ହରିପାଦାଂବୁଜଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵମଭୀଷ୍ଟପ୍ତଦମସ୍ତୁ ନଃ
ହରିଙ୍କ ଦୁଇଟି ପଦପଦ୍ମ ଆମ ପ୍ରାର୍ଥନା ପୂରଣ କରୁ।
କୋଵହ୍ନିର୍ଦହତେ ତସ୍ଯ ତଦ୍ଭଵାନ୍ଵକ୍ତୁମର୍ହତି
କେଉଁ ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କୁ ପୋଡ଼େ? ତୁମେ ଯେଉଁଥିରେ ଜାଣ, ଆମକୁ କୁହ।
ଵିଦ୍ଯତେ ତଵ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ତ୍ରିଵିଧସ୍ଯ ସୁନିଶ୍ଚିତମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଏହି ତିନି ପ୍ରକାର ଅଗ୍ନିକୁ ଜାଣ।
ଭାଵ୍ଯଂ ଵାପ୍ଯଥଵାତୀତଂ ଵର୍ତମାନ ଵଦସ୍ଵ ନଃ
ଭବିଷ୍ୟତ, ଅତୀତ କିମ୍ବା ବର୍ତ୍ତମାନ, ଯାହା ହେଉ, ଆମକୁ କୁହ।
ଶ୍ରୂଯତାଂ ନୃପଶାର୍ଦୂଲ ଵହ୍ନିନା ଯେନ ତଦ୍ଭଵେତ୍
ହେ ରାଜାଶ୍ରେଷ୍ଠ, କେଉଁ ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ଏହା ହୁଏ, ଶୁଣ।
ଭସ୍ମ ଶୁଷ୍କଂ ତଥାର୍ଦ୍ରଂ ଚ ପାପମସ୍ଯ ହ୍ଯେଶେଷତଃ
ବୁଝା ଓ ଶୁଖିଲା ଛାର, ଏହି ଦୁଇଁଟି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ତାଙ୍କର ପାପ ନଶ୍ଟ କରେ।
ଉପଵାସପରୋ ଭୂତ୍ଵା ପୂଜଯେନ୍ମଧୁସୂଦନମ୍
ଉପବାସ ରୁହି, ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
ଵିଶୋଧଯତି ପାପାନି କିତଵୋ ହି ଯଥା ଧନମ୍
ଯେପରି ଜୁଆରି ତାଙ୍କର ଧନ ହରାଇ ଦିଏ, ସେପରି ଉପବାସ କରିଲେ ପାପ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇଯାଏ।
ଭସ୍ମତାଂ ଯାତି ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଅପି ଜନ୍ମଶତୋଦ୍ଭଵମ୍
ହେ ରାଜା, ଶତଶତ ଜନ୍ମରେ ସଞ୍ଚିତ ପାପ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଉପବାସରେ ଭସ୍ମ ହୋଇଯାଏ।
ଯାଦୃଶଂ ପଦ୍ମନାଭସ୍ଯ ଦିନଂ ପାତକହାନିଦମ୍
ପଦ୍ମନାଭଙ୍କ ଏହି ଦିନ ଏପରି, ଯାହା ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରେ।
ଯାଵନ୍ନୋପଵସେଜ୍ଜନ୍ତୁଃ ପଦ୍ମନାଭଦିମଂ ଶୁଭମ୍
ହେ ରାଜା, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଣେ ଏହି ଶୁଭ ଦିନରେ ପଦ୍ମନାଭଙ୍କ ପାଇଁ ଉପବାସ କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କର ପାପ ରହିଯାଏ।
ଏକାଦଶ୍ଯୁପଵାସସ୍ଯ କଲାଂ ନାର୍ହନ୍ତି ଷୋଡଶୀମ୍
ଏକାଦଶୀ ଉପବାସର ଏକ ଅଂଶ ସମ୍ପର୍କରେ ମଧ୍ୟ ଷୋଳ ଟି ଅନ୍ୟ ଉପବାସ ସମାନ ହୁଏନାହିଁ।
ଏକାଦଶ୍ଯୁପଵାସେନ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଵିଲଯଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ଏକାଦଶୀ ଉପବାସ କଲେ ସେସବୁ ପାପ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ଵ୍ଯାଜେନାପି କୃତା ରାଜନ୍ନ ଦର୍ଶଯତି ଭାସ୍କରିମ୍
ହେ ରାଜା, ଯଦି କୌଶଳ କିମ୍ବା ଚଳାକି ଦ୍ୱାରା କରାଯାଏ, ତେବେ ଏହାର ଫଳ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦେଖାଯାଏନାହିଁ।
ସୁକଲତ୍ରପ୍ରଦା ହ୍ଯେଷା ଶରୀରାରୋଗ୍ଯଦାଯିନୀ
ଏହି ଉପବାସ ଭଲ ସନ୍ତାନ ଦେଉଛି ଏବଂ ଶରୀରରେ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଦେଉଛି।
ନ ଚାପି କୈରଵଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ ନ ରେଵା ନ ଚ ଦେଵିକା
କୈରବ କ୍ଷେତ୍ର, ରେବା ନଦୀ କିମ୍ବା ଦେବିକା ମଧ୍ୟ ଏହା ସମାନ ହୁଏନାହିଁ।
ଅନାଯାସେନ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରାପ୍ଯତେ ହରିମନ୍ଦିରମ୍
ହେ ରାଜା, କୌଣସି କଷ୍ଟ ଛଡ଼ା, ମଣିଷ ହରିଙ୍କ ଧାମ ପାଇପାରେ।
ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ଵ୍ରଜେନ୍ନରଃ
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ମଣିଷ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଭାର୍ଯାଯା ଦଶ ପକ୍ଷେ ଚ ପୁରୁଷାନୁଦ୍ଧରେତ୍ତଥା
ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କ ଦଶ ପକ୍ଷରେ ମଧ୍ୟ, ପୁରୁଷ ଅନ୍ୟମାନେଠାରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ଉଚିତ୍।
ଚିନ୍ତାମଣିସମା ହ୍ଯେଷା ଅଥଵାପି ନିଧେଃ ସମା
ଏହା ଚିନ୍ତାମଣି ରତ୍ନ ସମାନ କିମ୍ବା ବଡ଼ ଧନ ସମାନ।
ଦ୍ଵାଦଶୀଂ ଯେ ପ୍ରପନ୍ନା ହି ନରା ନରଵରୋତ୍ତମ
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ, ଯେମାନେ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଉପବାସ ଧରନ୍ତି,
ସ୍ରଗ୍ଵିଣଃ ପୀତଵସ୍ତ୍ରାଶ୍ଚ ପ୍ରଯାନ୍ତି ହରିମନ୍ଦିରମ୍
ସେମାନେ ମାଳା ପିନ୍ଧି, ପିତାମ୍ବର ପରିଧାନ କରି, ହରିଙ୍କ ଧାମକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ପାପେନ୍ଧନସ୍ଯ ଘୋରସ୍ଯ ପାଵକାଖ୍ଯୋ ମହୀପତେ
ହେ ରାଜା, ଭୟଙ୍କର ପାପରେ ଭରିଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ 'ପାବକ' ନାମକ ଅଗ୍ନି ଅଛି।
ଇଚ୍ଛଦ୍ଭିର୍ଵିପୁଲାନ୍ଯୋଗାନ୍ପୁତ୍ରପୌତ୍ରାଦିକାଂସ୍ତଥା
ଯେମାନେ ପୁଅ, ନାତି ଓ ଏହାପରି ଅନ୍ୟ ଆଶା ପାଇଁ ବଡ଼ ପ୍ରୟାସ କରନ୍ତି—
ବହୁଵୃଜିନସମେତୋ ଽକାମତଃ କାମତୋ ଵା ଵ୍ରଜତି ପଦମନନ୍ତଂ ଲୋକନାଥସ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୋଃ
ଅନେକ ପାପରେ ଘେରାଯାଇଥିଲେ ବା, ଅଭିଲାଷା ରହିଲେ ବା ନ ରହିଲେ, ଯେ କେହି ହେଉନାହିଁ, ସେ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତର ସ୍ୱାମୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଅନନ୍ତ ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ପପ୍ରଚ୍ଛୁର୍ମୁନଯଃ ସୂତଂ ଵ୍ଯାସଶିଷ୍ଯଂ ମହାମତିମ୍
ମୁନିମାନେ ବ୍ୟାସଙ୍କର ଶିଷ୍ୟ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ସୂତଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ।
ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ କଥଯାମାସ ଉପଵାସଵିଧିଂ ତଥା
ସେ ତାଙ୍କୁ ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବା ସହିତ ଉପବାସ ପାଳନ ପ୍ରଣାଳୀ ବିଷୟରେ କହିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଚକ୍ରିଣଶ୍ଚାପି ସର୍ଵପାପୌଘ ଶାନ୍ତିଦମ୍
ସେ ଚକ୍ରଧାରୀଙ୍କର ମହିମା ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ କହିଲେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଶାନ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ଅଷ୍ଟାଦଶ ପୁରାଣାନି ଭଵାନ୍ ଜାନାତି ମାନଦ
ମାନ୍ୟତାଦାତା, ଆପଣ ଅଠାରଟି ପୁରାଣ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭଳିଭଳି ଜାଣନ୍ତି।
ତନ୍ନାସ୍ତି ଯନ୍ନ ଵେତ୍ସି ତ୍ଵଂ ପୁରାଣେଷୁ ସ୍ମୃତିଷ୍ଵପି
ପୁରାଣ କିମ୍ବା ସ୍ମୃତିରେ ଏମିତି କିଛି ନାହିଁ ଯାହା ଆପଣ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ।