ଅତସ୍ତ୍ଵାଂ ପୂଜଯିଷ୍ଯାମି ଭୂତେ ଭୂତିପ୍ରଦା ଭଵ"
ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ପୂଜିବି; ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଭଲ ଦିଅ।
ପରିକ୍ରମ୍ଯୋତ୍ସଵଃ କାର୍ଯ୍ଯୋ ଗୀତଵାଦିତ୍ରନିଃସ୍ଵନୈଃ
ଉତ୍ସବ ପରିକ୍ରମା ସଙ୍ଗେ, ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟ ଶବ୍ଦରେ ହେବା ଉଚିତ।
ତତସ୍ତାଂ ପ୍ରଦହୄନ୍ତ୍ଯେଵଂ କାଷ୍ଠାଦ୍ଯୈର୍ଗୀତମଙ୍ଗଲୈଃ
ତାପରେ କାଠି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜିନିଷ ଦେଇ, ଶୁଭ ଗୀତ ସହିତ ତାକୁ ପୋଡ଼ିଦିଅନ୍ତି।
ଇତି ଜାନୀହି ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ଲୋକେ ସ୍ଥିତିରନେକଧା
ଏଭଳି ଜାଣ, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ସଂସାରର ଅବସ୍ଥା ବହୁ ପ୍ରକାରର।
ପୃଥକ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ମେ ଵିପ୍ର ପିତୄଣାମତିଵଲ୍ଲଭମ୍
ହେ ବିଦ୍ୱାନ, ପିତୃମାନେ ଯାହାକୁ ବହୁତ ଭଲପାଆନ୍ତି, ସେଥିରେ ମୋର କଥା ଅଲଗା ଭାବରେ ଶୁଣ।
ପାର୍ଵଣେନ ଵିଧାନେନ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଵିତ୍ତାନୁସାରତଃ
ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଏବଂ ନିଜ ସମ୍ପତ୍ତି ଅନୁସାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।
ସର୍ଵମାସେଷ୍ଵମାଯାଂ ଵୈ ବହୁପୁଣ୍ଯପ୍ରଦଂ ଯତଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ମାସରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ ବହୁତ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।
ଵିଧାନଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠପୂର୍ଣାଵଦିହାପି ପରିକୀର୍ତିତମ୍
ଏଠାରେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାର ନିୟମ ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
ପିତୃଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଦାନହୋମସୁରାର୍ଚାନନ୍ତ୍ଯଶ୍ନୁତେ
ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ, ଦାନ, ହୋମ ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା କଲେ ଅନନ୍ତ ଫଳ ମିଳେ।
ଵିରିଞ୍ଚିମନୁନାମନ୍ତ୍ର୍ଯ ହୁଂଫଟ୍ ଛିନ୍ନାନ୍କୁଶାନ୍ ଦ୍ଵିଜ
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ମନୁଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ, 'ହୁଁ' ଓ 'ଫଟ୍' ମନ୍ତ୍ର କହିବା, ଏବଂ ବାଧା ଦୂର କରିବା ନିୟମ ଅଛି, ହେ ଦ୍ୱିଜ।
ଇଷାମାଯାଂ ଵିଶେଷଣ ପିତୄଣାଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧତର୍ପଣମ୍
ଇଷା ମାସରେ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ତର୍ପଣ ବିଶେଷ ମହତ୍ତ୍ୱ ରଖେ।
ଊର୍ଜ୍ଜାମାଯାଂ ଦୀପଦାନଂ ଦେଵା ଗାରଗୃହେଷୁ ଚ
ଉର୍ଜ୍ଜା ମାସରେ ଦେବତା ଓ ଘରର ଦେଉଳରେ ଦୀପ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ସମର୍ଚନଂ ତଥା ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯାଃ ସ୍ଵର୍ଣରୌପ୍ଯେ କୃତାକୃତେ
ଏଭଳି ଭାବରେ, ସୁନା ଓ ଚାନ୍ଦିରେ ତିଆରି କିମ୍ବା ଅତିଆରି ଥିବା ବସ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଗଵାଂ ପୂଜାତ୍ର ଵିହିତା ଶୃଙ୍ଗାଦ୍ଯଙ୍ଗାନୁରଞ୍ଜନୈଃ
ଏଠାରେ ଗାୟଙ୍କ ପୂଜା ନିୟମିତ, ସେମାନଙ୍କ ଶିଙ୍ଗ ଓ ଅଙ୍ଗ ଶୃଙ୍ଗାର କରିବା ଦ୍ୱାରା।
ମାର୍ଗେ ଽପି ପିତୃପୂଜା ସ୍ଯାଚ୍ଛ୍ରଦ୍ଧୈର୍ବ୍ରାହ୍ମଣଭୋଜନୈଃ
ପଥରେ ମଧ୍ୟ ପିତୃପୂଜା କରାଯାଇପାରେ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଭୋଜନ କରାଇ।
ପୌଷେ ମାଘେ ଚ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ପିତୃଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଫଲାଧିକମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୌଷ ଓ ମାଘ ମାସରେ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କଲେ ଅଧିକ ଫଳ ମିଳେ।
ଫଆଲ୍ଗୁନେ କେଵଲଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଦ୍ଵିଜାନାଂ ଭୋଜନଂ ତଥା
ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସରେ କେବଳ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଭୋଜନ କରାଯିବ।
ଇତ୍ଥଂ ସଂକ୍ଷେପତଃ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ତିଥିକୃତ୍ଯଂ ମୁନେ ତଵ
ଏଭଳି ଭାବରେ, ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ ତୁମକୁ ତିଥି ଅନୁଯାୟୀ କର୍ମ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଦେଲି, ହେ ମୁନି।
ସର୍ଵତ୍ରାପି ଵିଶେଷୋ ଽସ୍ତି ସ ପୁରାଣାନ୍ତରେ ସ୍ଥିତଃ
ସମସ୍ତଠାରେ ବିଶେଷ ନିୟମ ଅଛି, ଯାହା ଅନ୍ୟ ପୁରାଣରେ ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।
ସଂପୂଜିତାଃ ଶାସ୍ତ୍ରଵିଦାଂ ଵରିଷ୍ଠାଃ କୃତାହ୍ନିକା ଜଗ୍ମୁରୁମେଶଲୋକମ୍
ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଯେଉଁମାନେ ଥିଲେ, ସେମାନେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ଦୈନିକ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ଉମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ସୁରାସୁରେନ୍ଦ୍ରୈରଭିଵନ୍ଦ୍ଯମୁଗ୍ରଂ ନତ୍ଵାଜ୍ଞଯା ତସ୍ଯ ନିଷେଦୁରୁର୍ଵ୍ଯାମ୍
ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି, ସେ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ତାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ସେମାନେ ପୃଥିବୀରେ ରହିଲେ।
ଜଗ୍ମୁସ୍ତତୋ ଜ୍ଞାନଘନସ୍ଵରୂପା ନତ୍ଵା ପୁରାରିଂ ସ୍ଵପିତୁର୍ନିକାଶମ୍
ତାପରେ, ଜ୍ଞାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଯେଉଁମାନେ ଥିଲେ, ସେମାନେ ପୁରାରିଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଶୟନରତ ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ଲବ୍ଧ୍ଵାଶିଷୋ ଽଦ୍ଯାପି ଚରନ୍ତି ଶଶ୍ଵଲ୍ଲୋକେଷୁ ତୀର୍ଥାନି ଚ ତୀର୍ଥଭୂତାଃ
ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇ ଏମିତି ଲୋକମାନେ ଏଯାଁ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଭାବେ ସବୁ ଲୋକ ଓ ତୀର୍ଥରେ ଘୁରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜେ ତୀର୍ଥସ୍ୱରୂପ।
ଦଧ୍ଯୁଶ୍ଚିରଂ ଵିଷ୍ଣୁପଦାବ୍ଜମଵ୍ଯଯଂ ଧ୍ଯାଯନ୍ତି ଯଦ୍ଯତଯୋ ଵୀତରାଗାଃ
ସେମାନେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଅବିନାଶୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପଦପଦ୍ମକୁ ଧ୍ୟାନ କରିଥିଲେ, ଯେପରି ରାଗରହିତ ଯତିମାନେ ସଦା କରନ୍ତି।
ଲବ୍ଧ୍ଵା ଜ୍ଞାନଂ ସଵିଜ୍ଞାନଂ ଭୃଶଂ ପ୍ରୀତମନା ହ୍ଯଭୂତ୍
ସେ ଜଣେ ଜ୍ଞାନ ଓ ତାହାର ସଠିକ୍ ବୁଝିବାକୁ ପାଇଁ, ତାଙ୍କର ମନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଖୁସି ହେଲା।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ସତ୍କୃତଃ ପିତ୍ରା ବ୍ରହ୍ମଣା ନିଷସାଦ ଚ
ପିତା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ, ସେ ଆଦର ପାଇଲେ ଏବଂ ବସିଗଲେ।
ଵର୍ଣଯାମାସ ତତ୍ତ୍ଵେନ ସୋ ଽପି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମୁମୋଦ ଚ
ସେ ସତ୍ୟଭାବରେ ସବୁ କଥା କହିଲେ, ଏବଂ ଶୁଣି ସେ ମଧ୍ୟ ଖୁସି ହେଲେ।
ଆଜଗାମ ଚ କୈଲାସଂ ମୁନିସିଦ୍ଧନିଷେଵିତମ୍
ସେ ମୁନି ଓ ସିଦ୍ଧମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଅଛନ୍ତି, ସେହି କୈଳାସ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ମନ୍ଦାରୈଃ ପାରିଜାତୈଶ୍ଚ ଚଂପକାଶୋକଵଞ୍ଜୁଲୈଃ
ମନ୍ଦାର, ପାରିଜାତ, ଚମ୍ପା, ଅଶୋକ ଓ ବକୁଳ ଗଛରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା।
ଵାତୋଦ୍ଧୂତଶିଖୈଃ ପାନ୍ଥାନାହ୍ଵଯଦ୍ଭିରିଵାଵୃତମ୍
ପଥରେ ବାତାସରେ ଉଡ଼ିଯାଇଥିବା ଫୁଲ ଭରି ଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଚାଲିବାକୁ ମନ ହୁଏ।