ସରୋଭିଃ ସ୍ଵଚ୍ଛସଲିଲୈର୍ଲସତ୍କାଞ୍ଚନପଙ୍କଜୈଃ
ସ୍ପଷ୍ଟ ପାଣିର ସରୋବର, ଯେଉଁଠାରେ ସୁନା ରଙ୍ଗର ପଦ୍ମ ଖିଳିଥିଲା।
ସ୍ଵର୍ଦ୍ଧନୀପାତନିର୍ ଘୃଷ୍ଟଂ କ୍ରୀଡଦ୍ଭିଶ୍ଚାପ୍ସରୋଗଣୈଃ
ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଜଳଧାରା ଝରି ପଡ଼ି ମାନେ ଚମକୁଥିଲା, ଏଉଁଠାରେ ଅପ୍ସରାମାନେ ଖେଳୁଥିଲେ।
ଆମୋଦମୁଦିତୈର୍ନାଗୈଃ ସଲିଲୈଃ ପୁଷ୍କରୋଦ୍ଧୃତୈଃ
ହସୁଥିବା ହାତୀମାନେ ଯେଉଁ ପଦ୍ମରୁ ଜଳ ଆଣିଥିଲେ, ସେହି ଜଳରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆନନ୍ଦ ଭରିଥିଲା।
ଅଥ ଶ୍ଵେତାଭ୍ରସଦୃଶେ ଶୃଙ୍ଗେ ତସ୍ଯ ଚ ଭୂଭୃତଃ
ତାହାପରେ, ସେଇ ପାହାଡ଼ର ଏକ ଶିଖର ମେଘପିଞ୍ଜିକା ପରି ଧଳା ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ତସ୍ଯାଧସ୍ତାତ୍ସମାସୀନଂ ଯୋଗିମଣ୍ଡଲମଧ୍ଯଗମ୍
ସେଇ ଶିଖର ତଳେ, ଯୋଗୀମାନେ ଘେରିଥିବା ମଧ୍ୟରେ ଜଣେ ବସିଥିଲେ।
ଭୂତିଭୂଷିତସର୍ଵାଙ୍ଗଂ ନାଗଭୂଷଣଭୂଷିତମ୍
ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗରେ ଭସ୍ମ ଲଗାଇଥିଲେ, ସାପ ଦ୍ୱାରା ଅଲଙ୍କୃତ ହୋଇଥିଲେ।
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନାରଦୋ ଵିପ୍ରା ଭକ୍ତିନମ୍ରାତ୍ମକନ୍ଧରଃ
ସେଠାରେ ନାରଦଙ୍କୁ ଦେଖି, ନାରଦ ଭକ୍ତିଭାବରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇଲେ ।
ତତଃ ପ୍ରସନ୍ନମନସା ସ୍ତୁତ୍ଵା ଵାଗ୍ଭିର୍ଵୃଷଧ୍ଵଜମ୍
ତାପରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ମନେ, ସେ ବୃଷଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ମିଠା କଥାରେ ପ୍ରଶଂସା କଲେ ।
ଅଥାପୃଚ୍ଛଚ୍ଚ କୁଶଲଂ ନାରଦଂ ଜଗତାଂ ଗୁରୁଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କ ଗୁରୁ ନାରଦଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥତା ପଚାରିଲେ ।
ସର୍ଵେଷାଂ ଯୋଗିଵର୍ଯାଣାଂ ଶୃଣ୍ଵତାଂ ତତ୍ର ଵାଡଵାଃ
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୋଗୀମାନେ ଶୁଣୁଥିଲେ, ଓ ବାଡବା ।
ସ ଶିଵଃ ସାଦରଂ ତସ୍ଯ ଭକ୍ତ୍ଯା ସଂତୁଷ୍ଟମାନସଃ
ସେ ଶିବଜୀ ତାଙ୍କର ଭକ୍ତିକୁ ଦେଖି ଆଦର ସହିତ ମନରେ ଖୁସି ହେଲେ।
ସ ଲବ୍ଧ୍ଵା ଶାଂଭଵଂ ଜ୍ଞାନଂ ଶଙ୍କରାଲ୍ଲୋକଶଙ୍କରାତ୍
ସେ ଲୋକଙ୍କ ମଙ୍ଗଳକାମୀ ଶିବଠାରୁ ଶିବଜ୍ଞାନ ପାଇଲେ।
ତତ୍ରାପି ନାରଦୋ ଽଭୀକ୍ଷ୍ଣଂ ଗତାଗତପରାଯଣଃ
ସେଠି ମଧ୍ୟ ନାରଦ ନିରନ୍ତର ଆସିଯିବାରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିଲେ।
ଏତଦ୍ଵଃ କୀର୍ତିତଂ ଵିପ୍ରା ନାରଦୀଯଂ ମହନ୍ମଯା
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଏହି ମହାନ୍ ନାରଦୀୟ ଉପଦେଶ ମୁଁ ତୁମମାନେଙ୍କୁ କହିଦେଲି।
ଚତୁଷ୍ପାଦସମାଯୁକ୍ତଂ ଶୃଣ୍ଵତାଂ ଜ୍ଞାନଵର୍ଦ୍ଧନମ୍
ଚାରି ପ୍ରକାର ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ, ଏହି ଶ୍ରବଣ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ବଢ଼ାଏ।
ସମାଜେ ଦ୍ଵିଜମୁଖ୍ଯାନାଂ ତଥା କେଶଵମନ୍ଦିରେ
ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କର ସଭାରେ ଓ କେଶବଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ଏହା ପାଠ କରାଯାଏ।
ସେତୌ କାଞ୍ଚ୍ଯାଂ କୁଶସ୍ଥଲ୍ଯାଂ ଗଙ୍ଗାଦ୍ଵାରେ କୁଶସ୍ଥଲେ
ସେତୁ, କାଞ୍ଚୀ, କୁଶସ୍ଥଳୀ, ଗଙ୍ଗା ଦ୍ୱାର ଓ କୁଶସ୍ଥଳୀରେ ମଧ୍ୟ ଏହା ପାଠ କରାଯାଏ।
ସ ଲଭେତ୍ସର୍ଵଯ ଜ୍ଞାନାଂ ତୀର୍ଥାନାଂ ଚ ଫଲଂ ମହତ୍
ଏହା ଶ୍ରବଣ କରି, ସେ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ ଓ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ମହାଫଳ ଲାଭ କରେ।
ଉପଵାସପରୋ ଵାପି ହଵିଷ୍ଯାଶୀ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ଯେ କିଏ ଉପବାସ କରେ, କିମ୍ବା ହବିଷ୍ୟ ଭୋଜନ କରେ, କିମ୍ବା ଇନ୍ଦ୍ରିୟକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥାଏ,
ଶିଵଭକ୍ତିରତୋ ଵାପି ଶୃଣ୍ଵନ୍ ସିଦ୍ଧିମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
କିମ୍ବା ଶିବଙ୍କ ଭକ୍ତିରେ ଲାଗିଥାଏ, ସେ ଏହି କଥା ଶୁଣିଲେ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁଥାଏ।
କଥିତଃ ସର୍ଵପାପଘ୍ନଃ ପଠତାଂ ଶୃଣ୍ଵତାଂ ସଦା
ଏହି କଥା ସବୁ ପାପକୁ ନାଶ କରେ, ଯେଉଁମାନେ ପଢନ୍ତି ଓ ସଦା ଶୁଣନ୍ତି।
ସର୍ଵେଷାମୀପ୍ସିତଂ ଚେଦଂ ସର୍ଵଜ୍ଞାନପ୍ରକାଶକମ୍
ଏହା ସମସ୍ତଙ୍କ ଇଚ୍ଛା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ।
ତଥୈଵ ଗାଣପତ୍ଯାନାଂ ଵର୍ଣାଶ୍ରମଵତାଂ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଏହିପରି ଗଣେଶଙ୍କ ଭକ୍ତମାନେ ଓ ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏହି ଉପଦେଶ ଲାଗୁହୁଏ।
ମନ୍ତ୍ରାଣାଂ ଚୈଵ ଯନ୍ତ୍ରାଣାଂ ଵେଦାଙ୍ଗାନାଂ ଵିଭାଗଶଃ
ମନ୍ତ୍ର, ଯନ୍ତ୍ର ଓ ବେଦଙ୍ଗମାନଙ୍କର ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଉପବିଭାଗ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏହି କଥା ଉପଯୁକ୍ତ।
ଯ ଏତତ୍ପଠତେ ଭକ୍ତ୍ଯା ଶୃଣୁଯାଦ୍ଵା ସମାହିତଃ
ଯେଉଁମାନେ ଏହି କଥାକୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପଢନ୍ତି କିମ୍ବା ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ଶୁଣନ୍ତି,
ଶ୍ରୁତ୍ଵେଦଂ ନାରଦୀଯଂ ତୁ ପୁରାଣଂ ଵେଦସଂମିତମ୍
ଏହି ବେଦସମ୍ମତ ନାରଦ ପୁରାଣକୁ ଯେଉଁମାନେ ଶୁଣନ୍ତି,
ଭୂମିଦାନୈର୍ଗଵାଂ ଦାନୈ ରତ୍ନଦାନୈଶ୍ଚ ସଂତତମ୍
ଯେଉଁଠି ଭୂମି, ଗାଁଠି ଗାଁ ଦାନ ଏବଂ ରତ୍ନ ଦାନ ସାଧାରଣ ଭାବରେ ହୁଏ,
ଯସ୍ତୁ ଵ୍ଯାକୁରୁତେ ଵିପ୍ରାଃ ପୁରାଣଂ ଧର୍ମସଂଗ୍ରହମ୍
ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପୁରାଣ ଓ ଧର୍ମର ସଂଗ୍ରହକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରନ୍ତି,
କାଯେନ ମନସା ଵାଚା ଧନାଦ୍ଯୈରପି ସଂତତମ୍
ଦେହ, ମନ, କଥା, ଧନ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପାୟରେ ସବୁବେଳେ—
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପୁରାଣଂ ଵିଧିଵଦ୍ଧୋମଂ କୃତ୍ଵା ସୁରାର୍ଚନମ୍
ବିଧିମତେ ପୁରାଣ ଶୁଣି, ହୋମ କରି, ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି—