ଅହୋରାତ୍ରୋଷିତୋ ଭୂତ୍ଵା ଜୁହୁଯାତ୍ସର୍ପିଷାନଲମ୍
ଏକ ଦିନ ଏବଂ ଏକ ରାତି ଉପବାସ କରି, ଘିଅ ଦେଇ ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଭୂମୌ ନିଧାଯ ତଂ ଗ୍ରାସଂ ସ୍ତ୍ରାତ୍ଵା ଶୁଦ୍ଧିମଵାନ୍ପୁଯାତ୍
ସେ ଭାଗକୁ ଭୂମିରେ ରଖି ଏବଂ ସୁରକ୍ଷିତ କରି, ଶୁଧ୍ଧି ଲଭିବାଯାଏ।
ଅଶିତ୍ଵା ଚୈଵ ତତ୍ସର୍ଵଂ ତ୍ରିରାତ୍ରମଶୁଚିର୍ଭଵେତ୍
ଯଦି ସେ ସମସ୍ତ ଭାଗ ଖାଏ, ତେବେ ତିନି ରାତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଶୁଚି ରହିବ।
ସ୍ଵସ୍ଥସ୍ତ୍ରୀଣି ସହସ୍ରାଣି ଗାଯତ୍ର୍ଯାଃ ଶୋଧନଂ ପରମ୍
ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ତିନି ହଜାର ଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୁଧ୍ଧି।
ଚାଣ୍ଡାଲୈଃ ଶ୍ଵପର୍ଚୈଃ ସ୍ପୃଷ୍ଟୋ ଵିଣ୍ମୂତ୍ରେ ଚ କୃତେ ଦ୍ଵିଜଃ
ଦ୍ୱିଜ ଚାଣ୍ଡାଳ, କୁକୁର ପକାଇବା, କିମ୍ବା ମଳ ମୁତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସ୍ପର୍ଶିତ ହେଲେ,
ଉଦକ୍ଯାଂ ସୂତିକାଂଵାପି ସଂସ୍ପୃଶେଦନ୍ତ୍ଯଜୋ ଯଦି
ଯଦି ଅନ୍ତ୍ୟଜ ଏକ ମହିଳାକୁ ରଜସ୍ବଳା, ଜଳ ତୁଳୁଥିବା, କିମ୍ବା ସୂତିକାକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରେ,
ରଜସ୍ଵଲା ତୁ ସଂସ୍ପୃଷ୍ଟା ଶ୍ଵଭିର୍ମାତଙ୍ଗଵାଯସୈଃ
ଯଦି ରଜସ୍ବଳା ମହିଳା କୁକୁର, ହାତୀ କିମ୍ବା କାଉଁ ଦ୍ୱାରା ସ୍ପର୍ଶିତ ହୁଏ,
ରଜସ୍ଵଲେ ଯଦା ନାର୍ଯାଵନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ସ୍ପୃଶତଃ କ୍ଵଚିତ୍
ଯେତେବେଳେ ଦୁଇ ରଜସ୍ବଳା ମହିଳା ଏକାଉଁକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତି,
ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟେନ ଚ ସଂସ୍ପୃଷ୍ଟୋ ଯୋ ନ ସ୍ନାନଂ ସମାଚରେତ୍
ଯେ କିଉଁ ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଦ୍ୱାରା ସ୍ପର୍ଶିତ ହୁଏ ଏବଂ ସ୍ନାନ କରେନାହିଁ,
ଅନୄତୌ ତୁ ସ୍ତ୍ରିଯଂ ଗତ୍ଵା ଶୌଚଂ ମୂତ୍ରପୁରୂଷଵତ୍
ଅନୃତୁ କାଳରେ ମହିଳାଙ୍କୁ ସମ୍ମିଳିତ ହେଲେ, ଶୁଧ୍ଧି ମୁତ୍ର ମଳ ସ୍ପର୍ଶର ଭଳି।
ଶଯନାଦୁତ୍ଥିତା ନାରୀ ଶୁଚିଃ ସ୍ଯାଦଶୁଚିଃ ପୁମାନ୍
ସ୍ତ୍ରୀ ଶୟନରୁ ଉଠିଲେ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି; ପୁରୁଷ ତଥା ଉଠିଲେ ଅପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି।
ଦଣ୍ଡ୍ଯା ଦ୍ଵାଦଶକଂ ନାରୀ ଵର୍ଷଂ ତ୍ଯାଜ୍ଯା ଧନଂ ଵିନା
ସ୍ତ୍ରୀକୁ ଦ୍ୱାଦଶ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ; ଏକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଛାଡି ଚାଲିଗଲେ, ତାଙ୍କୁ ଧନ ନ ରଖି ଗୃହରୁ ବାହାର କରିବା ଉଚିତ।
ପିତା ହି ପତିତଃ କାମଂ ନ ତୁ ମାତା କଦାଚନ
ପିତାକୁ ଇଚ୍ଛାମତେ ପତିତ ଘୋଷିତ କରାଯାଇପାରିବ; କିନ୍ତୁ ମାତା କେବେ ଏପରି ହେଇନାହାନ୍ତି।
ମୃତେ ମେଧ୍ଯେନ ଲେତ୍ପଵ୍ଯୋ ଜୀଵତୋ ଦ୍ଵିଶତଂ ଦମଃ
ମୃତ ହେଲେ, ଶୁଦ୍ଧ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶରୀର ଲେପନ କରିବା ଉଚିତ; ଜୀବନ୍ତ ଥିଲେ, ଦୁଇ ଶତ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ତତଃ କୁର୍ଯୁର୍ଯଥାଶାସ୍ତ୍ରପ୍ରଚୋଦିତମ୍
ଏହା ପରେ, ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ଯେପରି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଉଚିତ, ସେହିପରି କରିବା ଦରକାର।
ଵିଷପ୍ରପତନଧ୍ଵସ୍ତାଃ ଶସ୍ତ୍ରଘାତହତାଶ୍ଚ ଯେ
ଯେମାନେ ବିଷରେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଛନ୍ତି କିମ୍ବା ଶସ୍ତ୍ର ଘାତରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଛନ୍ତି,
ଚାନ୍ଦ୍ରାଯଣେନ ଶୁଦ୍ଧ୍ଯଂନ୍ତି ତତ୍ପକୃଚ୍ଛ୍ରଦ୍ଵଯେନ ଵା
ସେମାନେ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କିମ୍ବା ଦୁଇଟି ପ୍ରକୃଚ୍ଛ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି।
ଚାନ୍ଦ୍ରାଯଣାଭ୍ଯାଂ ଶୁଦ୍ଧ୍ଯେତ ଦତ୍ତ୍ଵା ଧେନୁଂ ତଥା ଵୃଷମ୍
ଦୁଇଟି ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କିମ୍ବା ଏକ ଗାଈ ଓ ଏକ ବଳଦ ଦାନ କରିଲେ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି।
ସ୍ପୃଷ୍ଟଃ ସ୍ତ୍ରାତ୍ଵା ଶୁଚିଃ ସଦ୍ଯୋ ଦିଵା ସଂଧ୍ଯାସୁ ରାତ୍ରିଷୁ
ସ୍ତ୍ରୀକୁ ଛୁଇଁଲା ପରେ, ଦିନ, ସନ୍ଧ୍ୟା କିମ୍ବା ରାତିରେ, ସତ୍ୟ ସ୍ପର୍ଶ କରିଲେ ସହିତ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି।
ଗୋମୂତ୍ରଯାଵକାହାରୋ ମାସାର୍ଦ୍ଧେନ ଵିଶୁଦ୍ଧ୍ଯତି
ଗୋମୂତ୍ର ଓ ଯବ ଖାଇଲେ, ଅର୍ଦ୍ଧ ମାସରେ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି।
ପାଶଂ ଛିତ୍ଵା ତଥା ତସ୍ଯ କୃଚ୍ଛ୍ରମେକଂ ଚରେଦ୍ଦିଜଃ
ପାଶ କାଟିଦେଲା ପରେ, ଦ୍ୱିଜ ଜଣେ ଏକ କୃଚ୍ଛ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।
କୃଚ୍ଛ୍ରାର୍ଧ୍ଦମାଚରେଜ୍ଜ୍ଞାନାଦଜ୍ଞାନାଦୈନ୍ଦଵଦ୍ଵଯମ୍
ଜାଣିସୁଣି କଲେ ଅର୍ଦ୍ଧ କୃଚ୍ଛ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ; ଅଜାଣାରେ କଲେ ଦୁଇଟି ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଦରକାର।
ଅଗମ୍ଯାଗମନେ ଵିପ୍ରୋ ମଦ୍ଯଗୋ ମାଂସଭକ୍ଷଣେ
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅନଧିକାରୀ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ସମ୍ପର୍କ କରନ୍ତି, ମଦ୍ୟପାନ କରନ୍ତି କିମ୍ବା ମାଂସ ଭୋଜନ କରନ୍ତି,
ମହାପାତକକର୍ତ୍ତାରଶ୍ଚତ୍ଵାରୋ ଽଥ ଵିଶେଷତଃ
ଏମାନେ ଚାରିଜଣ ମହାପାପ କରିଥିବା ବିଶେଷ ଲୋକ।
ରହସ୍ଯକରଣୋ ଽପ୍ଯେଵଂ ମାସମଭ୍ଯସ୍ଯ ପୁରୁଷଃ
ଗୁପ୍ତ ଭାବେ କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ପୁରୁଷ ଜଣେ ଏକ ମାସ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।
ରଜକଶ୍ଚର୍ମକାରଶ୍ଚ ନଟୋ ବୁରୁଡ ଏଵ ଚ
ଧୋବି, ଚର୍ମକାର, ନଟ ଓ ବୁରୁଡ଼,
ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଚୈଷାଂ ସ୍ତ୍ରିଯୋ ଗତ୍ଵା ପୀତ୍ଵା ଯଃପ୍ରତିଗୃହ୍ଯତେ
ଏମାନଙ୍କ ସହ ଖାଇଲା ପରେ, ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଯାଇବା କିମ୍ବା ପାନ କରିବା, ଏବଂ ତାଙ୍କଠାରୁ ଗ୍ରହଣ କରିଲେ,
ମାତରଂ ଗୁରୁପତ୍ନୀଂ ଚ ଦୁହିତୃଭଗିନୀସ୍ନୁଷାଃ
ମାତା, ଗୁରୁପତ୍ନୀ, ଜିଅ, ଭଉଣୀ ଓ ଜାଉ
ରାଜ୍ଞୀଂ ପ୍ରଵ୍ରଜିତାଂ ଧାତ୍ରୀଂ ତଥାଵର୍ଣୋତ୍ତମାମପି
ରାଜମହିଳା, ଗୃହତ୍ୟାଗ କରିଥିବା ଜଣେ ନାରୀ, ଦାୟିମା କିମ୍ବା ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ବଂଶର ଜଣେ ମହିଳା—
ଅମୂଷୁ ପିତୃଗୋତ୍ରାସୁ ମାତୃଗୋତ୍ରଗତାସୁ ଚ
ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ, ସେମାନେ ବାପାଙ୍କ ବଂଶ କିମ୍ବା ମାଆଙ୍କ ବଂଶର ହେଉନ୍ତୁ,