ସଦା ଦେଵାର୍ଚନରତା ହରିନମପରାଯଣାଃ
ସେମାନେ ସଦା ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜାରେ ଲାଗି ରହନ୍ତି ଏବଂ ହରି ନାମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି।
ଅନାଥଂ ଵିପ୍ରକୁଣପଂ ଯେ ଦହେଯୁର୍ନୃପୋତ୍ତମ
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା, ଯେଉଁମାନେ ଅନାଥ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦେହକୁ ଦାହ କରନ୍ତି—
ପତ୍ରୈଃ ପୁର୍ଷ୍ପେଃ ଫଲୈର୍ଵାପି ଜଲୈର୍ଵା ମନୁଜେଶ୍ଵର
—ପତ୍ର, ଫୁଲ, ଫଳ କିମ୍ବା ପାଣି ଦ୍ୱାରା, ହେ ମନୁଷ୍ୟର ଶ୍ରେଷ୍ଠ—
ଅପ୍ସରୋଗଣଗନ୍ଧର୍ଵୈଃ ସ୍ତୂଯମାନୋ ଵିମାନଗଃ
—ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରି ଅପ୍ସରା ଏବଂ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଉତ୍କଳନ୍ତି।
ଚୁଲୁକୋଦକମାତ୍ରେଣ ଲିଙ୍ଗଂ ସଂସ୍ନାପ୍ଯ ଭୂମିପ
ହେ ରାଜା, କେବଳ ଏକ ମୁଠି ପାଣି ଦ୍ୱାରା ଲିଙ୍ଗକୁ ସ୍ନାନ କରାଇଲେ—
ପୂଜଯା ରହିତଂ ଲିଙ୍ଗଂ କୁସୁମୈର୍ଯୋର୍ଽଚଯେତ୍ସୁଧୀଃ
—ଯଦି ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲିଙ୍ଗକୁ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରନ୍ତି, ଯଦିଓ ନିୟମିତ ପୂଜା ନାହିଁ—
ଭକ୍ଷ୍ଯୈର୍ଭୋଜ୍ଯୈଃ ଫଲୈର୍ଵାପି ଶୂନ୍ଯଂ ଲିଙ୍ଗଂ ପ୍ରପୂଜ୍ଯ ଚ
—କିମ୍ବା ଭକ୍ଷ୍ୟ, ଭୋଜ୍ୟ, ଫଳ ଦ୍ୱାରା ଲିଙ୍ଗକୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ଯଦିଓ ପୂଜା ନାହିଁ—
ପୂଜଯା ରହିତଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଯୋର୍ଽଚଯେଦକର୍ଵଂଶଜ
—କିମ୍ବା କର୍ବଂଶର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ, ଯେଉଁମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଯଦିଓ ପୂଜା ନିୟମ ନାହିଁ—
ଦେଵତାଯତନେ ଯସ୍ତୁ କୁର୍ଯାତ୍ସଂମାର୍ଜନଂ ସୁଧୀଃ
ଯେଉଁଜଣ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଦେବତାଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ବୁହାଇ ଶୁଅଁ କରନ୍ତି—
ଶୀର୍ଣଂ ସ୍ଫଟିକଲିଙ୍ଗନ୍ତୁ ଯଃ ସଂଦଧ୍ଯାନ୍ନୃପୋତ୍ତମ
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା, ଯେଉଁଜଣ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ସ୍ଫଟିକ ଲିଙ୍ଗକୁ ମରାମତି କରନ୍ତି—
ଯସ୍ତୁ ଦେଵାଲଯେ ରାଜନ୍ନପି ଗୋଚର୍ମମାତ୍ରକମ୍
ହେ ରାଜା, ଦେବାଳୟରେ ଯଦି କେବଳ ଗାଈର ଚମଡ଼ ଦିଅନ୍ତି—
ଗନ୍ଧୋଦକେନ ଯଃ ସିଞ୍ଚେଦ୍ଦେଵତାଯତନେ ଭୁଵମ୍
ଯେଉଁଜଣ ଦେବାଳୟର ଭୂମିକୁ ସୁଗନ୍ଧିତ ପାଣି ଦ୍ୱାରା ଭିଜାନ୍ତି—
ମୃଦା ଧାତୁଵିକାରୈର୍ଵା ଯୋ ଲିମ୍ପେଦ୍ଦେଵତାଗୃହମ୍
ଯେଉଁଜଣ ଦେବାଳୟକୁ ମାଟି କିମ୍ବା ଧାତୁ ଦ୍ୱାରା ଲେପନ କରନ୍ତି—
ଶିଲାଚୂର୍ଣେନ ଯୋ ମର୍ତ୍ଯୋ ଦେଵାଗାରଂ ତୁ ଲୋପଯେତ୍
କିମ୍ବା ଜଣେ ମାନବ ଶିଳା ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଦ୍ୱାରା ଦେବାଳୟକୁ ଢାକି ଦିଅନ୍ତି—
ଯଃ କୁର୍ଯାଦ୍ଦୀପରଚନାଂ ଦେଵତାଯତନେ ନୃପ
ରାଜା, ଯେଉଁଯିଏ ଦେବତାଙ୍କର ମନ୍ଦିରରେ ଦୀପ ଜଳାଏ—
ଅଖଣ୍ଡଦୀପଂ ଯଃ କୁର୍ଯାଦ୍ଵିଷ୍ଣୋର୍ଵା ଶଙ୍କରସ୍ଯ ଚ
ଯେଉଁଯିଏ ବିଷ୍ଣୁ କିମ୍ବା ଶଙ୍କରଙ୍କ ପାଇଁ ଅବିରତ ଦୀପ ଜଳାଏ—
ଅର୍ଚିତଂ ଶଙ୍କରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିଷ୍ଣୁଂ ଵାପି ନମେତ୍ତୁ ଯଃ
ଯେଉଁଯିଏ ଶଙ୍କର କିମ୍ବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଦେଖି, ସେମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ—
ଦେଵ୍ଯାଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାମେକାଂ ସତ୍ପ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଭୂମିପ
ରାଜା, ଯେଉଁଯିଏ ଦେବୀ କିମ୍ବା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅତି କମରେ ଏକ ପରିକ୍ରମା କରେ—
କୃତ୍ଵା ତତ୍ତଦ୍ଗୃହଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ମୋଦତେ ଯୁଗଲକ୍ଷକମ୍
ଏହି କାମଗୁଡିକ କରି, ସେ ଏହି ଗୃହକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରି, ଦୁଇ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ କରେ।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାଂ ଚରରେତ୍ତସ୍ଯ ହ୍ଯଶ୍ଵମେଧଃ ପଦେ ପଦେ
ପରିକ୍ରମାରେ ପ୍ରତିଟି ପଦକ୍ଷେପ ପାଇଁ, ଏହା ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିବା ସମାନ।
ନ ତସ୍ଯ ଵିଦ୍ଯତେ କୃତ୍ଯଂ ସଂସୃତିର୍ନୈଵ ଜାଯତେ
ତାଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ରହିନାହିଁ; ସେ ପୁନଃ ସଂସାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇନାହିଁ।
ନରୋ ନ ଚ୍ଯଵତେ ସ୍ଵର୍ଗାଚ୍ଛଙ୍କରସ୍ଯ ପ୍ରସାଦତଃ
ଶଙ୍କରଙ୍କ ଦୟାରେ, ଏପରି ଲୋକ ସ୍ୱର୍ଗରୁ କେବେ ବି ଖସିନାହିଁ।
ସର୍ଵାନ୍କାମାନଵାନ୍ପୋତି ମନସା ଯଦ୍ଯଦିଚ୍ଛତି
ସେ ମନରେ ଯେଉଁଯିଏ ଚାହେ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ପାଇଁ।
ଗାଯତେ ଵା ସ ଭୂପାଲ ରୁଦ୍ରଲୋକେ ଚ ମୁକ୍ତିଭାକ୍
ରାଜା, ସେ ଗାନ କରୁ କି ନାକରୁ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକରେ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ।
ତେ ହଂସଯାନମାରୁଢା ଵ୍ରଜନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପଦମ୍
ହଂସ ଯାନରେ ଚଢ଼ି, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପଦକୁ ଯାନ୍ତି।
ସର୍ଵପାପନିର୍ମୁକ୍ତା ଵିମାନସ୍ଥା ଯୁଗାଯୁତମ୍
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ, ସେମାନେ ବିମାନରେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ବସନ୍ତି।
ତେଷାଂ ପୁଣ୍ଯଂ ନିଗଦିତୁଂ ନ ସମର୍ଥଃ ଶିଵଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଏପରି ଲୋକଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବାକୁ ଶିବ ମଧ୍ୟ ସମର୍ଥ ନୁହେଁ।
ସଂପ୍ରୀଣଯନ୍ତି ଦେଵେଶଂ ତେଷାଂ ପୁଣ୍ଯଫଲଂ ଶୃଣୁ
ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଖୁସି କରନ୍ତି; ତାଙ୍କର ପୁଣ୍ୟର ଫଳ ଶୁଣ।
ସ୍ଵର୍ଗଲୋକମନୁପ୍ରାପ୍ଯ ମୋଦନ୍ତେ କଲ୍ପପଞ୍ଚକମ୍
ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରି, ସେମାନେ ପାଞ୍ଚ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ଵିଷ୍ଣୁନା ସହ ମୋଦତେ
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରେ।