ମୃନ୍ମଯେ ଵା ସଵସ୍ତ୍ରାନ୍ତାମୁପଚାରୈଃ ପୃଥଗ୍ଵିଧମ୍
ମାଟିର ବାଟିରେ, ଏକ ପଟ ଲଗାଇ, ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଉପଚାର ସହିତ,
ହୈମାନ୍ରୌପ୍ଯାନ୍ମୃନ୍ମଯାନ୍ଵା ଘୃତପୂର୍ଣାନ୍ପ୍ରଦୀପଯେତ୍
ସେ ସୁନା, ଚାନ୍ଦି କିମ୍ବା ମାଟିର ବାଟିରେ ଘଉ ଭରି ଦୀପ ଜଳାଇବା ଉଚିତ୍।
ଘୃତଶର୍କରସଂମିଶ୍ରଂ ଵିପାଚ୍ଯ ବହୁ ପାଯସମ୍
ଘଉ ଓ ଚିନି ମିଶାଇ ବହୁ ପାୟସ ପକାଇବା ଉଚିତ୍।
ଯାମମାତ୍ରେ ଗତେ ରାତ୍ର୍ଯା ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯୈ ତଦ୍ଵିନିଵେଦଯେତ୍
ରାତିର ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଯିବା ପରେ, ଏହି ପାୟସ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ନିବେଦନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ସହୈଵ ଜାଗରଂ କୁର୍ଯ୍ଯାନ୍ନୃତ୍ଯଗୀତସୁମଙ୍ଗଲୈଃ
ସୁଭ ଗୀତ, ନୃତ୍ୟ ଓ ସଙ୍ଗୀତ ସହିତ ସେ ସାରା ରାତି ଜାଗି ରହିବା ଉଚିତ୍।
ଅସ୍ଯାଂ ରାତ୍ରୌ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଵରାଭଯକରାଂବୁଜା
ଏହି ରାତିରେ, ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ତାଙ୍କର କମଳ ହାତରେ ଵର ଓ ନିର୍ଭୟତା ଦେଇ,
ତସ୍ମୈ ଵିତ୍ତଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛାମି ଜାଗ୍ରତେ ପୂଜକାଯ ମେ
କହନ୍ତି, 'ମୋ ପୂଜାରୀ ଯିଏ ଜାଗି ରହେ, ସେଠିକୁ ମୁଁ ଧନ ଦେଉଛି।'
ସମୃଦ୍ଧିମୈହିକୀଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦ୍ଵେହାନ୍ତେ ପାରଲୌକିକୀମ୍
ସେ ଏହି ଜନ୍ମରେ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ଜନ୍ମର ଶେଷରେ ପରଲୋକ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଵିପ୍ରତ୍ଵଲବ୍ଧଯେ ଭୂଯଃ ସର୍ଵଶତ୍ରୁଜଯାଯ ଚ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ପଦ ଲାଭ ପାଇଁ ଓ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁ ଉପରେ ବିଜୟ ପାଇଁ,
ନିଶାମୁଖେ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ସର୍ଵଜୀଵସୁଖାଵହଃ
ରାତି ଆରମ୍ଭରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରଦୀପାନ୍ନହି ତେ ଽପି ଜନ୍ମିନଃ ପୁନଶ୍ଚ ମୁକ୍ତିଂ ହି ଲଭନ୍ତ ଏଵ ଚ
ଯେମାନେ ମାତ୍ର ଦୀପ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ପୁନି ପୁନି ମୋକ୍ଷ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ଅତ୍ର ଚନ୍ଦ୍ରୋଦଯେ ଵିପ୍ର ସଂପୂଜ୍ଯାଃ କୃତ୍ତିକାଶ୍ଚ ଷଟ୍
ଚନ୍ଦ୍ରୋଦୟ ସମୟରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଛଅ କୃତ୍ତିକାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପୈସ୍ତଥା ଧୂପଦୀପୈର୍ନୈଵେଦ୍ଯେଵିସ୍ତରୈଃ
ସୁଗନ୍ଧ, ଫୁଲ, ଧୂପ, ଦୀପ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ନୈବେଦ୍ୟ ସହିତ,
ଏଵଂ ଦେଵାନ୍ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଦୀପୋ ଦେଯୋ ଗୃହାଦ୍ବହିଃ
ଏଭଳି ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଘରର ବାହାରେ ଏକ ଦୀପ ରଖିବା ଉଚିତ୍।
ଚତୁର୍ଦ୍ଦଂଶାଙ୍ଗୁଲଃ କାର୍ଯଃ ସେଚ୍ଯଶ୍ଚଦନଵାରିଣା
ସେ ଦୀପଟି ଚାରି ଆଙ୍ଗୁଳ ଉଚ୍ଚ କରିବା ଓ ଛାଦର ପାଣି ଛିଟିବା ଉଚିତ୍।
ମୁକ୍ତାନେତ୍ରସମାଯୁକ୍ତଂ ମତ୍ସ୍ଯଂ ସର୍ଵାଙ୍ଗଶୋଭନମ୍
ମୁକ୍ତା ନୟନ ସହିତ ଏକ ମାଛ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଅଂଗରେ ଶୋଭା ପାଏ।
ଗନ୍ଧାଦ୍ଯୈସ୍ତତ୍ର ସଂପୂଜ୍ଯ ଦ୍ଵିଜାଯ ପ୍ରତିପାଦଯେତ୍
ସେଠାରେ ଗନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶୁଭ ଜିନିଷ ଦେଇ, ଦ୍ୱିଜକୁ ମାନ୍ୟ କରି ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦାନସ୍ଯାସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵେଣ ମୋଦତେ ହରିସନ୍ନିଧୌ
ଏହି ଦାନର ଶକ୍ତିରେ, ହରିଙ୍କ ସମ୍ନିଧିରେ ମନେ ଅନନ୍ଦ ହୁଏ।
ରୁଦ୍ରଲୋକମଵାପ୍ନୋତି ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା
ଏହା ଦ୍ୱାରା ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ; ଏଠାରେ ଆଉ କିଛି ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ ନାହିଁ।
ଦେଵଂ ଵିପ୍ରାଯ ଶାନ୍ତାଯ ସର୍ଵକାମସମୃଦ୍ଧଯେ
ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ପାଇଁ, ଶାନ୍ତ ଦ୍ୱିଜ ପାଇଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପୁରନ୍ଦରଶ୍ଚ ସୋମଶ୍ଚ ତଥା ତିଷ୍ଯୋ ବୃହସ୍ପତିଃ
ପୁରନ୍ଦର, ସୋମ, ତିଷ୍ୟ ଓ ବୃହସ୍ପତି ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କରିଥିଲେ।
ଅଲଙ୍କୃତଂ ପୁନଶ୍ଚକୁଃ ସୌଭାଗ୍ଯୋତ୍ସଵକେଲିଭିଃ
ସେମାନେ ପୁନି ଶୁଭ ଅବସର ଓ ଖେଳର ଉତ୍ସବରେ ଏହାକୁ ଶୋଭିତ କରିଥିଲେ।
ଗୌରସର୍ଷପକଲ୍କେନ ସମାଲଭ୍ଯ ସ୍ଵକାଂ ତନୁମ୍
ଗାଈର ଘିଅ ଓ ସରସପ ଗୁଣ୍ଡ ପିଠା ଲଗାଇ, ନିଜ ଦେହକୁ ମନ୍ଦିଥିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ମଙ୍ଗଲଂ ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵା ନତ୍ଵା ତତୋର୍ଽଚଯେତ୍
ଶୁଭ ଜିନିଷ ଦେଖି, ଛୁଇଁ, ନମସ୍କାର କରି, ତାପରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଧାଯ ହୋମଂ ଵିପ୍ରାଂଶ୍ଚ ତର୍ପଯେତ୍ପାଯସାଶନୈଃ
ହୋମ କରି ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାଇଁ ପାୟସ ଭୋଜନ ଦେଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଲକ୍ଷ୍ମୀନାଶନଂ ଚୈଵ ମୋଦତେହ ପରତ୍ର ଚ
ଏହା ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟକୁ ଦୂର କରେ, ଏଠି ଓ ପରଲୋକରେ ମନେ ଆନନ୍ଦ ମିଳେ।
ରତ୍ନାନି କଞ୍ଚୁକୋଷ୍ଣୀଷପାଦତ୍ରାଣାନି ଵା ଧନମ୍
ମଣି, କମ୍ବଳ, ପାଗ, ପାଉଁଜି କିମ୍ବା ଧନ, ଏହି ସବୁ ଦିଆଯାଏ।
ଯସ୍ତ୍ଵତ୍ର ଶଙ୍କରଂ ଦେଵଂ ପୂଜଯେଦ୍ଵିଧିପୂର୍ଵକମ୍
ଏଠି ଯିଏ ବିଧିମତେ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ପାଏ।
ଫଆଲ୍ଗୁନେ ପୂର୍ଣିମାଯାଂ ତୁ ହୋଲିକାପୂଜନଂ ମତମ୍
ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସର ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନେ ହୋଳିକା ପୂଜା କରିବା ନିୟମ।
ତତ୍ରାଗ୍ନିଂ ଵିଧିଵଦ୍ଧ୍ରୁତ୍ଵା ରକ୍ଷୋଘ୍ନୈର୍ମନ୍ତ୍ରଵିସ୍ତରୈଃ
ସେଠାରେ ବିଧିମତେ ଅଗ୍ନି ପ୍ରଜ୍ୱଳନ କରି, ରକ୍ଷା କରିବା ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।