ନ ଚୈତାନ୍ପୀଡଯେଦ୍ରାଜା କଥଞ୍ଚିତ୍କାମମୋହିତଃ
ରାଜା କେବେ ମଧ୍ୟ ଏମାନେ ଉପରେ ଇଚ୍ଛା କିମ୍ବା ମୋହରେ ଅନ୍ୟାୟ କଷ୍ଟ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତେ ତତଶ୍ଚୀର୍ଣେ କୁର୍ଯାଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣଭୋଜନମ୍
ଏପରି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିସାରିବା ପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଭୋଜନ ଯୋଜନା କରିବା ଉଚିତ।
କ୍ରିମିଭିସ୍ତୃଣ ସଂଭୂତୈର୍ମକ୍ଷିକାଦିନିପାତିତୈଃ
ଘାସରୁ ଜନ୍ମିଥିବା କୀଟ କିମ୍ବା ମକିରା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପୋକ ପଡ଼ିଲେ,
ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ଚ କୃତ୍ଵା ଵୈ ଭୋଜଯିତ୍ଵା ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାନ୍
ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରି, ଦ୍ବିଜମାନେ ମଧ୍ୟ ଭଲରେ ଭୋଜନ କରାଇବା ପରେ,
ଚାଣ୍ଡାଲଶ୍ଵପଚୈଃ ସ୍ପୃଷ୍ଟେ ନିଶି ସ୍ନାନଂ ଵିଧୀଯତେ
ଚଣ୍ଡାଳ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଅବ୍ରାହ୍ମଣ ଲୋକ ରାତିରେ ସ୍ପର୍ଶ କରିଲେ, ସ୍ନାନ କରିବା ନିୟମ ଅଛି।
ଵସେଦଥ ଯଦା ରାତ୍ରାଵଜ୍ଞାନାଦଵିଚକ୍ଷଣଃ
ଯଦି କେହି ଅଜାଣି ଏପରି ସ୍ଥାନରେ ରାତି କାଟିଦେଇ,
ଉଦ୍ଗଚ୍ଛନ୍ତି ଚ ନକ୍ଷତ୍ରାଣ୍ଯୁପରିଷ୍ଟାଚ୍ଚ ଯେ ଗ୍ରହାଃ
ଯେତେବେଳେ ତାରାମାନେ ଉଦୟ ହୁଅନ୍ତି ଓ ଗ୍ରହମାନେ ଉପରେ ଦେଖାଯାଉନ୍ତି,
ଯାଶ୍ଚାନ୍ତର୍ଜଲଵଲ୍ମୀକମୂଷିକୋଷରଵର୍ତ୍ମସୁ
ପାଣି ଭିତରେ, ପିପିଳିକା ଗୁହା କିମ୍ବା ଉଁଦୁଆ ଗୁହା ରାସ୍ତାରେ,
ଇଷ୍ଟାପୂର୍ତଂ ତୁ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ବ୍ରାହ୍ମଣେନ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦିନେ ଦିନେ ଯଜ୍ଞ ଓ ଦାନ କାର୍ଯ୍ୟ ଉତ୍ସାହରେ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିତ୍ତକ୍ଷେପୋ ଭଵେଦିଷ୍ଟଂ ତଡାଗଂ ପୂର୍ତ୍ତମୁଚ୍ଯତେ
ଦାନ ହେଉଛି ଧନ ଦେବା; ପୋକରା ତିଆରି କରିବାକୁ ପୁଣ୍ୟ କାମ ଭାବିଯାଏ।
ଵାପୀକୂପତଡାଗାନି ଦେଵତାଯତନାନି ଚ
ବାପୀ, କୂଆ, ପୋକରା ଓ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ମନ୍ଦିର —
ଶୁକ୍ଲାଯା ଆହରେନ୍ମୂତ୍ରଂ କୃଷ୍ଣାଯା ଗୋଃ ଶକୃତ୍ତଥା
ଧଳା ଗାଈର ମୁତ୍ର ଓ କଳା ଗାଈର ଗୋବର ଆଣିବା ଉଚିତ।
କପିଲାଯା ଘୃତଂ ଗ୍ରାହ୍ଯଂ ମହାପାତକନାଶନମ୍
କପିଳା ଗାଈରୁ ଘିଅ ନେବା ଉଚିତ, ଯାହା ବଡ଼ ପାପ ନଷ୍ଟ କରେ।
ଆହୃତ୍ଯ ପ୍ରଣଵେନୈଵ ଉତ୍ଥାପ୍ଯ ପ୍ରଣଵେନ ଚ
ଏମାନେ ଆଣି, 'ଓଁ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଉଠାଇବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ 'ଓଁ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ପାଲାଶେ ମଧ୍ଯମେ ପର୍ଣେ ଭାଣ୍ଡେ ତାମ୍ରମଯେ ଶୁଭେ
ପାଳାଶ ଗଛର ମଧ୍ୟମ ପତ୍ରରେ, ଏକ ଶୁଭ କାଂସ୍ୟ ପାତ୍ରରେ—
ସୂତକେ ତୁ ସମୁତ୍ପନ୍ନେ ଦ୍ଵିତୀଯେ ସମୁପସ୍ଥିତେ
ଜନ୍ମ ସମୟରେ ଯେତେବେଳେ ଅଶୁଚି ଆସେ, ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟଥର ଏମିତି ଘଟେ—
ଜାତେନ ଶୁଧ୍ଯତେ ଜାତଂ ମୃତେନ ମୃତକଂ ତଥା
ଯିଏ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ସେ ଜନ୍ମର ଅଶୁଚିକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରେ; ଏଭଳି ମୃତ୍ୟୁ ଘଟିଲେ, ମୃତ୍ୟୁର ଅଶୁଚି ମଧ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ।
ଗର୍ଭସଂସ୍ତ୍ରଵଣେ ମାସେ ତ୍ରୀଣ୍ଯହାନି ଵିନିର୍ଦିଶେତ୍
ଗର୍ଭସ୍ରାବ ହେଲେ ଏକ ମାସରେ ତିନି ଦିନ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରାଯାଇଛି।
ରଜସ୍ଯୁପରତେ ସାଧ୍ଵୀ ସ୍ନନେନ ସ୍ତ୍ରୀ ରଜସ୍ଵଲା
ଯେତେବେଳେ ଏକ ସତୀ ନାରୀର ରଜସ୍ରାବ ବନ୍ଦ ହୁଏ, ସେ ସ୍ନାନ କଲେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ।
ସ୍ଵାମିଗୋତ୍ରେଣ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯାସ୍ତସ୍ଯାଃ ପିଣ୍ଡୋଦକକ୍ରିଯାଃ
ତାଙ୍କ ପିଣ୍ଡ ଓ ଜଳ ଦାନ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଗୋତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ କରିବା ଉଚିତ।
ଷଣ୍ଣାଂ ଦେଯାସ୍ତ୍ରଯଃ ପିଣ୍ଡା ଏଵଂ ଦାତା ନ ମୁହ୍ଯତି
ଛଅ ଜଣଙ୍କ ପାଇଁ ତିନିଟି ପିଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ; ଏଭଳି ଦାତା ଭ୍ରମିତ ହୁଏନି।
ପିତାମହ୍ଯପି ସ୍ଵେନୈଵ ସ୍ଵେନୈଵ ପ୍ରପିତାମହୀ
ପିତାମହୀ ଓ ପ୍ରପିତାମହୀଙ୍କ ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କର ନିଜ ସନ୍ତାନମାନେ ପିଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ।
ଅଦୈଵଂ ଭୋଜଯେଚ୍ଛ୍ରାଦ୍ଧଂ ପିଣ୍ଡମେକଂ ତୁ ନିର୍ଵପେତ୍
ଦେବତାଙ୍କୁ ନ ଡାକି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଏକମାତ୍ର ପିଣ୍ଡ ରଖିବା ଉଚିତ।
ପାର୍ଵଣଂ ଚେତି ଵିଜ୍ଞେଯଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ପଞ୍ଚଵିଧଂ ବୁଧୈଃ
ପାର୍ବଣ ନାମକ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ସହିତ, ପଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ଶ୍ରାଦ୍ଧ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଜାଣନ୍ତି।
ନିର୍ଵପେର୍ତ୍ରୀନ୍ନରଃ ପିଣ୍ଡାନେକମେଵ ମୃତେ ଽହନି
ତିନିଟି ପିଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ ମୃତ୍ୟୁ ଦିନରେ ଏକମାତ୍ର ପିଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ।
ପାଣିଗ୍ରହଣମନ୍ତ୍ରାଭ୍ଯାଂ ସ୍ଵଗୋତ୍ରାଦ୍ଭ୍ରଶ୍ଯତେ ତତଃ
ପାଣିଗ୍ରହଣ ମନ୍ତ୍ର ଓ ହାତ ଧରିବା ଦ୍ୱାରା ସେ ନିଜ ଗୋତ୍ରରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୁଏ।
ତତ୍ସମଂ ସୂତକଂ ଯାତି ତଥାପିଣ୍ଡୋଦକେ ଽପି ଚ
ସେ ସେହି ଅଶୁଚିକୁ ଅନୁଭବ କରେ, ଏବଂ ପିଣ୍ଡ ଓ ଜଳ ଦାନରେ ମଧ୍ୟ।
ଏକତ୍ଵଂ ସା ଵ୍ରଜେଦ୍ଭର୍ତୁଃ ପିଣ୍ଡେ ଗୋତ୍ରେ ଚ ସୂତକେ
ସେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ସହିତ ପିଣ୍ଡ, ଗୋତ୍ର ଓ ଅଶୁଚିରେ ଏକତା ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଅସ୍ଥିସଂଚଯନଂ କାର୍ଯଂ ବନ୍ଧୁଭିର୍ହିତବୁଦ୍ଧିଭିଃ
ଅସ୍ଥି ସଂଗ୍ରହ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବନ୍ଧୁମାନେ କରିବା ଉଚିତ।
ଅସ୍ଥିସଂଚଯନଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଵର୍ଣାନାମନୁପୂର୍ଵଶଃ
ଅସ୍ଥି ସଂଗ୍ରହ ଜାତିକ୍ରମ ଅନୁଯାୟୀ କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି।