ପ୍ରଦଦ୍ଯାଦ୍ଵେଦଵିଦୁଷେ ଦ୍ଵାଦଶାତ୍ମପ୍ରତୁଷ୍ଟଯେ
ବେଦଜ୍ଞ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଦ୍ୱାଦଶ ଆତ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇଁ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ୍।
ଗନ୍ଧାଦ୍ଯୈର୍ମଙ୍ଗଲଦ୍ରଵ୍ଯୈର୍ନୈଵେଦ୍ଯୈର୍ଵିଵିଧୈସ୍ତଥା
ସୁଗନ୍ଧ ଓ ଅନେକ ପ୍ରକାର ନୈବେଦ୍ୟ ଭଳି ଶୁଭ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା,
ପୂଜ୍ଯାତ୍ର ସୈକତୀ ମୂର୍ତିର୍ଯଦ୍ଵା ଦ୍ଵିଜସତୀ ମୁଦା
ଏଠାରେ ବାଳୁକାର ମୂର୍ତ୍ତି କିମ୍ବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନାରୀଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
କନ୍ଯା ଵରଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଯାଚ୍ଚ ଵାଞ୍ଚିତଂ ପୁତ୍ରମଙ୍ଗନା
କୌମାରୀ ଚାହିଁଥିବା ଭଲ ବର ପାଉଛନ୍ତି, ଓ ଜଣେ ଜନନୀ ଆଶା କରିଥିବା ପୁଅ ପାଉଛନ୍ତି।
କାର୍ତିକେ ଶୁକ୍ଲଷଷ୍ଠ୍ଯାଂ ତୁ ଷଣ୍ମୁଖେନ ମହାତ୍ମନା
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ଷଷ୍ଠୀ ଦିନରେ, ମହାତ୍ମା ଷଣ୍ମୁଖଙ୍କ ଦ୍ୱାରା,
ଅତସ୍ତସ୍ଯାଂ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠାଂ ଦେଵସେନାଂ ଚ ଷଣ୍ମୁଖମ୍
ସେହି ଦିନରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଦେବସେନା ସହିତ ଷଣ୍ମୁଖଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
ପ୍ରାପ୍ନୁଯାଦତୁଲାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ମନୋଭୀଷ୍ଟାଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ହେ ଦ୍ବିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେଉଁଠି ମନର ଇଛା ପୂରଣ ହୁଏ, ତାହାଠାରେ ଅପୂର୍ବ ସଫଳତା ମିଳେ।
ଵିଵିଧଦ୍ରଵ୍ଯହୋମୈଶ୍ଚ ଵହ୍ନିପୂଜାପୁରଃ ସରମ୍
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ହୋମ ଦ୍ୱାରା, ଆଗର ପୂଜା ପ୍ରଥମେ କରି,
ସ୍କନ୍ଦେନ ସତ୍କୃତିଃ ପ୍ରାପ୍ତା ବ୍ରହମାଦ୍ଯୈଃ ପରିକଲ୍ପିତା
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଯେପରି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଥିଲେ, ସେପରି ସ୍କନ୍ଦଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ମିଳିଥିଲା।
ଵସ୍ତ୍ରୈରାଭୂଷଣଶ୍ଚାପି ନୈଵେଦ୍ଯୈର୍ଵିଵିଧୈସ୍ତଥା
ବସ୍ତ୍ର, ଗହନା ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଭୋଗ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା,
ଯଦି ଚେତ୍ସା ସମୁଦ୍ଦିଷ୍ଟା ଚଂପାହ୍ଵା ମୁନିସତ୍ତମ
ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯଦି ଚମ୍ପା ନାମକ ଏହି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପୂଜା ହୁଏ,
ପୂଜନୀଯୋ ଵେଦନୀଯଃ ସ୍ମର୍ତଵ୍ଯଃ ସୌଖ୍ଯମିଚ୍ଛତା
ଯେଉଁଠି ଆନନ୍ଦ ଚାହେ, ସେଠି ତାଙ୍କୁ ପୂଜିବା, ଜାଣିବା ଓ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ପୌଷମାସେ ଶୁକ୍ଲଷଷ୍ଠ୍ଯାଂ ଦେଵୋ ଦିନପତିର୍ଦ୍ଵିଜ
ପୌଷ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷ ଷଷ୍ଠୀ ତିଥିରେ, ହେ ଦ୍ବିଜ,
ଵିଷ୍ଣୁରୂପୀ ଜଗତ୍ତ୍ରାତା ପ୍ରଦୁର୍ଭୂତାଃ ସନାତନଃ
ସନାତନ, ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା, ବିଷ୍ଣୁ ରୂପେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ,
ନୈଵେଦ୍ଯୈର୍ଵସ୍ତ୍ତ୍ରଭୂଷାଦ୍ଯୈଃ ସର୍ଵସୌଖ୍ଯମଭୀପ୍ସୁଭିଃ
ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ସୁଖ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ନୈବେଦ୍ୟ, ବସ୍ତ୍ର, ଗହନା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା,
ତସ୍ଯାଂ ଵରୁଣମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯେଦ୍ଵିଷ୍ଣୁରୂପଂ ସନାତନମ୍
ସେଇ ଦିନ, ବିଷ୍ଣୁ ରୂପୀ ସନାତନ ବରୁଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଵିଧିଵଦ୍ଯଦ୍ଯଚ୍ଚାଭିଲଷେନ୍ନରଃ
ଏପରି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରି, ମଣିଷ ଯାହା ଇଛା କରେ,
ଫଆଲ୍ଗୁନେ ଶୁକ୍ଲଷଷ୍ଠ୍ଯାଂ ତୁ ଦେଵଂ ପଶୁପତିଂ ଦ୍ଵିଜ
ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷ ଷଷ୍ଠୀ ତିଥିରେ, ହେ ଦ୍ବିଜ, ପଶୁପତି ଦେବଙ୍କୁ,
ସଂସ୍ନାପ୍ଯ ଶତରୁଦ୍ରେଣ ପୃଥକ୍ପଞ୍ଚାମୃତୈର୍ଜଲୈଃ
ଶତରୁଦ୍ରୀୟ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ପୃଥକ୍ ପଞ୍ଚାମୃତ ଓ ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରାଇ,
ବିଲ୍ଵପତ୍ରୈଶ୍ଚ ଧତ୍ତୂରକୁସୁମୈଶ୍ଚ ଫଲୈସ୍ତଥା
ବେଳପତ୍ର, ଧତୂରା ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଦ୍ୱାରା,
କ୍ଷମାପ୍ଯ ପ୍ରଣିପତ୍ଯୈନଂ କୈଲାସାଯ ଵିସର୍ଜଯେତ୍
କ୍ଷମା ଚାହିଁ, ପ୍ରଣାମ କରି, ତାଙ୍କୁ କୈଳାସକୁ ବିଦାୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ଇହ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଵରାନ୍ଭୋଗାନନ୍ତେ ଶିଵଗତିଂ ଲଭେତ୍
ଏଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ଶେଷରେ ଶିବଙ୍କ ଗତି ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।
ଯାନି କୃତ୍ଵା ନରୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ସୂର୍ଯସାଯୁଜ୍ଯମାପ୍ନୁଯାତ୍
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଭକ୍ତି ସହ କରିଲେ, ମଣିଷ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ଏକତା ପାଏ।
ସ୍ଥଣ୍ଡିଲେ ଗୋମଯାଲିପ୍ତେ ଗୌରମୃତ୍ତିକଯାସ୍ତୃତେ
ଗୋମୟ ଲେପା ଥିବା ଏବଂ ଧଳା ମାଟି ଦେଇ ଛାଡ଼ିଥିବା ଚଉକି ଉପରେ,
ଵିନ୍ଯସେତ୍ପୂର୍ଵପତ୍ରେ ତୁ ଦେଵୌ ଦ୍ଵୌ କୃତଧାତୁକୌ
ପୂର୍ବ ଦିଶାର ପତ୍ରରେ ଦୁଇଟି ଧାତୁରେ ତିଆରି ଦେବତାଙ୍କୁ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଦକ୍ଷିଣେ ଚ ନ୍ଯସେତ୍ପତ୍ରେ ତଥୈଵ ରାକ୍ଷସଦ୍ଵଯମ୍
ସେହିପରି ଦକ୍ଷିଣ ଦିଶାର ପତ୍ରରେ ଦୁଇଟି ରାକ୍ଷସକୁ ରଖିବା ଦରକାର।
କାଦ୍ରଵେଯୌ ମହାନାଗୌ ପଶ୍ଚିମେ କୃତଚାରକୌ
ପଶ୍ଚିମ ଦିଶାରେ କଦ୍ରୁର ଦୁଇଟି ବଡ଼ ନାଗ, ଯେଉଁମାନେ ଚତୁର ଗୁପ୍ତଚର, ସେମାନେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଐଶାନ୍ଯେ ଵିନ୍ଯସେତ୍ପତ୍ପେ ଗ୍ରହମେକୋ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଦିଶାର ପତ୍ରରେ ଏକଟି ଗ୍ରହକୁ ରଖିବା ଉଚିତ, ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ।
ଦୀପୈର୍ଧୂପୈଃ ସନୈଵେଦ୍ଯୈସ୍ତାଂବୂଲକ୍ରମୁକାଦିଭିଃ
ଦୀପ, ଧୂପ, ନୈବେଦ୍ୟ, ତାମ୍ବୁଳ, କର୍ମୁକ ଓ ଏହା ପରି ଅନ୍ୟ ଉପଚାରରେ
ସୂର୍ଯସ୍ଯାଷ୍ଟାଷ୍ଟ ଚାନ୍ଯେଷାଂ ପ୍ରଦଦ୍ଯାଦାହୁତୀଃ କ୍ରମାତ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଆଠଟି ଆହୁତି ଦେବା ଓ ଅନ୍ୟମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ଏହି କ୍ରମରେ ଆଠଟି ଆହୁତି ଦେବା ଉଚିତ।