ଏତୈଶ୍ଚ ନାମଭିର୍ନିତ୍ଯଂ କୃଷ୍ଣଦେଵଂ ସମର୍ଚଯେତ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ନାମରେ ସେ ସଦା କୃଷ୍ଣଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ଦଶଦିନଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଵ୍ରତାନାମୁତ୍ତମଂ ଵ୍ରତମ୍
ଏହିପରି ଦଶ ଦିନ ଧରି ବ୍ରତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରତଟି କରିବା ଉଚିତ।
କୃଷ୍ଣମନ୍ତ୍ରେଣ ଜୁହୁଯାଚ୍ଚରୁଣାଷ୍ଟୋତ୍ତରଂ ଶତମ୍
କୃଷ୍ଣ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ରାନ୍ଧା ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଏକ ଶତ ଆଠ ବାର ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
ସୌଵର୍ଣେ ତାମ୍ରପାତ୍ରେ ଵା ମୃନ୍ମଯେ ଵେଣୁପାତ୍ରକେ
ସୁନା, ତାମ୍ବା, ମାଟି କିମ୍ବା ବାଁଶର ବାତିରେ।
ହୈମୀଂ ଚ ପ୍ରତିମାଂ କୃତ୍ଵା ପୂଜଯିତ୍ଵା ଵିଧାନତଃ
ସୁନାର ଏକ ମୂର୍ତି ତିଆରି କରି, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଦାତଵ୍ଯା ଗୌଃ ସଵତ୍ସା ଚ ଵସ୍ତ୍ରାଲଙ୍କାରଭୂଷିତା
ବସ୍ତ୍ର ଓ ଗହଣା ପିନ୍ଧିଥିବା ଏକ ଗାଈ ଏବଂ ତାର ଛାଉ, ଦାନ କରିବା ଦରକାର।
ତାଶ୍ଚ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିଧିଜ୍ଞାଯ ସ୍ଵଯଂ ଵା ଭକ୍ଷଯେଦ୍ଵ୍ରତୀ
ଯିଏ ନିୟମ ଜାଣିଛି, ସେ ଏହି ଦାନ କରିପାରେ, କିମ୍ବା ବ୍ରତୀ ନିଜେ ଏହା ଭୋଗ କରିପାରେ।
ଦଶମେ ଽହ୍ନି ତତୋ ମୂର୍ତିଂ ସଦ୍ରଵ୍ଯାଂ ଗୁରଵେର୍ଽପଯେତ୍
ଦଶମ ଦିନରେ, ସେ ମୂର୍ତି ସହିତ ଆବଶ୍ୟକ ଦ୍ରବ୍ୟ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଦଦ୍ଯାଦେଵ ଦଶାବ୍ଦଂ ତୁ କୃତ୍ଵା ଵ୍ରତମନୁତ୍ତମମ୍
ଦଶ ବର୍ଷ ଧରି ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ରତ କରି, ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅନ୍ତେ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ସାଯୁଜ୍ଯଂ ଲଭତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଶେଷରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସାଯୁଜ୍ୟ ଲାଭ କରିଥାଏ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
କେଵଲେନୋପଵାସେନ ତସ୍ମିଞ୍ଜନ୍ମଦିନେ ହରେଃ
ହରିଙ୍କ ଜନ୍ମଦିନରେ କେବଳ ଉପବାସ କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ଫଳ ମିଳେ।
ଉପଵାସୀ ତିଲୈଃ ସ୍ନାତୋ ନଦ୍ଯାଦୌ ଵିମଲେ ଜଲେ
ଉପବାସୀ ତିଳ ଦେଇ ନଦୀ କିମ୍ବା ଝିଲିର ଶୁଭ୍ର ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ତନ୍ମଧ୍ଯେ କଲଶଂ ସ୍ଥାପ୍ଯ ତାମ୍ରଜଂ ଵାପି ମୃନ୍ମଯମ୍
ଏହା ମଧ୍ୟରେ ତାମ୍ବା କିମ୍ବା ମାଟିର କଳଶ ରଖିବା ଉଚିତ।
ହୈମୀଂ ଵସ୍ତ୍ରଯୁଗାଚ୍ଛନ୍ନାଂ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ପ୍ରତିମାଂ ଶୁଭମ୍
ସୁନାର କୃଷ୍ଣ ମୂର୍ତିକୁ ଦୁଇଟି ବସ୍ତ୍ର ଦେଇ ଭଲଭାବେ ଢାକିବା ଉଚିତ।
ଦେଵକୀଂ ଵସୁଦେଵଂ ଚ ଯଶୋଦାଂ ନନ୍ଦମେଵ ଚ
ଦେବକୀ, ବସୁଦେବ, ଯଶୋଦା ଓ ନନ୍ଦ—
ତତ ଆରାର୍ତିକଂ କୃତ୍ଵା କ୍ଷମାପ୍ଯାନମ୍ଯ ଭକ୍ତିତଃ
ତାପରେ ଆରତି କରି, ଭକ୍ତିଭାବରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ କ୍ଷମା ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଉଚିତ।
ପଞ୍ଚାମୃତୈଃ ଶୁଦ୍ଧଜଲୈର୍ଗନ୍ଧାଦ୍ଯୈଃ ପୂଜଯେତ୍ପୁନଃ
ପଞ୍ଚାମୃତ, ଶୁଭ୍ର ଜଳ, ଗନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇ ପୁନଃ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସାଜ୍ଯଂ ରୌପ୍ଯେ ଧୃତଂ ପାତ୍ରେ ନୈଵେଦ୍ଯଂ ଵିନିଵେଦଯେତ୍
ଘିଅ ଦେଇ ପକାଯାଇଥିବା ଭୋଜନ ରୌପ୍ୟ ପାତ୍ରରେ ନୈବେଦ୍ୟ ଭାବେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଚିନ୍ତଯନ୍ମୃଗାଙ୍କାଯ ଦଦ୍ଯାଦର୍ଘ୍ଯଂ ସମୁଦ୍ଯତେ
ଉଦୟ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଭାବନା କରି, ତାହା ଦେଖିଲେ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ପୌରାଣିକୈଃ ସ୍ତୋତ୍ରପାଠୈର୍ଗୀତଵାଦ୍ଯୈରନେକଧା
ପୁରାଣ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ, ଗୀତ ଓ ବିଭିନ୍ନ ସଙ୍ଗୀତ ଉପକରଣରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଦତ୍ଵା ଚ ଦକ୍ଷିଣାଂ ତେଭ୍ଯୋ ଵିସୃଜେତ୍ତୁଷ୍ଟମାନସଃ
ସେମାନେକୁ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ମନରେ ବିଦାୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଗୁରଵେ ଦକ୍ଷିଣାଂ ଦତ୍ଵା ଵିସୃଜ୍ଯାଶ୍ରୀତ ଚ ସ୍ଵଯମ୍
ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ, ନିଜେ ବିଦାୟ ନେଇ ଯିବା ଉଚିତ।
ସାକ୍ଷାଦ୍ଗୋକମାପ୍ନୋତି ଵିମାନଵରମାସ୍ଥିତଃ
ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦେବୀୟ ଯାନରେ ବସି, ସିଧାସଳଖ ଗୋଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
କୃତେନ ଯେନ ଲଭ୍ଯେତ କୋଟ୍ଯୈକାଦଶକଂ ଫଲମ୍
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ, ଜଣେ ଏକାଦଶ କୋଟି ଗୁଣା ଫଳ ଲାଭ କରେ।
ପୂର୍ଵଵଦ୍ରାଧିକାଂ ହୈମୀଂ କଲଶସ୍ଥାଂ ପ୍ରପୂଜଯେତ୍
ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି, ଏବେ ଅଧିକ ଭକ୍ତି ସହିତ ସୁନାର କଳଶକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଶକ୍ତୋ ଭକ୍ତଶ୍ଚୋପଵାସଂ ପରେ ଽହ୍ନି ଵିଧିନା ତତଃ
ଯଦି କେହି ସକ୍ଷମ ଏବଂ ଭକ୍ତ, ସେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ।
କୃତ୍ଵା ସ୍ଵଯଂ ଚ ଭୁଞ୍ଜୀତଂ ଵ୍ରତମେଵଂ ସମାପଯେତ୍
ନିଜେ ଉପବାସ କରି ଭୋଜନ କରିବା ପରେ, ଏଭଳି ଉପବାସ ଶେଷ କରିବା ଉଚିତ।
ରହସ୍ଯଂ ଗୋଷ୍ଠଜଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ରାଧାପରିକରେ ଵସେତ୍
ଗୋମାତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଗୁପ୍ତ ଜ୍ଞାନ ପାଇ, ରାଧାଙ୍କ ସହଚରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାସ କରେ।
ଶୁଚୌ ଦେଶେ ପ୍ରଜାତାଯାଂ ଦ୍ଵର୍ଵାଯାଂ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମ
ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ, ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ହେଉଥିବା ଦ୍ୱାରରେ।
ନୈଵେଦ୍ଯୈରର୍ଚଯେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଦଧ୍ଯକ୍ଷତଫଲାଦିଭିଃ
ଦହି, ଅକ୍ଷତ, ଫଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନୈବେଦ୍ୟ ସହିତ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।