ତଥା ହି ଵେଧଂ ଵିବୁଧାସ୍ତ୍ଯଜନ୍ତି ତିଥ୍ଯନ୍ତରଂ ଧର୍ମଵିଵୃଦ୍ଧଯେ ସଦା
ଏହିପରି ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସଦା ଧର୍ମବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ବିଦ୍ଧ ତିଥିକୁ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି।
ଯଯା ତୋଷଂ ସମାଯାତି ପ୍ରଦଦାତି ସମୀହିତମ୍
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସନ୍ତୋଷ ମିଳେ ଓ ଆଶା କ୍ଷୁଦ୍ର ହୁଏ, ସେହି ଦେଇବା ଉଚିତ।
କର୍ମଣା କେନ ସ ପ୍ରୀତୋ ଭଵେଦ୍ଯଃ ସଚରାଚରଃ
କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସଚରାଚର ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସେ ଭଗବାନ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି?
ଭକ୍ତ୍ଯା ସଂପୂଜିତୋ ଵିଷ୍ଣୁଃ ପ୍ରଦଦାତି ମନୋରଥମ୍
ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜିଲେ ବିଷ୍ଣୁ ମନର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି।
ଜନେନାପି ଜଗନ୍ନାଥଃ ପୂଜିତଃ କ୍ଲେଶହା ଭଵେତ୍
ସାଧାରଣ ଲୋକମାନେ ପୂଜିଲେ ମଧ୍ୟ ଜଗନ୍ନାଥ ଦୁଃଖ ଦୂର କରନ୍ତି।
ଅତ୍ରାପି ଶ୍ରୂଯତେ ଵିପ୍ରା ଆଖ୍ଯାନଂ ପାପନାଶନମ୍
ଏଠି ମଧ୍ୟ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ପାପ ନାଶ କରୁଥିବା ଏକ କଥା ଶୁଣାଯାଏ।
ଆସୀଦ୍ଗ୍ରୁକ୍ମାଙ୍ଗଦୋ ରାଜା ସାର୍ଵଭୌମଃ କ୍ଷମାନ୍ଵିତଃ
ଗୃକ୍ମାଙ୍ଗଦ ନାମକ ଏକ ଦୟାଳୁ ଓ ସମସ୍ତ ଭୂମିର ରାଜା ଥିଲେ।
ନାନ୍ଯଂ ପଶ୍ଯତି ଦେଵେଶାତ୍ପଦ୍ମନାଭାନ୍ମହୀପତିଃ
ସେ ରାଜା ପଦ୍ମନାଭ ଦେବଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦେବତାକୁ ଦେଖୁନଥିଲେ।
ଅଷ୍ଟଵର୍ଷାଧିକୋ ଯସ୍ତୁ ପଞ୍ଚାଶୀତ୍ଯୂନଵର୍ଷକଃ
ଯେଉଁମାନେ ଆଠ ବର୍ଷରୁ ବଡ଼ ଏବଂ ପଚାସି ପାଖରେ ନୁହଁନ୍ତି,
ସ ମେ ଦଣ୍ଡ୍ଯଶ୍ଚଗ ଵଧ୍ଯଶ୍ଚ ନିର୍ଵାସ୍ଯୋ ନଗରାଦ୍ବହିଃ
ସେମାନେ ଦଣ୍ଡ, ମୃତ୍ୟୁଦଣ୍ଡ କିମ୍ବା ସହରରୁ ବାହାର କରାଯିବା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ହେବେ।
ପଦ୍ମନାଭଦିନେ ଭୋକ୍ତା ନିଗ୍ରାହ୍ଯୋ ଦସ୍ଯୁଵଦ୍ଭଵେତ୍
ପଦ୍ମନାଭ ଦିନରେ ଯେଉଁମାନେ ଖାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ଚୋର ଭଳି ରୋକାଯିବେ।
ମମେଦ ଵଚନଂ ଶୃତ୍ଵା ରାଜ୍ଯଂ ଭୁଞ୍ଜୀତ ମାମକମ୍
ମୋର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ମୋ ରାଜ୍ୟ ଉପଭୋଗ କରୁ।
ଅଶୁକ୍ଲେ ତୁ ଵିଶେଷେଣ ପଟହେ ହେମସଂପୁଟେ
ବିଶେଷକରି ଧଳା କପଡ଼ା ଉପରେ ନୁହେଁ, ସୁନାର ଢାକ ଉପରେ।
ଗଚ୍ଛିଦ୍ଭିଃ ସଂକୁଲୋ ମାର୍ଗଃ କୃତୋ କୃତୋ ଲୋକୈର୍ହରେର୍ଦ୍ଵିଜାଃ
ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ହରିଙ୍କ ପାଇଁ ଯିବା ଲୋକମାନେ ଦ୍ୱାରା ପଥ ଭିଡ଼ ହୋଇଯାଏ।
ଜ୍ଞାନାତ୍ପ୍ରମାଦତୋ ଵାପି ତେ ଯାନ୍ତି ହରିମନ୍ଦିରମ୍
ଜ୍ଞାନରେ କିମ୍ବା ଅଜାଣିରେ, ସେମାନେ ହରିଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଵ୍ଯାଜେନାପି ପ୍ରକୁର୍ଵାଣୈର୍ଦ୍ଵାଦଶୀଂ ପାପନାଶିନୀମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଚଳାକିରେ ମଧ୍ୟ ପାପନାଶିନୀ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଉପବାସ କରନ୍ତି,
ସ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଧରାଧର୍ମଂ ଯୋ ନାଶ୍ନାତି ହରେର୍ଦିନେ
ଯିଏ ହରିଙ୍କ ଦିନରେ ଖାଏ ନାହିଁ, ସେ ପୃଥିବୀର ଧର୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ନ ଭୋକ୍ତଵ୍ଯଂ ପକ୍ଷଯୋରୁଭଯୋରପି
ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ, ଦୁଇ ପକ୍ଷରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଲେଖ୍ଯକର୍ମଣି ଵିଶ୍ରାନ୍ତଶ୍ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତୋ ଽଭଵତ୍ତଦା
ସେ ସମୟରେ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ଲେଖା କାମରୁ ବିଶ୍ରାମ ନେଲେ।
ଗଚ୍ଛନ୍ତି ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଲୋକଂ ସ୍ଵଧର୍ମୈର୍ମାନଵାଃ କ୍ଷଣାତ୍
ମନୁଷ୍ୟମାନେ ନିଜ ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ତୁରନ୍ତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଭଗ୍ନୋ ଯାମ୍ଯୋ ଽଭଵନ୍ମାର୍ଗୋ ଦ୍ଵାଦଶାଦିତ୍ଯତାପିତଃ
ଯମଙ୍କ ପଥ ଭାଙ୍ଗିଗଲା, ଦ୍ୱାଦଶ ସୂର୍ଯ୍ୟର ତାପରେ ଜଳିଗଲା।
ଦେଵା ନାମପି ଯେ ଲୋକାସ୍ତେ ଶୂନ୍ଯା ହ୍ଯଭଵଂସ୍ତଥା
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଲୋକମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଶୂନ୍ୟ ହୋଇଗଲା।
ମୁକ୍ତ୍ଵୈକାଂ ଦ୍ଵାଦଶୀଂ ମର୍ତ୍ଯା ନାନ୍ଯଂ ଜାନନ୍ତି ତେ ଵ୍ରତମ୍
ଦ୍ୱାଦଶୀ ଛାଡ଼ି, ମଣିଷମାନେ ଆଉ କୌଣସି ବ୍ରତ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ।
ନାରଦୋ ଧର୍ମରାଜାନଂ ଗତ୍ଵା ଚେଦମୁଵାଚ ହ
ନାରଦ ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ନ ଚାପି କ୍ରିଯତେ ଲେଖ୍ଯଂ କିଞ୍ଚିଦ୍ଦୁଷ୍କୃତକର୍ମଣାମ୍
ଅପରାଧୀମାନଙ୍କ କୁକର୍ମର କୌଣସି ଲେଖା ହେଉନାହିଁ।
କାରଣଂ କିଂ ନ ଚାଯାନ୍ତି ପାପିନୋ ଯେନ ତେ ଗୃହମ୍
ପାପୀମାନେ ତୁମ ଘରକୁ କାହିଁକି ଆସୁନାହାନ୍ତି, ଏହାର କାରଣ କଣ?
ଏଵମୁକ୍ତେ ତୁ ଵଚନେ ନାରଦେନ ମହାତ୍ମନା
ଏପରି ମହାତ୍ମା ନାରଦଙ୍କର କଥା ଶୁଣିଲା ପରେ,
ଯୋ ଽଯଂ ନାରଦ ଭୂପାଲଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ସାଂପ୍ରତଂ ସ୍ଥିତଃ
ନାରଦ, ଏହି ଭୂପାଳ ଏବେ ପୃଥିବୀରେ ଅଛନ୍ତି,
ପ୍ରବୋଧଯତି ରାଜେନ୍ଦ୍ରଃ ସ ଜନଂ ପଟହେନ ହି
ରାଜା ଡ଼଼ଙ୍ଗ ମାରି ଲୋକମାନୋଁକୁ ଜାଗାଇଥାଏ ।
ଯେ କେଚିଦ୍ଭୁଞ୍ଜତେ ମର୍ତ୍ଯାସ୍ତେ ମେ ଦଣ୍ଡେଷୁ ଯାନ୍ତି ହି
ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଖାଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋର ଶାସନରେ ପଡ଼ନ୍ତି ।