ଶୀର୍ଷୋପରି ନରେଦ୍ରସ୍ଯ ତଯା ନୀରାଜଯେଚ୍ଛନୈଃ
ସେ ଦୀପ ଦ୍ୱାରା ରାଜାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ହଳୁକ ଭାବେ ନୀରାଜନ କରିବା ଦରକାର।
ରାଜ୍ଞା ଵିତ୍ତଵତାନ୍ଯେନ ଵର୍ଷମାରୋଗ୍ଯମିଚ୍ଛତା
ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଧନୀ ରାଜା ଯଦି ବର୍ଷପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଚାହାଏ, ସେ ମଧ୍ୟ ଏହି ପୂଜା କରିପାରେ।
ନୀରାଜନାଭିଧା ଵିପ୍ର ତଦ୍ରୋଗା ଯାନ୍ତି ସଂକ୍ଷଯମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏହି ନୀରାଜନ ନାମକ କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ସେଇ ରୋଗମାନେ ନଶିଯାନ୍ତି।
ମନୋଭଵସ୍ତଥା ପ୍ରାଣୋ ନରୋ ଯାତଶ୍ଚ ଵୀର୍ଯଵାନ୍
ଏହିପରି, ମନର ଇଚ୍ଛା, ପ୍ରାଣ ଓ ପୁରୁଷଙ୍କ ଶକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଦୂରେଇଯାଏ।
ଵିଭୁଶ୍ଚାପି ପ୍ରଭୁଶ୍ଚୈଵ ସାଧ୍ଯା ଦ୍ଵାଦଶ କୀର୍ତିତାଃ
ଏହିପରି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରଭୁମାନେ—ଏହି ଦ୍ୱାଦଶ ଜଣଙ୍କ ବିଷୟରେ କୁହାଯାଇଛି।
ତତୋ ଦ୍ଵିଜାଗ୍ର୍ଯାନ୍ସଂଭୋଜ୍ଯ ଦ୍ଵାଦଶାତ୍ର ସୁଦକ୍ଷିଣାଃ
ତାପରେ, ଏଠାରେ ଦ୍ୱାଦଶ ଜଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭଲ ଭେଟ ଦେଇ ଭୋଜନ କରାଯିବା ଉଚିତ।
ଏତସ୍ଯାମେଵ ଵିଦିତଂ ଦ୍ଵାଦଶାଦିତ୍ଯସଂଜ୍ଞିତମ୍
ଏହି କ୍ରିୟାରେ ଦ୍ୱାଦଶ ଆଦିତ୍ୟ ନାମର ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଜଣାଯାଏ।
ଧାତାମିତ୍ରୋର୍ଽଯମା ପୂଷା ଶକ୍ରୋଂଽଶୋ ଵରୁଣୋ ଭଗଃ
ଧାତା, ମିତ୍ର, ଅର୍ଯ୍ୟମା, ପୂଷା, ଶକ୍ର, ଅଂଶ, ବରୁଣ, ଭଗ—
ପ୍ରତିମାସଂ ତୁ ଶୁକ୍ଲାଯାଂ ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାମର୍ଚ୍ଯ ଯତ୍ନତଃ
ପ୍ରତି ମାସରେ ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ, ଏକାଗ୍ର ମନରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ହୈମୀଃ ସଂପୂଜ୍ଯ ଵିଧିନା ଭୋଜଯିତ୍ଵା ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାନ୍
ସୁନା ମୂର୍ତି ଦ୍ୱାରା ନିୟମିତ ଭାବରେ ପୂଜା କରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇବା ଦରକାର।
ଏଵ ଵ୍ରତଂ ନରଃ କୃତ୍ଵା ଦ୍ଵାଦଶାଦିତ୍ଯସଂଜ୍ଞକମ୍
ଏଭଳି ଦ୍ୱାଦଶ ଆଦିତ୍ୟ ନାମକ ବ୍ରତ କରିଥିବା ଜଣେ ମଣିଷ—
ଜାଯତେ ଭୁଵି ଧର୍ମାତ୍ମା ମାନୁଷ୍ଯେ ରୋଗଵର୍ଜିତଃ
ପୃଥିବୀରେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଏବଂ ମାନବମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରୋଗମୁକ୍ତ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ତତ୍ପୁଣ୍ଯେନ ରଵେନ୍ଭିତ୍ଵା ମଣ୍ଡଲଂ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମ
ଏହି ପୁଣ୍ୟର ଫଳରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଣ୍ଡଳକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିଥାଏ।
ଅତ୍ରୈଵାଖଣ୍ଡସଂଜ୍ଞଂ ଚ ଵ୍ରତମୁକ୍ତ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ଏଠି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, 'ଅଖଣ୍ଡ' ନାମକ ବ୍ରତ ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
ଅଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପାଦ୍ଯୈସ୍ତଦଗ୍ରେ ଭୋଜଯେଦ୍ଦ୍ଵିଜାନ୍
ଗନ୍ଧ, ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ତାହାର ସମ୍ମୁଖରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ।
ତତଃ ସମାନ୍ତେ ତାଂ ମୂର୍ତିଂ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଵିଧାନତଃ
ଏପରେ, ସମାପ୍ତିରେ ନିୟମିତ ଭାବରେ ସେଇ ମୂର୍ତିକୁ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର।
ଶତଜନ୍ମସୁ ଯତ୍କିଞ୍ଚିନ୍ମଯାଖଣ୍ଡଵ୍ରତଂ କୃତମ୍
ଶତ ଜନ୍ମରେ ଯେଉଁଠି ମୁଁ ଅଖଣ୍ଡ ବ୍ରତ କରିଛି—
ତତଃ ସଂଭୋଜ୍ଯ ଵିପ୍ରାଗ୍ର୍ଯାନ୍ସଖଣ୍ଡାଢ୍ଯୈସ୍ତୁ ପାଯସୈଃ
ତାହାପରେ, ଖଣ୍ଡ ଭରା ପାୟସ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇବା ଉଚିତ।
ଇତି କୃତ୍ଵା ଵ୍ରତଂ ଵିପ୍ର ପ୍ରୀଣଯିତ୍ଵା ଜନାର୍ଦନମ୍
ଏଭଳି ବ୍ରତ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପରେ—
ପୌଷସ୍ଯ କୃଷ୍ଣଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ରୂପଵ୍ରତମୁଦୀରିତମ୍
ପୌଷ ମାସର କୃଷ୍ଣ ପକ୍ଷର ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ 'ରୂପ ବ୍ରତ' ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
ଶ୍ଵେତାଯା ଵୈକଵର୍ଣାଯା ଅନ୍ତରିକ୍ଷଗତଂ ଦ୍ଵିଜ
ଶ୍ୱେତ କିମ୍ବା ଫିକା ରଙ୍ଗର, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯାହା ଆକାଶରେ ରଖାଯାଇଛି—
ଶୋଷଯେଦାତପେ ଧୃତ୍ଵା ପାତ୍ରେ ତାମ୍ରେ ଽଥ ମୃନ୍ମଯେ
ତାହାକୁ କଂସା କିମ୍ବା ମାଟିର ପାତ୍ରରେ ରଖି, ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଶୁଖାଇବା ଉଚିତ।
ସୌଵର୍ଣୀଂ ପ୍ରତିମାଂ ଵିଷ୍ଣୋର୍ନିଶାଯାଂ ଜାଗରଂ ଚରେତ୍
ସୁନାର ମୂର୍ତିରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ରଖି, ରାତି ଭରି ଜାଗିବା ଦରକାର।
ତତଃ ପ୍ରଭାତେ ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ତିଲପାତ୍ରୋପରି ସ୍ଥିତାମ୍
ତାପରେ, ଦ୍ୱାଦଶୀ ସକାଳେ ତିଳର ପାତ୍ର ଉପରେ ଏହାକୁ ରଖିବା ଉଚିତ।
ତତୋ ଽଗ୍ନିଂ ନଵମୁତ୍ପାଦ୍ଯ କାଷ୍ଠସଂଘର୍ଷଣାଦିଭିଃ
ତାପରେ, କାଠ ଘସି ନୂତନ ଅଗ୍ନି ସୃଷ୍ଟି କରିବା ଦରକାର।
ହୋମଯେତ୍ସତିଲାଜ୍ଯାଂ ଚ ଦ୍ଵାଦଶାକ୍ଷରଵିଦ୍ଯଯା
ତିଳ ଓ ଘିର ହୋମ କରିବା ସମୟରେ, ଦ୍ୱାଦଶ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ପଠିବା ଉଚିତ।
ଭୋଜଯେତ୍ପାଯସୈର୍ଵିପ୍ରାନ୍ପ୍ରୀତ୍ଯା ସୁସ୍ନିଗ୍ଧମାନସଃ
ପ୍ରେମ ଭରା ହୃଦୟରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଦୁଧର ପାଖାଳ ଭଲଭାବରେ ଖୁଆଇବା ଉଚିତ୍।
ନରୋ ଵା ଯଦି ଵା ନାରୀ ଵ୍ରତଂ କୃତ୍ଵୈଵମାଦରାତ୍
ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀ, ଯେଉଁମାନେ ଏହି ପ୍ରକାର ଭକ୍ତି ସହିତ ବ୍ରତ କରନ୍ତି,
ସହସ୍ଯେ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷେ ତୁ ସୁଜନ୍ମଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତମ୍
ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ଶୁଭ ବ୍ରତ ନିଷ୍ଠାରେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ପୀତ୍ଵା ଗଶୃଙ୍ଗଵାର୍ଯାଦୌ ତାଂ ଚ କୃତ୍ଵା ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍
ଗାଈର ଶିଙ୍ଗରୁ ଜଳ ପିଇ, ଗାଈକୁ ପରିକ୍ରମା କରିବା ଦରକାର।