ଭୁକ୍ତ୍ଵେହ ଵାଞ୍ଛିତାନ୍ଭୋଗାନନ୍ତେ ଵିଷ୍ଣୁପଦଂ ଲଭେତ୍
ଏଠି ଇଚ୍ଛିତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ଶେଷରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପଦ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।
ପ୍ରାତର୍ହରି ଦିନେ ଽଭ୍ଯର୍ଚ୍ଚେଚ୍ଛ୍ରୀପତିଂ ପୁରୁଷଂ ଦ୍ଵିଜ
ସେ ଦିନର ସକାଳେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଶ୍ରୀପତି ହରିଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର।
ସ୍ଵଯଂ ଭୁଞ୍ଜୀତ ତଚ୍ଛେଷଂ ପ୍ରଯତୋ ନିଜବାନ୍ଧଵୈଃ
ପୂଜା ପରେ ଅବଶିଷ୍ଟ ଭୋଗ ପବିତ୍ର ମନେ, ନିଜ ପରିବାର ସହ ଖାଇବା ଉଚିତ।
ସ ଭୁକ୍ତ୍ଵେହ ଵରାନ୍ଭୋଗାନନ୍ତେ ଵିଷ୍ଣୋଃ ପଦଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ଏଠି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ଶେଷରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।
ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ପ୍ରାତରଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଯୋଗୀଶଂ ଗନ୍ଧପୂର୍ଵକୈଃ
ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନର ସକାଳେ, ଗନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ଯୋଗୀଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର।
ଵିସୃଜ୍ଯ ବାନ୍ଧଵୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ସ୍ଵଯମଶ୍ନୀତ ଵାଗ୍ଯତଃ
ବାଣ୍ଡବମାନେ ସହିତ ଭାଗ କରି, ନିଜେ ଉପବାସ ରହି, ଶାନ୍ତ ଭାବରେ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ଦେହାନ୍ତେ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଲୋକଂ ଯାତି ଦେଵୈଃ ସୁସତ୍କୃତଃ
ଦେହ ଛାଡ଼ିବା ପରେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଲୋକକୁ ଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି।
ଉପୋଷ୍ଯାମଲକୀଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ପ୍ରାତରର୍ଚଯେତ୍
ଭକ୍ତି ସହିତ ଆମଳକୀ ଉପବାସ ରଖି, ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନ ସକାଳେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଭୋଜଯିତ୍ଵା ଵରାନ୍ନେନ ଦଦ୍ଯାତ୍ତେଭ୍ଯସ୍ତୁ ଦକ୍ଷିଣାମ୍
ଭଲ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ଭୋଜନ କରାଇ, ସେମାନଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣା ଦେବା ଉଚିତ।
ସିତୈକାଦଶ୍ଯାଂ ତପସ୍ଯେ ଵ୍ରଜେଦ୍ଵିଷ୍ଣୋଃ ପରଂ ପଦମ୍
ଶୁକ୍ଳ ଏକାଦଶୀରେ ଉପବାସ କଲେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପରମ ଧାମ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।
ଉପାଷ୍ଯ ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂପ୍ରାତର୍ଗୋଵିନ୍ଦଂ ପୂଜଯେତ୍ତଥା
ଉପବାସ କରି, ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନ ସକାଳେ ସେ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଏଭଳି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଦତ୍ଵା ତେଭ୍ଯୋ ଵିସୃଜ୍ଯାଥ ସ୍ଵଯଂ ଭୁଞ୍ଜୀତ ବାନ୍ଧଵୈଃ
ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଇ ଛାଡ଼ିଦେଲା ପରେ, ନିଜ ପରିବାର ସହିତ ଖାଇବା ଉଚିତ।
ସ ଯାତି ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଲୋକଂ ଵିମାନେନ ତୁ ଭାସ୍ଵତା
ସେ ଜଣେ ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ବିମାନରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଲୋକକୁ ଯାଏ।
ମୋକ୍ଷଦଂ କୀର୍ତିତଂ ଵିପ୍ର ନାସ୍ତ୍ଯସ୍ମିନ୍ସଂଶଯଃ କ୍ଵଚିତ୍
ଏହା ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି, ଏଥିରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ସର୍ଵଵ୍ରତୋତ୍ତମଂ ଵିପ୍ର ତତୋ ଜ୍ଞେଯଂ ମହାଫଲମ୍
ଏହା ସମସ୍ତ ବ୍ରତ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ବଡ଼ ଫଳ ଦେଇଥାଏ ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ।
ଆଦ୍ଯନ୍ତଯୋରେକମେକଂ ମଧ୍ଯମେ ଦ୍ଵଯମେଵ ହି
ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷରେ ଗୋଟିଏ ଗୋଟିଏ, ମଧ୍ୟରେ ଦୁଇଟି ଦିଆଯିବ।
କାଂସ୍ଯଂ ମାଂସଂ ମସୂରାନ୍ନଂ ଚଣକାନ୍କୋଦ୍ରଵାଂସ୍ତଥା
କଂସ୍ୟ, ମାଂସ, ମସୁର ଚାଉଳ, ଚଣା ଓ କୋଦୋ ଚାଉଳ।
ଦଶମ୍ଯାଂ ଦଶ ଵସ୍ତୂନି ଵର୍ଜଯେଦ୍ଵୈଷ୍ଣଵଋ ସଦା
ଦଶମୀ ଦିନ, ବୈଷ୍ଣବ ଦଶଟି ଜିନିଷ ସଦା ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ପରାପଵାଦଂ ପୈଶୁନ୍ଯଂ ସ୍ତେଯଂ ହିଂସାଂ ତଥା ରତିମ୍
ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା, ଚୁଗଳି, ଚୋରି, ହିଂସା ଓ କାମଭୋଗ।
କାଂସ୍ଯଂ ମାଂସଂ ସୁରାଂ କ୍ଷୌଦ୍ରଂ ତୈଲଂ ଵିଣ୍ମ୍ଲେଚ୍ଛଭାଷଣମ୍
କଂସ୍ୟ, ମାଂସ, ମଦ, ମଧୁ, ତେଲ ଓ ମେଲା ଲୋକ ସହ କଥାବାର୍ତ୍ତା।
ଅସ୍ପୃଶ୍ଯସ୍ପର୍ଶମାଶୂରେ ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ଦ୍ଵାଦଶ ତ୍ଯଜେତ୍
ଅସ୍ପୃଶ୍ୟଙ୍କ ସଂସ୍ପର୍ଶ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ; ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନ ଦ୍ୱାଦଶଟି ଜିନିଷ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ଶକ୍ତୋ ଽଶକ୍ତୁସ୍ତୁ ମତିମାନେକଭୁକ୍ତଂ ନ ନକ୍ତକମ୍
ଯିଏ ସମର୍ଥ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ସେ ଦିନେ ଗୋଟିଏଥର ଖାଇବା ଉଚିତ, ରାତିରେ ନୁହେଁ।
ଅଯାଚିତଂ ଵାପି ଚରେନ୍ନ ତ୍ଯଜେଦ୍ଵ୍ରତମୀଦୃଶମ୍
ଭିକ୍ଷା ମାଗିବାକୁ ପଡ଼ିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏପରି ବ୍ରତ କେବେ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଯାନି କୃତ୍ଵା ନରୋ ଲୋକେ ଵିଷ୍ଣୋଃ ପ୍ରିଯତରୋ ଭଵେତ୍
ଏହି ଲୋକରେ ଯେଉଁ କାମ କଲେ ମଣିଷ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ ହୁଏ।
ସ୍ଥାପଯେଦଵ୍ରଣଂ କୁଂଭଂ ସିତତନ୍ଦୁଲପୂରିତମ୍
ଅଭ୍ରଣ ମାଟି କୁଁଭା ଭରି ଶୁଭ୍ର ଚାଉଳ ରଖିବା ଉଚିତ।
ସିତଵସ୍ତ୍ରଯୁଗଚ୍ଛନ୍ନଂ ସିତଚନ୍ଦନଚର୍ଚ୍ଚିତମ୍
ସେ କୁଁଭାକୁ ଦୁଇଟି ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ଦେଇ ଢାକିବା ଏବଂ ଶୁଭ୍ର ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇବା ଉଚିତ।
ତାମ୍ରପାତ୍ରଂ ଗୁଡୋପେତଂ ତସ୍ଯୋପରି ନିଵେଶଯେତ୍
ସେ କୁଁଭା ଉପରେ ଗୁଡ଼ ଭରିଥିବା ତାମ୍ବା ପାତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ।
ଗନ୍ଧାଦ୍ଯୈରୁପଚାରୈସ୍ତୁ ସୋପଵାସୋ ପରେ ଽହନି
ଗନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଚାର ଦେଇ, ଉପବାସ ରଖି, ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନରେ—
ବ୍ରହ୍ମଣାନ୍ଭୋଜଯେଚ୍ଚୈଵ ତେଭ୍ଯୋ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଚ ଦକ୍ଷିଣାମ୍
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଖାଇବାକୁ ଦେବା ଏବଂ ସମ୍ମାନ ସ୍ୱରୂପ ଦକ୍ଷିଣା ଦେବା ଉଚିତ।
ଶଯ୍ଯାଂ ତୁ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଗୁରଵେ ସର୍ଵୋପସ୍କରସଂଯୁତାମ୍
ସମସ୍ତ ଉପକରଣ ସହିତ ଏକ ଶୟ୍ୟା ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।