ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରଦୀପାନ୍ନହି ତେ ଽପି ଜନ୍ମିନଃ ପୁନଶ୍ଚ ମୁକ୍ତିଂ ହି ଲଭନ୍ତ ଏଵ ଚ
ଯେମାନେ ମାତ୍ର ଦୀପ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ପୁନି ପୁନି ମୋକ୍ଷ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ଅତ୍ର ଚନ୍ଦ୍ରୋଦଯେ ଵିପ୍ର ସଂପୂଜ୍ଯାଃ କୃତ୍ତିକାଶ୍ଚ ଷଟ୍
ଚନ୍ଦ୍ରୋଦୟ ସମୟରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଛଅ କୃତ୍ତିକାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପୈସ୍ତଥା ଧୂପଦୀପୈର୍ନୈଵେଦ୍ଯେଵିସ୍ତରୈଃ
ସୁଗନ୍ଧ, ଫୁଲ, ଧୂପ, ଦୀପ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ନୈବେଦ୍ୟ ସହିତ,
ଏଵଂ ଦେଵାନ୍ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଦୀପୋ ଦେଯୋ ଗୃହାଦ୍ବହିଃ
ଏଭଳି ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଘରର ବାହାରେ ଏକ ଦୀପ ରଖିବା ଉଚିତ୍।
ଚତୁର୍ଦ୍ଦଂଶାଙ୍ଗୁଲଃ କାର୍ଯଃ ସେଚ୍ଯଶ୍ଚଦନଵାରିଣା
ସେ ଦୀପଟି ଚାରି ଆଙ୍ଗୁଳ ଉଚ୍ଚ କରିବା ଓ ଛାଦର ପାଣି ଛିଟିବା ଉଚିତ୍।
ମୁକ୍ତାନେତ୍ରସମାଯୁକ୍ତଂ ମତ୍ସ୍ଯଂ ସର୍ଵାଙ୍ଗଶୋଭନମ୍
ମୁକ୍ତା ନୟନ ସହିତ ଏକ ମାଛ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଅଂଗରେ ଶୋଭା ପାଏ।
ଗନ୍ଧାଦ୍ଯୈସ୍ତତ୍ର ସଂପୂଜ୍ଯ ଦ୍ଵିଜାଯ ପ୍ରତିପାଦଯେତ୍
ସେଠାରେ ଗନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶୁଭ ଜିନିଷ ଦେଇ, ଦ୍ୱିଜକୁ ମାନ୍ୟ କରି ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦାନସ୍ଯାସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵେଣ ମୋଦତେ ହରିସନ୍ନିଧୌ
ଏହି ଦାନର ଶକ୍ତିରେ, ହରିଙ୍କ ସମ୍ନିଧିରେ ମନେ ଅନନ୍ଦ ହୁଏ।
ରୁଦ୍ରଲୋକମଵାପ୍ନୋତି ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା
ଏହା ଦ୍ୱାରା ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ; ଏଠାରେ ଆଉ କିଛି ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ ନାହିଁ।
ଦେଵଂ ଵିପ୍ରାଯ ଶାନ୍ତାଯ ସର୍ଵକାମସମୃଦ୍ଧଯେ
ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ପାଇଁ, ଶାନ୍ତ ଦ୍ୱିଜ ପାଇଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପୁରନ୍ଦରଶ୍ଚ ସୋମଶ୍ଚ ତଥା ତିଷ୍ଯୋ ବୃହସ୍ପତିଃ
ପୁରନ୍ଦର, ସୋମ, ତିଷ୍ୟ ଓ ବୃହସ୍ପତି ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କରିଥିଲେ।
ଅଲଙ୍କୃତଂ ପୁନଶ୍ଚକୁଃ ସୌଭାଗ୍ଯୋତ୍ସଵକେଲିଭିଃ
ସେମାନେ ପୁନି ଶୁଭ ଅବସର ଓ ଖେଳର ଉତ୍ସବରେ ଏହାକୁ ଶୋଭିତ କରିଥିଲେ।
ଗୌରସର୍ଷପକଲ୍କେନ ସମାଲଭ୍ଯ ସ୍ଵକାଂ ତନୁମ୍
ଗାଈର ଘିଅ ଓ ସରସପ ଗୁଣ୍ଡ ପିଠା ଲଗାଇ, ନିଜ ଦେହକୁ ମନ୍ଦିଥିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ମଙ୍ଗଲଂ ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵା ନତ୍ଵା ତତୋର୍ଽଚଯେତ୍
ଶୁଭ ଜିନିଷ ଦେଖି, ଛୁଇଁ, ନମସ୍କାର କରି, ତାପରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଧାଯ ହୋମଂ ଵିପ୍ରାଂଶ୍ଚ ତର୍ପଯେତ୍ପାଯସାଶନୈଃ
ହୋମ କରି ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାଇଁ ପାୟସ ଭୋଜନ ଦେଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଲକ୍ଷ୍ମୀନାଶନଂ ଚୈଵ ମୋଦତେହ ପରତ୍ର ଚ
ଏହା ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟକୁ ଦୂର କରେ, ଏଠି ଓ ପରଲୋକରେ ମନେ ଆନନ୍ଦ ମିଳେ।
ରତ୍ନାନି କଞ୍ଚୁକୋଷ୍ଣୀଷପାଦତ୍ରାଣାନି ଵା ଧନମ୍
ମଣି, କମ୍ବଳ, ପାଗ, ପାଉଁଜି କିମ୍ବା ଧନ, ଏହି ସବୁ ଦିଆଯାଏ।
ଯସ୍ତ୍ଵତ୍ର ଶଙ୍କରଂ ଦେଵଂ ପୂଜଯେଦ୍ଵିଧିପୂର୍ଵକମ୍
ଏଠି ଯିଏ ବିଧିମତେ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ପାଏ।
ଫଆଲ୍ଗୁନେ ପୂର୍ଣିମାଯାଂ ତୁ ହୋଲିକାପୂଜନଂ ମତମ୍
ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସର ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନେ ହୋଳିକା ପୂଜା କରିବା ନିୟମ।
ତତ୍ରାଗ୍ନିଂ ଵିଧିଵଦ୍ଧ୍ରୁତ୍ଵା ରକ୍ଷୋଘ୍ନୈର୍ମନ୍ତ୍ରଵିସ୍ତରୈଃ
ସେଠାରେ ବିଧିମତେ ଅଗ୍ନି ପ୍ରଜ୍ୱଳନ କରି, ରକ୍ଷା କରିବା ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଅତସ୍ତ୍ଵାଂ ପୂଜଯିଷ୍ଯାମି ଭୂତେ ଭୂତିପ୍ରଦା ଭଵ"
ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ପୂଜିବି; ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଭଲ ଦିଅ।
ପରିକ୍ରମ୍ଯୋତ୍ସଵଃ କାର୍ଯ୍ଯୋ ଗୀତଵାଦିତ୍ରନିଃସ୍ଵନୈଃ
ଉତ୍ସବ ପରିକ୍ରମା ସଙ୍ଗେ, ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟ ଶବ୍ଦରେ ହେବା ଉଚିତ।
ତତସ୍ତାଂ ପ୍ରଦହୄନ୍ତ୍ଯେଵଂ କାଷ୍ଠାଦ୍ଯୈର୍ଗୀତମଙ୍ଗଲୈଃ
ତାପରେ କାଠି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜିନିଷ ଦେଇ, ଶୁଭ ଗୀତ ସହିତ ତାକୁ ପୋଡ଼ିଦିଅନ୍ତି।
ଇତି ଜାନୀହି ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ଲୋକେ ସ୍ଥିତିରନେକଧା
ଏଭଳି ଜାଣ, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ସଂସାରର ଅବସ୍ଥା ବହୁ ପ୍ରକାରର।
ପୃଥକ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ମେ ଵିପ୍ର ପିତୄଣାମତିଵଲ୍ଲଭମ୍
ହେ ବିଦ୍ୱାନ, ପିତୃମାନେ ଯାହାକୁ ବହୁତ ଭଲପାଆନ୍ତି, ସେଥିରେ ମୋର କଥା ଅଲଗା ଭାବରେ ଶୁଣ।
ପାର୍ଵଣେନ ଵିଧାନେନ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଵିତ୍ତାନୁସାରତଃ
ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଏବଂ ନିଜ ସମ୍ପତ୍ତି ଅନୁସାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।
ସର୍ଵମାସେଷ୍ଵମାଯାଂ ଵୈ ବହୁପୁଣ୍ଯପ୍ରଦଂ ଯତଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ମାସରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ ବହୁତ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।
ଵିଧାନଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠପୂର୍ଣାଵଦିହାପି ପରିକୀର୍ତିତମ୍
ଏଠାରେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାର ନିୟମ ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
ପିତୃଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଦାନହୋମସୁରାର୍ଚାନନ୍ତ୍ଯଶ୍ନୁତେ
ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ, ଦାନ, ହୋମ ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା କଲେ ଅନନ୍ତ ଫଳ ମିଳେ।
ଵିରିଞ୍ଚିମନୁନାମନ୍ତ୍ର୍ଯ ହୁଂଫଟ୍ ଛିନ୍ନାନ୍କୁଶାନ୍ ଦ୍ଵିଜ
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ମନୁଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ, 'ହୁଁ' ଓ 'ଫଟ୍' ମନ୍ତ୍ର କହିବା, ଏବଂ ବାଧା ଦୂର କରିବା ନିୟମ ଅଛି, ହେ ଦ୍ୱିଜ।