ସୋପଵାସୋ ନଯେଦଷ୍ଟଯାମଂ ତଦ୍ଦିନମେଵ ଵା
ଉପବାସ କରି ଅଠ ଯାମ କାଟିବାକୁ, କିମ୍ବା ସେହି ଦିନଟି ଉପବାସ କରିବାକୁ ହୁଏ।
ଵ୍ରତମେତତ୍ସମୁଦିତଂ ଶୁଭାଶୁଭନିଦର୍ଶନମ୍
ଏହି ବ୍ରତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ନିତ ହୋଇଛି, ଏହା ଭଲ ଓ ମନ୍ଦ ଫଳର ଚିହ୍ନ।
ଶ୍ରାଵଣେ କୃଷ୍ଣପଞ୍ଚମ୍ଯାଂ ଵ୍ରତଂ ହ୍ଯନ୍ନସମୃଦ୍ଧିଦମ୍
ଶ୍ରାବଣ ମାସର କୃଷ୍ଣ ପଞ୍ଚମୀ ଦିନରେ ଏହି ବ୍ରତ ଅନ୍ନର ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ପୃଥକ୍ ପାତ୍ରେଷୁ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ଜଲୈରାପ୍ଲାଵଯେତ୍ସୁଧୀଃ
ଅନ୍ନକୁ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପାତ୍ରରେ ରଖି, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜଳ ଛିଟିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରାତର୍ଭାନୌ ସମୁଦିତେ ପିତୄଂଶ୍ଚୈଵ ତଥା ଋଷୀନ୍
ପ୍ରଭାତରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲାପରେ, ପିତୃଗଣ ଓ ଋଷିମାନଙ୍କୁ—
ତଦନ୍ନଂ ଯାଚକେଭ୍ଯସ୍ତୁ ପ୍ରଯଚ୍ଛେତ୍ପ୍ରୀତମାନସଃ
ସେ ଅନ୍ନ ଦାନ କରିବାକୁ ଚାହିଁ, ଭିକ୍ଷା ମାଗୁଥିବା ଲୋକମାନେ ପ୍ରତି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ମନରେ।
ଗତ୍ଵା ସଂପୂଜଯେଦ୍ଦେଵଂ ଲିଙ୍ଗରୂପିଣମୀଶ୍ଵରମ୍
ଯାଇ, ଲିଙ୍ଗ ରୂପରେ ଥିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଜପେତ୍ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ଵିଦ୍ଯାଂ ଶତଂ ଚାପି ସହସ୍ରକମ୍
ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଏକ ଶତ ବା ଏକ ହଜାର ଥର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ତୁତ୍ଵା ସର୍ଵୈର୍ଵୌନ୍ଦିକୈଶ୍ଚ ପୌରାଣୈଶ୍ଚାପ୍ଯନାକୁଲଃ
ସମସ୍ତ ବୌନ୍ଦିକ ଓ ପୁରାଣ ଷ୍ଟୁତିରେ ପ୍ରଶଂସା କରି, ଅଶାନ୍ତ ନ ହୋଇ।
ଶାରଦୀଯାନି ଚାନ୍ନାନି ତଥା ଵାସଂତିକାନ୍ଯପି
ଶାରଦୀୟ ଅନ୍ନ ଓ ବସନ୍ତ ଋତୁର ଅନ୍ନ ମଧ୍ୟ—
ଏଵଂ ସଂପ୍ରାର୍ଥ୍ଯ ଦେଵେଶଂ ଗୃହମାଗତ୍ଯ ଵୈ ସ୍ଵକମ୍
ଏଭଳି ଦେବେଶଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିବା ଉଚିତ।
ଏତଦନ୍ନଵ୍ରତଂ ଵିପ୍ର ଵିଧିନାଽଚରିତଂ ନୃଭିଃ
ଏହି ଅନ୍ନବ୍ରତ, ବିଦ୍ଧି ଅନୁସାରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ କରିଲେ—
ଶ୍ରାଵଣେ ଶୁକ୍ଲପଞ୍ଚଜମ୍ଯାଂ ନୃଭିରାସ୍ତିକ୍ଯତତ୍ପରୈଃ
ଶ୍ରାବଣ ଶୁକ୍ଳ ପଞ୍ଚମୀ ଦିନରେ, ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଲୋକମାନେ—
ଗନ୍ଧାଦ୍ଯୈଃ ପୂଜଯେତ୍ତାଂଶ୍ଚ ତଥେନ୍ଦ୍ରାଣୀମନନ୍ତରମ୍
ଗନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପଚାରରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।
ଗନ୍ଧୈଃ ପୁଷ୍ପୈସ୍ତଥା ଧୂପୈର୍ଦୀପୈର୍ନୈଵେଦ୍ଯସଂଚଯୈଃ
ସୁଗନ୍ଧ, ଫୁଲ, ଧୂପ, ଦୀପ ଓ ଭୋଜନ ଉପହାର ଦ୍ୱାରା
ସଂପ୍ରାର୍ଥ୍ଯ ଭକ୍ତିଭାଵେନ ଵିପ୍ରାଗ୍ର୍ଯେଷୁ ସମର୍ପଯେତ୍
ଭକ୍ତିଭାବରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ସେଗୁଡିକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ତଦନନ୍ତଫଲଂ ଭୂଯାନ୍ମମ ଜନ୍ମନି ଜନ୍ମନି
ଏହାର ଅନନ୍ତ ଫଳ ମୋର ପ୍ରତି ଜନ୍ମରେ ମିଳୁ।
ପ୍ରସନ୍ନଃ ସ୍ଯାଦ୍ଧନାଧ୍ଯକ୍ଷଃ ସ୍ଵର୍ଣାଦିକସମୃଦ୍ଧିଦଃ
ଧନର ଅଧିପତି ପ୍ରସନ୍ନ ହେବେ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଆଦି ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ଦେବେ।
ପଶ୍ଚାତ୍ସ୍ଵଯଂ ଚ ଭୁଞ୍ଜୀତ ଦାରାପତ୍ଯସୁହୃଦ୍ଦୃତଃ
ପରେ, ଜନାନୀ, ସନ୍ତାନ ଓ ମିତ୍ରମାନଙ୍କ ସହିତ ଏହି ଭୋଜନ ନିଜେ ଖାଇପାରିବ।
ଭାଦ୍ରେ ତୁ କୃଷ୍ଣପଞ୍ଚମ୍ଯାଂ ନାଗାନ୍ କ୍ଷୀରେଣ ତର୍ପଯେତ୍
ଭାଦ୍ର ମାସର କୃଷ୍ଣ ପଞ୍ଚମୀରେ ନାଗମାନଙ୍କୁ ଦୁଧ ଦେଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ।
ଭାଦ୍ରସ୍ଯ ଶୁକ୍ଲପଞ୍ଚମ୍ଯାଂ ପୂଜଯେଦୃଷିସତ୍ତମାନ୍
ଭାଦ୍ର ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପଞ୍ଚମୀରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଋଷିମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଗୃହମାଗତ୍ଯ ଯତ୍ନେନ ଵେଦିକାଂ କାରଯେନ୍ମୃଦା
ଘରକୁ ଆସି, ସତର୍କତାରେ ମାଟିରେ ଏକ ବେଦି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ।
ତତ୍ରାସ୍ତୀର୍ଯ କୁଶାନ୍ଵିପ୍ରଋଷୀନ୍ସପ୍ତ ସମର୍ଚଯେତ୍
ସେଠାରେ କୁଶ ଶଯ୍ୟା ପିଛି, ସାତି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଋଷିଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଆଦର କରିବା ଉଚିତ।
କଶ୍ଯପୋ ଽତ୍ରିର୍ଭରଦ୍ଵାଜୌ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରୋ ଽଥ ଗୌତମଃ
କଶ୍ୟପ, ଅତ୍ରି, ଭରଦ୍ୱାଜ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଓ ଗୌତମ,
ଏତୈଭ୍ଯୋ ଽଘ୍ଯ ଚ ଵିଧିଵତ୍କଲ୍ପଯିତ୍ଵା ପ୍ରଦାଯ ଚ
ଏମାନଙ୍କୁ ଯଥାବିଧି ଅଘ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ଦେଇବା ଉଚିତ।
ତନ୍ନିଵେଦ୍ଯ ଵିସୃଜ୍ଯେମାନ୍ସ୍ଵଯଂ ଚାଦ୍ଯାତ୍ତଦେଵ ହି
ସେମାନଙ୍କୁ ନିବେଦନ କରି ଦୂର କରି, ସେଇ ଭୋଜନ ନିଜେ ଖାଇବା ଉଚିତ।
କୃତ୍ଵା ଵ୍ରତାନ୍ତେ ଵରଯେଦାଚାର୍ଯାନ୍ ସପ୍ତ ଵୈଦିକାନ୍
ବ୍ରତ ଶେଷରେ ସାତି ବେଦ ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଜଟିଲାଃ ସାକ୍ଷସୂତ୍ରାଶ୍ଚ କମଣ୍ଡଲୁସମନ୍ଵିତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଜଟାଧାରୀ, ପବିତ୍ର ସୂତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା ଓ କମଣ୍ଡଳୁ ଧରିଥିବା।
ସ୍ନାପଯେଦ୍ଵିଧି ଵଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ପୃଥକ୍ପଞ୍ଚାମୃତୈରପି
ଯଥାବିଧି ଓ ଭକ୍ତିରେ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ପଞ୍ଚାମୃତରେ ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇବା ଉଚିତ।
ଅର୍ଘ୍ଯଂ ଦତ୍ଵା ତତୋ ହୋମଂ ତିଲଵ୍ରୀହିଯଵାଦିଭିଃ
ଅଘ୍ୟ ଦେଇ, ତିଳ, ଚାଉଳ, ଯବ ଆଦି ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।