ଵୈଡୂର୍ଯଦୋ ରୁଦ୍ରଲୋକଂ ପୁଷ୍ପରାଗପ୍ରଦସ୍ତଥା
ବୈଡୂର୍ୟ ଦାନ କଲେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକ ମିଳେ, ଏହିପରି ଲାଲ ମଣି ଦାନ କଲେ ମଧ୍ୟ ସେଇ ଫଳ ମିଳେ।
ଅଶ୍ଵସାଂନିଧ୍ଯଂ ଚିରଂ ଵ୍ରଜତି ଭୂମିପ
ହେ ରାଜା, ଅଶ୍ୱ ମାନଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହିବାର ସୁଯୋଗ ମିଳେ।
ପ୍ରଯାତି ଯାନଦାନେନ ସ୍ଵର୍ଗଂ ସ୍ଵର୍ଯାନମାସ୍ଥିତଃ
ଯେଉଁମାନେ ଯାନ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ଯାଏଁ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଯାନ ଉପରେ ଚଢ଼ି ଯାନ୍ତି।
ଗଵାଂ ତୃଣପ୍ରଦାନେନ ରୁଦ୍ରଲୋକମଵାନ୍ପୁଯାତ୍
ଯେଉଁମାନେ ଗାଈକୁ ଘାସ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ସ୍ଵଶ୍ରମାଚାରନିରତାଃ ସର୍ଵଭୂତହିତେରତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ଆଶ୍ରମ ନୀତିରେ ଲଗ୍ନ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ କାମ କରନ୍ତି,
ପରୋପଦେଶ ନିରତା ଵୀତରାଗା ଵିମତ୍ସାରାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଇଥାନ୍ତି, ରାଗ ଓ ଇର୍ଷ୍ୟାରୁ ଦୂରେ ରହନ୍ତି,
ସତ୍ସଙ୍ଗାହ୍ଲାଦନିରତାଃ ସତ୍କର୍ମସୁ ସଦୋଦ୍ଯତାଃ
ସଜ୍ଜନଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ମିଳିବାରେ ଆନନ୍ଦ ଭାବେ ରହନ୍ତି, ସଦା ଉତ୍ତମ କାମରେ ନିରତ ଓ ଉଦ୍ୟମୀ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି।
ନିତ୍ଯଂ ହିତକରା ଯେ ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣେଷୁ ଚ ଗୋଷୁ ଚ
ସେମାନେ ସଦା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଗାଈଙ୍କ ଭଲରେ ଲାଗି ରହନ୍ତି।
ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯା ଜିତାହାରା ଗୋଷୁ କ୍ଷାନ୍ତାଃ ସୁଶୀଲିନଃ
ସେମାନେ ନିଜ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଓ ଖାଦ୍ୟ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖିଛନ୍ତି, ଗାଈଙ୍କ ପ୍ରତି ଧୈର୍ୟ ଦେଖାନ୍ତି, ଏବଂ ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ର ରଖିଛନ୍ତି।
ଅଗ୍ନିଶୁଶ୍ରୂଷଵଶ୍ଚୈଵ ଗୁରୁଶୁଶ୍ରୂଷକାସ୍ତଥା
ସେମାନେ ପବିତ୍ର ଅଗ୍ନିକୁ ସେବା କରନ୍ତି ଏବଂ ଗୁରୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଆଦର କରନ୍ତି।
ସଦା ଦେଵାର୍ଚନରତା ହରିନମପରାଯଣାଃ
ସେମାନେ ସଦା ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜାରେ ଲାଗି ରହନ୍ତି ଏବଂ ହରି ନାମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି।
ଅନାଥଂ ଵିପ୍ରକୁଣପଂ ଯେ ଦହେଯୁର୍ନୃପୋତ୍ତମ
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା, ଯେଉଁମାନେ ଅନାଥ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦେହକୁ ଦାହ କରନ୍ତି—
ପତ୍ରୈଃ ପୁର୍ଷ୍ପେଃ ଫଲୈର୍ଵାପି ଜଲୈର୍ଵା ମନୁଜେଶ୍ଵର
—ପତ୍ର, ଫୁଲ, ଫଳ କିମ୍ବା ପାଣି ଦ୍ୱାରା, ହେ ମନୁଷ୍ୟର ଶ୍ରେଷ୍ଠ—
ଅପ୍ସରୋଗଣଗନ୍ଧର୍ଵୈଃ ସ୍ତୂଯମାନୋ ଵିମାନଗଃ
—ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରି ଅପ୍ସରା ଏବଂ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଉତ୍କଳନ୍ତି।
ଚୁଲୁକୋଦକମାତ୍ରେଣ ଲିଙ୍ଗଂ ସଂସ୍ନାପ୍ଯ ଭୂମିପ
ହେ ରାଜା, କେବଳ ଏକ ମୁଠି ପାଣି ଦ୍ୱାରା ଲିଙ୍ଗକୁ ସ୍ନାନ କରାଇଲେ—
ପୂଜଯା ରହିତଂ ଲିଙ୍ଗଂ କୁସୁମୈର୍ଯୋର୍ଽଚଯେତ୍ସୁଧୀଃ
—ଯଦି ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲିଙ୍ଗକୁ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରନ୍ତି, ଯଦିଓ ନିୟମିତ ପୂଜା ନାହିଁ—
ଭକ୍ଷ୍ଯୈର୍ଭୋଜ୍ଯୈଃ ଫଲୈର୍ଵାପି ଶୂନ୍ଯଂ ଲିଙ୍ଗଂ ପ୍ରପୂଜ୍ଯ ଚ
—କିମ୍ବା ଭକ୍ଷ୍ୟ, ଭୋଜ୍ୟ, ଫଳ ଦ୍ୱାରା ଲିଙ୍ଗକୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ଯଦିଓ ପୂଜା ନାହିଁ—
ପୂଜଯା ରହିତଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଯୋର୍ଽଚଯେଦକର୍ଵଂଶଜ
—କିମ୍ବା କର୍ବଂଶର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ, ଯେଉଁମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଯଦିଓ ପୂଜା ନିୟମ ନାହିଁ—
ଦେଵତାଯତନେ ଯସ୍ତୁ କୁର୍ଯାତ୍ସଂମାର୍ଜନଂ ସୁଧୀଃ
ଯେଉଁଜଣ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଦେବତାଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ବୁହାଇ ଶୁଅଁ କରନ୍ତି—
ଶୀର୍ଣଂ ସ୍ଫଟିକଲିଙ୍ଗନ୍ତୁ ଯଃ ସଂଦଧ୍ଯାନ୍ନୃପୋତ୍ତମ
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା, ଯେଉଁଜଣ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ସ୍ଫଟିକ ଲିଙ୍ଗକୁ ମରାମତି କରନ୍ତି—
ଯସ୍ତୁ ଦେଵାଲଯେ ରାଜନ୍ନପି ଗୋଚର୍ମମାତ୍ରକମ୍
ହେ ରାଜା, ଦେବାଳୟରେ ଯଦି କେବଳ ଗାଈର ଚମଡ଼ ଦିଅନ୍ତି—
ଗନ୍ଧୋଦକେନ ଯଃ ସିଞ୍ଚେଦ୍ଦେଵତାଯତନେ ଭୁଵମ୍
ଯେଉଁଜଣ ଦେବାଳୟର ଭୂମିକୁ ସୁଗନ୍ଧିତ ପାଣି ଦ୍ୱାରା ଭିଜାନ୍ତି—
ମୃଦା ଧାତୁଵିକାରୈର୍ଵା ଯୋ ଲିମ୍ପେଦ୍ଦେଵତାଗୃହମ୍
ଯେଉଁଜଣ ଦେବାଳୟକୁ ମାଟି କିମ୍ବା ଧାତୁ ଦ୍ୱାରା ଲେପନ କରନ୍ତି—
ଶିଲାଚୂର୍ଣେନ ଯୋ ମର୍ତ୍ଯୋ ଦେଵାଗାରଂ ତୁ ଲୋପଯେତ୍
କିମ୍ବା ଜଣେ ମାନବ ଶିଳା ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଦ୍ୱାରା ଦେବାଳୟକୁ ଢାକି ଦିଅନ୍ତି—
ଯଃ କୁର୍ଯାଦ୍ଦୀପରଚନାଂ ଦେଵତାଯତନେ ନୃପ
ରାଜା, ଯେଉଁଯିଏ ଦେବତାଙ୍କର ମନ୍ଦିରରେ ଦୀପ ଜଳାଏ—
ଅଖଣ୍ଡଦୀପଂ ଯଃ କୁର୍ଯାଦ୍ଵିଷ୍ଣୋର୍ଵା ଶଙ୍କରସ୍ଯ ଚ
ଯେଉଁଯିଏ ବିଷ୍ଣୁ କିମ୍ବା ଶଙ୍କରଙ୍କ ପାଇଁ ଅବିରତ ଦୀପ ଜଳାଏ—
ଅର୍ଚିତଂ ଶଙ୍କରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିଷ୍ଣୁଂ ଵାପି ନମେତ୍ତୁ ଯଃ
ଯେଉଁଯିଏ ଶଙ୍କର କିମ୍ବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଦେଖି, ସେମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ—
ଦେଵ୍ଯାଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାମେକାଂ ସତ୍ପ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଭୂମିପ
ରାଜା, ଯେଉଁଯିଏ ଦେବୀ କିମ୍ବା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅତି କମରେ ଏକ ପରିକ୍ରମା କରେ—
କୃତ୍ଵା ତତ୍ତଦ୍ଗୃହଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ମୋଦତେ ଯୁଗଲକ୍ଷକମ୍
ଏହି କାମଗୁଡିକ କରି, ସେ ଏହି ଗୃହକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରି, ଦୁଇ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ କରେ।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାଂ ଚରରେତ୍ତସ୍ଯ ହ୍ଯଶ୍ଵମେଧଃ ପଦେ ପଦେ
ପରିକ୍ରମାରେ ପ୍ରତିଟି ପଦକ୍ଷେପ ପାଇଁ, ଏହା ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିବା ସମାନ।