ଭଗ୍ନୋ ଯାମ୍ଯୋ ଽଭଵନ୍ମାର୍ଗୋ ଦ୍ଵାଦଶାଦିତ୍ଯତାପିତଃ
ଯମଙ୍କ ପଥ ଭାଙ୍ଗିଗଲା, ଦ୍ୱାଦଶ ସୂର୍ଯ୍ୟର ତାପରେ ଜଳିଗଲା।
ଦେଵା ନାମପି ଯେ ଲୋକାସ୍ତେ ଶୂନ୍ଯା ହ୍ଯଭଵଂସ୍ତଥା
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଲୋକମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଶୂନ୍ୟ ହୋଇଗଲା।
ମୁକ୍ତ୍ଵୈକାଂ ଦ୍ଵାଦଶୀଂ ମର୍ତ୍ଯା ନାନ୍ଯଂ ଜାନନ୍ତି ତେ ଵ୍ରତମ୍
ଦ୍ୱାଦଶୀ ଛାଡ଼ି, ମଣିଷମାନେ ଆଉ କୌଣସି ବ୍ରତ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ।
ନାରଦୋ ଧର୍ମରାଜାନଂ ଗତ୍ଵା ଚେଦମୁଵାଚ ହ
ନାରଦ ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ନ ଚାପି କ୍ରିଯତେ ଲେଖ୍ଯଂ କିଞ୍ଚିଦ୍ଦୁଷ୍କୃତକର୍ମଣାମ୍
ଅପରାଧୀମାନଙ୍କ କୁକର୍ମର କୌଣସି ଲେଖା ହେଉନାହିଁ।
କାରଣଂ କିଂ ନ ଚାଯାନ୍ତି ପାପିନୋ ଯେନ ତେ ଗୃହମ୍
ପାପୀମାନେ ତୁମ ଘରକୁ କାହିଁକି ଆସୁନାହାନ୍ତି, ଏହାର କାରଣ କଣ?
ଏଵମୁକ୍ତେ ତୁ ଵଚନେ ନାରଦେନ ମହାତ୍ମନା
ଏପରି ମହାତ୍ମା ନାରଦଙ୍କର କଥା ଶୁଣିଲା ପରେ,
ଯୋ ଽଯଂ ନାରଦ ଭୂପାଲଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ସାଂପ୍ରତଂ ସ୍ଥିତଃ
ନାରଦ, ଏହି ଭୂପାଳ ଏବେ ପୃଥିବୀରେ ଅଛନ୍ତି,
ପ୍ରବୋଧଯତି ରାଜେନ୍ଦ୍ରଃ ସ ଜନଂ ପଟହେନ ହି
ରାଜା ଡ଼଼ଙ୍ଗ ମାରି ଲୋକମାନୋଁକୁ ଜାଗାଇଥାଏ ।
ଯେ କେଚିଦ୍ଭୁଞ୍ଜତେ ମର୍ତ୍ଯାସ୍ତେ ମେ ଦଣ୍ଡେଷୁ ଯାନ୍ତି ହି
ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଖାଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋର ଶାସନରେ ପଡ଼ନ୍ତି ।
ଵ୍ଯାଜେନାପି ମୁନୁଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ସମୁପୋଷିତାଃ
ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେଉଁମାନେ ଚଳାକି କରି ବି ଦ୍ୱାଦଶୀ ଉପବାସ କରନ୍ତି,
ଦ୍ଵାଦଶୀସେଵନାଲ୍ଲୋକାଃ ପ୍ରାଯାନ୍ତି ହରିମନ୍ଦିରମ୍
ଦ୍ୱାଦଶୀ ଉପବାସ କରିଲେ ଲୋକମାନେ ହରିଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି ।
କୃତ ହି ନରକାଃ ଶୂନ୍ଯା ଲୋକାଶ୍ଚାପି ଦିଵୌକସାମ୍
ନରକ ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଲୋକଗୁଡିକ ଏବେ ଶୂନ୍ୟ ହୋଇଯାଇଛି ।
ଏକାଦଶ୍ଯୁପଵାସସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯେନ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ଏକାଦଶୀ ଉପବାସର ମହିମାରେ, ଦ୍ବିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜନ ।
ସମୁପୋଷ୍ଯ ଦିନଂ ଵିଷ୍ଣୋଃ ପ୍ରଯାନ୍ତି ହରିମନ୍ଦିରମ୍
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଦିନରେ ଉପବାସ କରି, ସେମାନେ ହରିଙ୍କର ମନ୍ଦିରକୁ ଯାଆନ୍ତି ।
ନେତ୍ରହୀନଃ କର୍ଣହୀନଃ ସଂଧ୍ଯାହୀନୋ ଦ୍ଵିଜୋ ଯଥା
ଯେପରି ଦ୍ବିଜ ଚକ୍ଷୁ, କର୍ଣ୍ଣ କିମ୍ବା ସନ୍ଧ୍ୟା ବିନା ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ ।
ତ୍ଯକ୍ତକାମସ୍ତ୍ଵହଂ ବ୍ରହ୍ମଂଲ୍ଲୋକପାଲତ୍ଵମୀଦୃଶମ୍
ମୁଁ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତର ରକ୍ଷାକାରୀ ପଦବୀ ରହିଛି, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ସମସ୍ତ କାମନା ଛାଡ଼ିଦେଇଛି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ।
ନିର୍ଵ୍ଯାପାରୋ ନିଯୋଗୀ ତୁ ନିଯୋଗେ ଯସ୍ତୁ ତିଷ୍ଠତି
ଯେଉଁଠାରେ କେହି କୌଣସି କାମ କରୁନାହାନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ନିଯୁକ୍ତି ମିଳିଛି, ଏବଂ ସେ ଏହି ନିଯୁକ୍ତିରେ ଅଟୁଟ ରହିଛନ୍ତି,
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଯମୋ ଵିପ୍ରା ନାରଦେନ ସମନ୍ଵିତଃ
ଏଭଳି କହି, ଯମ ନାରଦଙ୍କ ସହିତ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ,
ସ ଦଦର୍ଶ ସମାସୀନଂ ମୂର୍ତାମୂରତଜନାଵୃତମ୍
ସେ ଦେଖିଲେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଉପବେଶିତ, ଯିଁହାଙ୍କୁ ଦେହୀ ଓ ଦେହବିହୀନ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି।
ସ୍ଵଭଵଂ ଭୂତନିଲଯମୋଙ୍କାରାଖ୍ଯମକଲ୍ମଷମ୍
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ନିବାସସ୍ଥଳ, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଓଂକାର ନାମରେ ପରିଚିତ, ଏହା ତାଙ୍କର ନିଜ ଗୁଣ।
ଉପାସ୍ଯମାନଂ ଵିଵିଧୈର୍ଲୋକପାଲୈର୍ଦିଗୀଶ୍ଵରୈଃ
ବିଭିନ୍ନ ଲୋକର ରକ୍ଷକ ଓ ଦିଗ୍ଗଜ ଦ୍ୱାରା ଏହିଠାରେ ପୂଜା କରାଯାଏ।
ମୂର୍ତିମଦ୍ଭିଃ ସମୁଦ୍ରୈଶ୍ଯ ନଦୀଭିଶ୍ଚ ସରୋଵରୈଃ
ସ୍ୱରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ସମୁଦ୍ର, ନଦୀ ଓ ସରୋବର ମାନେ ଏହିଠାରେ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ଵାପୀକୂପତଡାଗାଦ୍ଯୈର୍ମୂର୍ତିମଦ୍ଭିଶ୍ଚ ପର୍ଵତୈଃ
ବାପୀ, କୂଆ, ତଡାଗ ଓ ସ୍ୱରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ପାହାଡ଼ ମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହିଠାରେ ପୂଜା କରନ୍ତି।
କଲାକାଷ୍ଠାନିମେଷୈଶ୍ଚ ଋତୁଭିଶ୍ଚାଯନୈର୍ଯୁଗୈଃ
କଳା, କଷ୍ଠା, ନିମେଷ ଭଳି ସମୟର ଭାଗଗୁଡ଼ିକ, ଋତୁ, ଅୟନ ଓ ଯୁଗ ଦ୍ୱାରା
ଋକ୍ଷୈର୍ଯୋଗୈଶ୍ଚ କରଣୈଃ ପୌର୍ଣମାସେଂଦୁସଂକ୍ଷଯୈଃ
ନକ୍ଷତ୍ର, ଗ୍ରହମିଳନ, ତିଥି, ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଓ ଚନ୍ଦ୍ରର କ୍ଷୟ ଦ୍ୱାରା
ସତ୍ଯାନୃତୈଶ୍ଚ ଦେଵେଶୋ ଵେଷ୍ଟିତୋ ଧର୍ମପାଵକଃ
ସତ୍ୟ ଓ ଅସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କର ଠାକୁର, ଧର୍ମର ଅଗ୍ନି, ଚାରିପଟେ ଘେରାଯାଇଛନ୍ତି।
ସତ୍ତ୍ଵେନ ରଜସା ଚୈଵ ତମସା ଚ ପିତାମହଃ
ସତ୍ତ୍ୱ, ରଜସ୍ ଓ ତମସ୍ ଦ୍ୱାରା ପିତାମହ ଆବୃତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଵାଯୁନା ଶ୍ଲେଷ୍ମପିତ୍ତାଭ୍ଯାଂ ମୂର୍ତୈରାତଙ୍କନାମଭିଃ
ବାୟୁ, କଫ ଓ ପିତ୍ତ ଏବଂ ରୋଗ ନାମର ଆକୃତି ଦ୍ୱାରା
ଅନୁକ୍ତୈରପି ଭୂତୈଶ୍ଚ ସଂଵୃତୋ ଲୋକକୃତ୍ସ୍ଵଯମ୍
ଏବଂ କିଛି ଅକଥିତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ, ସେଉଁଠି ସ୍ୱୟଂ ସମସ୍ତ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଘେରାଯାଇଛନ୍ତି।