ଯାଵନ୍ନୋପଵସେଜ୍ଜନ୍ତୁଃ ପଦ୍ମନାଭଦିମଂ ଶୁଭମ୍
ହେ ରାଜା, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଣେ ଏହି ଶୁଭ ଦିନରେ ପଦ୍ମନାଭଙ୍କ ପାଇଁ ଉପବାସ କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କର ପାପ ରହିଯାଏ।
ଏକାଦଶ୍ଯୁପଵାସସ୍ଯ କଲାଂ ନାର୍ହନ୍ତି ଷୋଡଶୀମ୍
ଏକାଦଶୀ ଉପବାସର ଏକ ଅଂଶ ସମ୍ପର୍କରେ ମଧ୍ୟ ଷୋଳ ଟି ଅନ୍ୟ ଉପବାସ ସମାନ ହୁଏନାହିଁ।
ଏକାଦଶ୍ଯୁପଵାସେନ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଵିଲଯଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ଏକାଦଶୀ ଉପବାସ କଲେ ସେସବୁ ପାପ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ଵ୍ଯାଜେନାପି କୃତା ରାଜନ୍ନ ଦର୍ଶଯତି ଭାସ୍କରିମ୍
ହେ ରାଜା, ଯଦି କୌଶଳ କିମ୍ବା ଚଳାକି ଦ୍ୱାରା କରାଯାଏ, ତେବେ ଏହାର ଫଳ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦେଖାଯାଏନାହିଁ।
ସୁକଲତ୍ରପ୍ରଦା ହ୍ଯେଷା ଶରୀରାରୋଗ୍ଯଦାଯିନୀ
ଏହି ଉପବାସ ଭଲ ସନ୍ତାନ ଦେଉଛି ଏବଂ ଶରୀରରେ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଦେଉଛି।
ନ ଚାପି କୈରଵଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ ନ ରେଵା ନ ଚ ଦେଵିକା
କୈରବ କ୍ଷେତ୍ର, ରେବା ନଦୀ କିମ୍ବା ଦେବିକା ମଧ୍ୟ ଏହା ସମାନ ହୁଏନାହିଁ।
ଅନାଯାସେନ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରାପ୍ଯତେ ହରିମନ୍ଦିରମ୍
ହେ ରାଜା, କୌଣସି କଷ୍ଟ ଛଡ଼ା, ମଣିଷ ହରିଙ୍କ ଧାମ ପାଇପାରେ।
ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ଵ୍ରଜେନ୍ନରଃ
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ମଣିଷ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଭାର୍ଯାଯା ଦଶ ପକ୍ଷେ ଚ ପୁରୁଷାନୁଦ୍ଧରେତ୍ତଥା
ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କ ଦଶ ପକ୍ଷରେ ମଧ୍ୟ, ପୁରୁଷ ଅନ୍ୟମାନେଠାରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ଉଚିତ୍।
ଚିନ୍ତାମଣିସମା ହ୍ଯେଷା ଅଥଵାପି ନିଧେଃ ସମା
ଏହା ଚିନ୍ତାମଣି ରତ୍ନ ସମାନ କିମ୍ବା ବଡ଼ ଧନ ସମାନ।
ଦ୍ଵାଦଶୀଂ ଯେ ପ୍ରପନ୍ନା ହି ନରା ନରଵରୋତ୍ତମ
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ, ଯେମାନେ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଉପବାସ ଧରନ୍ତି,
ସ୍ରଗ୍ଵିଣଃ ପୀତଵସ୍ତ୍ରାଶ୍ଚ ପ୍ରଯାନ୍ତି ହରିମନ୍ଦିରମ୍
ସେମାନେ ମାଳା ପିନ୍ଧି, ପିତାମ୍ବର ପରିଧାନ କରି, ହରିଙ୍କ ଧାମକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ପାପେନ୍ଧନସ୍ଯ ଘୋରସ୍ଯ ପାଵକାଖ୍ଯୋ ମହୀପତେ
ହେ ରାଜା, ଭୟଙ୍କର ପାପରେ ଭରିଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ 'ପାବକ' ନାମକ ଅଗ୍ନି ଅଛି।
ଇଚ୍ଛଦ୍ଭିର୍ଵିପୁଲାନ୍ଯୋଗାନ୍ପୁତ୍ରପୌତ୍ରାଦିକାଂସ୍ତଥା
ଯେମାନେ ପୁଅ, ନାତି ଓ ଏହାପରି ଅନ୍ୟ ଆଶା ପାଇଁ ବଡ଼ ପ୍ରୟାସ କରନ୍ତି—
ବହୁଵୃଜିନସମେତୋ ଽକାମତଃ କାମତୋ ଵା ଵ୍ରଜତି ପଦମନନ୍ତଂ ଲୋକନାଥସ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୋଃ
ଅନେକ ପାପରେ ଘେରାଯାଇଥିଲେ ବା, ଅଭିଲାଷା ରହିଲେ ବା ନ ରହିଲେ, ଯେ କେହି ହେଉନାହିଁ, ସେ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତର ସ୍ୱାମୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଅନନ୍ତ ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ପପ୍ରଚ୍ଛୁର୍ମୁନଯଃ ସୂତଂ ଵ୍ଯାସଶିଷ୍ଯଂ ମହାମତିମ୍
ମୁନିମାନେ ବ୍ୟାସଙ୍କର ଶିଷ୍ୟ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ସୂତଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ।
ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ କଥଯାମାସ ଉପଵାସଵିଧିଂ ତଥା
ସେ ତାଙ୍କୁ ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବା ସହିତ ଉପବାସ ପାଳନ ପ୍ରଣାଳୀ ବିଷୟରେ କହିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଚକ୍ରିଣଶ୍ଚାପି ସର୍ଵପାପୌଘ ଶାନ୍ତିଦମ୍
ସେ ଚକ୍ରଧାରୀଙ୍କର ମହିମା ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ କହିଲେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଶାନ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ଅଷ୍ଟାଦଶ ପୁରାଣାନି ଭଵାନ୍ ଜାନାତି ମାନଦ
ମାନ୍ୟତାଦାତା, ଆପଣ ଅଠାରଟି ପୁରାଣ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭଳିଭଳି ଜାଣନ୍ତି।
ତନ୍ନାସ୍ତି ଯନ୍ନ ଵେତ୍ସି ତ୍ଵଂ ପୁରାଣେଷୁ ସ୍ମୃତିଷ୍ଵପି
ପୁରାଣ କିମ୍ବା ସ୍ମୃତିରେ ଏମିତି କିଛି ନାହିଁ ଯାହା ଆପଣ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ।
ଅସ୍ମାକଂ ସଂଶଯଃ କଶ୍ଚିଦ୍ଧୃଦଯେ ସଂପ୍ରଵର୍ତତେ
ଆମ ହୃଦୟରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଛି।
ତିଥେଃ ପ୍ରାନ୍ତମୁପୋଷ୍ଯଂ ସ୍ଯାଦାହୋସ୍ଵିନ୍ମୂଲମେଵ ଚ
ତିଥିର ଶେଷରେ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ୍, କିମ୍ବା ତାହାର ଆରମ୍ଭରେ?
ତିଥେଃ ପ୍ରାନ୍ତଂ ସୁରାଣାଂ ହି ଉପୋଷ୍ଯଂ ପ୍ରୀତିଵର୍ଦ୍ଧନମ୍
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ବଢ଼ାଇବା ପାଇଁ ତିଥିର ଶେଷରେ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଅତଃ ପ୍ରାନ୍ତମୁପୋଷ୍ଯଂ ହି ତିଥେର୍ଦଶଫଲେପ୍ସୁଭିଃ
ଏହିପରି, ଯେଉଁମାନେ ଦଶଗୁଣ ଫଳ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ତିଥିର ଶେଷରେ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ୍।
ପୂର୍ଵଵିଦ୍ଧା ନ କର୍ତଵ୍ଯା ଦ୍ଵିତୀଯା ଚାଷ୍ଟମୀ ତଥା
ପୂର୍ବ ଦିନର ସ୍ପର୍ଶ ଥିବା ତିଥିରେ, ଦ୍ୱିତୀୟ ବା ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ପୂର୍ଵଵିଦ୍ଧା ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ କର୍ତଵ୍ଯା ସପ୍ତମୀ ସଦା
ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୂର୍ବ ଦିନର ସ୍ପର୍ଶ ଥିବା ସପ୍ତମୀ ତିଥି ସଦା ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ୍।
ପୂର୍ଵଵିଦ୍ଧାନିମାଂସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ନରକଂ ପ୍ରତିପଦ୍ଯତେ
ଏହି ପୂର୍ବ ଦିନର ସ୍ପର୍ଶ ଥିବା ତିଥିଗୁଡ଼ିକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ, ନରକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।
ଏତଚ୍ଛ୍ରୁତଂ ମଯା ଵିପ୍ରାଃ କୃଷ୍ଣଦ୍ଵୈପାଯନାତ୍ପୁରା
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଏହି କଥା ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନଙ୍କଠାରୁ ଶୁଣିଥିଲି।
ପୂର୍ଵଵିଦ୍ଧା ତୁ ମନ୍ତଵ୍ଯା ପ୍ରଭୂତା ନୋଦଯଂ ଵିନା
ପୂର୍ବ ଦିନର ସ୍ପର୍ଶ ଥିବା ତିଥିକୁ ମାତ୍ର ଏହିପରି ବେଳେ ମନେ କରିବା ଉଚିତ୍, ଯେତେବେଳେ ତାହା ପ୍ରଚୁର ରହିଥାଏ, କିନ୍ତୁ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ଛାଡ଼ି ନୁହେଁ।
ପିତ୍ର୍ଯେ ଽସ୍ତମନଵେଲାଯାଂ ସ୍ପର୍ଶେ ପୂର୍ଣା ନିଗଦ୍ଯତେ
ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟ ଦିନରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ହେବାବେଳେ ଯଦି ତିଥି ସ୍ପର୍ଶ ହୁଏ, ତେବେ ଏହାକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।