍ୱିଜମାନେ ବସିଥିଲେ,
ଏଵଂ ସଂବୋଧ୍ଯମାନୋ ଽପି ଯଦା ରାଜା ଵଚସ୍ତଵ
ଏପରି କଥା କହାଯିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ ଯଦି ରାଜା ତୁମ କଥାକୁ ଶୁଣିନାହିଁ,
ଯଦି ନ ତ୍ଯଜସେ ରାଜନ୍ନୁପଵାସଂ ହରେର୍ଦିନେ
ରାଜା, ତୁମେ ଯଦି ହରିଙ୍କର ଦିନରେ ଉପବାସ ଛାଡିନାହିଁ,
ଧର୍ମାଙ୍ଗଦସ୍ଯ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ମମୋତ୍ସଂଗେକ୍ଷିପ ସ୍ଵଯମ୍
ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ମୋତେ ଧର୍ମାଙ୍ଗଦଙ୍କର କୋଲରେ ନିଜେ ଦେଇଦିଅ ।
ଧର୍ମକ୍ଷୀଣୋ ଭଵାନ୍ ଗନ୍ତା ନରକେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ତୁମର ଧର୍ମ ଶୁନ୍ୟ ହେଲେ, ତୁମେ ନରକକୁ ଯିବା; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।
ସଂଗୃହ୍ଯ ଵାକ୍ଯଂ ଵସୁଧାମରାଣାଂ ସମ୍ଭୋକ୍ଷ୍ଯତେ ମାଧଵଵାସଂରେ ଽସୌ
ପୃଥିବୀର ମହାରାଜମାନଙ୍କର କଥା ଗ୍ରହଣ କରି, ସେ ମାଧବଙ୍କର ନିବାସର ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିବେ ।
ଲିପିପ୍ରମାଣଂ ନରକାଧିଵାସୀ ଭଵିଷ୍ଯତେ ସାଧୁ କୃତଂ ତ୍ଵଯା ହି
ଲିଖିତ ରେକର୍ଡ ଅନୁଯାୟୀ, ନରକର ନିବାସୀ ହେବେ; ତୁମେ ଯାହା କରିଛ, ତାହା ଭଲ କରିଛ ।
ନିଃଶେଷାମରପୂଜ୍ଯଂ ଵ୍ରଜତି ପଦଂ ପଦ୍ମନାଭସ୍ଯ
ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ପୂଜିଥିବା ପଦ୍ମନାଭଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦକୁ ସେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ ।
ଉଵାଚ ନାମ ମେଦେହି ଯେନ ଗଚ୍ଛାମି ମନ୍ଦିରମ୍
ସେ କହିଲେ: ମୋତେ ଏମିତି ନାମ କୁହ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ମନ୍ଦିରକୁ ଯିବି ।
ନାମ ପାପହରଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ତତ୍କୁରୁଷ୍ଵ କୁଶଧ୍ଵଜ
ଯେ ନାମ କୁହାଯାଇଛି, ସେ ପାପକୁ ଦୂର କରେ; ଏହି କାମ କର, କୁଶଧ୍ୱଜ ।
ମୋହିନୀ ନାମ ତେ ଦେଵି ସଗୁଣଂ ହି ଭଵିଷ୍ଯତି
ଦେବୀ, ତୁମର ନାମ ମୋହିନୀ; ଏହି ନାମ ଗୁଣମୟ ହେବ ।
ଯଦି ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଵୈ ସୁଭ୍ରୁ ତ୍ଵତ୍ସଂପର୍କଂ ସୁଖାଵହମ୍
ସୁନ୍ଦର ଭୌଁ ଥିବା, ଯଦି କେହି ତୁମ ସଂସ୍ପର୍ଶ ପାଇଥାଏ, ତାହାର ଶୁଭ ଲାଭ ହେବ ।
ଵୀକ୍ଷ୍ଯମାଣାମରୈର୍ମାର୍ଗେ ପ୍ରତସ୍ଥେ ମନ୍ଦରାଚଲମ୍
ଦେବତାମାନେ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ, ସେ ମନ୍ଦରାଚଳ ପଥରେ ଚାଲିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଯସ୍ଯ ସଂଵେଷ୍ଟନେ ନାଗୋ ଵାସୁକିର୍ନହି ପୂର୍ଯତେ
ବଡ଼ ନାଗ ବାସୁକି ମନ୍ଦରାଚଳର ତଳକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବେଢ଼ିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ଷଡ୍ଲକ୍ଷଯୋଜନଃ ସିଂଧୁର୍ଯସ୍ଯାସୌ ଗହ୍ଵରୋ ଭଵେତ୍
ମନ୍ଦରାଚଳର ଗୁହା ଏତେ ବଡ଼, ଯେ ଛଅ ଲକ୍ଷ ଯୋଜନ ଲମ୍ବା ହାତୀ ମଧ୍ୟ ତାହାରେ ଲୁଚିପାରିବ।
ପତତା ଯେନ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ସିଂଧୋର୍ଗୁହ୍ଯଂ ପ୍ରଦର୍ଶିତମ୍
ହେ ରାଜା, ଏହି ଗୁହାରେ ପଡ଼ିବାରୁ ସମୁଦ୍ରର ଗୁପ୍ତ ହୃଦୟ ଦେଖାଗଲା।
କୂର୍ମାସ୍ଥିଘର୍ଷତା ଯେନ ପାଵକୋ ଜନିତୋ ମହାନ୍
କୁର୍ମର ଅସ୍ଥି ଘସିବାରୁ ଏଠାରେ ବଡ଼ ଅଗ୍ନି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ନ ଦେଵୈର୍ଦାନଵୈର୍ଵାପି ଦୃଷ୍ଟୋ ଯୋ ହି ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ହେ ଦ୍ବିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ କେବେ ଏହାକୁ ଦେଖିନାହାନ୍ତି।
କେଯୂରଘର୍ଷଣେ ଯେନ କୃତଂ ଦେଵସ୍ଯ ଚକ୍ରିଣଃ
ଚକ୍ରଧାରୀ ଦେବତାଙ୍କର କେୟୁର ଘସିବାରେ ଏଠାରେ ତାଙ୍କର ଭୂଷଣ ତିଆରି ହେଲା।
ରତ୍ନାନାଂ ମନ୍ଦିରଂ ହ୍ଯେଷ ବହୁଧାତୁସମନ୍ଵିତଃ
ଏହା ରତ୍ନର ଗୃହ, ଅନେକ ପ୍ରକାର ମୂଲ୍ୟବାନ ଧାତୁ ରହିଛି।
ସୁରାଙ୍ଗନାନାଂ ରତିଵର୍ଦ୍ଧନୋ ଯୋ ରତ୍ନୌଷଧୀନାଂ ପ୍ରଭଵୋ ଗିରିର୍ମହାନ୍
ଏହି ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ରତ୍ନଔଷଧିର ଉତ୍ସ, ଏହା ଦେବୀମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ବଢ଼ାଇଦେଇ।
ଦୈର୍ଘ୍ଯେଣ ତାଵନ୍ତି ହି ଯୋଜନାନି ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଯଷ୍ଟୀଵ ସମୁଚ୍ଛ୍ରିତୋ ଽସୌ
ଏହାର ଦৈର୍ଘ୍ୟ ତିନି ଲୋକର ମଣ୍ଡପ ଦଣ୍ଡ ଯତେ ଯୋଜନ, ସେତିକି ଉଚ୍ଚତାରେ ଉଠିଛି।
ଯସ୍ମିନ୍ଗତଃ କଶ୍ଯ ପନନ୍ଦନୋ ଵୈ ଵିରଶ୍ମିତାମେତି ଵିନଷ୍ଟତେଜାଃ
ହେ କଶ୍ୟପପୁତ୍ର, ଯେଉଁଠାରେ କେହି ପ୍ରବେଶ କରେ, ସେ ତାଙ୍କର ଚମକ ହରାଇ ଦେଇଥାଏ।
ସୂର୍ଯତେଜୋନିହନ୍ତାରଂ ମନ୍ଦରଂ ତେଜସା ସ୍ଵଯମ୍
ମନ୍ଦରା ପାହାଡ଼ ନିଜ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ତେଜକୁ କମାଇ ଦେଇଥାଏ।
ନୀଲକାନ୍ତିମଯେ ଦିଵ୍ଯେ ସପ୍ତଯୋଜନଵିରତୃତେ
ଏହା ନୀଳକାନ୍ତିରେ ଦିବ୍ୟ, ସାତ ଯୋଜନ ଦୂର ଯାଏ।
ଦଶହସ୍ତ ପ୍ରମାଣଂ ହି ଵିସ୍ତରାଦୂର୍ଦ୍ଧ୍ଵସଂଖ୍ଯଯା
ଏହାର ପ୍ରମାଣ ଦଶ ହସ୍ତ ଚଉଡ଼ି ଓ ଉଚ୍ଚତାରେ ଅଛି।