ନ ତସ୍ଯ ଵିଦ୍ଯତେ କୃତ୍ଯଂ ସଂସୃତିର୍ନୈଵ ଜାଯତେ
ତାଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ରହିନାହିଁ; ସେ ପୁନଃ ସଂସାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇନାହିଁ।
ନରୋ ନ ଚ୍ଯଵତେ ସ୍ଵର୍ଗାଚ୍ଛଙ୍କରସ୍ଯ ପ୍ରସାଦତଃ
ଶଙ୍କରଙ୍କ ଦୟାରେ, ଏପରି ଲୋକ ସ୍ୱର୍ଗରୁ କେବେ ବି ଖସିନାହିଁ।
ସର୍ଵାନ୍କାମାନଵାନ୍ପୋତି ମନସା ଯଦ୍ଯଦିଚ୍ଛତି
ସେ ମନରେ ଯେଉଁଯିଏ ଚାହେ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ପାଇଁ।
ଗାଯତେ ଵା ସ ଭୂପାଲ ରୁଦ୍ରଲୋକେ ଚ ମୁକ୍ତିଭାକ୍
ରାଜା, ସେ ଗାନ କରୁ କି ନାକରୁ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକରେ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ।
ତେ ହଂସଯାନମାରୁଢା ଵ୍ରଜନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପଦମ୍
ହଂସ ଯାନରେ ଚଢ଼ି, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପଦକୁ ଯାନ୍ତି।
ସର୍ଵପାପନିର୍ମୁକ୍ତା ଵିମାନସ୍ଥା ଯୁଗାଯୁତମ୍
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ, ସେମାନେ ବିମାନରେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ବସନ୍ତି।
ତେଷାଂ ପୁଣ୍ଯଂ ନିଗଦିତୁଂ ନ ସମର୍ଥଃ ଶିଵଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଏପରି ଲୋକଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବାକୁ ଶିବ ମଧ୍ୟ ସମର୍ଥ ନୁହେଁ।
ସଂପ୍ରୀଣଯନ୍ତି ଦେଵେଶଂ ତେଷାଂ ପୁଣ୍ଯଫଲଂ ଶୃଣୁ
ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଖୁସି କରନ୍ତି; ତାଙ୍କର ପୁଣ୍ୟର ଫଳ ଶୁଣ।
ସ୍ଵର୍ଗଲୋକମନୁପ୍ରାପ୍ଯ ମୋଦନ୍ତେ କଲ୍ପପଞ୍ଚକମ୍
ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରି, ସେମାନେ ପାଞ୍ଚ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ଵିଷ୍ଣୁନା ସହ ମୋଦତେ
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରେ।
ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକମଵାନ୍ପୁଯାତ୍
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ସର୍ଵଧର୍ମଫଲଂ ପୂର୍ଣଂ ସଂତୁଷ୍ଟଃ ପ୍ରଦଦାତି ଚ
ସମସ୍ତ ଧର୍ମର ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ପାଇଁ, ସେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
ସଫଲାନି ଭଵନ୍ତ୍ଯେଵ ସର୍ଵକର୍ମାଣି ଭୂପତେ
ଓ ରାଜା, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ନିଶ୍ଚୟ ଫଳଦାୟକ ହୁଏ।
ତମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ କୃତଂ ଯଚ୍ଚ ତଦାନନ୍ତ୍ଯାଯ କଲ୍ପତେ
ଯେ କାର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଭାବି କରାଯାଏ, ସେ ଅନନ୍ତ ଫଳକୁ ଦେଇଥାଏ।
କାର୍ଯଂ ଚ ଵିଷ୍ଣୁଃ କରଣାନି ଵିଷ୍ଣୁରସ୍ମାନ୍ନ କିଞ୍ଚିଵ୍ଦ୍ଯତିରିକ୍ତମସ୍ତି
କାର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି ବିଷ୍ଣୁ, କାରଣ ମଧ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁ; ଆମ ପାଇଁ ବିଷ୍ଣୁ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ।
ପ୍ରବ୍ରଵୀମି ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ ତଂ ଶୃଣୁଷ୍ଵ ସମାହିତଃ
ଓ ରାଜା, ମୁଁ ଏହା କହିବି; ତୁମେ ଏହାକୁ ଧ୍ୟାନଦେଇ ଶୁଣ।
କ୍ରୋଧାଦଜ୍ଞାନତୋ ଵାପିଂ ତସ୍ଯ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ନିଷ୍କୃତିମ୍
କ୍ରୋଧ କିମ୍ବା ଅଜ୍ଞାନରୁ ଯାହା ହେଉଛି, ତାହାର ପାଇଁ ମୁଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କଥା କହିବି।
ସ୍ନାନଂ ତ୍ରିଷଵଣଂ ଵିପ୍ରପଞ୍ଚଗଵ୍ଯେନ ଶୁଧ୍ଯତି
ଦିନରେ ତିନିଥର ସ୍ନାନ କରିବା ଏବଂ ଗାଉଁ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶୁଧ୍ଧ ହୁଏ।
ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟତ୍ଵେ ଽଶୁଚିତ୍ଵେ ଚ ତସ୍ଯ ଶୁଦ୍ଧିଂ ଵଦାମି ତେ
ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ କିମ୍ବା ଅଶୁଚି ହେଲେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ତାହାର ଶୁଧ୍ଧି କଥା କହିବି।
ଅହୋରାତ୍ରୋଷିତୋ ଭୂତ୍ଵା ପଞ୍ଚଗଵ୍ଯେନ ଶୁଧ୍ଯତି
ଏକ ଦିନ ଏବଂ ଏକ ରାତି ଉପବାସ କରି, ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶୁଧ୍ଧି ମିଳେ।
ଅହୋରାତ୍ରୋଷିତୋ ଭୂତ୍ଵା ଜୁହୁଯାତ୍ସର୍ପିଷାନଲମ୍
ଏକ ଦିନ ଏବଂ ଏକ ରାତି ଉପବାସ କରି, ଘିଅ ଦେଇ ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଭୂମୌ ନିଧାଯ ତଂ ଗ୍ରାସଂ ସ୍ତ୍ରାତ୍ଵା ଶୁଦ୍ଧିମଵାନ୍ପୁଯାତ୍
ସେ ଭାଗକୁ ଭୂମିରେ ରଖି ଏବଂ ସୁରକ୍ଷିତ କରି, ଶୁଧ୍ଧି ଲଭିବାଯାଏ।
ଅଶିତ୍ଵା ଚୈଵ ତତ୍ସର୍ଵଂ ତ୍ରିରାତ୍ରମଶୁଚିର୍ଭଵେତ୍
ଯଦି ସେ ସମସ୍ତ ଭାଗ ଖାଏ, ତେବେ ତିନି ରାତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଶୁଚି ରହିବ।
ସ୍ଵସ୍ଥସ୍ତ୍ରୀଣି ସହସ୍ରାଣି ଗାଯତ୍ର୍ଯାଃ ଶୋଧନଂ ପରମ୍
ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ତିନି ହଜାର ଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୁଧ୍ଧି।
ଚାଣ୍ଡାଲୈଃ ଶ୍ଵପର୍ଚୈଃ ସ୍ପୃଷ୍ଟୋ ଵିଣ୍ମୂତ୍ରେ ଚ କୃତେ ଦ୍ଵିଜଃ
ଦ୍ୱିଜ ଚାଣ୍ଡାଳ, କୁକୁର ପକାଇବା, କିମ୍ବା ମଳ ମୁତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସ୍ପର୍ଶିତ ହେଲେ,
ଉଦକ୍ଯାଂ ସୂତିକାଂଵାପି ସଂସ୍ପୃଶେଦନ୍ତ୍ଯଜୋ ଯଦି
ଯଦି ଅନ୍ତ୍ୟଜ ଏକ ମହିଳାକୁ ରଜସ୍ବଳା, ଜଳ ତୁଳୁଥିବା, କିମ୍ବା ସୂତିକାକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରେ,
ରଜସ୍ଵଲା ତୁ ସଂସ୍ପୃଷ୍ଟା ଶ୍ଵଭିର୍ମାତଙ୍ଗଵାଯସୈଃ
ଯଦି ରଜସ୍ବଳା ମହିଳା କୁକୁର, ହାତୀ କିମ୍ବା କାଉଁ ଦ୍ୱାରା ସ୍ପର୍ଶିତ ହୁଏ,
ରଜସ୍ଵଲେ ଯଦା ନାର୍ଯାଵନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ସ୍ପୃଶତଃ କ୍ଵଚିତ୍
ଯେତେବେଳେ ଦୁଇ ରଜସ୍ବଳା ମହିଳା ଏକାଉଁକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତି,
ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟେନ ଚ ସଂସ୍ପୃଷ୍ଟୋ ଯୋ ନ ସ୍ନାନଂ ସମାଚରେତ୍
ଯେ କିଉଁ ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଦ୍ୱାରା ସ୍ପର୍ଶିତ ହୁଏ ଏବଂ ସ୍ନାନ କରେନାହିଁ,
ଅନୄତୌ ତୁ ସ୍ତ୍ରିଯଂ ଗତ୍ଵା ଶୌଚଂ ମୂତ୍ରପୁରୂଷଵତ୍
ଅନୃତୁ କାଳରେ ମହିଳାଙ୍କୁ ସମ୍ମିଳିତ ହେଲେ, ଶୁଧ୍ଧି ମୁତ୍ର ମଳ ସ୍ପର୍ଶର ଭଳି।