ଦେହାନ୍ତେ ଵିଷ୍ଣୁସାଯୁଜ୍ଯଂ ଲଭତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଦେହ ଶେଷ ହେଲେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତି ନିଶ୍ଚିତ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ସୁପ୍ତୋତ୍ଥିତଂ ଜଗନ୍ନାଥମଲଙ୍କୃତ୍ଯ ନିଶାଗମେ
ରାତି ଆସିଲେ, ଶୁଅଠୁ ଉଠିଥିବା ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ଭଲଭାବେ ଶୃଙ୍ଗାର କରିବା ଉଚିତ।
ହୁତ୍ଵା ତତ୍ର ସମୁଦ୍ଦୀପ୍ତେ ରୌପ୍ଯ ଦୀପିକଯା ମୁନେ
ତାପରେ, ମୁନି, ଜୋର ଆଗିଁ ଜଳୁଥିବା ଚାଁଦିର ଦୀପ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଦରକାର।
ତତ୍ରୈଵାନୁଗତାଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ବ୍ରହ୍ମାଣୀଂ ଚଣ୍ଡିକାଂ ତଥା
ସେଠି ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ବ୍ରହ୍ମାଣୀ ଓ ଚଣ୍ଡିକାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଆଦର ସହିତ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।
ମାତୄଃ ପିତୄନ୍ନଗାନ୍ନାଗାନ୍ସର୍ଵାନ୍ନୀରାଜଯେତ୍କ୍ରମାତ୍
ମାଆଁମାନେ, ବାପାମାନେ, ନାଗମାନେ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ନୀରାଜନ କରି ସମ୍ମାନ କରିବା ଦରକାର।
ନମୋ ଜଯେତି ଶବ୍ଦୈଶ୍ଚ ଘଣ୍ଟାଶଙ୍ଖା ଦିନିଃସ୍ଵନୈଃ
'ନମସ୍କାର', 'ଜୟ' ଭଳି ଶବ୍ଦ ଓ ଘଣ୍ଟା, ଶଂଖ ର ଧ୍ୱନି ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଗଵାଂ କୋଲାହଲେ ଵୃତ୍ତେ ନୀରାଜନମହୋତ୍ସଵେ
ନୀରାଜନ ମହୋତ୍ସବ ସମୟରେ ଗାଈମାନେ ଡାକୁଥିବା ସବୁ ଶବ୍ଦ ଉଠିଥାଏ।
ରାଜଚିହ୍ନାନି ସର୍ଵାଣି ଚ୍ଛତ୍ରାଦୀନି ଚ ନାରଦ
ନାରଦ, ଛତା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ତ ରାଜଚିହ୍ନ ମଧ୍ୟ ପୂଜିତ ହେବା ଉଚିତ।
ପୂଜଯିତ୍ଵା ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ନୀରଜ୍ଯ ସ୍ଵଯମାଦରାତ୍
ଯଥାନିୟମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ନିଜେ ଆଦର ସହିତ ନୀରାଜନ କରିବା ଦରକାର।
ସିଂହାସନେ ନଵେ କୢପ୍ତେ ତିଷ୍ଠେତ୍ସମ୍ଯଗଲଙ୍କୃତଃ
ନୂତନ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ସିଂହାସନ ଉପରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଶୃଙ୍ଗାରିତ ହୋଇ ବସିବା ଉଚିତ।
ଶୀର୍ଷୋପରି ନରେଦ୍ରସ୍ଯ ତଯା ନୀରାଜଯେଚ୍ଛନୈଃ
ସେ ଦୀପ ଦ୍ୱାରା ରାଜାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ହଳୁକ ଭାବେ ନୀରାଜନ କରିବା ଦରକାର।
ରାଜ୍ଞା ଵିତ୍ତଵତାନ୍ଯେନ ଵର୍ଷମାରୋଗ୍ଯମିଚ୍ଛତା
ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଧନୀ ରାଜା ଯଦି ବର୍ଷପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଚାହାଏ, ସେ ମଧ୍ୟ ଏହି ପୂଜା କରିପାରେ।
ନୀରାଜନାଭିଧା ଵିପ୍ର ତଦ୍ରୋଗା ଯାନ୍ତି ସଂକ୍ଷଯମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏହି ନୀରାଜନ ନାମକ କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ସେଇ ରୋଗମାନେ ନଶିଯାନ୍ତି।
ମନୋଭଵସ୍ତଥା ପ୍ରାଣୋ ନରୋ ଯାତଶ୍ଚ ଵୀର୍ଯଵାନ୍
ଏହିପରି, ମନର ଇଚ୍ଛା, ପ୍ରାଣ ଓ ପୁରୁଷଙ୍କ ଶକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଦୂରେଇଯାଏ।
ଵିଭୁଶ୍ଚାପି ପ୍ରଭୁଶ୍ଚୈଵ ସାଧ୍ଯା ଦ୍ଵାଦଶ କୀର୍ତିତାଃ
ଏହିପରି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରଭୁମାନେ—ଏହି ଦ୍ୱାଦଶ ଜଣଙ୍କ ବିଷୟରେ କୁହାଯାଇଛି।
ତତୋ ଦ୍ଵିଜାଗ୍ର୍ଯାନ୍ସଂଭୋଜ୍ଯ ଦ୍ଵାଦଶାତ୍ର ସୁଦକ୍ଷିଣାଃ
ତାପରେ, ଏଠାରେ ଦ୍ୱାଦଶ ଜଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭଲ ଭେଟ ଦେଇ ଭୋଜନ କରାଯିବା ଉଚିତ।
ଏତସ୍ଯାମେଵ ଵିଦିତଂ ଦ୍ଵାଦଶାଦିତ୍ଯସଂଜ୍ଞିତମ୍
ଏହି କ୍ରିୟାରେ ଦ୍ୱାଦଶ ଆଦିତ୍ୟ ନାମର ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଜଣାଯାଏ।
ଧାତାମିତ୍ରୋର୍ଽଯମା ପୂଷା ଶକ୍ରୋଂଽଶୋ ଵରୁଣୋ ଭଗଃ
ଧାତା, ମିତ୍ର, ଅର୍ଯ୍ୟମା, ପୂଷା, ଶକ୍ର, ଅଂଶ, ବରୁଣ, ଭଗ—
ପ୍ରତିମାସଂ ତୁ ଶୁକ୍ଲାଯାଂ ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାମର୍ଚ୍ଯ ଯତ୍ନତଃ
ପ୍ରତି ମାସରେ ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ, ଏକାଗ୍ର ମନରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ହୈମୀଃ ସଂପୂଜ୍ଯ ଵିଧିନା ଭୋଜଯିତ୍ଵା ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାନ୍
ସୁନା ମୂର୍ତି ଦ୍ୱାରା ନିୟମିତ ଭାବରେ ପୂଜା କରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇବା ଦରକାର।
ଏଵ ଵ୍ରତଂ ନରଃ କୃତ୍ଵା ଦ୍ଵାଦଶାଦିତ୍ଯସଂଜ୍ଞକମ୍
ଏଭଳି ଦ୍ୱାଦଶ ଆଦିତ୍ୟ ନାମକ ବ୍ରତ କରିଥିବା ଜଣେ ମଣିଷ—
ଜାଯତେ ଭୁଵି ଧର୍ମାତ୍ମା ମାନୁଷ୍ଯେ ରୋଗଵର୍ଜିତଃ
ପୃଥିବୀରେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଏବଂ ମାନବମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରୋଗମୁକ୍ତ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ତତ୍ପୁଣ୍ଯେନ ରଵେନ୍ଭିତ୍ଵା ମଣ୍ଡଲଂ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମ
ଏହି ପୁଣ୍ୟର ଫଳରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଣ୍ଡଳକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିଥାଏ।
ଅତ୍ରୈଵାଖଣ୍ଡସଂଜ୍ଞଂ ଚ ଵ୍ରତମୁକ୍ତ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ଏଠି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, 'ଅଖଣ୍ଡ' ନାମକ ବ୍ରତ ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
ଅଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପାଦ୍ଯୈସ୍ତଦଗ୍ରେ ଭୋଜଯେଦ୍ଦ୍ଵିଜାନ୍
ଗନ୍ଧ, ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ତାହାର ସମ୍ମୁଖରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ।
ତତଃ ସମାନ୍ତେ ତାଂ ମୂର୍ତିଂ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଵିଧାନତଃ
ଏପରେ, ସମାପ୍ତିରେ ନିୟମିତ ଭାବରେ ସେଇ ମୂର୍ତିକୁ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର।
ଶତଜନ୍ମସୁ ଯତ୍କିଞ୍ଚିନ୍ମଯାଖଣ୍ଡଵ୍ରତଂ କୃତମ୍
ଶତ ଜନ୍ମରେ ଯେଉଁଠି ମୁଁ ଅଖଣ୍ଡ ବ୍ରତ କରିଛି—
ତତଃ ସଂଭୋଜ୍ଯ ଵିପ୍ରାଗ୍ର୍ଯାନ୍ସଖଣ୍ଡାଢ୍ଯୈସ୍ତୁ ପାଯସୈଃ
ତାହାପରେ, ଖଣ୍ଡ ଭରା ପାୟସ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇବା ଉଚିତ।
ଇତି କୃତ୍ଵା ଵ୍ରତଂ ଵିପ୍ର ପ୍ରୀଣଯିତ୍ଵା ଜନାର୍ଦନମ୍
ଏଭଳି ବ୍ରତ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପରେ—
ପୌଷସ୍ଯ କୃଷ୍ଣଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ରୂପଵ୍ରତମୁଦୀରିତମ୍
ପୌଷ ମାସର କୃଷ୍ଣ ପକ୍ଷର ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ 'ରୂପ ବ୍ରତ' ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।