ପଦ୍ମନାଭଦିନେ ଭୋକ୍ତା ନିଗ୍ରାହ୍ଯୋ ଦସ୍ଯୁଵଦ୍ଭଵେତ୍
ପଦ୍ମନାଭ ଦିନରେ ଯେଉଁମାନେ ଖାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ଚୋର ଭଳି ରୋକାଯିବେ।
ମମେଦ ଵଚନଂ ଶୃତ୍ଵା ରାଜ୍ଯଂ ଭୁଞ୍ଜୀତ ମାମକମ୍
ମୋର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ମୋ ରାଜ୍ୟ ଉପଭୋଗ କରୁ।
ଅଶୁକ୍ଲେ ତୁ ଵିଶେଷେଣ ପଟହେ ହେମସଂପୁଟେ
ବିଶେଷକରି ଧଳା କପଡ଼ା ଉପରେ ନୁହେଁ, ସୁନାର ଢାକ ଉପରେ।
ଗଚ୍ଛିଦ୍ଭିଃ ସଂକୁଲୋ ମାର୍ଗଃ କୃତୋ କୃତୋ ଲୋକୈର୍ହରେର୍ଦ୍ଵିଜାଃ
ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ହରିଙ୍କ ପାଇଁ ଯିବା ଲୋକମାନେ ଦ୍ୱାରା ପଥ ଭିଡ଼ ହୋଇଯାଏ।
ଜ୍ଞାନାତ୍ପ୍ରମାଦତୋ ଵାପି ତେ ଯାନ୍ତି ହରିମନ୍ଦିରମ୍
ଜ୍ଞାନରେ କିମ୍ବା ଅଜାଣିରେ, ସେମାନେ ହରିଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଵ୍ଯାଜେନାପି ପ୍ରକୁର୍ଵାଣୈର୍ଦ୍ଵାଦଶୀଂ ପାପନାଶିନୀମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଚଳାକିରେ ମଧ୍ୟ ପାପନାଶିନୀ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଉପବାସ କରନ୍ତି,
ସ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଧରାଧର୍ମଂ ଯୋ ନାଶ୍ନାତି ହରେର୍ଦିନେ
ଯିଏ ହରିଙ୍କ ଦିନରେ ଖାଏ ନାହିଁ, ସେ ପୃଥିବୀର ଧର୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ନ ଭୋକ୍ତଵ୍ଯଂ ପକ୍ଷଯୋରୁଭଯୋରପି
ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ, ଦୁଇ ପକ୍ଷରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଲେଖ୍ଯକର୍ମଣି ଵିଶ୍ରାନ୍ତଶ୍ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତୋ ଽଭଵତ୍ତଦା
ସେ ସମୟରେ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ଲେଖା କାମରୁ ବିଶ୍ରାମ ନେଲେ।
ଗଚ୍ଛନ୍ତି ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଲୋକଂ ସ୍ଵଧର୍ମୈର୍ମାନଵାଃ କ୍ଷଣାତ୍
ମନୁଷ୍ୟମାନେ ନିଜ ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ତୁରନ୍ତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଭଗ୍ନୋ ଯାମ୍ଯୋ ଽଭଵନ୍ମାର୍ଗୋ ଦ୍ଵାଦଶାଦିତ୍ଯତାପିତଃ
ଯମଙ୍କ ପଥ ଭାଙ୍ଗିଗଲା, ଦ୍ୱାଦଶ ସୂର୍ଯ୍ୟର ତାପରେ ଜଳିଗଲା।
ଦେଵା ନାମପି ଯେ ଲୋକାସ୍ତେ ଶୂନ୍ଯା ହ୍ଯଭଵଂସ୍ତଥା
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଲୋକମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଶୂନ୍ୟ ହୋଇଗଲା।
ମୁକ୍ତ୍ଵୈକାଂ ଦ୍ଵାଦଶୀଂ ମର୍ତ୍ଯା ନାନ୍ଯଂ ଜାନନ୍ତି ତେ ଵ୍ରତମ୍
ଦ୍ୱାଦଶୀ ଛାଡ଼ି, ମଣିଷମାନେ ଆଉ କୌଣସି ବ୍ରତ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ।
ନାରଦୋ ଧର୍ମରାଜାନଂ ଗତ୍ଵା ଚେଦମୁଵାଚ ହ
ନାରଦ ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ନ ଚାପି କ୍ରିଯତେ ଲେଖ୍ଯଂ କିଞ୍ଚିଦ୍ଦୁଷ୍କୃତକର୍ମଣାମ୍
ଅପରାଧୀମାନଙ୍କ କୁକର୍ମର କୌଣସି ଲେଖା ହେଉନାହିଁ।
କାରଣଂ କିଂ ନ ଚାଯାନ୍ତି ପାପିନୋ ଯେନ ତେ ଗୃହମ୍
ପାପୀମାନେ ତୁମ ଘରକୁ କାହିଁକି ଆସୁନାହାନ୍ତି, ଏହାର କାରଣ କଣ?
ଏଵମୁକ୍ତେ ତୁ ଵଚନେ ନାରଦେନ ମହାତ୍ମନା
ଏପରି ମହାତ୍ମା ନାରଦଙ୍କର କଥା ଶୁଣିଲା ପରେ,
ଯୋ ଽଯଂ ନାରଦ ଭୂପାଲଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ସାଂପ୍ରତଂ ସ୍ଥିତଃ
ନାରଦ, ଏହି ଭୂପାଳ ଏବେ ପୃଥିବୀରେ ଅଛନ୍ତି,
ପ୍ରବୋଧଯତି ରାଜେନ୍ଦ୍ରଃ ସ ଜନଂ ପଟହେନ ହି
ରାଜା ଡ଼଼ଙ୍ଗ ମାରି ଲୋକମାନୋଁକୁ ଜାଗାଇଥାଏ ।
ଯେ କେଚିଦ୍ଭୁଞ୍ଜତେ ମର୍ତ୍ଯାସ୍ତେ ମେ ଦଣ୍ଡେଷୁ ଯାନ୍ତି ହି
ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଖାଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋର ଶାସନରେ ପଡ଼ନ୍ତି ।
ଵ୍ଯାଜେନାପି ମୁନୁଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ସମୁପୋଷିତାଃ
ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେଉଁମାନେ ଚଳାକି କରି ବି ଦ୍ୱାଦଶୀ ଉପବାସ କରନ୍ତି,
ଦ୍ଵାଦଶୀସେଵନାଲ୍ଲୋକାଃ ପ୍ରାଯାନ୍ତି ହରିମନ୍ଦିରମ୍
ଦ୍ୱାଦଶୀ ଉପବାସ କରିଲେ ଲୋକମାନେ ହରିଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି ।
କୃତ ହି ନରକାଃ ଶୂନ୍ଯା ଲୋକାଶ୍ଚାପି ଦିଵୌକସାମ୍
ନରକ ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଲୋକଗୁଡିକ ଏବେ ଶୂନ୍ୟ ହୋଇଯାଇଛି ।
ଏକାଦଶ୍ଯୁପଵାସସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯେନ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ଏକାଦଶୀ ଉପବାସର ମହିମାରେ, ଦ୍ବିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜନ ।
ସମୁପୋଷ୍ଯ ଦିନଂ ଵିଷ୍ଣୋଃ ପ୍ରଯାନ୍ତି ହରିମନ୍ଦିରମ୍
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଦିନରେ ଉପବାସ କରି, ସେମାନେ ହରିଙ୍କର ମନ୍ଦିରକୁ ଯାଆନ୍ତି ।
ନେତ୍ରହୀନଃ କର୍ଣହୀନଃ ସଂଧ୍ଯାହୀନୋ ଦ୍ଵିଜୋ ଯଥା
ଯେପରି ଦ୍ବିଜ ଚକ୍ଷୁ, କର୍ଣ୍ଣ କିମ୍ବା ସନ୍ଧ୍ୟା ବିନା ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ ।
ତ୍ଯକ୍ତକାମସ୍ତ୍ଵହଂ ବ୍ରହ୍ମଂଲ୍ଲୋକପାଲତ୍ଵମୀଦୃଶମ୍
ମୁଁ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତର ରକ୍ଷାକାରୀ ପଦବୀ ରହିଛି, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ସମସ୍ତ କାମନା ଛାଡ଼ିଦେଇଛି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ।
ନିର୍ଵ୍ଯାପାରୋ ନିଯୋଗୀ ତୁ ନିଯୋଗେ ଯସ୍ତୁ ତିଷ୍ଠତି
ଯେଉଁଠାରେ କେହି କୌଣସି କାମ କରୁନାହାନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ନିଯୁକ୍ତି ମିଳିଛି, ଏବଂ ସେ ଏହି ନିଯୁକ୍ତିରେ ଅଟୁଟ ରହିଛନ୍ତି,
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଯମୋ ଵିପ୍ରା ନାରଦେନ ସମନ୍ଵିତଃ
ଏଭଳି କହି, ଯମ ନାରଦଙ୍କ ସହିତ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ,
ସ ଦଦର୍ଶ ସମାସୀନଂ ମୂର୍ତାମୂରତଜନାଵୃତମ୍
ସେ ଦେଖିଲେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଉପବେଶିତ, ଯିଁହାଙ୍କୁ ଦେହୀ ଓ ଦେହବିହୀନ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି।