ଉପାଷ୍ଯ ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂପ୍ରାତର୍ଗୋଵିନ୍ଦଂ ପୂଜଯେତ୍ତଥା
ଉପବାସ କରି, ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନ ସକାଳେ ସେ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଏଭଳି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଦତ୍ଵା ତେଭ୍ଯୋ ଵିସୃଜ୍ଯାଥ ସ୍ଵଯଂ ଭୁଞ୍ଜୀତ ବାନ୍ଧଵୈଃ
ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଇ ଛାଡ଼ିଦେଲା ପରେ, ନିଜ ପରିବାର ସହିତ ଖାଇବା ଉଚିତ।
ସ ଯାତି ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଲୋକଂ ଵିମାନେନ ତୁ ଭାସ୍ଵତା
ସେ ଜଣେ ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ବିମାନରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଲୋକକୁ ଯାଏ।
ମୋକ୍ଷଦଂ କୀର୍ତିତଂ ଵିପ୍ର ନାସ୍ତ୍ଯସ୍ମିନ୍ସଂଶଯଃ କ୍ଵଚିତ୍
ଏହା ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି, ଏଥିରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ସର୍ଵଵ୍ରତୋତ୍ତମଂ ଵିପ୍ର ତତୋ ଜ୍ଞେଯଂ ମହାଫଲମ୍
ଏହା ସମସ୍ତ ବ୍ରତ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ବଡ଼ ଫଳ ଦେଇଥାଏ ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ।
ଆଦ୍ଯନ୍ତଯୋରେକମେକଂ ମଧ୍ଯମେ ଦ୍ଵଯମେଵ ହି
ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷରେ ଗୋଟିଏ ଗୋଟିଏ, ମଧ୍ୟରେ ଦୁଇଟି ଦିଆଯିବ।
କାଂସ୍ଯଂ ମାଂସଂ ମସୂରାନ୍ନଂ ଚଣକାନ୍କୋଦ୍ରଵାଂସ୍ତଥା
କଂସ୍ୟ, ମାଂସ, ମସୁର ଚାଉଳ, ଚଣା ଓ କୋଦୋ ଚାଉଳ।
ଦଶମ୍ଯାଂ ଦଶ ଵସ୍ତୂନି ଵର୍ଜଯେଦ୍ଵୈଷ୍ଣଵଋ ସଦା
ଦଶମୀ ଦିନ, ବୈଷ୍ଣବ ଦଶଟି ଜିନିଷ ସଦା ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ପରାପଵାଦଂ ପୈଶୁନ୍ଯଂ ସ୍ତେଯଂ ହିଂସାଂ ତଥା ରତିମ୍
ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା, ଚୁଗଳି, ଚୋରି, ହିଂସା ଓ କାମଭୋଗ।
କାଂସ୍ଯଂ ମାଂସଂ ସୁରାଂ କ୍ଷୌଦ୍ରଂ ତୈଲଂ ଵିଣ୍ମ୍ଲେଚ୍ଛଭାଷଣମ୍
କଂସ୍ୟ, ମାଂସ, ମଦ, ମଧୁ, ତେଲ ଓ ମେଲା ଲୋକ ସହ କଥାବାର୍ତ୍ତା।
ଅସ୍ପୃଶ୍ଯସ୍ପର୍ଶମାଶୂରେ ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ଦ୍ଵାଦଶ ତ୍ଯଜେତ୍
ଅସ୍ପୃଶ୍ୟଙ୍କ ସଂସ୍ପର୍ଶ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ; ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନ ଦ୍ୱାଦଶଟି ଜିନିଷ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ଶକ୍ତୋ ଽଶକ୍ତୁସ୍ତୁ ମତିମାନେକଭୁକ୍ତଂ ନ ନକ୍ତକମ୍
ଯିଏ ସମର୍ଥ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ସେ ଦିନେ ଗୋଟିଏଥର ଖାଇବା ଉଚିତ, ରାତିରେ ନୁହେଁ।
ଅଯାଚିତଂ ଵାପି ଚରେନ୍ନ ତ୍ଯଜେଦ୍ଵ୍ରତମୀଦୃଶମ୍
ଭିକ୍ଷା ମାଗିବାକୁ ପଡ଼ିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏପରି ବ୍ରତ କେବେ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଯାନି କୃତ୍ଵା ନରୋ ଲୋକେ ଵିଷ୍ଣୋଃ ପ୍ରିଯତରୋ ଭଵେତ୍
ଏହି ଲୋକରେ ଯେଉଁ କାମ କଲେ ମଣିଷ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ ହୁଏ।
ସ୍ଥାପଯେଦଵ୍ରଣଂ କୁଂଭଂ ସିତତନ୍ଦୁଲପୂରିତମ୍
ଅଭ୍ରଣ ମାଟି କୁଁଭା ଭରି ଶୁଭ୍ର ଚାଉଳ ରଖିବା ଉଚିତ।
ସିତଵସ୍ତ୍ରଯୁଗଚ୍ଛନ୍ନଂ ସିତଚନ୍ଦନଚର୍ଚ୍ଚିତମ୍
ସେ କୁଁଭାକୁ ଦୁଇଟି ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ଦେଇ ଢାକିବା ଏବଂ ଶୁଭ୍ର ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇବା ଉଚିତ।
ତାମ୍ରପାତ୍ରଂ ଗୁଡୋପେତଂ ତସ୍ଯୋପରି ନିଵେଶଯେତ୍
ସେ କୁଁଭା ଉପରେ ଗୁଡ଼ ଭରିଥିବା ତାମ୍ବା ପାତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ।
ଗନ୍ଧାଦ୍ଯୈରୁପଚାରୈସ୍ତୁ ସୋପଵାସୋ ପରେ ଽହନି
ଗନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଚାର ଦେଇ, ଉପବାସ ରଖି, ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନରେ—
ବ୍ରହ୍ମଣାନ୍ଭୋଜଯେଚ୍ଚୈଵ ତେଭ୍ଯୋ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଚ ଦକ୍ଷିଣାମ୍
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଖାଇବାକୁ ଦେବା ଏବଂ ସମ୍ମାନ ସ୍ୱରୂପ ଦକ୍ଷିଣା ଦେବା ଉଚିତ।
ଶଯ୍ଯାଂ ତୁ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଗୁରଵେ ସର୍ଵୋପସ୍କରସଂଯୁତାମ୍
ସମସ୍ତ ଉପକରଣ ସହିତ ଏକ ଶୟ୍ୟା ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଵାସୋଭିର୍ଦ୍ଵିଜଦାଂପତ୍ଯଂ ପୂଜଯିତ୍ଵା ସମର୍ପଯେତ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ର ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରି, ସେମାନେକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ଯଃ କୁର୍ଯାଦ୍ଵିଧିନାନେନ ମଦନଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତମ୍
ଯେଉଁଠି ଏହି ପ୍ରକାରେ ମଦନଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତ କରେ—
ଅସ୍ଯାମେଵ ସମୁଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ ଭର୍ତୃଦ୍ଵାଦଶିକାଵ୍ରତମ୍
ଏଠି ଭର୍ତୃଦ୍ୱାଦଶିକା ବ୍ରତର ବିବରଣ ଦିଆଯାଇଛି।
ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ମଣ୍ଡପଂ ପୁଷ୍ପୈସ୍ତଦୁପର୍ପ୍ଯୁପକଲ୍ପଯେତ୍
ସେ ଏକ ମଣ୍ଡପ ତିଆରି କରି ଫୁଲରେ ସଜାଇବା ଉଚିତ।
ନୃତ୍ଯଵାଦିତ୍ରଗୀତାଦ୍ଯୈସ୍ତତଃ ପ୍ରାତଃ ପରେ ଽହନି
ପରବର୍ତ୍ତୀ ସକାଳରେ ନୃତ୍ୟ, ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ଓ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା—
ଦ୍ଵିଜାନ୍ସଂଭୋଜ୍ଯ ଵିସୃଜଦ୍ଦକ୍ଷିଣାଭିଃ ପ୍ରତୋଷିତାନ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଖାଇବାକୁ ଦେଇ, ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ ସେମାନେକୁ ଖୁସି କରି ଯିବାକୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଚ ଭୋଗାନ୍ ଲୋକଦ୍ଵଯେପ୍ସିତାନ୍
ସେ ସପ୍ତ ଜନ୍ମରେ ଦୁଇ ଲୋକର ଇଚ୍ଛିତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରେ।
ସଂପୂଜ୍ଯ ମାଧଵଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଗନ୍ଧାଦ୍ଯୈରୁପଚାରକୈଃ
ମାଧବଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହ ଗନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଚାର ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ପରେ—
ଵିପ୍ରାଯ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିଧିଵନ୍ମାଧଵଃ ପ୍ରୀଯତାମିତି
ନିୟମ ଅନୁସାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ: 'ମାଧବ ଖୁସି ହେଉନ୍।'
ଗନ୍ଧାଦ୍ଯୈର୍ମଧୁରାନ୍ନାଢ୍ଯଂ କରକ ଵିନିଵେଦଯେତ୍
ଗନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଚାର ସହ ମଧୁର ଖାଦ୍ୟ ଭରିଥିବା ପାତ୍ର ଦେବା ଉଚିତ।